ตอนที่ 1301 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่1201

บทที่ 1301 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่1201

เย่เชินหลินยักคิ้ว และเซี่ยชีหรั่นก็ดูจะแอบยิ้มนิดๆ Antiถามอย่างไม่สบายใจ：“มีอะไรหรอคะ？”

เซี่ยชีหรั่นพยายามกลั้นไม่ให้ยิ้มแล้วโบกมือพูด：“เปล่า เปล่า ไม่มีอะไร แค่ลืมบอกเธอไปว่าเสื้อผ้าของเราปกติจะมีคนมารับแล้วส่งไปที่ห้องซักแห้งโดยเฉพาะ แต่ก็ขอบใจเธอนะ”

นี่สินะคือชีวิตคนรอย ！ขายหน้าจังเลยเรา！Antiอายแล้วก้มหน้านั่งอยู่ที่เก้าอี้

“เธอมีเสื้ออยู่แค่นี้หรอ？”เซี่ยชีหรั่นถามอย่างเป็นห่วง

Antiนึกว่าเซี่ยชีหรั่นเยาะเย้ยเสื้อผ้าที่เธอใส่ แล้วตอบอย่างเก้อเขิน：“ไม่ใช่ค่ะ แค่ตอนออกมาเร่งรีบเกินไป เลยใส่เสื้อที่ไม่ดีนี้ออกมา”

เซี่ยชีหรั่นถามอย่างแปลกใจ：“แล้วตอนที่เธอหนีออกมายังต้องเลือกว่าจะใส่ชุดอะไรหนีอย่างนั้นหรอ？”

“อึ่มๆ”เย่เชินหลินที่นั่งอยู่ข้างๆวางมีดส้อมในมือลงแล้วยิ้มเบาๆ เซี่ยชีหรั่นทำหน้าสงสัยแล้วหันหน้าไป：“ฉันพูดอะไรผิดหรอคะ？”

Antiอายจนอยากจะมุดหัวลงดิน เป็นเพราะเธออยากจะเทียบเท่าคนรอยเกินไป แต่เรื่องที่เธอทำกลับยิ่งทำให้เธอขายหน้า

“ผมอิ่มแล้ว”เย่เชินหลินวางผ้าเช็ดปากแล้วลูบหัวของเซี่ยชีหรั่นพูดอย่างเคร่งครัด：“ทานพริกหยวกนี้ซะ”

เซี่ยชีหรั่นอมพริกหยวกไว้ในปาก พอเย่เชินหลินเดินไปไม่กี่ก้าวแล้วหันมาดู ก็เห็นเซี่ยชีหรั่นกำลังจะคายพริกหยวกออก

เซี่ยชีหรั่นรีบนั่งตัวตรง แล้วทำท่าเคี้ยว：“ทานหมดแล้วจริงๆค่ะ！”

หลังจากเย่เชินหลินไปแล้ว เซี่ยชีหรั่นดูแผลบนตัวของAntiแล้ว ก็พูดอย่างเป็นห่วง：“ฉันพาเธอไปซื้อเสื้อผ้ากันนะ”

Antiมองหน้าของเซี่ยชีหรั่นแล้ว รู้สึกไม่ชอบใจ นี่คงเป็นความเห็นใจของพวกคนรวยอีกสินะ แต่เธอทำแกล้งทำเหมือนรู้สึกเกรงใจ：พวกคุณยอมให้ฉันอยู่ที่นี่ ฉันก็ดีใจมากแล้วค่ะ ไม่ต้องหรอกค่ะ”

“ไม่เป็นไรหรอกนะ ขอบใจมากนะ ที่เธอเอาข่าวของลูกมาบอกฉัน ถึงตอนนี้ จะยังไปช่วยพวกเขาไม่ได้ แต่รู้ว่าพวกเขายังปลอดภัยอยู่ก็ดีแล้ว”เซี่ยชีหรั่นพูดจากใจจริง

“เธอรู้จักห้างที่ไหนหรือที่ๆอยากจะไปเป็นพิเศษมั้ย？”เซี่ยชีหรั่นถาม

Antiถูกถามจนหน้าซีด เธอไม่เคยไปห้างในลอสแอนเจลิสเลยสักครั้ง คิดๆแล้วก็พูดขึ้นมัวๆคำนึง：“ฉันลืมชื่อไปแล้ว เอาอย่างนี้แล้วกัน ฉันพาคุณไปดีมั้ย”

เซี่ชีหรั่นพยักหน้า“ก็ได้”

“คุณนายครับ”บอดี้การ์ดยืนอยู่ข้างๆทักทายเซี่ยชีหรั่น เซี่ยชีหรั่นพยักหน้า Antiมองรถด้วยสายตาแปลกๆ แล้วเดินไปใช้มือดึงประตูรถ

ประตูปิดแน่นสนิท เธอดึงไม่ออก Antiนิ่งไปครู่นึง แล้วใช้แรงต่อ บอดี้การ์ดที่ยืนอยู่ข้างๆหันไปมองเซี่ยชีหรั่นด้วยสายตามึนงง แล้วเซี่ยชีหรั่นก็พูด：“เออ Antiจ้า ประตูรถนั้นมันเปิดไม่ออกหรอกนะ ต้องใช้รีโมทเปิดถึงจะได้”

Antiอึ้งไปเลย บอดี้การ์ดกดรีโมทรถ แล้วประตูรถก็ค่อยๆเลื่อนออก เซี่ยชีหรั่นกลัวว่าAntiจะเขินเลยรีบพูด：“ไม่เป็นไรนะAnti ตอนที่ฉันนั่งรถครั้งแรกก็เป็นแบบนี้ ไม่ต้องอายหรอกนะ”

“คุณทำแบบนี้ฉันยิ่งรู้สึกอาย”Antiแอบบ่นคนเดียว

รถวิ่งเร็วมาตลอดทาง มาถึงถนนสายนึง เซี่ยชีหรั่นดูผู้คนที่เดินผ่านไปมาแล้วถาม：“Anti ที่ๆเธอว่าคือที่นี่หรอจ้า？”

Antiพยักหน้า ที่นี่ เป็นที่ๆขายของแพงที่สุดเท่าที่เธอรู้ ลงจากรถแล้ว Antiก็พาเซี่ยชีหรั่นเดินไปข้างใน

“เสื้อชาแนลขายแค่ตัวละ100$！ข้างๆมีคนถือเสื้อตัวนึงไว้กำลังเรียกขาย เซี่ยชีหรั่นมองเสื้อบนตัวเธอ นี่มันเสื้อรุ่นเดียวกับเสื้อที่เธอใส่อยู่เลยหนิ

“พวกเธอรีบมาดูนี่เร็วๆ สาวสวยคนนี้ใส่เสื้อรุ่นนี้แล้วสวยมากเลยนะ！”เจ้าขายตะโกนเสียงเรียก เซี่ยชีหรั่นหัวเราะอย่างจนปัญญาแล้วพูด：

“ถ้าเธอไม่ว่าอะไร ให้ฉันแนะนำสถานที่ให้เธอดีมั้ยจ้า？”

Antiพยักหน้าด้วยหน้าแดง เธอจ้องเจ้าของอย่างดุร้ายทีนึง แล้วเซี่ยชีหรั่นก็พาAntiมาถึงที่South Coast Plazaโดยตรง

เซี่ยชีหรั่นซื้อเสื้อผ้าเป็นเพื่อนของAntiตลอดทาง โทรศัพท์ดังขึ้น บอดี้การ์ดเดินไปข้างกายของเซี่ยชีหรั่นแล้วพูด：“นายท่านโทรศัพท์มาครับ”

เย่เชินหลินยืนพิงที่กระจกแล้วมองนาฬิกาบนข้อมือ หลังจากเห็นเซี่ยชีหรั่นมาแล้วก็ยิ้มอย่างไม่รู้ตัว และAntiที่เดินตามหลังเซี่ยชีหรั่นจู่ๆก็เดินสะดุดขาทีนึง เธอรู้สึกว่ามีคนช่วยพยุงแขนของเธอไว้

เย่เชินหลินพยุงAntiเสร็จ แล้วมือก็ไปกอดเอวของเซี่ยชีหรั่นไว้ทันที“ขอบคุณค่ะ”Antiหน้าแดง ความรักและความนับถือที่มีต่อเย่เชินหลินก็เพิ่มขึ้น

“ขึ้นรถ”เย่เชินหลินนั่งอยู่เบาะหลังแล้วพูดเสียงเบา：“ยังไม่ขึ้นมาอีก？”

Antiตอบรับอย่างเสียงเบาแล้วขึ้นไปนั่งอยู่ข้างเขา เย่เชินหลินยักคิ้ว：“เซี่ยชีหรั่น”

เซี่ยชีหรั่นหัวเราะแล้วพูด：“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ นั้นฉันนั่งข้างหน้าเอง”เย่เชินหลินมองAntiโดยที่ไม่พูดอะไร อารมณ์ทุกอย่างปรากฏอยู่ในตา

บอดี้การ์ดมองผู้หญิงที่ไม่รู้จักดูสีหน้าคนอื่นคนนี้แล้วก็รู้สึกหดหู่ ไอขึ้นมาทีนึง ：“คุณAntiครับ คุณมานั่งข้างหน้าได้มั้ยครับ？”

Antiลงมาจากรถด้วยอารมณ์โกรธ รถได้ขับไปตลอดทาง จนกระทั่งมาจอดลงที่บริเวณวิลล่าเก่าแห่งนึง เย่เชินหลินพยุงเซี่ยชีหรั่นไว้แล้วเดินตรงไปทางบ้านของ