ตอนที่ 1066 สาวใช้ตัวแสบ 970

ตอนที่ 1066 สาวใช้ตัวแสบ 970

“สวัสดี เย่เชินหลิน”

เพราะเขาไห่ลี่หมินถึงต้องมาที่โรงแรมนี้ เย่เชินหลินไม่ยุ่งไม่ได้ เขาขัดจังหวะหลินเจี๋ย

“หลินหลิง ลี่หมินแค่มาช่วยผมเท่านั้น” เย่เชินหลินให้สัญญาณกับหลินหลิง เซี่ยชีหรั่นส่ายหน้า หนวกหูจริงๆ

“พวกคุณออกไปทะเลาะข้างนอก ฉันจะพักผ่อน” เสียงเพราะของเซี่ยชีหรั่นเอ่ยขัด หลายคนจึงมองไปเซี่ยชีหรั่น เย่เชินหลินหมุนตัวกลับแล้วหันหลัง ต่อให้เซี่ยชีหรั่นจะมีลูกแล้ว แต่เขาไม่แน่ใจว่าคนอื่นจะคิดดีต่อเธอหรือไม่

“เด็กดี เดี๋ยวเรากลับบ้านกันนะ” ใช่แล้ว บ้านของเรา เซี่ยชีหรั่นวางใจแล้วพิงอกเย่เชินหลิน

“สวัสดีคุณเย่ เราเคยเจอกันแล้ว” หลินเจี๋ยลดน้ำเสียงแดกดันลง แล้วยิ้มอย่างอบอุ่น

หลินหลิงเห็นคนที่เย่เชินหลินโอบ ต่อให้ไม่เห็นหน้าแต่เธอก็รู้ดีว่าเป็นใคร นอกจากเซี่ยชีหรั่นแล้วเขาไม่เคยทุ่มตัวให้ใครเท่าไหร่ แทบจะนับนิ้วได้

จิ่วจิ่วย่นจมูกทำหน้าทะเล้น

หลินหลิงไม่ได้แนะนำว่าหลินเจี๋ยเป็นใคร ไม่ได้มีความกระตือรือร้น

โจวอิงกระแอม เอ่ยเสียงสูงว่า “คุณคะ อย่าเพิ่งตกใจ ฉันแค่ไม่ทันระวังเลยล้มใส่คุณไห่ ที่นี่เล่นเกมส์กัน ถ้าทำให้ใครเข้าใจผิดก็ต้องขอโทษด้วยค่ะ”

เธอเป็นผู้จัดการที่นี่ ไม่ใช่คนนอก โจวอิงไม่อยากให้โรงแรมเสียชื่อเพราะเธอถูกเข้าใจผิด เธอเองก็ยังอยากทำงานนี้ต่อ

“ในเมื่อมาเล่นเกมส์กัน ทำไมไม่เล่นกันต่อล่ะ” หลินเจี๋ยมองอ้อมกอดของเย่เชินหลิน ท่าทางกอดอย่างระมัดระวัง เขาละอยากรู้ว่าใครอยู่ในอ้อมกอดของเย่เชินหลินกันแน่

ถ้าไม่นับหลินหร่านในอดีต เย่เชินหลินมีผู้หญิงคนเดียวในสายตาเขา คนนั้นก็คือเซี่ยชีหรั่น

“ผมขอพาชีหรั่นไปส่งที่บ้านก่อนแล้วค่อยกลับมา” เย่เชินหลินมองใบหน้าที่มึนเมาของเซี่ยชีหรั่นด้วยความเอ็นดู ชีหรั่น ถ้าได้กอดคุณแบบนี้ตลอดไปจะดีแค่ไหนนะ

หลินเจี๋ยเป็นน้องชายของหลินหลิง เขาเห็นหลินหลิงช่วยอีกฝ่ายมาตลอด เย่เชินหลินไม่ไว้หน้าหลินเจี๋ยอย่างน้อยก็ต้องไว้หน้าหลินหลิงบ้าง

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมช่วยเปิดห้องให้คุณผู้หญิงคนนี้เอง ให้เธอไปพักก่อน รอเราเล่นเสร็จแล้วค่อยพาเธอไปส่งที่บ้าน” หลินเจี๋ยเป็นนักจู่โจมเสมอ พูดจบก็เดินไปเปิดห้องให้เซี่ยชีหรั่นทันที

โจวอิงได้ยินคำพูดแดกดันของหลินเจี๋ยเธอระวังไม่ได้เตือนหลินเจี๋ยว่าเธอเป็นผู้จัดการของที่นี่

“นี่นายกลับมานะ ที่นี่เป็นโรงแรม คุณเห็นที่นี่เป็นอะไร เลยเล่นพิเรนทร์แบบนี้” จิ่วจิ่วมองด้วยความเกลียดชัง ดูแล้วก็ไม่ใช่คนดีอะไร เลยคิดจะทำอะไรพิเรนทร์แบบนี้

“เดี๋ยวฉันพาคุณเย่ไปส่งคุณผู้หญิงท่านนี้เองค่ะ” โจวอิงท่าทางเหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้ หลินหลิงมองโจวอิงโดยไม่พูดอะไร น่าจะด้วยความดูถูก

ไห่ลี่หมินมองสำรวจโจวอิง แต่โจวอิงกลับไม่มองหน้าไห่ลี่หมินเลย เธอรู้ดีว่าหลินเจี๋ยที่พูดหาเรื่องนี่คือน้องชายภรรยาของไห่ลี่หมิน

หลินเจี๋ยรับมือกับท่านปู่แล้วก็ไม่ได้สนใจกับเรื่องอื่นใด

เขารู้สึกว่าเรื่องนี้นับวันยิ่งสนุกขึ้นเรื่อยๆ คนที่ไห่ลี่หมินเคยชอบคือคนรักของเย่เชินหลินเหรอ เท่าที่รู้คนที่เย่เชินหลินจะแต่งงานด้วยไม่ใช่คนนั้นนี่นา

พอเดินไปถึงล็อบบี้เห็นคนกลุ่มหนึ่งใส่ชุดสูท คนหนึ่งดูเด็ก ส่วนที่เหลือดูมีอายุแล้ว และมีบางส่วนเป็นคนต่างชาติ

“สวัสดี ฉันจะพาพวกคุณไปที่ห้องพัก” พนักงานพูดอย่างสุภาพ “คุณสวี เชิญค่ะ”

คนกลุ่มนั้นหายไปจากสายตาของหลินเจี๋ยทำไมเขาถึงไม่ได้สนใจเรื่องนี้เลยนะ

“ผมจะเปิดห้องหน่อย” หลินเจี๋ยหยิบการ์ดออกมา ในเมื่อเขามาเองก็ต้องเป็นคนจ่าย

พนักงานจัดการในระบบแล้วก็ส่งกุญแจห้องให้หลินเจี๋ย“คุณผู้ชาย ขอให้พักผ่อนอย่างมีความสุขค่ะ”

“มีความสุขแน่ๆ”

หลินเจี๋ยยิ้มขณะที่รับกุญแจมา จะไม่มีความสุขได้ไง วันนี้หลินหลิงได้ข้อความเขาก็อยู่ข้างๆพอดี หลินหลิงไม่มา หลินเจี๋ยอยู่บ้านเบื่อๆมาหลายปี เรื่องลักลอบเป็นชู้กันแบบนี้เขาจะปล่อยๆไปได้ยังไง อีกอย่างใครส่งข้อความบอกหลินหลิง เบอร์นั้นเขารู้สึกคุ้นมาก นึกไม่ออกว่าเคยเห็นที่ไหน

หลินเจี๋ยเดินกลับมาก็ไม่เจอเซี่ยชีหรั่นแล้ว

“คนล่ะ”

“ชิ ชีหรั่นไปพักแล้วย่ะ เขาพักอยู่ที่ห้องสวีท” จิ่วจิ่วอวดหลินเจี๋ยเธอดูยังไงหลินเจี๋ยก็ไม่ใช่คนดี

หลินหลิงตีหน้าเย็นชา เย่เชินหลินเป็นเจ้านายของเธอ ไห่ลี่หมินเป็นสามีของเธอ เธอไม่รู้ว่าควรพูดอะไร เลยได้แต่เงียบ

“ในเมื่อเธอไปพักแล้ว งั้นเรามาเล่นกันต่อ” หลินเจี๋ยเห็นคนอื่นไม่มีอะไรแล้ว แค่เซี่ยชีหรั่นไปพัก ที่นี่น่าจะมีแผนลับอะไร

“เราจะเล่นเกมส์ต่อมั้ย” หลินเจี๋ยมองโจวอิงที่ยืนมุมห้อง ผู้หญิงคนนี้เพิ่งออกจากอ้อมกอดไห่ลี่หมินจงใจหรือไม่ ไม่ว่าเธอจะใช้วิธีอะไร หลินเจี๋ยจะไม่ยอมให้เธอได้ใกล้ชิดไห่ลี่หมินอีกต่อไป ถ้าไม่ติดที่สถานการณ์ปัจจุบัน หลินเจี๋ยคงใช้ไม้แข็งไปแล้ว

โจวอิงรู้สึกไม่สงบ เธอรู้ว่าคนที่นี่เป็นคนดี รูปลักษณ์ที่เรียบง่ายทำให้เธอดูเหมือนศัตรู

“ในเมื่อคุณอยากเมา แล้วฉันจะไม่ให้คุณไม่เมาได้ยังไง” จิ่วจิ่วมองออกไปนอกประตู เย่เชินหลินพาเซี่ยชีหรั่นไปพัก ทำไมยังไม่กลับมาสักที

โจวอิงจัดห้องสวีทให้เย่เชินหลิน อีกอย่างเย่เชินหลินเองก็มีห้องอยู่ที่นี่ด้วย

เซี่ยชีหรั่นเองก็ยังพอมีสติ แค่มึนๆบ้าง เธอแค่ต้องการพัก

ไม่ไกลกันนักพนักงานพากลุ่มคนจากล็อบบี้พลางเอ่ยแนะนำว่า “บริการของโรงแรมเราเป็นชั้นหนึ่ง ที่พักของพวกเราหรือของกินของใช้ล้วนเป็นสิ่งที่ดีที่สุด กำลังจะมาถึงแล้ว”

“เสี่ยวสวี ประเทศจีนของคุณนี่ดีจริงๆ” ชายชาวต่างชาติคนหนึ่งพูดขึ้น ท่าทางอายุสี่สิบ