ตอนที่ 1038 สาวใช้ตัวแสบ 942

ตอนที่ 1038 สาวใช้ตัวแสบ 942

ได้ยินว่าอาซานช่วย สองพี่น้องก็รู้สึกวางใจไม่น้อย

หลังจากที่อาซานวางสายก็เดินออกจากคาสิโนเขาครุ่นคิดว่าจะหาเซี่ยชีหรั่นได้อย่างไร ที่หลินเจียง เซี่ยชีหรั่นจะหลบๆซ่อนๆหรือใช้ชีวิตอย่างโจ่งแจ้งกัน?

เซี่ยชีหรั่นไม่รู้ว่าตัวเองตกเป็นเป้าหมายแล้ว เธอยังคงใช้ชีวิตของเธอเช่นเคย โชคดีที่เซี่ยชีหรั่นไม่ค่อยออกจากอพาร์ตเมนต์ของ สวีเห้าเซิง เธอแทบจะอยู่บ้านอ่านหนังสือและทำอาหารให้พวกเขาสองคน ใช้ชีวิตที่สบายใจแบบนี้เซี่ยชีหรั่นชอบมาก สิ่งเดียวที่แย่ก็คือเธอคิดถึงเย่เชินหลิน ได้แค่คิดถึงเขาเท่านั้น เจอไม่ได้ ความเจ็บปวดแบบนี้ทำให้คนอยากพูดแต่ไม่กล้าพูดออกมา

ชีวิตของเย่เชินหลินสามารถพูดได้ว่าหลากหลายมีชีวิตชีวา เขายิ้มมุมปาก แม้แต่หลินต้าฮุยก็ยังไม่เข้าใจเย่เชินหลินในตอนนี้ เขาไม่เข้าใจจริงๆ คุณเย่รู้สึกเศร้าอย่างเห็นได้ชัดกับการห่างจากท่านปู่เย่ เขาจะไม่มีวันลืมตอนที่ยืนอยู่ที่ห้องหนังสือ เห็นความรู้สึกของคุณเย่ในครั้งนั้น นั่นเป็นความเจ็บปวดสุดๆ และไม่สามารถพูดได้ถึงความเศร้าโศก หลินต้าฮุยกำลังจะเคาะประตูแต่เพราะความรู้สึกบนสีหน้าของเย่เชินหลิน ทำให้หยุดที่จะเคาะ เขามองผู้ชายที่อยู่ข้างใน และเดินลงไปชั้นล่างอย่างเงียบ ๆ คุณเย่ต้องการความเป็นส่วนตัว เวลาส่วนตัวที่ไม่ให้ใครรู้

เพียงแต่ว่าตอนนี้เย่เชินหลินทำให้หลินต้าฮุยไม่เข้าใจขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเขาตื่นขึ้นมาตอนเที่ยงคืนเขาคิดวันนั้นเขาฝันไปหรือเปล่า?

"ต้าฮุย นายเข้ามา" เสียงเมาเล็กน้อยของเย่เชินหลินดังขึ้นโดยไม่มีแรงเลยสักนิด หลินต้าฮุยหยุดเดิน เขาไม่ต้องการเข้าไปเห็นคุณเย่ในสภาพแบบนี้ เขาอยากเห็นคุณเย่ที่เขานับถือคนนั้น

ด้วยคำพูดเหล่านี้ หลินต้าฮุยไม่แปลกใจเลยที่ได้ยินเสียงหัวเราะของสาวๆ ต่างเป็นเสียงผู้หญิงที่เยือกเย็น สดใสและอ่อนหวาน ไพเราะจริงๆ

"หลินต้าฮุย? "เสียงของเย่เชินหลินสูงขึ้น กระแสลมในห้องว่างก็ไม่ได้ทำให้คนรู้สึกกระวนกระวายใจ ในเวลานี้เสียงของผู้หญิงที่หัวเราะเยาะเหล่านั้นดูกำเริบยิ่งขึ้น

หลินต้าฮุยไม่ได้ที่จะไม่หันตัวเดินไป

เมื่อห้องหนังสือเปิดออก หลินต้าฮุยขมวดปลายคิ้วชี้ขึ้น สุดท้ายก็ค่อยๆผ่อนออก

"คุณเย่ คุณเรียกผมหรอ?" หลินต้าฮุยพูดด้วยความเคารพว่า ผิดหวังก็ส่วนผิดหวัง ความสามารถของเย่เชินหลินที่อยู่ในใจหลินต้าฮุยคือความยิ่งใหญ่ที่ไม่มีวันดับ

……

“นี่คือหนุ่มหล่อคนนั้น? "

"โตมาไม่เลวจริงๆ"

...

หญิงสาวกลุ่มนึงแย่งกันพูด เจี๊ยวจ๊าวไม่หยุด

หลินต้าฮุยมองไปที่หญิงสาวเหล่านั้น ไม่แปลกใจเลยที่เขาเห็นโม่เสี่ยวหนง เธอกำลังเสิร์ฟเหล้าให้เย่เชินหลิน หลินต้าฮุยไม่ได้ที่จะไม่ชื่นชม ไม่เจอแค่ไม่กี่วัน โม่เสี่ยวหนงสวยขึ้น โดยเฉพาะร่างที่งดงามพริดพริ้ว

หลินต้าฮุยมองก็ไม่ได้มองไปที่ผู้หญิงเหล่านั้น เขาเกลียดพวกเธอ ใช่แล้ว เขาเกลียดพวกเธอ ถ้าไม่ใช่พวกเขา ทำไมคุณเย่ถึงไม่สนใจบริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ปได้ ทำไมวันๆหลงไหลในอ้อมอกสาวงาม

หลินต้าฮุยเกลียดที่สุดก็คือโม่เสี่ยวหนง เขาไม่เข้าใจว่าโม่เสี่ยวหนงมีดีตรงไหน เย่เชินหลินถึงดูแลเธอไม่ยอมห่างแม้แต่ก้าวเดียว

"ต้าฮุย มาดื่มเป็นเพื่อนฉันสักแก้วหน่อย" เย่เชินหลินเมา ดวงตาพร่าเลือนมองไปที่หลินต้าฮุย เป็นแบบนี้ใครก็ไม่เชื่อว่าเขายังไม่เมา

"คุณผู้ชาย ทำไมไม่ไปดื่มกับคุณเย่ด้วยล่ะ" ผู้หญิงเหล่านั้นเห็นหลินต้าฮุยเป็นครั้งแรก ปกติจะได้ยินจากคนอื่น ครั้งนี้หลินต้าฮุยช่วยจัดการเรื่องของบริษัท ผู้หญิงเหล่านี้เพิ่งได้รับการเลือกเข้ามาไม่นานจึงไม่รู้จักหลินต้าฮุยเป็นเรื่องธรรมดา พวกเขาเรียกหลินต้าฮุยทีละคนโดยไม่กลัวตาย

หลินต้าฮุยจ้องมองอย่างเย็นชา ใบหน้าที่เยือกเย็น ทำเอาสาวใช้แปลกใจขึ้นมา ค่อยเริ่มประเมินอย่างลับๆว่าชายตรงหน้าเป็นใคร ทำไมถึงไม่เคยเห็นคุณเย่พูดถึงมาก่อน พอคิดเสร็จก็หัวเราะขึ้น พวกเขาเข้ามาในเดือนนี้อยู่เป็นเพื่อนดื่ม เล่นกับคุณเย่มาตลอด ไหนเลยจะไปสนใจเรื่องโลกมนุษย์ธรรมดาๆ

"คุณ ดื่มเป็นเพื่อนคุณเย่ของพวกเราสักแก้วไม่ได้เชียวเหรอ" สาวกระโปรงขาวพูดด้วยเสียงหวานละเอียดอ่อนว่า สาวกลุ่มนี้นอกจากโม่เสี่ยวหนงที่รักสัตว์เลี้ยงมาก ยังมีหญิงสาวที่ชื่อเหลยชิงยิน สาวใช้ที่เพิ่งเลือกเข้ามา โตมาอย่างสวย ดื่มเหล้าได้ ตาโตมาก ยิ้มขึ้นมาแล้วเหมือนเซี่ยชีหรั่นมาก

โม่เสี่ยวหนงรู้จักหลินต้าฮุย เธอไม่พูดอะไรสักคำ เธอทำสิ่งนี้เนื่องจากว่าอิจฉาชิงยิน เห็นได้ชัดว่าคุณเย่จะชอบให้เธอมาแค่คนเดียว ก็คือเหลยชิงยินคนนี้มาทำลายความฝันของเธอ ยังมีจางชิงคนนั้นอีก

เหลยชิงยินคนนี้ ดวงตาเหมือนเซี่ยชีหรั่นขนาดนั้น โม่เสี่ยวหนงเห็นสายตาที่เย่เชินหลินมองเธอนั้น ทำให้ตัวเธอเองแทบอยากจะหายไปจากโลกนี้ จางชิงคนนั้นยิ่งน่ารังเกียจ หน้าตามีประมาณห้าส่วนที่เหมือนเซี่ยชีหรั่น ก็เพราะห้าส่วนนี้เย่เชินหลินยิ่งรักเอ็นดูเธอตลอด ยังดีกว่าเหลยชิงยิน โชคดีที่ จางชิงไม่เหมือนผู้หญิงทั่วไปที่หลงเย่เชินหลินไม่ปล่อย

หลินต้าฮุยเป็นแขนซ้ายไหล่ขวาของเย่เชินหลิน โม่เสี่ยวหนงรู้มานานแล้ว เธอก็รู้หลินต้าฮุยอยู่ในใจเย่เชินหลินสำคัญแค่ไหน ดังนั้นเธอจึงเฝ้าดูสาวใช้เหล่านี้ที่หยอกล้อหลินต้าฮุยด้วยสายตาเย็นชาตลอด

โม่เสี่ยวหนงไม่ใช่โม่เสี่ยวหนงในวัยหนุ่มสาวแล้ว เธอรู้ดีว่าบางทีนอกจากเซี่ยชีหรั่นแล้ว ในใจเย่เชินหลินผู้หญิงอื่นไม่มีค่าพอที่จะพูด เย่เชินหลินทั้งหนุ่มที่มีความสามารถ เป็นผู้ชายที่หล่อเหลามากด้วยเงินทอง ขอแค่เขากวักมือก็จะมีผู้หญิงเป็นกลุ่มวิ่งเข้าหา