ตอนที่ 1071 สาวใช้ตัวแสบ 975

ตอนที่ 1071 สาวใช้ตัวแสบ 975

“จริงด้วย ไม่ได้เจออาจารย์นานแล้ว รอแม่ของฉันหายดี หากไม่มีธุระที่นี่พวกเราก็จะกลับไป！”ตอนที่เซี่ยชีหรั่นพูดว่าพวกเรานั้นหมายถึงกับเนี่ยนโม่ แต่เมื่อเย่เชินหลินได้ฟังประโยคนี้กลับไม่ได้คิดแบบนั้น

เซี่ยชีหรั่นจู่ๆคุณก็ใช้คำว่าพวกเรากับเขาต่อหน้า คุณเป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร？

ถ้าเขาไม่ได้ทำให้เซี่ยชีหรั่นเข้าใจผิด ตอนนี้ชีหรั่นแต่งงานกับเขาหรือยัง？ถึงแม้จะพูดว่าพวกเขามีลูก แต่ชีหรั่นเอาแต่พูดว่าเป็นลูกของเธอ

แต่ไหนแต่ไรเย่เชินหลินก็สามารถทำเรื่องแบบเดียวกัน เขาไม่รู้สึกเสียใจ ในฐานะลูกชาย เขารู้สึกผิดต่อเย่เฮ่าหรัน สิ่งที่เย่เชินหลินรู้สึกเสียใจคือการปล่อยให้เซี่ยชีหรั่นหนีไปฝรั่งเศส

“ลุงสวี ผมก็อยากไป”เนี่ยนโม่ชูมือเล็กขึ้นมา กลัวจะถูกทิ้ง

เย่เชินหลินมองเห็นทั้งสามคนที่เข้ากันได้ดี เขาเป็นเหมือนบุคคลที่สามเข้ามาแทรกแซง เห็นได้ชัดว่าสวีเห้าเซิงเข้ามาแทรกระหว่างเขาและเซี่ยชีหรั่น เหตุใดจึงมีสถานการณ์เช่นนี้？

ผู้อำนวยการบริษัทพลังงานข้ามชาติที่สง่าผ่าเผยกลายมาเป็นคนขับรถของคนอื่น แถมยังเป็นศัตรูหัวใจ เย่เชินหลินคิด ไม่มีผู้อำนวยการคนไหนซวยเหมือนเขาอีกแล้ว

“ลุงสวี กลับปารีสคุณลุงต้องสอนผมนะครับ ผมชอบของในห้องทดลองของคุณลุงมากๆ” เนี่ยนโม่ไม่รู้ว่าห้องทดลองของสวีเห้าเซิงหมายถึงอะไร คนทั่วไปไม่อาจเจอหน้าสวีเห้าเซิงได้ นับประสาอะไรกับการไปห้องทำงานของเขา

หลังจากเนี่ยนโม่โตขึ้นมาสักหน่อย สวีเห้าเซิงก็ตัวติดกับเนี่ยนโม่มาตลอด สวีเห้าเซิง มักจะพาไปห้องทดลองของเขา เพียงแต่สวีเห้าเซิงเป็นคนละเอียดรอบคอบมาก แต่ไหนแต่ไรไม่เก็บสิ่งของอันตรายเอาไว้ข้างกาย ในใจของเขาชัดเจนว่าต้องการเดินเคียงข้างไปกับเซี่ยชีหรั่น ดังนั้นจำเป็นต้องทำให้เนี่ยนโม่ชอบเขา ถ้าเนี่ยนโม่ไม่ชอบเขา เซี่ยชีหรั่นผู้หญิงที่มีจิตใจดีงามคนนี้ก็คงจะต้องปฏิเสธการจีบของเขาเพราะเนี่ยนโม่

เย่เชินหลินขับรถอย่างหดหู่ คล้ายกับเป็นคนขับรถเฉพาะกิจให้แก่พวกเขาทั้งสามคน

สวีเห้าเซิงกลัวเนี่ยนโม่จะไม่ไป ขอเพียงแค่เขายินดีจะไป เขาก็รู้สึกความสุขมาก เนี่ยนโม่ชอบเขา แสดงว่าเขามีแต้มต่อเยอะ

เซี่ยชีหรั่นคือคนที่หนักใจที่สุด คนหนึ่งคือคนที่เธอรัก ส่วนอีกคนคือคนที่เธอตอบรับ นี่ควรจะต้องเลือกอย่างไร เลือกตามหัวใจหรือ？แต่เธอเพิ่งจะตอบรับพี่สวีไป เซี่ยชีหรั่นไม่กล้ามองใครสักคน เพียงแต่หวังว่าจะถึงบ้านตระกูลหลี่เร็วๆ

การเดินทางวันนี้ทำไมถึงช้าจัง？รู้สึกทรมานใจที่สุด นอกจากเนี่ยนโม่ ไม่มีใครรู้สึกดีเลยสักคน เย่เชินหลินมองสวีเห้าเซิงอย่างไม่ถูกชะตา ส่วนสวีเห้าเซิงก็ไม่อยากให้เซี่ยชีหรั่นยังมีเยื่อใยกับเย่เชินหลิน

มองเห็นชั้นอาคารของตระกูลหลี่ที่คุ้นเคยปรากฏขึ้น เซี่ยชีหรั่นถอนหายใจอย่างโล่งอก ถ้ายังไม่ถึงอีกเธอคงทนนั่งต่อไม่ไหวแล้ว สายตาของเย่เชินหลินและสวีเห้าเซิงทั้งสองคนสามารถเผาเธอให้ตายทั้งเป็นได้

เซี่ยชีหรั่นเพิ่งจะลงจากรถ เมื่อคนรับใช้มองเห็นเธอมาถึงแล้ว รีบเรียกเสียงดังทันที：“คุณผู้หญิงมาแล้ว คุณผู้หญิงมาแล้ว”

“ทำไมถึงทักแต่คุณแม่？”เนี่ยนโม่ทำปากยืน แสดงออกถึงความไม่พอใจ หรือว่าพวกเขามองไม่เห็นเขากับลุงสวี？ตัวใหญ่ขนาดนี้ยังมองไม่เห็น สายตาสั้นแค่ไหนกันเนี่ย？

เซี่ยชีหรั่นลูบศีรษะของเนี่ยนโม่และกล่าวว่า：“พวกเขามองเห็นลูกแล้ว เพียงแค่คุ้นเคยกับคุณแม่มากกว่าหน่อย”เนี่ยนโม่ได้ฟังก็มีเหตุผล ในเมื่อเขาเพิ่งจะมาที่นี่ได้ไม่กี่ครั้ง แต่ก่อนคุณแม่มาที่นี่บ่อยใช่ไหม？เนี่ยนโม่ตาโตจ้องมองเซี่ยชีหรั่น อยากรู้ว่าเป็นเหมือนที่เขาคิดหรือเปล่า

เย่เชินหลินมองเนี่ยนโม่อย่างดูถูก เด็กโง่เขลาเช่นนี้ถูกสอนมาอย่างไร เห็นได้ชัดว่าคนรับใช้เพิ่งมาใหม่ จำนวนครั้งที่เจอหน้าเซี่ยชีหรั่นกับเนี่ยนโม่มากน้อยเท่ากัน

เนี่ยนโม่มองเห็นแววตาของเย่เชินหลิน ในใจรู้สึกอึดอัดอย่างมาก นี่มันแววตาอะไร？คิดไม่ถึงว่าจะมองผมแบบนี้？มองผมกับแม่แบบนี้พวกเราจะกลับปารีส

หลี่เหอไท้กับจงหยุนซางได้ยินว่าเซี่ยชีหรั่นมาถึงแล้ว จึงออกมาต้อนรับพวกเขา คุณผู้หญิงตระกูลหลี่มีเพียงเซี่ยชีหรั่น ตอนนี้ต้าเฟิ่งไม่ได้อยู่ในตระกูลหลี่แล้ว

“พี่ชาย พี่หยุนซาง”เซี่ยชีหรั่นทักทายด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย：“ฉันมาเยี่ยมแม่ค่ะ”

หลี่เหอไท้พยักหน้า มองไปที่หลานชายของตนเอง ผู้ชายคนนี้คือ？

“เป็นคุณนั้นเอง？”เมื่อจงหยุนซางมองเห็นสวีเห้าเซิงก็อุทานออกมาอย่างแปลกใจ เธอไม่คาดคิดว่าจะได้เจอผู้ชายคนนี้อีก หลังจากสามปีผู้ชายคนนี้ไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิดเดียว

“สวัสดีครับ คุณจง” สวีเห้าเซิงทักทายด้วยมารยาท ：“หรือผมจะเรียกคุณตามเสี่ยวอ้ายว่าพี่หยุนซาง ถ้าไม่ถือสา”ถึงแม้สวีเห้าเซิงจะเป็นนักวิทยาศาสตร์ทั่วไป แต่เนื้อแท้ก็ไม่ใช่คนหัวโบราณคร่ำครึ ในทางกลับกันเขามักจะอยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกาและเปิดโลกทัศน์มากมาย สำหรับเรื่องทั่วไปก็ไม่วุ่นวาย

“เสี่ยวอ้าย？คุณหมายถึงชีหรั่นหรือคะ？” จงหยุนซางถามอย่างสงสัย เธอไม่แน่ใจว่าเสี่ยวอ้ายคือเซี่ยชีหรั่นหรือเปล่า

“พี่หยุนซาง เสี่ยวอ้ายก็คือฉันเอง แต่ก่อนเป็นนามแฝงของฉัน” เซี่ยชีหรั่นเห็นแววตาสงสัยของจงหยุนซาง จึงต้องอธิบาย ตอนนั้นเธอไม่อยากสานต่อความรักอันแสนทรมานนี้ นั่นเป็นเหตุผลที่เรียกว่าหวูอ้าย