ตอนที่ 1169 สาวใช้ตัวแสบ 1073

ตอนที่ 1169 สาวใช้ตัวแสบ 1073

อดไม่ได้ที่จะแค่นหัวเราะ กล่าวทุกอย่างออกมา

พอเย่เชินหลินฟังทุกประโยค การแสดงออกอันหนักหน่วงบนใบหน้าก็เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งชั้น เขากำหมัดแน่นอย่างควบคุมไม่ได้ ข้อต่อถูกบีบจนเกิดเสียงกรอบแกรบ

“เธอมันผู้หญิงสารเลว!” เขาก้าวเท้ายาวเดินไปหาผู้หญิงคนนี้ มือใหญ่จับเธอยกขึ้นมา กดเธอเข้ากับราวรั้วแน่น

ในดวงตาผู้หญิงคนนี้เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก เหมือนกับเธอเห็นปีศาจตัวหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าเธอ กลัวเหมือนจะตาย

ทั้งร่างกายเย่เชินหลินเต็มไปด้วยความโกรธ ดวงตาลึกเต็มไปด้วยกลิ่นกระหายเลือด มือแกร่งเขาจับคอเรียวของผู้หญิงคนนั้นแน่นเหมือนลายเซ็น ราวกับว่าถ้าออกแรงอีกนิดเดียว คอเธอจะหักได้ ตอนนี้เขาอยากโยนผู้หญิงคนนี้ลงทะเลเป็นอาหารปลาจริงๆ !

เขาทนไม่ได้จริงๆ แต่ถ้าผู้หญิงตรงหน้าไม่ใช่ผู้หญิง เขาคงซัดเธอให้ตายไปตั้งนานแล้ว

“คุณ……ขอร้อง……ปล่อยฉัน……เถอะ!” เสียงครวญครางของผู้หญิงดังออกมาจากลำคอเธอ ใบหน้าขาวในเดิมทีตอนนี้กลายเป็นสีม่วง

“เธอก็ควรไปชิมรสชาติน้ำนะ” เสียงเย็นชาดังขึ้น ทันทีที่ออกแรง ครึ่งร่างของผู้หญิงคนนั้นก็เอนออกไปนอกรั้ว

“อย่า……” เสียงผู้หญิงคนนั้นเหมือนเค้นออกมาจากลำคอ

“เชินหลิน อย่า!” เซี่ยชีหรั่นไอสองสามที มองเย่เชินหลินแล้วพูดขึ้น

แต่มุมปากซือซือที่อยู่ข้างๆ กลับมีร่องรอยความโกรธ

เย่เชินหลินมองเซี่ยชีหรั่น ไม่ได้พูดอะไร ความเย็นชาในดวงตาอ่อนลงเยอะมาก

“ปล่อยเธอไปเถอะ เธอทำไปเพราะรักคุณ” ใบหน้าซีดเซียวของเซี่ยชีหรั่น มีหยดน้ำ และร่างกายก็ยังสั่น

“ช่างเถอะ” เซี่ยชีหรั่นพูดขึ้นอย่างอ่อนแรง

“ปล่อยเธอไปเถอะ แค่ผู้หญิงคนเดียว” หลินเจี๋ยไม่ชินกับทัศนคติของเย่เชินหลินที่ไม่ให้อภัยคน

เย่เชินหลินถึงได้ปล่อยผู้หญิงคนนี้ เห็นท่าทางเซี่ยชีหรั่น ความเย็นชาในดวงตาก็กลายเป็นความอ่อนโยนแทนที่อย่างสมบูรณ์

ด้วยแสงไฟบนเรือ จู่ๆ เย่เชินหลินก็เห็นใบหน้าเซี่ยชีหรั่นที่ค่อนข้างแดงก่ำ ยื่นฝ่ามือใหญ่ออกไปอังหน้าผากเธอ ร้อนมาก!

“รีบเตรียมหมอเร็วเข้า!” ความโกรธคลั่งของเย่เชินหลินจะจุดชนวนเรือยอชต์ทั้งลำ

จากนั้นเขาก็อุ้มเซี่ยชีหรั่นขึ้นมา วิ่งเข้าไปที่ห้องชุดที่เตรียมไว้ในตัวเองสำหรับงานปาร์ตี้นี้อย่างรวดเร็วดุจสายฟ้า

“ฉัน……ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะ” ผู้หญิงคนนั้นมองเย่เชินหลิน เธอไม่อยากให้เย่เชินหลินคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ใจร้ายจริงๆ

เย่เชินหลินมองผู้หญิงที่อยู่บนดาดฟ้าเรือหนึ่งที ก่อนจะด่าอย่างดุเดือด “ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ ฉันแนะนำให้เธอรีบไปซะ ถ้าฉันได้ยินเสียงคร่ำครวญของเธออีก ฉันจะทำให้เธอหายไปจากโลกใบนี้!”

เขาคำรามไปด้วย มองเซี่ยชีหรั่นไปด้วย พูดขึ้นอย่างวิตกกังวล “คุณทนก่อนนะ ฉันจะรีบเรียกหมอมา”

ให้ตายเถอะ เป็นไข้จริงๆ ด้วย ถ้าช่วยขึ้นมาไม่ทัน ไม่รู้จริงๆ ว่าจะจบลงอย่างไร

เซี่ยชีหรั่นส่ายศีรษะ พูดขึ้น “ไม่เป็นไร” ตอนนี้มีกระแสความอบอุ่นในหัวใจเธอ

ผู้หญิงคนนั้นตกใจจนปิดปาก เธอไม่เคยจินตนาการมาก่อนเลยว่าเย่เชินหลินจะน่ากลัวแบบนี้

คนข้างๆ ก็ดึงผู้หญิงคนนี้ขึ้นมา

เนื่องจากงานปาร์ตี้นี้จัดขึ้นเป็นเวลาหลายวัน ดังนั้นที่นี่จึงมีห้องพักสำหรับแขก เมื่อเย่เชินหลินอุ้มเซี่ยชีหรั่นกลับห้องไป คุณหมอก็ถูกส่งมาที่นี่อย่างฉุกเฉิน

ใครก็ไม่กล้าทำให้ตระกูลเย่ซื่อไม่พอใจ

เย่เชินหลินวางเซี่ยชีหรั่นลงบนเตียงอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็พูดกับจางเฟิงอี้ว่า “เรื่องในวันนี้ฉันไม่อยากได้ยินรายงานจากทุกสื่อ!”

จางเฟิงอี้พยักหน้า จากนั้นก็ออกไปจากห้องกับคนอื่นๆ

คุณหมอหยิบเทอร์โมมิเตอร์ออกมาวัดไข้เซี่ยชีหรั่น เซี่ยชีหรั่นขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด

หลังจากเสร็จสิ้นทุกอย่าง คุณหมอก็ยืนขึ้นมา พูดกับเย่เชินหลินว่า “คุณเย่ คุณเซี่ยไม่ได้เป็นอะไรร้ายแรง แค่ถูกน้ำทะเลซัด เป็นหวัด จากนั้นก็ติดเชื้อในปอดนิดหน่อย ต้องต้านการอักเสบและระวังการรับประทานอาหาร”

ใบหน้าเซี่ยชีหรั่นซีดเซียว เธอยังคงปวดปอดอยู่รางๆ

เย่เชินหลินพยักหน้า หลังจากคุณหมอสั่งยาให้เซี่ยชีหรั่นแล้ว ก็ไปส่งคุณหมอออกจากห้อง

เซี่ยชีหรั่นพิงหัวเตียงอย่างหมดแรง สิ่งที่เกิดขึ้นในค่ำคืนนี้ทำให้ตัวเองทำอะไรไม่ถูกจริงๆ ถ้าไม่ได้รับการช่วยเหลือจากเย่เชินหลิน เกรงว่าตอนนี้เธอจะได้เจอกับยมบาลไปแล้ว

เย่เชินหลินเดินมา โน้มตัวลงมา จะถอดเสื้อผ้าเซี่ยชีหรั่น

“ไม่!” เซี่ยชีหรั่นใช้มือข้างหนึ่งจับมือเย่เชินหลินเอาไว้แน่น