ตอนที่ 1039 สาวใช้ตัวแสบ 943

ตอนที่ 1039 สาวใช้ตัวแสบ 943

คุณเย่ ขอโทษนะ ฉันไม่มีหนทาง ไม่ขอร้องให้คุณยกโทษให้ หวังเพียงว่าคนนั้นจะไม่ทำร้ายคุณตามที่เขาสัญญาไว้

ผู้หญิงคนนี้ชื่อจางชิง จงหวีฉวนเป็นคนจัดการให้มาอยู่ในทีมพ่อบ้าน เลือกสาวใช้ให้เย่เชินหลิน เธอเพิ่งเรียนจบ เจอแต่อุปสรรคในการหางาน

มีวันนึงมีผู้ชายมาบอกเธอ ถ้าเธอสามารถทำตามเรื่องที่เขาเรียกร้องได้ พวกเราจะให้เงินก้อนใหญ่แก่เธอ จะทำให้เธอใช้ชีวิตไม่ลำบาก แถมยังสามารถทำให้น้องชายได้เรียนโรงเรียนดีๆ

ตอนแรกเธอไม่รับปาก คนพวกนั้นขู่เข็ญเธอ เธอไม่เกรงกลัวไม่ยอมทำตาม แต่ จางชิงประเมินพละกำลังของคนพวกนั้นต่ำเกินไป ในเวลาเพียงแค่วันเดียวทำให้ครอบครัวเธอตกงาน และทางโรงเรียนของน้องชายบอกว่าเขาขโมยเงินของการเงินสั่งให้ออกจากโรงเรียน

จางชิงช่วงที่ไม่มีทางเลือกนึกถึงคนประหลาดคนนั้น เธอไม่รู้จะหาเขายังไง ในใจรู้สึกกลัวมาก ได้แต่วิ่งออกมายืนตะโกนพูดหน้าห้อง “ฉันรับปากคุณ คุณออกมาฉันรับปากคุณ”

เธอไม่มีทางเลือก ได้แต่รับปากคนนี้

ตั้งแต่วันนั้นการดำเนินชีวิตของเธอเปลี่ยนไป ในการดำเนินชีวิตของเธอมีผู้ชายที่ชื่อเย่เชินหลินปรากฏขึ้น เรื่องของผู้ชายคนนั้นที่คนพูดให้เขาก่อน

ก่อนไปคัดเลือกสาวใช้ผู้ชายคนนั้นบอกเธอ เธอห้ามหลงรักเขานะ เขารักเธอก็เป็นเพียงเพราะรูปร่างหน้าตาเธอ

จางชิงไม่เข้าใจมาตลอดว่าประโยคนี้คืออะไร จนกระทั่งตอนนี้รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นชื่อเซี่ยชีหรั่น จางชิงถึงจะรู้ความหมายที่แท้จริงของประโยคนี้

เย่เชินหลินเกลียดผู้หญิงเซี่ยชีหรั่นคนนั้น จริงๆแล้วรักเข้าไขกระดูก ไม่สามารถสบายใจที่จะรักได้ และทรมานตัวเอง

“ดื่มกันหมดหรือยัง? ไป พวกเราไปอ่างอาบน้ำกันเถอะ" คำพูดน้ำเสียงที่เยือกเย็นของเย่เชินหลิน กลับทำให้ผู้คนหน้าแดง และแม้แต่ผู้หญิงที่หน้าหนาเหล่านั้นก็หน้าแดงได้

“ไม่ไปหรอ? ใครจะอยู่กับองค์ชายอย่างข้า” ดูเหมือนเย่เชินหลินจะติดใจกับการเป็นองค์ชายแล้ว เสมือนว่าตัวเองก็คือองค์ชายโบราณ สามพระตำหนักหกหมู่เรือน72 พระสนม

ไม่พูดก็ไม่ได้ว่าเย่เชินหลินเสน่ห์แรงมาก เขาตะโกนคำเดียวก็จะมีคนมาบริการ นี่แค่เบาๆประโยคเดียว ทำให้พวกผู้หญิงทิ้งคุณธรรมในใจทันที เตรียมอ่างอาบน้ำผัวเมียที่ใหญ่ไว้พร้อม

เหลยชิงยินกัดฟันเดินไปข้างหน้าแล้วพูดเสียงอย่างเบาๆว่า “คุณเย่ ฉันเต็มใจไป”

โม่เสี่ยวหนงก็ไม่ยอมแพ้เดินไปอยู่ตรงหน้าเย่เชินหลิน

มองดูหญิงสาวพวกนี้เย่เชินหลินยิ้มจนตาหยี เขามองไปที่ไกลๆเห็นหญิงสาวคนหนึ่งที่ยืนอยู่อย่างเย็นชา ดึงดูดใจอย่างพูดไม่ถูก

“ชีหรั่น” อาศัยฤทธิ์เหล้าพวกนี้ เย่เชินหลินพึมพำเรียกชื่อในฝันอย่างนับไม่ถ้วน

เขาเดินไปหาจางชิง ภายใต้สายตาที่ทุกคนจ้องมองมา กอดเธอไว้ อ้อมกอดที่อบอุ่นของเธอทำให้จางชิงหลงใหล

“อย่าไป”ลมหายใจอ่อนๆของผู้ชายล้อมรอบอยู่ที่ตัวจางชิง เธอไม่รู้ว่าผู้ชายที่อยู่ตรงหน้า ทำไมถึงมีน้ำเสียงที่กังวลหวาดกลัวขึ้นมาทันที จางชิงยื่นมือวางที่เอวเย่เชินหลิน ในใจกลับเจ็บปวด

โม่เสี่ยวหนงกระทืบเท้าแต่ก็ไม่กล้าเสียงดัง ได้แต่จ้องจางชิงไม่กระพริบ เกลียดจนอยากจะข่วนหน้าเธอให้เละ

เหลยชิงยินยืนอยู่ข้างๆเย่เชินหลิน ชื่อชีหรั่นสองคำนี้เคาะอยู่ในใจเธออย่างชัดเจน เธอมองดูจางชิงแล้วก็มองที่เย่เชินหลิน พอจะนึกออกแล้วว่าชีหรั่นคือใคร

สองคำนั้นถูกเย่เชินหลินพูดออกมา เต็มไปด้วยความรักที่ลึกซึ้งเหลยชิงยินคาดเดาว่าชีหรั่นถึงจะเป็นผู้หญิงที่คุณเย่รัก เพียงแต่ในบ้านพักตากอากาศตระกูลเย่ในนี้ไม่มีผู้หญิงที่ชื่อชีหรั่นเหลยชิงยินหายังไงก็หาไม่เจอร่องรอย

“คุณเย่ คุณจะไปอาบน้ำไม่ใช่หรอ? พาจางชิงไปเถอะ เธอน่ารักมาก” โม่เสี่ยวหนงขัดจังหวะความคิดของเย่เชินหลินอย่างร้ายกาจ เธอจะไม่ยอมให้จางชิงได้รับรักจากเย่เชินหลิน เย่เชินหลินเป็นของเธอ ตำแหน่งคุณนายน้อยของตระกูลเย่ต้องเป็นของเธอ

คำว่าจางชิงสองคำนี้ทำเอาความฝันของเย่เชินหลินสลาย เขามองเธออย่างเย็นชา แววตาเขาทำให้คนยากที่จะคาดเดา

มองดูเย่เชินหลินที่เป็นอย่างนี้ จางชิงไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้ายังไง เย่เชินหลินบางทีก็อ่อนโยนต่อเธอมาก ทำให้เธอหลงอยู่ในภวังค์ สักพักก็อาละวาดโวยวาย ทำให้เธอหวาดกลัว

“อืม” เย่เชินหลินปล่อยจางชิงออก ตอบอย่างเย็นชา เดินจากไป

จางชิงออกจากอ้อมกอดที่อบอุ่น ความผิดหวังเกิดขึ้นอัตโนมัติ เธอหัวเราะตัวเองไม่ใช่ว่าจะหักห้ามใจตัวเอง ไม่ให้หลงรักเขาไม่ใช่หรอ? แล้วทำไมถึงยังผิดหวังล่ะ?

“พวกเธอออกไป เธออยู่ก่อน” เย่เชินหลินมองกลุ่มหญิงสาวแล้วพูด เขายื่นมือชี้ไปที่จางชิง

“คุณเย่ ฉันดูแลคนเก่งนะ พี่สาวฉันสอบฉันกับมือ” โม่เสี่ยวหนงเห็นเย่เชินหลินไล่ให้ออกไปในใจรีบร้อนพูดถึงเซี่ยชีหรั่น เธอก็พนันว่าเย่เชินหลินยังรักเซี่ยชีหรั่นอยู่ เมื่อกี้คำว่าชีหรั่นสองคำนี้ทำให้เธอรู้ว่าจะชนะผู้หญิงพวกนี้

ได้แต่ใช้ชื่อเซี่ยชีหรั่นเป็นบันไดหินเหยียบขึ้นไป

เธอจงใจพยายามเลียนแบบท่าทางของเซี่ยชีหรั่น เพื่ออยู่กับเย่เชินหลิน ท่าทางโม่เสี่ยวหนงมักจะตั้งใจเลียนแบบเซี่ยชีหรั่น น้ำเสียงการพูดก็เรียนแบบได้เหมือนมาก นี่คือเหตุผลว่าทำไมเย่เชินหลินถึงให้โม่เสี่ยวหนงอยู่ข้างกายตลอด

จางชิงไม่ได้พูดอะไร ฟังข้ออ้างของโม่เสี่ยวหนงอย่างเงียบๆ เมื่อคุณเย่ได้ยินคำว่าพี่สาวสอนฉันกับมือ สีหน้าบนใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนทันที

จางชิงจ้องมองตลอดโดยไม่ละสายตา วินาทีนั้นในใจของจางชิงคิด ถ้าหากเขาส่งแววตาที่อบอุ่นแบบนี้ให้ฉัน ถึงตายก็คุ้มค่า

จางชิงไม่รู้ว่าเซี่ยชีหรั่นเป็นใคร หน้าที่ของเธอก็แค่ดูแลเขาอยู่ที่นี่ เป็นสายสืบที่มีประโยชน์

“ลงไปให้หมด”

เย่เชินหลินขยับโซเซเดินชนนู้นชนนี่ “ผมจะดื่มเหล้าต่อ”

ดูเหมือนเขาจะรู้สึกว่าคำพูดของตัวเองออกมาอย่างกะทันหัน เย่เชินหลินพูดต่ออีกประโยคขึ้นมา เขามักรู้สึกว่ามีคนคอยเฝ้ามองเขาตลอด แต่ไม่รู้ว่าใครต้องรีบหาคนนี้ให้เจอ

เย่เชินหลินดื่มเหล้าจนถึงสี่ทุ่ม พวกนกกาก็นอนกันหมดแล้ว สองตาของเขาประกายส่องแสงออกมา หยิบมือถือออกมา ในนั้นยังมีความเกียจคร้านจากการเมาหลงเหลืออยู่