ตอนที่ 1048
ตอนที่ 1048 สาวใช้ตัวแสบ 952
October 28, 2026
ตอนที่ 1048 สาวใช้ตัวแสบ 952
“ช่วงนี้ฉันได้รูปภาพมาเยอะมาก รูปพวกนี้สวยจัง ” จงหวีฉวนเปิดซองจดหมายที่มีรูปภาพอยู่ด้านใน
ข้างในมีรูปเป็นปึก
“เย่เชินหลิน ไม่ทราบว่าคุณอยากจะดูไหม ? ”แม้ปากจงหวีฉวนจะพูดให้เย่เชินหลินเลือก แต่เขาได้เปิดรูปภาพพวกนั้นแล้ว
เมื่อมองไปที่ภาพถ่ายดวงตาของเย่เชินหลินก็กลายเป็นความลึกล้ำ ส้งซูหาว แกกล้าดียังไง หัวใจของเย่เชินหลินราวกับมีคลื่นท่วมท้น แต่ภายนอกกลับดูสงบ
“จงหวีฉวน เสื้อจะร้ายแค่ไหนก็ไม่กินลูกตัวเอง คุณคือคนแรก ”
จงหวีฉวนไม่ได้โต้ตอบกลับกับการเยาะเย้ยของเย่เชินหลิน เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เมื่อเขาอยากได้อะไร ก็ต้องเสียสละอะไรสักอย่าง
“เย่เชินหลิน เรามาทำข้อแลกเปลี่ยนกันดีไหม? ”จงหวีฉวนยิ้ม สายตาเต็มไปด้วยแผนการ
เย่เชินหลินมองเขาอย่างเฉยชา
“พูดข้อแลกเปลี่ยนของคุณมาสิ ฉันจะดูว่ามันคุ้มค่าที่จะให้ฉันลงมือไหม ” เย่เชินหลินกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ ดวงตาของเขาดูเหมือนจะมองไปที่ภาพถ่ายเหล่านั้น ในความเป็นจริงเขากลายเป็นกรรไกรที่แหลมคมและตัดส้งซูหาวให้เป็นชิ้นเรียบร้อยแล้ว
“ฉันจะปล่อยเซี่ยชีหรั่น แต่คุณต้องแต่งงานกับจงหยุนซาง ”จงหวีฉวนมองเย่เชินหลิน เขาไม่อยากพลาดสีหน้าบนใบหน้าของเย่เชินหลินแม้แต่นิด
เย่เชินหลินหัวเราะใหญ่และพูด : “ ประธาน คุณคงจะเข้าใจผิดแล้ว เซี่ยชีหรั่นไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับฉัน ”
ใช่ พวกเขาไม่มีความสัมพันธ์อะไรกัน ไม่มีความสัมพันธ์กันมานานแล้ว
“ในเมื่อเช่นนี้ งั้นฉันก็มอบชีหรั่นให้ส้งซูหาวดีกว่า ส้งซูหาวก็ไม่เลว ”จงหวีฉวนคิดและพูดสิ่งที่ตัวเองตัดสินใจออกมา จะบอกว่าเป็นการพูดกับตัวเอง แต่เย่เชินหลินกลับได้ยินอย่างชัดเจน
เย่เชินหลินมองจงหวีฉวนเย็นชา เย่เชินหลินเกลียดเซี่ยชีหรั่น แต่เธอเป็นลูกสาวของเขา ส้งซูหาวจะกล้าละเมิดเธอได้อย่างไร
เย่เชินหลินไม่รู้ว่าเขากำลังหาเหตุผล ดังนั้นเขาจึงใช้คำพูดที่รุนแรงเพื่อป้องกันไม่ให้ส้งซูหาวกลั่นแกล้งเซี่ยชีหรั่น
“ฉันยอมรับกับข้อแลกเปลี่ยนนี้ แต่ฉันต้องการเซี่ยชีหรั่น ผู้หญิงคนนี้ร้ายกาจจริงจริง ฉันจะต้องจัดการสักหน่อย ” เย่เชินหลินพูดด้วยความเฉยชา ราวกับพูดถึงคนที่ไม่เคยไม่รู้จัก
จงหวีฉวนไม่สนว่าเย่เชินหลินจะเอาเซี่ยชีหรั่นไปทำอะไร แค่เขาถึงเป้าหมายก็เพียงพอแล้ว แต่เย่เชินหลินไม่ต้องการชีหรั่นจริงไหมนั้น เขาก็ยังเป็นห่วงเล็กน้อย
“จงหวีฉวน วันที่ฉันแต่งงานวันนั้น ฉันจะทำให้คุณรู้ผลที่หักหลังฉัน ” เย่เชินหลินดูสีหน้าที่ตื่นตกใจในรูปภาพ เซี่ยชีหรั่นพอถึงเวลาเธอจะตื่นตกใจแบบนี้ไหม? หรือเธออาจจะตื่นตกใจกว่านี้ ?
“เย่เชินหลิน ลูกเขยแสนดีของฉัน แค่คุณยอมแต่งงานกับจงหยุนซางดีดี ฉันก็จะส่งเซี่ยชีหรั่นมาให้คุณเอง ” จงหวีฉวนคิดในใจ แค่เซี่ยชีหรั่นรู้ว่าเย่เชินหลินแต่งงานกับจงหยุนซาง เธอจะไม่ก้าวเข้ามาแทรกแน่นอน ตอนนี้เหลือเพียงนำข่าวนี้บอกให้เซี่ยชีหรั่นรู้ก็ได้แล้ว
ทั้งสองคนเป็นผู้ต่อสู้ที่มีฝีมือไล่เลี่ยกัน
เย่เชินหลินนิ่งสงบไปหลายนาทีแล้วพยักหน้า ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่เขาจะสู้กับจงหวีฉวน อีกอย่างแต่งงานกับจงหยุนซางก็เหมือนแต่งงานกับคนทั่วไป
ใจเย่เชินหลินตัดสินแล้วว่าคือคนนั้นเพียงคนเดียว คนอื่นก็แค่ชั่วคราว ในเมื่อแต่งงานกับใครก็เหมือนกัน เย่เชินหลินก็จะทำให้สมใจจงหวีฉวน แต่งงานกับจงหวีฉวน
หยุนซาง เธออย่าโทษฉัน ฉันก็ไม่มีทางเลือก ถ้าจะโทษ เธอต้องโทษพ่อของเธอ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาพ่อของฉันก็จะไม่ตาย
ในใจเย่เชินหลินเกลียดเซี่ยชีหรั่นมาก แต่กลับใจกว้างกับจงหยุนซาง บางทีเราก็คาดหวังสูงเกินไปกับคนที่ตัวเองรัก
“จงหวีฉวน ถ้าคุณแก่เมื่อไหร่ ไม่รู้ว่าคุณจะเสียใจภายหลังกับการกระทำของวันนี้ไหม ”เย่เชินหลินพูดจบและไม่มองจงหวีฉวนต่อ ปล่อยให้จงหวีฉวนไปคิดทบทวนเอง เขายืนขึ้นแล้วยื่นแบงค์ให้พนักงานโดยไม่หันหัวมาแล้วจากไป ในเมื่อจะต้องแต่งงานกับจงหยุนซาง เขาก็จะใช้ให้คุ้มค่า ถ้าไม่ใช้ให้คุ้มค่าเขาก็คงรู้สึกผิดกับตัวเอง
จงหวีฉวนหัวเราะเย็นชามองเย่เชินหลินจากไป เย่เชินหลิน ฉันไม่มีวันเสียใจภายหลัง การไล่ล่าตำแหน่งเป็นภารกิจหรือสิ่งที่ฉันต้องทำ ถ้าวันหนึ่งฉันไม่มีพลังตำแหน่ง ฉันถึงจะเสียใจภายหลัง
มองจากอีกมุมหนึ่ง จงหวีฉวนก็ยังชอบจงหยุนซาง เพราะยังไงก็เติบโตด้วยกัน มนุษย์มีจิตวิญญาณไม่สามารถที่จะไร้ความรู้สึกทุกอย่าง เขามีแค่เซี่ยชีหรั่นกับจงหยุนซาง ก่อนหน้านี้สิบปี เซี่ยชีหรั่นที่เป็นลูกสาวของเขาคนนี้ ซึ่งเขาไม่เคยรู้มาก่อน ถ้าจะพูดถึงความสัมพันธ์ ก็คงจะสู้จงหยุนซางไม่ได้
ตั้งแต่เซี่ยชีหรั่นพักอยู่ที่นี่ก็ไม่เคยพบจงหวีฉวนอีก ทุกครั้งที่เธอขอพบจงหยุนซางหรือจงหวีฉวน ก็มักจะถูกคนที่เฝ้าเธอปฏิเสธโดยตรง เซี่ยชีหรั่นขอหลายรอบมากเกินไป คนเฝ้าก็รู้สึกรำคาญใจ จึงไม่มีความเกรงใจต่อเซี่ยชีหรั่นอีก
“คุณเซี่ย คุณตายใจเถอะ คุณคิดว่าตัวเองเป็นคนสูงส่งจริงงั้นหรอ ? เธอเป็นแค่สิ่งของที่ประธานนำมาทำข้อแลกเปลี่ยนเท่านั้น ประธานเขาไม่ได้ป่วยด้วยซ้ำ”