ตอนที่ 1307 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่1207

บทที่ 1307 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่1207

เขายื่นการ์ดเชิญให้เซี่ยชีหรั่นใบนึง หยูหลันพูดสั้นๆแบบเข้าใจง่าย：“คืนนี้สามทุ่มครึ่ง ที่งานวุฒิภาวะกุลธิดา”

เห็นเซี่ยชีหรั่นทำหน้ามึนงง หยูหลันก็อธิบายใหม่：“ฉันต้องกันเจอหยุนโชว์ผ่านวิธีการที่ถูกต้อง เห็นชัดว่าเย่เชินหลินก็คิดเหมือนกัน และงานวุฒิภาวะกุลธิดา พูดให้เข้าใจง่ายหน่อยก็คือ จากขึ้นเพื่อชายหญิงคนดังที่มีอายุครบสิบแปดปีบริบูรณ์ แน่นอนว่านี่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ”

เซี่ยชีหรั่นควงแขนของหยูหลันเดินเข้าไปในโรงแรมหรู มองดูหนุ่มสาวที่เดินผ่านไปมาแล้วถอนหายใจเศร้า หยูหลันกระซิบที่ข้างหูเธอด้วยเสียงหัวเราะ：“วางใจเถอะน่ะ หน้าตาเธอไม่ต่างจากเด็กอายุสิบแปดพวกนี้หรอกนะ”

เซี่ยชีหรั่นยิ้มไม่ออก ที่ไม่ไกล มีผู้ชายที่แต่งชุดสูทสีขาวเดินมา จู่ๆเธอก็รู้สึกละอายใจขึ้นมา ทั้งหยุนโชว์กับเย่เชินหลินต่างก็แต่งชุดขาวมาทั้งคู่ เย่เชินหลินเห็นเซี่ยชีหรั่นควงแขนของหยูหลันไว้แล้วหน้าดำในทันที

“เรื่องความอดทน หยูหลันเขาดีกว่าคุณ”หยุนโชว์พูดลอยๆอยู่ข้างๆ เย่เชินหลินยักคิ้ว：“มันก็ไม่แน่นะครับ”

หยูหลันจ้องหยุนโชว์ตาไม่ขยับ แววตาเต็มไปด้วยความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของโดยไม่มีการปกปิด หยุนโชว์เห็นสายตาของเขาแล้วตกใจ จากนั้นก็หันหน้าหนีหยูหลัน ไม่กล้ามองเขาอีก

ในห้องที่มีพื้นที่หลายร้อยตารางเมตร คนในงานที่ไปๆมาๆล้วนเป็นคนดังหรือคนมีหน้ามีตาทางสังคมที่แต่งตัวจัดเต็มกันทั้งนั้น สาวพวกนี้กำลังแอบจับตามองผู้ชายที่ตัวเองชอบ

มีหญิงสาวคนนึงที่หน้าตาน่ารักมากเดินมาตรงหน้าของหยูหลันอย่างเขินอาย เงยหน้าที่ไร้เดียงสาขึ้นมาพูดด้วยรอยยิ้ม：“พี่หล่อมากเลยค่ะ พี่มาเป็นเทพบุตรในคืนนี้ของหนูได้มั้ยคะ？”

เซี่ยชีหรั่นเห็นหยุนโชว์มองมาทางนี้และแววตาดูตื่นเต้น ถอนหายใจทีนึงแล้วก้มหน้าลงมาพูดด้วย：“ไม่ได้นะจ้า พี่ชายคนนี้พี่เห็นก่อน”

หญิงสาวมองหน้าเซี่ยชีหรั่นแล้วบ่น：“นมใหญ่แล้วไง”แล้ววิ่งไป เซี่ยชีหรั่นมองหน้าหยูหลันโดยที่ไม่รู้จะร้องไห้หรือหัวเราะดี：“เพื่อไม่ให้หยุนโชว์เกลียดคุณมากกว่านี้ ฉันเลยต้องปฏิเสธน้องเขาไปอย่างนั้น”

หยูหลันหัวเราะแล้วส่งสายตาให้เซี่ยชีหรั่นมองไปทางเย่เชินหลิน พูดอย่างราบเรียบ：“เธออาจจะต้องตกที่นั่งลำบากแล้ว”

“พี่คนหล่อคะ พี่สามารถมาเป็นเทพบุตรของหนูคืนนี้ได้มั้ยคะ ？”หญิงสาวมองหน้าหยุนโชว์ทีนึง ในที่สุดก็รวบรวมความกล้ามามองหน้าเย่เชินหลิน

เย่เชินหลินมองหน้าเซี่ยชีหรั่นด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย หยุนโชว์ที่อยู่ข้างๆยื่นแขนออกมาขวางเย่เชินหลินไว้ แล้วพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย：“ไม่ได้！”

“แงแงแง ทำไมวันนี้ถึงได้ซวยขนาดนี้”สาวน้อยแบะปากวิ่งออกไป เซี่ยชีหรั่นกับหยุนโชว์สบตากันโดยไม่ตั้งใจ แล้วทั้งสองคนต่างก็ยิ้มขึ้นมา

แสงไฟสลัวมาพร้อมกับเสียงดนตรีวอลซ์ดังขึ้น คู่เต้นแต่ละคู่ทยอยเข้าไปในฟลอร์เต้นรำเซี่ยชีหรั่นก็ถูกหยูหลันโอวเอวไว้แล้วเต้นขึ้นมา

พอหมุนตัวกลับมา เซี่ยชีหรั่นก็ถูกล้อมรอบด้วยลมหายใจที่คุ้นเคยเธอหันหน้ามามอง เย่เชินหลินได้โยนหยุนโชว์ออกไปโดยตรง แล้วหยูหลันก็รับเธอไว้อย่างเท่

เย่เชินหลินจับหน้าของเซี่ยชีหรั่นหันมาอย่างไม่เกรงใจ พูดด้วยน้ำเสียงร้ายๆ：“ไม่มีอะไรอย่าจะพูดกับผมหรอ”

สีหน้าของเย่เชินหลินไม่ได้น่าเกลียดเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว มีแค่อารมณ์หยอกล้อ เซี่ยชีหรั่นถามอย่างระมัดระวัง：“ชูฉิงกับเนี่ยนโม่เป็นยังไงบ้างคะ？”

เย่เชินหลินพยักหน้า เซี่ยชีหรั่นถามต่อ：“แล้วอ้าวเสว่กับโจ๋ซวนล่ะคะ？”

สีหน้าของเย่เชินหลินเริ่มดำ แขนที่โอบเอวเธอไว้ใช้แรงขึ้นแล้วพยักหน้าต่อ

เซี่ยชีหรั่นกลืนน้ำลายทีนึง：“นั้นหลินหลิงกับ···”ริมฝีปากของเย่เชินหลินได้จูบลงที่ปากของเซี่ยชีหรั่น ภายใต้แสงไฟสลัวจูบกันอย่างลึกซึ้ง ปล่อยให้อารมณ์ความกังวลที่หาเธอไม่เจอในหลายวันมานี้ และความโกรธที่เธออยู่กับผู้ชายอีกคนให้สงบลง

“ยังมีอะไรอยากจะถามอีก”เย่เชินหลินถามด้วยลมหายใจแรง ลมหายใจเต็มไปด้วยความต้องการที่ไม่อาจปกปิดได้

เซี่ยชีหรั่นก้มหน้าไว้ พยายามเบียดไปข้างๆ ：“คุณ···คุณเป็นไงบ้างคะ？”คำตอบที่เซี่ยชีหรั่นได้รับคือการจูบที่ร้อนแรงดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ เขาใช้จูบบอกเธอว่าเขาแย่แค่ไหน

เสียงดนตรีจบ เย่เชินหลินจับมือของเซี่ยชีหรั่นแล้วก็จะออกไป ข้างๆมีชายเสื้อดำออกมาขวางอยู่ที่ทางออกทันที เย่เชินหรินดึงเน็กไทให้หลวมแล้วยักคิ้ว：“แกคิดว่าแกจะขวางฉันได้งั้นหรอ？”

เสียงฝีเท้าดังมาจากด้านหลัง หยูหลันพาหยุนโชว์เดินมา ถึงสีหน้าของหยุนโชว์จะดูเย็นชาเหมือนเดิม แต่ใบหน้าดูแดงอย่างน่าสงสัย

“ท่านประธานของบริษัทเย่ซื่อ ผมว่าเรามาคุยกันดีๆจะดีกว่านะครับ”หยูหลันจับข้อมือของหยุนโชว์ไว้แน่นไม่ให้เธอหนีไป

“ผมไม่มีอะไรจะคุยกับคนค้ามนุษย์หรอกนะ”เย่เชินหลินจะพาเซี่ยชีหรั่นเดินไป

หยูหลันหัวเราะแล้วมองหน้าเซี่ยชีหรั่น จากนั้นก็มองมาที่เย่เชินหลิน：“ผู้หญิงคนนั้นไม่ธรรมดา คุณสืบอยู่นาน ถึงรู้ว่าเธอแอบกว้านซื้อหุ้นบริษัทคุณอย่างลับๆ หรือว่าคุณไม่อย่ากำจัดอีกฝ่ายให้สิ้นซากงั้นหรอครับ？”

เห็นเย่เชินหลินหยุดลงหยูหลันรู้ว่าเขากำลังฟังอยู่ พูดอย่างภาคภูมิใจ：“อีกอย่าง ถ้าผู้หญิงคนนั้นรู้ว่าผู้หญิงที่คุณรักที่สุดคือเซี่ยชีหรั่น”