ตอนที่ 1047 สาวใช้ตัวแสบ 951

ตอนที่ 1047 สาวใช้ตัวแสบ 951

เย่เชินหลินมองสายที่วางไป ดวงตาพลุ่งพล่านด้วยไฟที่ไม่อาจดับลง ในเมื่อเซี่ยชีหรั่นเก็บเด็กแล้วเด็กจะคลอดแล้ว ก็จริง ไม่รู้ว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกของเขาหรือเป็นของเซี่ยชีหรั่น เซี่ยชีหรั่นจะกล้าฆ่าเด็กได้อย่างไร? เย่เชินหลินพยักหัว เขาเชื่อว่านิสัยที่มีเมตตาของเซี่ยชีหรั่นนั้น เด็กคนนี้มีโอกาส80%ที่จะรอด

เย่เชินหลินรู้ถึงจิตใจที่โหดร้ายของจงหวีฉวน เขาเดาได้ว่าจุดประสงค์ที่จงหวีฉวนขู่เขาคืออะไร เขา ได้ครองตำแหน่งของตัวเองแล้ว จงหวีฉวนใช้เซี่ยชีหรั่นมาขู่เขา ไม่ได้ง่ายขนาดนั้นแน่นอน และจงหวีฉวนก็ทำเพื่อป้องกันไม่ให้เขาส่งการสอบสวนเหล่านั้นด้วย

จงหวีฉวนยืนอยู่บนยอดตึกโรงพยาบาล เฝ้าดูรถที่วิ่งไปมา เขาหลับตาลง ไม่สามารถแยกสีหน้าของเขาออก ชีหรั่น ถ้าจะโทษ ก็ต้องโทษเย่เชินหลินที่ไม่ใส่ใจเธอ ถ้าเขาให้ความสำคัญกับเธอมากพอ วันนี้เธอก็จะไม่เดือดร้อน

ส้งซูหาวมองจงหวีฉวนแล้วรู้สึกโปรดปรานและประหลาดใจ จงหวีฉวนตอนนี้ดูมีเกียรตินัก ถ้าเขากอดขาเขาไว้หนึ่งข้าง อนาคตคงจะสบาย พอคิดดูแล้ว น้ำลายส้งซูหาวก็แทบจะไหลออกมา

จงหวีฉวนไม่ชอบส้งซูหาวแม้แต่น้อย ตอนนี้มีเพียงเขาเท่านั้นที่ทำเรื่องนี้ให้สำเร็จได้ ส้งซูหาวเคยทิ้งเงาไม่ดีให้เซี่ยชีหรั่น ถ้าเรื่องนี้ปล่อยให้ส้งซูหาวไปทำผลก็คงจะดีกว่าร้อยเท่าพันเท่า

“ลุงจง ท่าน ? ” ส้งซูหาววิ่งไปและกล่าวสวัสดีอย่างประจบประแจง และไม่ค่อยพอใจที่จงหวีฉวนไม่เปิดเผยอะไรเลย

“ซูหาว ฉันเรียกคุณมาเพราะมีธุระกับคุณจริงจริง ”

ส้งซูหาวมองจงหวีฉวนด้วยความสงสัย จิ้งจอกเฒ่านี้หาเขาจะต้องไม่เป็นเรื่องดีแน่นอน เขาก็ได้เพียงหมิ่นประมาทในใจ ไม่กล้าพอที่จะพูดออกมา

“ลุงจง ไม่ว่าเรื่องใดที่ซูหาวสามารถรับใช้ได้ ฉันก็จะทำ ท่านพูดมาเลย ” ส้งซูหาวตบหน้าอกของเขาและพูดอย่างหยิ่งผยอง แต่ความกลัวความตายในดวงตาของเขานั้นไม่สอดคล้องกับการกระทำนี้

จงหวีฉวนเป็นจิ้งจอกเฒ่าจนชินแล้ว จะมองคำตอบแบบส่งส่งของเขาไม่ออกได้อย่างไร

“ซูหาว ลูกสาวของฉันกลับมาจากเมืองหลินเจียงแล้ว หวังว่าคุณจะไปเที่ยวเล่นเป็นเพื่อนเธอหนึ่งวันแต่ว่าอย่าทำอะไรละเลย ”เขากล่าวว่าด้วยน้ำเสียงเข้มงวด และความสง่างามแบบนั้นไม่สามารถเปล่งออกมาได้โดยคนธรรมดา

ส้งซูหาวรู้สึกเหมือนหายใจไม่ออกจากความกดดันของจงหวีฉวน เขามองจงหวีฉวนอย่างระมัดระวัง:“ลุงจง ลูกสาวที่ท่านพูดถึงคือ ? ”

เขาต้องถามให้ชัดเจน ไม่งั้นจะตายยังไงยังไม่รู้ด้วยซ้ำ

“ไปถึงคุณจะรู้เอง แต่ต้องมีความซื่อสัตย์ ไม่อย่างนั้น คุณก็รู้ดีกับฝีของฉัน ” คำพูดง่ายดายของจงหวีฉวนราวกับลอยอยู่ในอากาศ ส้งซูหาวรู้สึกตัวสั่นไปทั้งตัว

“ลุงจง ท่านไว้ใจได้ ฉันจะทำตามที่ท่านมอบหมาย ”

ส้งซูหาวกล่าวอย่างเรียบง่าย รอยยิ้มที่ประจบบนใบหน้าของเขาสดใสขึ้น ราวกับว่าจงหวีฉวนเป็นพ่อคนที่สองของเขา

“เอาเถอะ สักครู่ฉันให้คนพาคุณไป ” จงหวีฉวนพูด แม้แต่หัวก็ไม่หันมา เขาไม่อยากเสียเวลามากมายกับส้งซูหาว

มองจงหวีฉวนที่เดินไปไกลแล้ว ส้งซูหาวถึงกล้ายกมือขึ้นมาปาดเหงื่อ พลังความเป็นใหญ่ของจิ้งจอกเฒ่าคนนี้ยิ่งอยู่ยิ่งน่ากลัวแล้ว

“เขาหาคุณมีธุระอะไร ?” เซียวเสี่ยวลี่มองไปที่ร่างของจงหวีฉวนที่อยู่บริเวณมุม ถ้าไม่มีเหตุผลอะไรคงไม่มา คนอย่างจงหวีฉวน ต้องมีเรื่องอะไรให้ส้งซูหาวทำแน่นอน

“ให้ฉันไปอยู่เป็นเพื่อนลูกสาวเขา” ส้งซูหาวไม่คิดมาก จึงทบทวนคำพูดที่จงหวีฉวนพูดกับเขา

“คุณกล้า ก็ลองดูสิ ” เซียวเสี่ยวลี่พูดอย่างโหดร้าย ถ้าความหื่นของส้งซูหาวยังไม่เปลี่ยนแปลง ไม่ช้าก็เร็วเขาจะต้องเสียเปรียบแน่นอน ถ้าเขาจะไปแต่งงานกับไก่กับสุนัข เธอก็ขี้เกียจที่จะเตือนเขาด้วยซ้ำ

“เธอคิดมากไปแล้ว ฉันเดาว่าเขากำลังหลอกใช้ฉัน แต่ไม่รู้ว่าจะใช้ยังไง เธอเลิกคิดมากได้แล้ว ฉันจะไม่มีทางแตะต้องลูกสาวของเขา ”ส้งซูหาวสัญญาด้วยความมุ่งมั่น ความจริงแล้วการสัญญาของเขาก็เป็นเพราะจงหวีฉวน

“จริงหรอ คุณจะไม่ถือโอกาสราดน้ำมัน? ”เซียวเสี่ยวลี่เฉลียวฉลาดมาก เธอเข้าใจนิสัยของส้งซูหาวมาก

“แม้ว่าฉันอยากก็ไม่กล้าหรอก ลูกสาวของจงหวีฉวน เธอก็คิดดูสิ ”ส้งซูหาวกล่าวด้วยความจริงใจ

เซียวเสี่ยวลี่มองไปที่ส้งซูหาวอย่างเยาะเย้ย เห็นแล้วว่าคุณไม่กล้า

มองส้งซูหาวจากไป ความเยาะเย้ยของเซียวเสี่ยวลี่ไม่มีแล้ว เธอต้องวางแผนเส้นทางออกให้ตัวเองอยู่กับผู้ชายที่ไม่ได้เรื่องอย่างส้งซูหาว เธอไม่พอใจ

ส้งซูหาวเดินตามชายในชุดดำไปยังบ้านพักแถวชานเมือง มองสภาพแวดล้อมที่เงียบสงบ สาวงดงามที่กล่าวถึงนั้นจะเป็นเทพธิดามาจากไหนกันแน่ ?

เขาอดใจไม่ไหวที่อยากจะเข้าไปดูแล้ว

การกระทำของส้งซูหาวไปตามใจ เขาผลักประตู เดินเข้าไปทีละก้าว ไม่ทราบใบหน้าที่แท้จริง เขาจะไปดูว่าเป็นใคร

เซี่ยชีหรั่นนั่งอยู่บนชิงช้า เธอไม่กล้าที่จะแกว่งชิงช้าเล่น เธอยังคงคิดถึงช่วงเวลาอดีตที่เธอเคยแกว่งชิงช้าเล่น

เมื่อนึกถึงคำพูดของจงหวีฉวนที่บอกว่าจะมาเยี่ยมเธอ หัวใจเซี่ยชีหรั่นก็พร้อมที่จะเคลื่อนไหว เมื่อรู้ว่าจงหวีฉวนอาจทำร้ายเธอ เซี่ยชีหรั่นก็ยังไม่สนใจและไม่ทำอะไรเลย

เธอพยายามพูดกรอกหูตัวเอง ครั้งสุดท้าย แค่ครั้งสุดท้าย

ได้ยินเสียงคนผลักประตู เซี่ยชีหรั่นดีใจมาก ราวกับมีกระต่ายน้อยกระโดดอยู่ในใจเธอ เธอยืนขึ้นเพื่ออยากไปพบจงหวีฉวน แต่เธอไม่รู้ว่าจะพูดอะไร เมื่อถูกเยว่มู่หลานขัดจังหวะในโรงพยาบาล เธอไม่ได้กังวลมากนัก แต่เมื่อจะได้เจอจงหวีฉวน เซี่ยชีหรั่นเหมือนกลับไปความรู้สึกที่เจอจงหวีฉวนครั้งแรกแบบส่วนตัว ตอนนั้นเธอยังอยู่กับเย่เชินหลิน

อดีตก็ไม่สามารถต้านทานการล่อลวงความรักในอนาคตของครอบครัวได้ เซี่ยชีหรั่นลุกขึ้นยืน จัดชุดของเธอและหันหลังกลับ เธอพยายามที่จะแสดงด้านที่ดีที่สุดของเธอต่อหน้าครอบครัวของเธอ

“ทำไมถึงเป็นคุณ ? ” เซี่ยชีหรั่นสงสัยอย่างตาโต มองคนตรงหน้า เป็นเพราะความตกใจ ทำให้เธอพูดไม่ออก