ตอนที่ 1168 สาวใช้ตัวแสบ 1072

ตอนที่ 1168 สาวใช้ตัวแสบ 1072

“เฮ้ เซี่ยชีหรั่น คุณอย่าทำให้ฉันตกใจนะ รีบขึ้นมา!” ผู้หญิงคนนั้นตกใจจนหน้าซีด รีบตะโกนไปที่ทะเลอย่างใจจดใจจ่อ

ถึงเธอจะค่อนข้างหยิ่ง ถึงขั้นไม่มีมารยาท แต่ถ้าซือซือไม่ได้บอกเธอว่าเซี่ยชีหรั่นยืนอยู่ที่นี่คนเดียว ก็คงไม่มาหาเธอหรอก และที่มาหาเธอก็เพื่อสั่งสอนเซี่ยชีหรั่นสักหน่อย ไม่คิดว่าเซี่ยชีหรั่นจะว่ายน้ำไม่เป็น ตัวเองก็ไม่อยากฆ่าเธอด้วย

ทำอย่างไรดี? ทำอย่างไรดี? ในตอนนี้ผู้หญิงคนนี้สับสนวุ่นวาย เธอลืมวิธีจัดการสิ่งเหล่านี้ไปเลย จากนั้นร่างกายก็อ่อนลง นอนแผ่บนดาดฟ้าเรือ

ทันใดนั้น ก็มีเงาดำหนึ่งกระโดดลงไปในนั้น ผู้หญิงคนนั้นตกใจทันที

เย่เชินหลินกว่าจะจัดการคนที่คุยด้วยออกไปได้ ถึงได้พบในทันทีว่าเซี่ยชีหรั่นหายไปจากสายตาตัวเองเมื่อไรก็ไม่รู้

ให้ตายเถอะ เมื่อครู่นี้มองเธอตลอดเวลา และให้จางเฟิงอี้ไปหาเธอด้วย แต่ตอนนี้ไม่เห็นเซี่ยชีหรั่นเลย เมื่อเห็นผู้หญิงของหลินเจี๋ยเดินไปทางเซี่ยชีหรั่น ก็รู้สึกผิดปกตินิดหน่อย

เย่เชินหลินตามหาไปทั่วงานปาร์ตี้ ไม่เจอเซี่ยชีหรั่นเลยทั้งหมด เย่เชินหลินขมวดคิ้ว

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย หาจุดที่ตัวเองมองข้ามไปในหัวสมอง จู่ๆ ก็นึกถึงเรือยอชต์

ใช่แล้ว เรือยอชต์ มันคือสถานที่ที่ทุกคนจะไปปาร์ตี้ในตอนกลางคืน มันกำลังจัดอยู่ มีคนไปที่นั่นน้อยมาก! ผู้หญิงคนนี้ชอบทำให้จิตใจไม่สงบจริงๆ เลย

เมื่อเย่เชินหลินวิ่งมาถึงดาดฟ้า ก็ได้ยินเสียงตื่นตระหนกของผู้หญิง จริงๆ ด้วย เซี่ยชีหรั่นอยู่ที่นี่

“จ๋อม” เย่เชินหลินกระโดดลงทะเลไป น้ำทะเลในตอนกลางคืนค่อนข้างหนาวเย็น

“ทำไม……มีดวงดาวระยิบระยับ……”

“ทำไมตายแล้วยังเจอหน้าปีศาจของเย่เชินหลินอีก”

“ที่นี่คือที่ไหน……สวรรค์เหรอ? แสงดาวสวยมาก!”

มีภาพหลอนตรงหน้าใช่ไหม? หลังความตายมันจะกลายเป็นแบบนี้เหรอ?

แต่ในตอนนี้เนี่ยนโม่ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งแล้วตะโกนเรียกแม่เสียงดัง

เสียงไร้เดียงสานั้นดังขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่สามารถหยุดได้

“แม่……แม่……”

“ไม่……ไม่ ฉันตายไม่ได้……ฉันตายไม่ได้……เนี่ยนโม่ เนี่ยนโม่ แม่มาแล้ว แม่มาแล้ว!”

จากนั้นก็เห็นเย่เชินหลินยืนอยู่ตรงหน้าตนโดยไม่มีร่องรอยความอ่อนโยนในดวงตา

“เย่เชินหลิน……เย่เชินหลิน……”

เย่เชินหลินนำร่างเซี่ยชีหรั่นนอนราบบนดาดฟ้าเรือ ใช้มือออกแรง จะพยายามระบายน้ำออกจากปากเซี่ยชีหรั่น

“เซี่ยชีหรั่น คุณตายไม่ได้เด็ดขาด ให้ตายเถอะ คุณรีบฟื้นสิ!”

ฉันอยากให้คุณรีบฟื้น!

เย่เชินหลินจ้องมองใบหน้าเซี่ยชีหรั่นอย่างจริงจัง ตะโกนเสียงดังอย่างเงียบๆ ตอนนี้ร่างกายเขาเปียกโชก เส้นผมดำแนบหน้าเขาเพราะเปียกน้ำทะเล ใบหน้าหล่อเต็มไปด้วยความกังวลและความโกรธ

“เซี่ยชีหรั่น ฉันอยากให้คุณฟื้น คุณได้ยินไหม!” เย่เชินหลินมองเซี่ยชีหรั่นที่ไม่มีการตอบสนองใดๆ ทันใดนั้นในดวงตาเต็มไปด้วยความกังวลใจและความเสียใจ

เขากลัวจริงๆ กลัวจะสูญเสียผู้หญิงคนนี้ไปจริงๆ เขากลัวการสูญเสียผู้หญิงคนนี้ และไม่เห็นหน้าเธออีก

ผู้หญิงน่าเกลียด ทำไมวิ่งเล่นไปทั่วโดยไม่ฟังคำพูดตน?

อย่างไรเซี่ยชีหรั่นคุณก็เป็นคนของฉัน ฉันให้คุณตาย คุณถึงตายได้ คุณห้ามตายโดยที่ไม่ฟังคำพูดของฉัน ต้องผ่านความเห็นของฉันก่อน คุณเข้าใจไหม?

เย่เชินหลินไม่เคยทำอะไรไม่ถูกแบบนี้มาก่อน แม้ต้องเผชิญกับศัตรูตัวฉกาจในวงการก็ตาม ก็ไม่เคยประหม่าแบบนี้มาก่อน

เขาโน้มตัวลงมา เริ่มผายปอดให้กับเซี่ยชีหรั่น ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เขาต้องหาทางช่วยเธอ

ผู้หญิงคนนั้นนอนแผ่บนดาดฟ้าเรือตั้งแต่ต้นจนจบ เมื่อเธอเห็นชัดๆ ว่าเมื่อครู่นี้คนที่กระโดดลงไปในทะเลเพื่อช่วยชีวิตก็คือเย่เชินหลิน เธอก็รู้ว่าเธอผิดไปแล้ว เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าเย่เชินหลินจะเป็นห่วงเซี่ยชีหรั่นแบบนี้ เป็นห่วงจนถึงขั้นกระโดดลงทะเลโดยไม่สนอะไรทั้งนั้น

ผู้หญิงคนนั้นมองสายตาเย่เชินหลินในตอนนี้ สายตาเขาไม่หลอกใคร ใครมันบอกว่าเย่เชินหลินไม่ได้ชอบเซี่ยชีหรั่น เซี่ยชีหรั่นเป็นคนไปยุ่งกับเย่เชินหลินเอง แถมยังมีลูกให้กับเย่เชินหลิน จากนั้นก็หน้าด้านอยู่กับเย่เชินหลิน แต่ตอนนี้เมื่อเห็นสายตาเย่เชินหลิน ใครจะไปเชื่อความจริงของข่าวลือพวกนั้น? มันเป็นเรื่องไร้สาระ!

ข่าวลือหลอกลวงอะไรกัน!

เย่เชินหลินไม่มีเวลาสนใจผู้หญิงข้างๆ คนนี้แล้ว ตอนนี้ความคิดเดียวของเขาก็คือปลุกเซี่ยชีหรั่นให้ฟื้น

“แค่ก……” ทันใดนั้นเซี่ยชีหรั่นก็ไอกะทันหัน มุมปากมีน้ำทะเลจำนวนมากทะลักออกมา