ตอนที่ 1198 สาวใช้ตัวแสบ 1102

ตอนที่ 1198 สาวใช้ตัวแสบ 1102

หญิงวัยกลางคนเลิกคิ้วมองหญิงเอเชียที่มีหน้าตาละเอียดงดงาม และหันไปมองฉินเฟิง：“ผู้หญิงชาวเอเชียคนนี้คือ？”

ฉินเฟิงยิ้มบางๆ ใบหน้าหล่อยิ้มเล็กน้อย：“คุณนายElizabeth อาจจะให้เธอลองดูก็ได้” Elizabethพยักหน้าอย่างไม่รู้ตัว เซี่ยชีหรั่นออกไปจากประตูใหญ่ และกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งในไม่กี่นาทีต่อมาพร้อมกับดอกกุหลาบที่เรียวยาวในมือ

“อย่าบอกฉันนะว่าเธอเตรียมให้ฉันสวมดอกกุหลาบไปร่วมงานเลี้ยง หญิงชาวเอเชีย”สีหน้าของหญิงวัยกลางคนไม่ดีมากๆ”

ฉินเฟิงก้าวไปข้างหน้า ขวางเซี่ยชีหรั่นเล็กน้อย ใบหน้ามีความรู้สึกผิด ：“คุณนาย ขอโทษด้วยครับ นี่คือผู้ช่วยคนใหม่ของผม มาจากต่างประเทศ อาจจะไม่ค่อยรู้ประเพณีของที่นี่”

เซี่ยชีหรั่นก้าวขึ้นมากล่าวว่า：“ใช่ค่ะ คุณนาย ฉันต้องการให้คุณสวมดอกกุหลาบนี้”ก้านดอกกุหลาบพลิกไปมาอย่างยืดหยุ่นในมือของเซี่ยชีหรั่น หลังจากนั้นไม่นานแหวนดอกกุหลาบขนาดเล็กกระทัดรัดก็ปรากฏขึ้น

หญิงวัยกลางคนสวมลงบนนิ้วชี้ด้วยความแปลกใจ：“สวย สวยมากจริงๆ！ เธอมีชื่อว่าอะไร”หญิงวัยกลางคนมองเซี่ยชีหรั่นด้วยรอยยิ้ม

“ฉันชื่อว่าเซี่ยชีหรั่น ถ้าหากคุณต้องการ ฉันสามารถออกแบบแหวนให้คุณได้หลากหลายรูปแบบ เพียงแต่ฉันต้องการเงิน”เมื่อต้องพูดถึงเรื่องเงิน ถึงแม้เซี่ยชีหรั่นจะหน้าแดง แต่มีความแน่วแน่มากขึ้น

หญิงวัยกลางคนขีดเช็คแล้วส่งให้เซี่ยชีหรั่น：“ถ้าเธอออกแบบให้ฉันพอใจ เงินเหล่านี้เป็นเพียงแค่เงินมัดจำ”

เงินที่หญิงวัยกลางคนจ่ายให้เซี่ยชีหรั่นเพียงพอที่จะซื้อบ้านสองหลังบนละแวกที่ดีที่สุดในประเทศ หลังจากนำเงินจ่ายคืนให้ฉินเฟิง เซี่ยชีหรั่นอยู่เป็นเพื่อนเย่เชินหลินด้วยความสบายใจ

วางมือลงบนศีรษะของเย่เชินหลิน สัมผัสที่เย็นเล็กน้อยทำให้เซี่ยชีหรั่นวางใจ“ทำไมครั้งนี้คุณถึงหลับนานจังเลย？”

เซี่ยชีหรั่นพูดกับเย่เชินหลินอยู่ฝ่ายเดียว ดูเหมือนจะมองฝ่ายชายทุกครั้งที่พูดอย่างไม่รู้ตัว เปลือกตาบางของเขาขยับเล็กน้อย หายใจเข้าออกยาวๆ

“จำตอนที่คุณถามฉันว่าทำไมไม่หนีไปได้ไหม？อันที่จริงฉันก็ไม่รู้ ฉันรู้สึกว่าอยู่เคียงข้างคุณ คุณจะไม่ตายแน่นอน และไม่ปล่อยให้ฉันตาย มันน่าตลกหรือเปล่า แบบนี้หน้ามืดตามัวเลย”เซี่ยชีหรั่นเอ่ยเสียงเบาแนบศีรษะลงบนหลังมือของเย่เชินหลิน

“เหอๆ เป็นวิธีการพูดที่นี่สนใจจริงๆ”น้ำเสียงที่มีความหยอกล้อดังขึ้น เซี่ยชีหรั่นเงยหน้ามองเย่เชินหลิน พบว่าเขายังคงหลับอยู่เหมือนเดิม

เซี่ยชีหรั่นหันไปมองที่ประตูตามเสียง ฉินเฟิงตรวจสอบอาการบาดเจ็บของเย่เชินหลิน มองเห็นถลึงตาใส่เขา จึงกล่าวอย่างหยอกล้อ ：“ทำไม เมื่อสักครู่ผิดหวังหรือไง？”

เซี่ยชีหรั่นกัดริมฝีปากไม่พูดอะไร ในใจรู้สึกผิดหวังมาก สภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย คนที่แปลกหน้า แถมยังมีการตามล่าที่ไม่สามารถอธิบายได้

ฉินเฟิงมองเย่เชินหลินที่นอนหลับและเซี่ยชีหรั่นที่กำลังถลึงตาใส่ตนเอง จู่ๆก็รู้สึกว่าสาวเอเชียคนนี้น่ารักสุดๆ เกาะประตูและกล่าวว่า：“ต่างบอกกันว่าเจ้าหญิงนิทราตื่นขึ้นเพราะถูกเจ้าชายจุมพิต คุณไม่ลองเป็นสาวสวยจุมพิตเจ้าชายนิทราบ้างล่ะ？”

เซี่ยชีหรั่นหัวเราะไล่ฉินเฟิงที่ก่อกวนออกไป หันกลับมามองริมฝีปากของเย่เชินหลินที่เม้มสนิท ริมฝีปากซีด ประทับความนุ่มนวลของตนเองลงไปอย่างไม่รู้ตัว

ดวงตาที่ปิดสนิทค่อยๆเปิดขึ้น เมื่อเซี่ยชีหรั่นต้องการออกไปอ้อมแขนที่แข็งแกร่งโอบรัดเอวของเธอเอาไว้ เย่เชินหลินดึงเธอเข้าหาตนเอง

ลมหายใจแผ่วเบาให้สัมผัสที่อ่อนหวานและนุ่มนวลระหว่างริมฝีปาก เย่เชินหลินประทับลงบนหน้าผากของเซี่ยชีหรั่น：“เจ้าหญิงแสนสวย ผมกลับมาแล้ว”

เสียงที่หายไปนานทำให้เซี่ยชีหรั่นน้ำตาคลอเบ้า นึกขึ้นได้ว่าอีกฝ่ายเพิ่งจะโกหกตนเองก็โมโหขึ้นมา：“คนบ้า คุณนอนต่อไปเลย！”

เซี่ยชีหรั่นคิดจะจากไป เย่เชินหลินขังตนเองไว้ในอ้อมแขน เตียงขนาดเล็กทำให้ทั้งสองยิ่งแนบชิดกันมากยิ่งขึ้น：“เด็กดี ให้ผมกอดคุณอีกสักพัก”เย่เชินหลินสูดดมกลิ่นหอมของเซี่ยชีหรั่น และหลับไปอีกครั้ง

“การอักเสบของบาดแผลจะทำให้เกิดการนอนหลับระยะสั้น สถานการณ์จะดีขึ้นหลังจากผ่านไปสองสามวัน” หลังจากฉินเฟิงตรวจดูบาดแผลของเย่เชินหลินก็อดหันไปมองเซี่ยชีหรั่นไม่ได้：“คุณจะไม่ไปร่วมงานเลี้ยงเต้นรำของคุณนายจริงหรือ？ในประเทศอิตาลีคนที่ได้รับบัตรเชิญจากเธอด้วยตนเองมีไม่มากนัก”

เซี่ยชีหรั่นส่ายหน้า：“ฉันจะอยู่ที่นี่กับเขา”

ฉินเฟิงยิ้มและกล่าวว่า：“แบบนี้ก็ดี เพียงแต่ได้ยินว่าคุณนายเป็นคนที่ดื้อรั้นที่สุดในโลก คุณรอสักพักเธอจะมาเร่งรัดคุณ”

ช่วงบ่าย รถลินคอล์นจอดอยู่ข้างทางตามที่คิดเอาไว้ ผู้คนข้างทางส่งสายตาอิจฉาให้เซี่ยชีหรั่น เซี่ยชีหรั่นก้มหน้าไม่อยากให้ใครสนใจเธอ เดินไปหาหญิงวัยกลางคนตรงหน้าอย่างรวดเร็ว：“คุณนายElizabeth ฉันติดธุระจริงๆ”

Elizabethชอบเซี่ยชีหรั่นมาก ถึงแม้เซี่ยชีหรั่นจะปฏิเสธไปแล้วถึงสองครั้ง และยังปฏิเสธเป็นครั้งที่สาม หล่อนก็ยังคงกล่าวกับเธอด้วยความใจดี：“คราวก่อนเธอบอกว่าต้องการตามหา ahern ที่อยู่ในตระกูลสูงศักดิ์ ฉันพอจะรู้อะไรอยู่บ้าง วันนี้จึงเชิญพวกเขามางานเต้นรำของฉัน เธอไปดูสักหน่อย”

เนื่องจากเซี่ยชีหรั่นถูกคุณนายElizabethบังคับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าและทำผม ดังนั้นเมื่อเธอออกมางานเต้นรำจึงเริ่มขึ้นแล้ว

ภายในห้องโถงที่โอ่อ่า มีเพียงเซี่ยชีหรั่นคนเดียวที่มีใบหน้าเป็นคนเอเชีย ผู้คนมากมายแอบสังเกตเซี่ยชีหรั่นอย่างละเอียด Elizabethพาเธอเข้าไปในกลุ่มคนและพูดด้วยภาษาอิตาเลียน จากนั้นจึงหันมาพูดกับเธอเบาๆ：“พวกเขาสนใจการออกแบบของเธอมาก ต้องการลงทุนร้านค้าแบนด์ของคุณในอิตาลี”

เซี่ยชีหรั่นลดเสียงเอ่ยถามว่า：“คุณนายElizabeth คุณบอกว่า ahern อยู่ที่นี่？” Elizabethปิดปากยิ้ม ชี้ไปที่ผู้ชายร่างสูงใหญ่ที่กำลังมองเซี่ยชีหรั่น

ชะเง้อมองหา ahern อย่างไม่รู้ตัว หลังจากพบว่าอีกฝ่ายคือชาวอิตาลีผมสีน้ำตาลเซี่ยชีหรั่นผิดหวังเล็กน้อย

ไม่รู้ว่ามีร่างกายที่อบอุ่นเข้ามาใกล้ชิดตรงด้านหลังตั้งแต่เมื่อไหร่ เสียงแหบพร่าพร้อมกลิ่นซิการ์เอ่ยแผ่วเบา ：“ที่รัก คิดไม่ถึงว่าจะเจอคุณที่นี่”