ตอนที่ 1202 แม่บ้านของคุณชายเย่ 1106

เย่เชินหลินส่ายหัวแล้วพูดต่อ “วันนี้เป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะตอบแทนบุญคุณของพวกคุณแล้วนะ รู้ไหม?”

หลังจากที่เย่เชินหลินพูดจบ เขาก็ลุกขึ้นและเดินออกไปทันที เสี่ยวฉุนรีบตามไปเพื่อหยุดเขา “พี่จะไปช่วยเซี่ยชีหรั่นเหรอ? พี่รู้ไหมว่า Manuelมีคนกี่คน พี่จะสู้เขาได้เหรอ? ถ้าไปแบบนี้พี่ต้องตายฟรีอย่างแน่นอน”

เย่เชินหลินมองไปที่เสี่ยวฉุนด้วยความเย็นชา ริมฝีปากของเขากดไว้แน่น ๆ เสี่ยวฉุนค่อย ๆ ถอยหลังแล้วพูดอย่างผิดหวัง “หลายปีมานี้หนูไม่เคยอยู่ในใจพี่เลยจริง ๆ ที่พี่เลือกที่จะช่วยหนูก็เพราะว่าคุณพ่อเคยช่วยพี่ไว้ใช่ไหม?”

ไม่มีการตอบสนองใด ๆ ผู้ชายคนนั้นยังคงเดินหนีเธอไปอย่างไม่ลังเล เสียงรถดังขึ้น รถคันดังกล่าวหักโค้งแล้วขับออกไปอย่างรวดเร็ว ไม่นานหลังจากนั้นเขาก็ได้หายไปจากสายตา

แสงเทียนสลัวที่ดั้งเดิมที่สุด รูปแบบที่แปลกประหลาดและซับซ้อน ประโยคที่ฟังไม่รู้เรื่องแม้แต่สักคำ หญิงชราคนหนึ่งลืมตาแล้วมองไปที่เซี่ยชีหรั่นและดาวสิบสามดวงในมือเธอ “นักพยากรณ์?”

Manuelเดินไปข้างหน้าแล้วคุยกับหญิงชราคนนั้นด้วยภาษาอิตาลี จากนั้นเริ่มพูดเสียงสูงขึ้น “ทำไมผมถึงแต่งงานกับเธอไม่ได้ ในคำพยากรณ์นั้นการแต่งงานของหมอดูต้องอยู่ที่นี่ไม่ใช่เหรอ?”

“Manuel ต้องเป็นซีซาร์หรือลูกหลานของซีซาร์เท่านั้นถึงจะมีสิทธิ์แต่งงานกับหมอดู(นักทำนาย) และครอบครัวของคุณเป็นเพียงองครักษ์ของซีซาร์เท่านั้น ซึ่งไม่มีคุณสมบัติที่จะเข้าใกล้หมอดูด้วยซ้ำ”

Manuelขมวดคิ้ว มองหน้าเซี่ยชีหรั่นแล้วพูดต่อ “ถ้าผมต้องการแต่งงานกับเธอให้ได้ล่ะ?”

หญิงชราถอนหายใจแล้วพูดต่อ “Manuel สาเหตุที่คุณอยากแต่งงานกับเธอเพราะว่าเธอคือหมอดูหรือว่าคุณตกหลุมรักเธอกันแน่?”

Manuelขมวดคิ้วแน่น ๆ แล้วมองผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ โดยไม่รู้ตัว? ตกหลุมรักผู้หญิงคนนี้หรือ? ไม่ หลายวันที่ผ่านมาเขาแค่คิดถึงผู้หญิงคนนี้ก็จะนึกถึงดาวสิบสามดวง เขาไม่ได้รักผู้หญิงคนนี้เลย เขาแค่ต้องการใช้เธอเป็นประโยชน์เท่านั้น

“พวกคุณเคยคิดจะถามความคิดเห็นของฉันไหม? ฉันไม่เห็นด้วย!” เซี่ยชีหรั่นพูด

Manuelยืดตัวตรงแล้วเดินเข้าไปพูดกับเซี่ยชีหรั่น “นอกจากเย่เชินหลินแล้วยังมีเหตุผลอื่นที่คุณไม่เห็นด้วยไหม?”

เซี่ยชีหรั่นหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดอย่างใจเย็น “ฉันยังมีลูก”

ทันใดนั้นเสียงพูดของหญิงชราดังขึ้นด้วยความโกรธ “เป็นนักพยากรณ์นอกจากจักรพรรดิซีซาร์แล้วจะมีลูกกับคนทั่วไปได้อย่างไร”

Manuelพูดอย่างประหลาดใจ “คุณเคยมีลูกแล้ว ทำไมยังดูสาวขนาดนี้?”

เซี่ยชีหรั่นส่ายหัว ดวงตาของเธออ่อนโยนขึ้นทันทีเมื่อนึกถึงเย่เนี่ยนโม่ “ฉันรักลูกของฉันมาก ฉันไม่รู้ว่านักพยากรณ์ที่ว่านั้นคืออะไร แต่ถ้าให้เลือกฉันจะเลือกลูกของฉันอย่างแน่นอน”

Manuelส่ายหัวแล้วยิ้มพูด “ไม่ เดี๋ยวคุณจะชอบความรู้สึกที่อยู่เหนือคนอื่นของนักพยากรณ์เอง”

ในห้องอาบน้ำขนาดใหญ่ เซี่ยชีหรั่นย้ำกับคนรับใช้ที่ยืนอยู่กันเป็นแถวอีกครั้ง “ขอบคุณ เดี๋ยวฉันอาบเอง”

คนรับใช้ต่างก็ยืนอยู่ข้าง ๆ และใช้ภาษาอิตาลีที่เซี่ยชีหรั่นฟังไม่เข้าใจ เธอรู้สึกหงุดหงิดมาก จนไม่มีทางเลือกและต้องปล่อยตามใจพวกเธอ

สาวใช้ที่คอยปรนนิบัติเซี่ยชีหรั่นมีประมาณเจ็ดถึงแปดคน สาวใช้เหล่านั้นหยิบผงหินสีขาวออกมาแล้วถูลงบนผิวของเซี่ยชีหรั่น ด้วยผิวกายขาวเนียนของเซี่ยชีหรั่นที่เป็นธรรมชาติอยู่แล้วก็ยิ่งเนียนนุ่มขาวใสมากขึ้น

“ฉันต้องใส่ชุดนี้?” เซี่ยชีหรั่นชี้ไปที่ชุดพื้นเมืองที่แปลกใหม่ ซึ่งเป็นชุดเอวลอยเซ็กซี่โชว์แผ่นหลังและกางเกงทรงกระบอกที่เต็มไปด้วยสไตล์ที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน

เซี่ยชีหรั่นเสยผมเพื่อปกปิดแผ่นหลังที่เรียบเนียนของเธอ จากนั้นคนกลุ่มนั้นก็พาเธอไปที่ประตู Manuelได้ยืนรอเซี่ยชีหรั่นอยู่ที่หน้าประตูเรียบร้อยแล้ว ทันทีที่เห็นเซี่ยชีหรั่นเขาก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ “เจ้าหญิงของผม เดี๋ยวคุณจะหลงรักตำแหน่งที่ได้มาจากนักพยากรณ์อย่างแน่นอน”

ประตูบานใหญ่ที่ต้องใช้แรงเปิดถึงสองคนส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดดังขึ้น ผู้คนหลายร้อยคนที่ยืนอยู่ในห้องเมื่อได้เห็นเซี่ยชีหรั่นแล้วก็ต้องกลั้นหายใจและเปิดทางให้เธอตามสัญชาตญาณ

Manuelผลักหลังเซี่ยชีหรั่นเบา ๆ เซี่ยชีหรั่นหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเดินขึ้นตามบันไดไปยังที่นั่งสูงสุด ซึ่งเป็นบัลลังก์ที่นั่งที่เต็มไปด้วยอัญมณีและแสงทองแพรวพราว

ทุกคนเฝ้ามองเซี่ยชีหรั่นค่อย ๆ เดินขึ้นไปยังบนบัลลังก์ทองคำนั้น พวกเขาต่างเฝ้าคอยที่นั่งที่ไม่มีใครเคยนั่งมานับหลายร้อยปีและผู้หญิงชาวตะวันออกที่น่าอัศจรรย์คนนี้

“Manuel คุณว่าผู้หญิงชาวตะวันออกคนนี้ก็คือนักพยากรณ์เหรอ คนตะวันออกที่อ่อนแอเช่นนี้จะเป็นไปได้อย่างไร เธอไม่ใช่คนอังกฤษ ไม่ใช่คนอิตาลีแต่เป็นคนจีน?” ผู้หญิงคนหนึ่งพูดด้วยความไม่เชื่อถือ จากนั้นก็มีหลาย ๆ คนเห็นด้วยกับเธอ

Manuelหัวเราะเบา ๆ แล้วหันกลับไปพยักหน้าเพื่อให้ลูกน้องเอาถาดไปวางไว้ตรงหน้าของเซี่ยชีหรั่นและสั่งให้เซี่ยชีหรั่นถือดาวสิบสามดวงในถาดนี้ไว้ด้วย

เซี่ยชีหรั่นเข้าใจความหมายของManuelดี เธอจึงได้แต่นั่งอยู่บนบัลลังก์เบื้องบนนั้นแล้วมองผู้คนหลายร้อยคนด้วยสายตาที่เย็นชา

คนเหล่านี้ล้วนมาจากบุคคลสำคัญของทุกฝ่าย แต่ตอนนี้พวกเขาทั้งหมดกำลังยืนเกาะกลุ่มคุยกันถึงเรื่องนี้

มีสายตาคู่หนึ่งจับจ้องมาที่เซี่ยชีหรั่นตลอด จนเซี่ยชีหรั่นอดไม่ได้แล้วหันไปมอง “Lucy?”