ตอนที่ 1065 สาวใช้ตัวแสบ 969

ตอนที่ 1065 สาวใช้ตัวแสบ 969

ซือซือได้เห็นฉากนี้เธอมีความสุขมาก จากมุมของเธอสามารถมองเห็นเฉพาะด้านหน้าของไห่ลี่หมินและมองไม่เห็นผู้หญิงตรงข้าม แต่เธอรู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงผมยาว หลินหลิงคุณจะมาไหม?

ฉากต่อไปนี้น่าตื่นเต้นมาก ซือซือนั่งอยู่ในล็อบบี้และส่งฉากที่ถ่ายไว้ตอนนี้ให้หลินหลิง มีสายจากหลินหลิงคงต้องขอบคุณหลินเจี๋ย ถ้าไม่ใช่เขาเป็นคนSistercon ซือซืออยากจะละครสักฉากก็คงไม่มีโอกาสได้ดู

"ชีหรั่น เพื่อเฉลิมฉลองที่คุณกลับมา ผมขอดื่มให้คุณ" ไห่ลี่หมินเติมไวน์ให้เซี่ยชีหรั่นอีกครั้งและมองไปที่เย่เชินหลินด้วยรอยยิ้มที่ภูมิใจ

เซี่ยชีหรั่นพลาดช่วงเวลาที่ไห่ลี่หมินและเย่เชินหลินมองหน้ากัน ทั้งสองคนกำลังซ่อนแผนของตัวเอง

"มา เรามาเล่นเกมส์กันเถอะ ใครแพ้ดื่มแก้วนี้" จิ่วจิ่วยิ้ม ดูเหมือนจะโกงแต่ในเมื่อเซี่ยชีหรั่นกับคุณเย่จะกลับมาคืนดีกัน วันนี้ก็ให้กลับบ้านด้วยกัน ก็ดีกว่าอะไรทั้งหมด

เซี่ยชีหรั่นมองไปที่จิ่วจิ่ว เธอคิดว่าจิ่วจิ่วอยู่ข้างเธอซะอีก เมื่อรู้ว่าจิ่วจิ่วทรยศเธอแถมยังขายเธอด้วย

"ใครจะเคาะ?" จิ่วจิ่วมองไปที่เย่เชินหลินและไห่ลี่หมินและถามคำถามแรก

"ง่ายมาก ฉันจะเรียกพนักงานเสิร์ฟมา" หลังจากที่ไห่ลี่หมินพูดคำสุดท้ายเสร็จพนักงานก็มาที่ประตูแล้ว เขาก็แอบสงสัยว่าประตูเปิดได้อย่างไร

ซือซือเฝ้าดูไห่ลี่หมินออกมา เธอใช้โอกาสนี้ในการถ่ายภาพรอยยิ้มพราวของไห่ลี่หมิน ไม่มีแฟลช ไห่ลี่หมินไม่รู้ด้วยซ้ำว่าถูกถ่ายโดยคนอื่น

ดูเหมือนว่าวันนี้จะมีคนน้อย

"สวัสดี ฉันอยากพบผู้จัดการล็อบบี้" ไห่ลี่หมินพูดอย่างสุภาพ พนักงานเสิร์ฟที่อยู่อีกด้านก็ใจสั่นเมื่อเธอได้ยิน แต่ก็น่าเสียดายที่เธอไม่ได้มองหาเธอ

"ผู้จัดการของเราเพิ่งออกจากไป กรุณารอสักครู่นะคะ เดี๋ยวก็กลับมา" หญิงสาวกล่าวด้วยรอยยิ้ม ใบหน้าของเธอแดง

"คุณช่วยโทรหาเธอให้ฉันได้ไหม หรือให้เธอโทรหาฉันก็ได้"

ตั้งแต่ออกไปก็ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแล้ว

"ได้ค่ะๆ" ไห่ลี่หมินยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ ตอนนี้เขาอายุเท่าไหร่แล้ว เด็กผู้หญิงคนนี้ยังเด็กเกินไปและไม่สำรวม

เขารู้ว่าตัวเองถูกแอบถ่ายรูปโดยซือซือตอนที่คุยธุระ หลักฐานก็ออกจะแน่นหนาไม่ใช่หรือ?

พนักงานเสิร์ฟกดโทรศัพท์และวางสายหลังจากคุยกับอีกฝ่ายเสร็จ

"คุณคะ ผู้จัดการล็อบบี้ของเราจะมาในอีกสักครู่ค่ะ" พนักงานเสิร์ฟยิ้มอย่างใจดี

"ขอบคุณครับ" แม้ว่าไห่ลี่หมินจะไม่บ่น แต่เขาก็กังวลเช่นกัน ผู้จัดการล็อบบี้ไม่มาสักที ถ้าเซี่ยชีหรั่นเปลี่ยนใจไม่เล่นแล้วที่ทำไปจะไม่เสียเปล่าหรอกเหรอ?

ผู้จัดการล็อบบี้ใช้เวลาสิบห้านาทีจึงมาถึง

"เสี่ยวเหมย คุณบอกว่ามีคนอยากพบฉันเหรอ" ผู้จัดการห้องโถงเป็นหญิงสาวในวัยยี่สิบต้นๆ ผมหยิกหยักศกมีเงาตาหนาและร่างสูง

"ฉันต้องการพบคุณเอง" ไห่ลี่หมินรู้สึกไม่พอใจและไม่ได้แสดงออก

"คุณไห่" ผู้จัดการล็อบบี้ดีใจเมื่อเห็นไห่ลี่หมิน ร่างที่ฮอตและโด่งดังที่สุดในตงเจียงตอนนี้คือเย่เชินหลินและอีกคนคือชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเธอไห่ลี่หมิน เธอไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะมาหาเธอ

"ฉันขอโทษค่ะ คุณไห่ ถ้าคุณบอกฉันเร็วกว่านี้ ฉันจะวางเรื่องทุกอย่างลงก่อนเพราะอย่างอื่นไม่สำคัญเท่าธุระของคุณไห่" เธอดีใจมากที่มีโอกาสได้คุยกับไห่ลี่หมิน

“เราคุยกันได้ไหม” ไห่ลี่หมินมองดูคนอื่นๆที่กำลังฟัง นี่ไม่ใช่เรื่องดีอะไร แล้วทำไมทุกคนถึงอยากฟังกันนัก?

ผู้จัดการล็อบบี้มีชื่อว่าโจวอิง เธอมองไปที่ไห่ลี่หมินที่เห็นคนอื่นกำลังฟัง เขาเป็นคนที่ยอดเยี่ยม เธอจึงพาไห่ลี่หมินไปที่ห้องทำงานของเธอและมีความสุขมากที่ได้อยู่ร่วมกับหนุ่มหล่อ

"เชิญค่ะ"

โจวอิงเปิดประตูและผายมือเชิญไห่ลี่หมินให้เข้าไป

มุมหนึ่งในความมืด ภาพนี้ถูกถ่ายอีกครั้ง

"คุณไห่ โปรดนั่งลงก่อน ขอถามนิดหน่อยว่าคุณเรียกฉันมาพบมีธุระอะไรเหรอคะ" โจวอิงถามอย่างสุภาพ ควบคุมการแสดงออกของตัวเอง เธอเป็นผู้จัดการห้องโถงที่สง่างามและจะไม่ดีถ้าเธอทำตัวหน้าไม่อาย

"วันนี้ฉันกับเพื่อนมาที่โรงแรมของคุณเพื่อทานอาหารเย็น ในหมู่เรามีผู้หญิงคนหนึ่งมีปัญหากับแฟน ตอนนี้ยังไม่ได้คืนดีกัน ฉันหวังว่าคุณจะหาคนมาช่วยเรื่องนี้ได้ เงินเดือนค่อนข้างสูงมากเลยนะ คุณลองดู?" ไห่ลี่หมินสิ่งที่เขาต้องการคือการสมคบคิดและเล่ห์เหลี่ยม เขาต้องระบุคนก่อนว่าดีจริง แบบนี้ถึงจะได้ผลที่ดี

“คุณไห่เกรงใจกันเกินไปแล้ว ไม่ทราบว่าคุณต้องการจะทำอะไรคะ ไม่งั้นฉันจะช่วยเองเป็นไงล่ะ?” โจวอิงพูดความจริงเพียงครึ่งเดียว จู่ๆเธอก็อยากเห็นว่าคนแบบไหนที่ทำให้ไห่ลี่หมินห่วงใยได้ขนาดนี้

"ตราบเท่าที่คุณสามารถส่งดอกไม้ได้" ไห่ลี่หมินตอบอย่างติดตลก ตราบใดที่โจวอิงกล้ามาเขาจะไม่กล้าได้ไง เขามีสถานะต่ำต้อยกว่าซะที่ไหน

“ถ้าอย่างนั้นฉันเอง ไปกันค่ะ ฉันจะช่วยคุณเอง” ความช่วยเหลือของโจวอิงเป็นเรื่องโกหก จริงๆแล้วเธอต้องการทำความรู้จักกับคนอีกสองสามคน แม้ว่าโรงแรมจะไม่เคยขาดแขก แต่เธอก็ไม่อวดดี