ตอนที่ 1111 สาวใช้ตัวแสบ 1015

ตอนที่ 1111 สาวใช้ตัวแสบ 1015

หลังจากที่สังเกตเห็น ฝู้เฟิ่งหยีก็ได้เดินเข้ามารับของขวัญแล้วยิ้มพูด “ฉันได้รับของขวัญแล้วนะ มานั่งก่อนสักพักค่อยไปสิ”

ในเมื่อได้รับของขวัญแล้ว เธอก็รู้สึกเกรงใจ เพราะฝู้เฟิ่งหยีเป็นคนรักศักดิ์ศรีอยู่แล้วและวันนี้มีแขกสำคัญอีกมากมายด้วย ถ้าวันนี้เธอทำให้จางชิงต้องขายหน้า เกรงว่าวันหลังคนอื่นจะหาว่าเธอเป็นคนจิตใจคับแคบ

เพียงแต่เธอไม่รู้ว่าจางชิงจะมา เธอไม่เคยอยากให้เด็กคนนี้อยู่กับเย่เชินหลินเลย เพราะความทะเยอทะยานของจางชิงที่อยากเป็นลูกสะใภ้ของตระกูล ดังนั้นเธอไม่เคยชอบเธอคนนี้เลย ฝู้เฟิ่งหยีเองก็แปลกใจเหมือนกันว่าวันนี้ทำไมเธอถึงมาร่วมงานฉลองวันเกิดด้วย

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณน้า วันนี้หนูแค่ตั้งใจส่งของขวัญวันเกิดมาให้เท่านั้นค่ะ คุณน้าเป็นเหมือนแม่คนหนึ่งของหนู หลายปีที่ผ่านมานี้ หนูต้องขอขอบพระคุณในความกรุณาของคุณน้านะคะ” จางชิงพูดด้วยน้ำเสียงไพเราะ “แต่หนูมีเรื่องอยากขอร้องอยู่เรื่องหนึ่ง ไม่ทราบว่าคุณน้าจะรับปากหนูได้ไหมคะ?”

ฝู้เฟิ่งหยีขมวดคิ้ว “เธอพูดมาสิ”

จางชิงพยักหน้าและแสดงสีหน้าน่าสงสารทันที “หนูขอพบเชินหลินหน่อยได้ไหมคะ? ช่วงนี้ร่างกายของเขาน่าเป็นห่วงมาก ไม่รู้ว่าเขาดีขึ้นแล้วหรือยัง?”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ จิ่วจิ่วก็คิดจะปฏิเสธเธอทันที แต่ฝู้เฟิ่งหยีก็ได้ห้ามเธอไว้ “ได้สิ เขาอยู่ทางนั้น แต่เซี่ยชีหรั่นอยู่กับเขาด้วยนะ”

ในเมื่อตั้งใจมาที่นี่ จางชิงก็ได้เตรียมใจไว้แล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะเซี่ยชีหรั่นเธอไม่จำเป็นต้องมาก็ได้ จางชิงยิ้มพูด“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ตอนนี้หนูมาในนามเพื่อนคนหนึ่ง แค่ตั้งใจอยากมาเยี่ยมเย่เชินหลินเท่านั้นค่ะ”

“เข้าไปสิ” ฝู้เฟิ่งหยีพูดและได้แต่ทำหน้าสงสัย เธอไม่รู้จริง ๆ ว่าผู้หญิงคนนี้กำลังคิดเล่นกลอะไรอีก

เซี่ยชีหรั่นเห็นจางชิงค่อย ๆ เดินเข้ามาหาเย่เชินหลิน เธอไม่รู้ว่าควรอยู่ต่อหรือออกไป สายตาของแขกทุกคนก็จับจ้องมาที่พวกเขา เธอรู้สึกอึดอัดมากที่ตกเป็นเหยื่อของสายตาคนเหล่านั้น

เมื่อเห็นใบหน้าซีดเซียวของเย่เชินหลิน จางชิงก็เกิดความทุกข์ใจเล็กน้อย “เชินหลิน เป็นยังไงบ้าง ดีขึ้นไหม?”

“อืม” เขายังคงตอบอย่างเย็นชา

“ดีแล้วล่ะ ได้เห็นคุณฉันก็สบายใจแล้ว หวังว่าคุณจะหายไว ๆ นะ ฉันต้องขอตัวก่อนแล้วล่ะ” จางชิงพูดจบก็เดินออกจากงานทันทีโดยที่ไม่ได้หันไปมองเซี่ยชีหรั่นเลย

เมื่อเห็นภาพนี้ ผู้คนรอบข้างก็หันกลับแล้วเริ่มซุบซิบกัน

จางชิงที่เพิ่งเดินออกจากประตูก็รีบหยิบมือถือออกมาแล้วกดโทรออก “คอนเฟิร์มแล้ว อยู่ข้างเขาเลย แต่อย่าให้เย่เชินหลินต้องเจ็บตัวไปด้วยล่ะ”

เมื่อพูดจบเธอก็กดวางสายลงแล้วยิ้มด้วยรอยยิ้มอันดุร้าย หัวใจเธอเย็นชาและเจ็บปวดมากเมื่อเห็นสีหน้าเฉยเมยของเย่เชินหลิน ทั้งหมดที่เกิดขึ้นนี้ก็เพราะผู้หญิงที่ชื่อเซี่ยชีหรั่นคนเดียว!

งานเลี้ยงยังคงดำเนินต่อไป เซี่ยชีหรั่นได้แต่มองจางชิงเดินออกไปแล้วรู้สึกหัวร้อนมาก!

ในขณะที่กำลังคิดถึงปัญหาที่ซับซ้อนเหล่านี้อยู่ เซี่ยชีหรั่นเพียงแค่รู้สึกว่าร่างกายของเธอถูกกระแทกจากด้านหลังจนทำให้เธอเอนไปข้างหน้าอย่างบังคับไม่ได้ ซึ่งข้างหน้าเธอนั้นเป็นสระว่ายน้ำที่มีน้ำลึกอยู่

เสียง “ตูม” ดังขึ้น น้ำในสระกระจายไปทั่ว

เธอได้ดึงดูดความสนใจของทุกคนอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เย่เชินหลินรีบตะโกนอย่างมีไหวพริบ“ช่วยด้วย! เธอว่ายน้ำไม่เป็น!”

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ แม้ว่าเขาจะอยู่บนรถเข็นแต่ก็ยังกระโดดลงไปในน้ำโดยไม่คำนึงถึงชีวิต จิ่วจิ่วรู้สึกตกใจมาก เธอนึกภาพไม่ออกเลยว่าเย่เชินหลินตกลงไปในน้ำได้อย่างไร? เพราะขาของเขาใช้การไม่ได้เลย!

“มองอะไรกัน! รีบลงไปช่วยสิ!” ฝู้เฟิ่งหยีอดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมา ทุกคนต่างตื่นตระหนกไปชั่วขณะ หลาย ๆ คนรีบลงไปในน้ำเพื่อช่วยเย่เชินหลินกับเซี่ยชีหรั่นออกมา

จนผ่านไปสักพัก เย่เชินหลินกับเซี่ยชีหรั่นถึงได้รับการช่วยเหลือ

หลาย ๆ คนหยิบมือถือออกมาเพื่อถ่ายรูปในช่วงเวลาที่คับขันแบบนี้ จิ่วจิ่วรีบเข้าไปตะโกนด่าคนเหล่านั้นอย่างเหลือทน “ถ่ายอะไรกันนักหนา! เก็บโทรศัพท์ให้หมดเลยนะ!” คนพวกนี้น่าเกลียดจริง ๆ ไม่มีใจช่วยเหลือแต่ยังกลับมายืนถ่ายรูปอย่างสบายใจแบบนี้ได้!

ไม่มีกำแพงไหนที่ข้ามไม่ได้ในโลกนี้ งานเลี้ยงได้จบลงอย่างเร่งรีบในคืนนั้น เช้าวันที่สองข่าวพาดหัวในหน้าหนึ่งคือ : เย่เชินหลินกระโดดลงไปในน้ำโดยไม่คำนึงถึงชีวิตเพื่อช่วยแฟนเก่าของเขา

จางชิงที่ได้เห็นข่าวนั้นก็เครียดจนหัวแทบระเบิด! เธอไม่เคยคิดเลยว่าเย่เชินหลินจะกระโดดจากรถเข็นลงไปในน้ำเพื่อช่วยชีวิตเซี่ยชีหรั่น! มันเหนือความคาดหมายของเธอจริง ๆ! เมื่อเห็นซือซือที่ยิ้มอย่างสะใจอยู่ข้าง ๆ เธอก็ยิ่งโมโหมากขึ้น “บอกแล้วไงว่าให้ลงมือกับเซี่ยชีหรั่นคนเดียว ตอนนี้เอาไงล่ะ!”

“มันก็ดีเหมือนกัน เธอจะได้ตายใจบ้าง ครั้งต่อไปลงมือเธอจะได้ไม่ต้องกังวลอะไรอีก”ซือซือค่อย ๆ อธิบายให้เธอ ต่อให้เย่เชินหลินไม่ช่วยเซี่ยชีหรั่น ข่าวมันก็รายงานของมันอยู่แล้ว เพียงแต่ตอนนี้พวกเธอได้รู้ว่าเซี่ยชีหรั่นนั้นสำคัญกับเย่เชินหลินมากแค่ไหน

จางชิงพูดอย่างอึดอัด “ฉันเข้าใจแล้วล่ะ แล้วเธอล่ะพอใจยัง?”

ซือซือยิ้มพูด “รอให้สำเร็จก่อน วันนั้นฉันถึงจะพอใจได้” เมื่อพูดจบ เธอหยิบสัญญาฉบับต่อไปแล้วออกจากคอนโดที่เธอจัดให้จางชิง เพราะอย่างไรก็ตาม ทุกอย่างอยู่ในแผนการของเธออยู่แล้ว