ตอนที่ 1201 แม่บ้านของคุณชายเย่ 1105

เมื่อได้ยินคำพูดเยาะเย้ยของเย่เชินหลินแล้ว เซี่ยชีหรั่นก็เข้าไปในห้อง แม่บ้านที่เตรียมจะไปหยิบนมสดเข้าไปให้เซี่ยชีหรั่น แต่เห็นบนโต๊ะในห้องมีนมสดวางอยู่แก้วหนึ่งแล้ว เธอจึงคิดว่าเซี่ยชีหรั่นจัดการเองและเธอก็ได้ไปทำงานต่อ

เซี่ยชีหรั่นหยิบนมสดแก้วนั้นมาดื่มคำโต ๆ จากนั้นเม้มปาก “ทำไมมีรสชาตินมแปลก ๆ”

“ไหนให้ผมชิมดู?” เย่เชินหลินเดินเข้ามาจากด้านหลังเซี่ยชีหรั่นแล้วจิบนมสดในมือของเธอ จากนั้นก็ขมวดคิ้ว

“เชินหลิน ชีหรั่น พวกคุณสองคนอยู่ที่นี่เอง” ขณะที่ทั้งสองหันไป ahern ก็ได้มองแก้วนมที่เกือบจะดื่มจนหมดแก้วด้วยความประหลาดใจ

“ก่อนที่ผมจะเล่าอะไรให้พวกคุณฟัง ผมคิดว่าผมอยากถามความรู้สึกของพวกคุณก่อน” เย่เชินหลินขมวดคิ้ว “คุณอยากให้พวกเรารู้สึกยังไง”

เซี่ยชีหรั่นพูดแทรกขึ้นมาด้วยใบหน้าที่เริ่มแดงเล็กน้อย “ถ้าจะให้บอกความรู้สึกล่ะก็ ตอนนี้ฉันรู้สึกร้อนมาก!”

เย่เชินหลินมองใบหน้าที่แดงกระทันหันของเซี่ยชีหรั่นแล้วเหลือบมองไปที่ahern “ช่วยอธิบายหน่อย”

ahernยักไหล่ “ในฐานะสุภาพบุรุษคนหนึ่ง ผมไม่ควรพูดคำพูดเหล่านั้นหรอก แต่ผมแค่อยากจะบอกว่าพวกคุณสองคนคงดื่มนมที่ผสมกับยาเข้าไปแล้วล่ะ”

เย่เชินหลินสีหน้าเปลี่ยนไปและรู้สึกสงสัยทันที ใบหน้าของเซี่ยชีหรั่นแดงขึ้นเรื่อย ๆ ไม่รู้ว่าเกิดจากการถูกวางยาหรือตกใจกับคำพูดของahern

“ทางที่ดีพวกคุณควรกลับไปเคลียร์กันในห้องก่อนนะ” ahernให้คำแนะนำ เขายังไม่ทันพูดขาดคำ เย่เชินหลินก็ได้จุงมือเซี่ยชีหรั่นลงไปที่ชั้นล่างทันที

แม้จะดึงผ้าม่านไว้ แต่แสงแดดบาง ๆ ก็ยังส่องผ่านเข้ามา เย่เชินหลินดึงเซี่ยชีหรั่นที่หลบอยู่ในใต้ผ้าห่มออกมา

“ผมไม่เคยเห็นส่วนไหนของคุณอีก” น้ำเสียงของเย่เชินหลินค่อนข้างดุร้าย มือทั้งสองข้างของเขาไหลเข้าไปสัมผัสกับส่วนที่คุ้นเคยนั้นแล้วเปล่งเสียงแห่งความสุขออกมา

“สาวชาวตะวันออก คุณอย่าประมาทคู่ต่อสู้ไปนะ!” เมื่อLucyเห็นกริชที่เซี่ยชีหรั่นทิ้งไว้เธอจึงพูดอย่างไม่พอใจ

เย่เชินหลินที่อยู่ข้าง ๆ ก็เก็บกริชของเซี่ยชีหรั่นขึ้นมาแล้วขมวดคิ้ว

เมื่อLucyเห็นเย่เชินหลินสีหน้าก็เปลี่ยนไป เธอยื่นหมวกให้กับเย่เชินหลิน เย่เชินหลินโบกมือและทำท่าฟันดาบ “เข้ามาเลย!”

การหลบหลีกและการโต้กลับที่สวยงาม จนผ่านไปเพียงครู่เดียวLucyก็ทิ้งดาบในมือ “ฝีมือการใช้ดาบของคุณดีมาก แต่เซี่ยชีหรั่น คุณแพ้ฉันนะ ฉันจะไม่ยอมปล่อย ahern ไปแน่”

“ahern? เซี่ยชีหรั่น?” เย่เชินหลินพูดซ้ำ

“ใช่แล้ว เราเป็นผู้หญิงชาวต่างชาติ ต้องต่อสู้เพื่อสิ่งที่เราต้องการ ฉันชอบahern แน่นอนว่าเธอก็จะชอบเขาได้ แต่ฉันจะไม่ยอมให้เธอง่าย ๆ หรอก” Lucyพูดพล่ามไม่รู้จบ

“เธอกำลังพูดอะไรอยู่?” เซี่ยชีหรั่นเงยหน้ามองเย่เชินหลินด้วยความสับสน ภาษาอิตาลีของLucyนั้นเธอฟังไม่เข้าใจเลยแม้แต่นิด

“แย่แล้วค่ะพี่เชินหลิน!” เสี่ยวฉุนวิ่งเข้ามาหาเซี่ยชีหรั่นและเย่เชินหลินแล้วพูดอย่างกังวล “ตั้งแต่ไปงานเต้นรำ พี่ahernกับเพื่อนของพี่พวกเขาทั้งสองยังไม่กลับมาเลยค่ะ พ่อบ้านบอกว่าพวกเขานั่งรถคันเดียวกันออกไปด้วย”

เมื่อLucyได้ยินก็พูดอย่างไม่พอใจ “คงเป็นผู้หญิงคนใหม่อีกแล้วสินะ” เย่เชินหลินขมวดคิ้ว ขณะนี้มีคนกลุ่มหนึ่งเข้ามารอที่ห้องรับแขกแล้ว “คุณเย่เชินหลินครับ คุณเซี่ยชีหรั่นครับ คุณManuelอยากเชิญชวนท่านทั้งสองไปร่วมงานที่บ้านครับ และหวังว่าท่านทั้งสองจะไม่ปฏิเสธด้วยครับ”

ห้องรับแขกขนาดใหญ่ ไข่มุกราตรีสี่เม็ดถูกวางไว้บนผนังแทนแสงไฟ เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นถึงความหรูหราของเจ้าของบ้านที่นี่

Manuelมองดาวทั้งสิบสามดวงในมืออย่างซ้ำไปซ้ำมาและแอบลุ้นอยู่ในใจลึก ๆ

เซี่ยชีหรั่นและเย่เชินหลินเดินเข้าไปในพระราชวังอันงดงาม Manuelนั่งอยู่ตรงหน้าแล้วยิ้มให้กับพวกเขาทั้งสอง ชายหนุ่มคนใช้ที่หล่อเหลาคนหนึ่งรินชาให้กับเซี่ยชีหรั่นและเย่เชินหลิน

“ขอบคุณค่ะ!” เซี่ยชีหรั่นพูดเบา ๆ กับคนตรงหน้า คนใช้มองไปที่เซี่ยชีหรั่นด้วยความประหลาดใจ เขารู้สึกประทับใจในความงามของเธอตั้งแต่เดินเข้ามาแล้ว แต่ที่น่าตื่นเต้นยิ่งไปกว่านั้นคือการได้มองเธอในระยะใกล้

“ตุบ” เย่เชินหลินและManuelวางเครื่องใช้ลงบนโต๊ะพร้อมกัน บรรยากาศในนั้นค่อนข้างอบอวล

“คุณเย่เชินหลินครับ ผมต้องอธิบายพฤติกรรมของเราในงานแสดงเครื่องประดับในวันนั้นหน่อยครับ” Manuelมือถือดาวสิบสามดวงนั้นแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกผิด

“การประมูลอัญมณีในวันนั้นเป็นการวางแผนลอบสังหารศัตรูของเรา รหัสลับก็คือดาวสิบสามดวง แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดนั้นก็คือทุกอย่างถูกทำลายโดยเซี่ยชีหรั่น” Manuelหันไปมองเซี่ยชีหรั่น

“แล้ว?” เย่เชินหลินพูดด้วยน้ำเสียงอันไร้เยื่อใย

Manuelก็หันกลับมามองอย่างไม่แยแสแล้วพูดอย่างช้า ๆ “ผมจึงมีของขวัญมาแสดงความขอโทษให้กับคุณ” Manuelตบมือแล้วมีสามร่างปรากฏขึ้น

“Manuel ทำแบบนี้กับราชวงศ์อังกฤษคุณไม่กลัวจะเกิดสงครามขึ้นเหรอ?!” ahernลำบากใจ สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกโกรธมาก มากจนแทบจะไม่สามารถรักษาความเป็นสุภาพบุรุษของเขาได้อีกแล้ว หลินเจี๋ยมองที่เซี่ยชีหรั่น จากนั้นก็หันไปทางอื่น