ตอนที่ 1148 สาวใช้ตัวแสบ 1052

ตอนที่ 1148 สาวใช้ตัวแสบ 1052

เพิ่งจอดรถลงมา ก็ตรงไปทางคฤหาสน์ วิ่งนิดๆ เข้าไปในคฤหาสน์ มองไปรอบๆ ไม่มีเงาของเซี่ยชีหรั่นแล้ว

อย่างที่คิดไว้ เธอไปแล้ว ความเศร้าอ้างว้างชำระในหัวใจ

“คุณชาย คุณกลับมาแล้วเหรอ คุณเซี่ย……เธอ……ไปแล้วนะคะ!” พี่เลี้ยงกัดปาก ในดวงตามีร่องรอยความเศร้าเช่นกัน

“ตอนไป เธอได้พูดอะไรไหม? ” เย่เชินหลินหวังว่าเซี่ยชีหรั่นจะมีอะไรบางอย่างบอกตัวเอง แต่เห็นพี่เลี้ยงส่ายศีรษะพูดขึ้น “เธอไม่ได้พูดอะไรค่ะ”

“ฉันรู้แล้ว พรุ่งนี้เธอกลับตระกูลเย่ได้!” เย่เชินหลินพูดจบก็รีบไปที่ห้องนอน

ที่นี่มีเค้าโครงเหมือนอย่างเคย กลิ่นเอกลักษณ์บนตัวเซี่ยชีหรั่นยังคงอบอวลอยู่ในห้อง

ในดวงตาเย่เชินหลินฉายแววโศกเศร้า ทันใดนั้นจู่ๆ เขาก็นึกถึงการถูกลอบสังหารตอนกลางคืน

“ช่วยฉันสืบหน่อย เมื่อคืนมีใครที่เข้าออกซอยโทรมๆ นั้น! และเบื้องหลังของนักฆ่าในกลุ่มอิทธิพลมืด!” เสียงเย็นยะเยือกของเย่เชินหลินดังขึ้น

“แล้วก็ดูไปด้วยว่าคนพวกนี้มันติดต่อใครในช่วงนี้” ดวงตาเย่เชินหลินฉายแววสุกสกาว

“ครับ คุณชายเย่!” ถึงแม้ไม่รู้เลยว่าทำไมเย่เชินหลินต้องตรวจสอบรายละเอียดพวกมัน แต่ก็ไม่กล้าสงสัยสอบถามอะไร

ขณะนี้เซี่ยชีหรั่นถึงจุดหมายปลายทางตั้งนานแล้ว ที่นี่มีรสชาติที่คุ้นเคย

เนี่ยนโม่ถูกเซี่ยชีหรั่นวางนอนบนเตียง จ้องมองเนี่ยนโม่ หัวใจเซี่ยชีหรั่นก็ถูกทิ่มแทง เขาหน้าตาเหมือนเย่เชินหลินมาก มองแล้วก็นึกถึงเย่เชินหลิน ผู้ชายคนนั้นที่โหดร้ายทำให้หัวใจเธอแตกสลาย

ภาพเหตุการณ์นั้นเมื่อครู่นี้ มันฉายในหัวสมองเซี่ยชีหรั่นไม่หยุด ทำอย่างไรก็สะบัดไม่หลุด ในขณะนี้ ในหัวสมองเธอมีแต่ภาพเหตุการณ์ที่เย่เชินหลินเรียกผู้หญิงคนอื่นว่าที่รัก นอนพลิกตัวไปมา นอนไม่หลับ

แสงแดดในยามเช้า ส่องสว่างทั่วแผ่นดิน บนถนนยังคงมีรถขับผ่านไปผ่านมา

บริษัทเย่ซื่อ

เย่เชินหลินมาถึงตึกระฟ้าของบริษัทเย่ซื่อตั้งแต่เช้า มองแสงแดดดีๆ ภายนอกตึก ดวงตาเรียวหรี่ลงกลายเป็นช่องว่าง

“ประธานเย่ เรื่องที่คุณให้สืบ ผมสืบได้แล้วครับ คนที่ปรากฏตัวขึ้นในซอยโทรมๆ เมื่อวาน เป็นนักฆ่าฝีมือดี”

“อืม ดีมาก พวกมันติดต่อกับใครในช่วงนี้ไหม? ” ในดวงตาเย่เชินหลินที่หรี่ลงมีความเย็นยะเยือกนิดๆ เสียงทุ้มต่ำดังผ่านโทรศัพท์เข้าหูอีกฝ่าย

“เหมือนจะเป็นคนของบริษัทหลินซื่อนะครับ!”

“บริษัทหลินซื่อ? ” ได้ยินว่าบริษัทหลินซื่อ เย่เชินหลินก็ขมวดคิ้ว เขาถามต่อว่า “รู้ไหมว่าใคร?”

“ยังไม่แน่ใจครับ! แต่เราจะรีบหาคำตอบให้เร็วที่สุด!”

เย่เชินหลินวางสายไป การแสดงออกในดวงตายิ่งเคร่งขรึมมากขึ้น “ถ้าเป็นบริษัทหลินซื่อ จะเป็นคุณท่านตระกูลหลินหรือว่าหลินเจี๋ยกันนะ?”

ชายชราตระกูลหลินเป็นคนน่ากลัวและเจ้าเล่ห์ อยู่ในแวดวงธุรกิจมาหลายปี มักจะไม่ลงมือกับใครง่ายๆ ถ้าชายชราตระกูลหลินลงมือ ถ้าอย่างนั้น มันเพราะอะไรกันล่ะ?

เย่เชินหลินยืนข้างหน้าต่าง ขยับโทรศัพท์ในมือไปมา คิดไม่ออกชั่วขณะหนึ่ง ต้นตอของเรื่องนี้

มันอาจจะเป็นหลินเจี๋ย? เมื่อเย่เชินหลินนึกถึงหลินเจี๋ย ก็ขมวดคิ้วขึ้นมา เพราะเรื่องเซี่ยชีหรั่นเหรอ?

ถ้าส่งคนมาฆ่าเพราะเรื่องเซี่ยชีหรั่น นี่มันเกินไป……และมันน่าดูถูกจริงๆ

ในเมื่อเป็นแบบนี้ ไม่ว่าจะเป็นหลินเจี๋ยหรือชายชราตระกูลหลิน อย่างไรแล้วบริษัทหลินซื่อก็สร้างความบาดหมางกับตนแล้ว อย่ามาโทษว่าบริษัทหลินซื่อไร้หัวใจ

เย่เชินหลินนั่งภายในห้องทำงาน ห้องเรียบง่ายถูกแสงแดดส่องสว่าง เย่เชินหลินพลิกอ่านเอกสารล่าสุด ดูเหมือนควรทำอะไรบางอย่างเพื่อบริษัทเย่ซื่อ! มุมปากเย่เชินหลินมีความเย็นยะเยือกนิดหน่อย ในหัวสมองเขาเต็มไปด้วยการค้นหาในสิ่งที่ไม่รู้ ทันใดนั้น เขาก็สนใจกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นเป็นพิเศษ

บริษัทเครื่องประดับแฟชั่น

เซี่ยชีหรั่นย้ายออกมาจากคฤหาสน์เย่เชินหลิน เดิมทีคิดว่าจะต้องใช้ชีวิตอย่างสง่างามผิดปกติ ไม่ได้รับการก่อกวนจากเย่เชินหลินหนึ่งวัน มันทำให้เซี่ยชีหรั่นรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ

“บอกว่าอยากอยู่คนเดียวไม่ใช่เหรอ? ทำไมยังคิดมากอีก? ” เซี่ยชีหรั่นขมวดคิ้ว มองท้องฟ้าสดใสนอกหน้าต่าง

เสียงเคาะประตูของเลขาดึงความคิดเธอกลับมา เซี่ยชีหรั่นค่อยๆ ผ่อนคลาย พูดขึ้น “เชิญเข้ามา!”

“ประธานเซี่ย คุณสวีมาพบคุณค่ะ!” เสียงอ่อนโยนของเลขาดังขึ้น เซี่ยชีหรั่นบ่งบอกให้เธอพาสวีเห้าเซิงเข้ามา

สวีเห้าเซิงเปิดประตูห้องทำงาน มองเซี่ยชีหรั่นที่นั่งข้างโต๊ะทำงาน เขามองใบหน้าซีดเผือดของเธออย่างสงสาร “ชีหรั่น เมื่อคืนเธอหลับไม่สนิทเหรอ? ฉันได้ข่าวมาว่าเธอย้ายออกจากคฤหาสน์ตระกูลเย่แล้ว?”

เซี่ยชีหรั่นเงยศีรษะขึ้น เธอไม่แปลกใจเลยที่สวีเห้าเซิงรู้ข่าวเร็ว อย่างไรแล้วสื่อที่เกี่ยวข้องก็จะดำเนินการเรื่องนี้อย่างแน่นอน นี่มันข่าวซุบซิบของประธานตระกูลเย่นี่หน่า