ตอนที่ 1064 สาวใช้ตัวแสบ 968

ตอนที่ 1064 สาวใช้ตัวแสบ 968

ไห่ลี่หมินจำได้ว่าก่อนที่เขาจะมา เขาบอกกับหลินหลิงว่าเขากำลังจะมาที่บ้านของเย่เชินหลิน หลินหลิงไม่ได้พูดอะไร แต่มองลึกๆ เขาไม่รู้ตอนนั้นแต่ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วหลินหลิงต้องรู้ว่าเซี่ยชีหรั่นกลับมา ก็ใช่ เธอเป็นผู้ช่วยของเย่เชินหลิน เธอจะไม่รู้เกี่ยวกับเย่เชินหลินได้อย่างไร?

เขาคนเดียวที่ไม่ทราบ

"ไปมั้ย?" เสียงไพเราะของเซี่ยชีหรั่นดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับเสน่ห์ที่ไม่อาจต้านทานได้

"ไปกันเถอะ" เย่เชินหลินรู้สึกสงบและมันก็ยากสำหรับเขา บางครั้งการกอดหญิงงามก็ต้องเสียเงินเป็นจำนวนมาก

เนี่ยนโม่ยังเด็กและไม่สามารถพาเขาไปที่นั่นได้ ปล่อยให้ครอบครัวเย่ดูแลเขา เซี่ยชีหรั่นไม่สามารถวางใจได้

ไห่ลี่หมินเห็นความลังเลของเซี่ยชีหรั่นและคิดถึงเรื่องของวันนี้ เขาพูดอย่างระมัดระวัง "คุณต้องสั่งให้คนดูแลเนี่ยนโม่ให้ดีและต้องไม่ปล่อยให้เขาเล่นรอบรั้วคนเดียว"

เพียงเพราะคำพูดของไห่ลี่หมิน ตระกูลเย่จึงเพิ่มรั้วป้องกันอีกแห่งและมีคนเฝ้าประตูมากขึ้น

เย่เชินหลินรู้ดีว่าไห่ลี่หมินจะไม่พูดเรื่องไร้สาระ ดูเหมือนว่าเขาต้องคุยกับคนอื่น มิฉะนั้นทุกคนจะไม่มีความสุขหากแล้วเย่เชินหลินก็จะไม่มีความสุขไปด้วย

เซี่ยชีหรั่นรู้สึกขอบคุณไห่ลี่หมินมากที่ช่วยเธอคิด พอคิดว่าโบรกเกอร์จะทำสิ่งต่างๆเสร็จแล้วและไม่มีใครทำอะไรลูกของเธอได้อีก ไม่เธอและเขาต้องต่อสู้ด้วยกันอย่างหนัก

"ชีหรั่น ไม่ต้องกังวล ผมจะปกป้องคุณและเนี่ยนโม่ "

เมื่อเอ่ยชื่อเนี่ยนโม่เย่เชินหลินรู้สึกว่าเขากำลังท่องมันอย่างแผ่วเบาและทั้งสองคำก็ออกมาจากปากของเขาด้วยความรู้สึกที่กลมกล่อม

"ขอบคุณ ไปกันเถอะ"

แม้ว่าจะมีใครบางคนคอยปกป้องเนี่ยนโม่อย่างลับๆ ปกป้องอีกชั้นก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดี เนี่ยนโม่เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของเธอ เซี่ยชีหรั่นไม่ต้องการให้มีเรื่องผิดพลาดอะไรเกี่ยวกับเนี่ยนโม่

เซี่ยชีหรั่นมีความสุขกับจิ่วจิ่วที่เป็นแบบนี้ มันเป็นสิ่งที่มีความสุขที่สุดที่ได้ดื่มแบบนี้ เหยนชิงเหยียนชอบที่คุณสามารถทำให้จิ่วจิ่วได้อย่างที่เป็นอยู่

"โรงแรมตี้เหา เราไปก่อนเถอะ พวกนายตามมาเร็วๆนะ" เซี่ยชีหรั่นเดินออกไป ออร่าที่แผ่ออกมาจากร่างกายของเธอไม่สามารถละสายตาได้

"คุณไม่ได้รอฉันเลย" จิ่วจิ่วกรีดร้อง ชีหรั่นคุณให้ความสำคัญกับสามีมากกว่า ไปกับเขาก่อนซะได้

เซี่ยชีหรั่นเข้าใจการประท้วงของจิ่วจิ่วได้อย่างรวดเร็ว เธอไม่สามารถหัวเราะหรือร้องไห้ได้ เธอเป็นคนดีก็ยังถูกเข้าใจผิด เธอไม่ต้องการให้จิ่วจิ่วอยู่กับเหยนชิงเหยียนก็จะกลายเป็นคนไม่ดี

"ฉันไม่ได้รอคุณเพราะฉันต้องการให้คุณไปเหยนชิงเหยียนไม่ดีเหรอ"

"ข้ออ้าง ฉันออกไปก่อน" จิ่วจิ่วปากก็พูดว่าข้ออ้าง แต่ในใจรู้สึกมีความสุข บางครั้งคุณสามารถพบกับความรักได้ตราบเท่าที่คุณมองออกไป

เดิมทีเซี่ยชีหรั่นอยากเรียกหลี่เหอไท้ เธอเชื่อว่าหลี่เหอไท้จะไม่โกหกเธอ

ตอนที่โทรหาหลี่เหอไท้ไม่มีใครรับสาย เซี่ยชีหรั่นคิดว่าจะมีเพียงห้าคนเท่านั้น บางเรื่องจะจริงหรือหลอกเธอแค่ต้องสังเกตเอาเท่านั้น

บริกรที่โรงแรมตี้เหามองไปที่ไห่ลี่หมินและเย่เชินหลินด้วยสายตายั่วยวนอย่างตรงไปตรงมา กล้าจริงๆ

ไห่ลี่หมินนั้นยังดี สีหน้าของเขาดูใจดีเสมอแต่ใบหน้าของเย่เชินหลินกลับเย็นชา พนักงานเสิร์ฟไม่ยอมถอยเมื่อเผชิญกับความยากลำบาก แต่กลับต่อต้านกระแสน้ำแม้กระทั่งแย่งชิงกันไปบริการเขา

เซี่ยชีหรั่นยืนอยู่ข้างๆจิ่วจิ่ว ที่แท้ทำให้ไห่ลี่หมินและเย่เชินหลินดูเป็นหนุ่มโสด ทั้งคู่มีใบหน้าที่หล่อเหลาจึงดึงดูสาวๆเข้าหาจริงๆ

"ชีหรั่น เธอดูคุณเย่กับคุณไห่สิ เป็นที่นิยมจริงๆ ฉันไม่รู้ว่าแม่สาวน้ำแข็งเห็นเข้าจะโกรธมั้ย" จิ่วจิ่วยิ้ม เธอกำลังวางแผนว่าจะแจ้งแม่สาวน้ำแข็งดีหรือไม่

"ฮอตจริงๆ" เซี่ยชีหรั่นพูดอย่างไร้อารมณ์ หลังจากฟังอย่างละเอียดก็ยังคงได้ยินคำพูดที่จั๊กจี้มาก

เย่เชินหลินเดินไปข้างหน้า เสียงของจิ่วจิ่วนั้นไม่เบานัก เขาและไห่ลี่หมินได้ยินคำพูดของจิ่วจิ่ว คุยกันอยากดูว่า ได้ยินเสียงเซี่ยชีหรั่นพูดอย่างราบเรียบว่าฮอตจริงๆ ใบหน้าของเย่เชินหลินก็กลายเป็นสีเข้มขึ้น เซี่ยชีหรั่นที่เคยซุกซนเดินไปนู่นแล้ว

ไห่ลี่หมินมองไปที่เย่เชินหลินด้วยความกังวลเกี่ยวกับอนาคตของเพื่อนของเขา

เย่เชินหลินนั่งอยู่บนโต๊ะ เขาแสร้งทำเป็นไม่มองเซี่ยชีหรั่นและทำท่าเย็นชา แต่เย่เชินหลินดูเหมือนจะลืมไป เซี่ยชีหรั่นอยู่โดยไม่มีเขาในตั้ง1905วัน 26289 ชั่วโมง ความเย็นชานี้เทียบกับสิ่งที่ผ่านมาแล้ว เหมือนเด็กอมมือเจอปรมาจารย์ เย่เชินหลินพ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิง

เซี่ยชีหรั่นไม่ได้มองไปที่เย่เชินหลิน ตั้งแต่ต้นจนจบเขายิ้มอย่างขมขื่นแล้วหยิบแก้วไวน์ตรงหน้าแล้วรินไวน์ขาวคำโตให้ตัวเอง สรุปแล้วก็ไม่รู้ว่าใครเป็นคนทิ้งอีกฝ่ายกันแน่

จิ่วจิ่วดื่มไวน์เร็วเกินไป เย่เชินหลินจึงสำลักไอ จิ่วจิ่วตบหลังเย่เชินหลินพลางบ่นขณะที่ช่วยตบหลังเขา "คุณเย่ ถ้าไม่กลัวแม่ของฉันจะเป็นห่วงคุณนะ ฉันเองก็ไม่อยากจะว่าคุณหรอก คุณดื่มไวน์แก้วใหญ่แบบนี้ ฉันไม่รู้จริงๆว่าคุณคิดอะไรอยู่"

ไห่ลี่หมินมองไปที่เซี่ยชีหรั่นซึ่งไม่ขยับตัวและลอบถอนหายใจ เชินหลินนะเชินหลิน เมื่อก่อนคุณนะทรมานชีหรั่น แต่ตอนนี้คุณกลับถูกชีหรั่นทรมานแทน พวกคุณนี่น่าสนใจจริงๆ

เมื่อนึกถึงความขัดแย้งระหว่างทั้งสองก่อนหน้านี้แล้วเซี่ยชีหรั่นมักได้รับบาดเจ็บทุกครั้ง ทุกครั้งก็เห็นบาดแผล แต่เซี่ยชีหรั่นในตอนนี้ ไห่ลี่หมินส่ายหัว เขาไม่เข้าใจจริงๆ