ตอนที่ 1385 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่ 1285

“เกลียดอ่ะ! ล้อเลียนฉัน!” ติงยียียกถุงน้ำแข็งขึ้นตั้งท่าจะตี นับตั้งแต่เรื่องที่ไห่โจ๋ซวนช่วยตนเองหาโทรศัพท์ ติงยียีรู้สึกว่าระยะห่างระหว่างตนเองกับเขาถูกดึงให้ใกล้กันกว่าเดิมมากและเทียบกันแล้วเข้ากันได้ง่ายกว่าเย่เนี่ยนโม่

ติงยียีทำท่าจะตีไห่โจ๋ซวน ไห่โจ๋ซวนแสร้งเป็นใช้มือใหญ่จับสองมือของติงยียีเอาไว้ แล้วมืออีกข้างลูบบนศรีษะของติงยียี เป็นการกระทำที่ค่อนข้างจะสนิทสนม

“ยียี ฉันช่วยลาหยุดให้เธอแล้วนะ” ซ่งเมิ่นเจ๋พูดขณะที่ผลักประตูเปิดออก สีหน้าท่าทางที่แสดงของออกเธอนั้นแตกร้าวเมื่อเห็นการกระทำที่สนิทสนมของทั้งสองคนบนเตียง

“ลาแล้วเหรอ ขอบคุณมากเลยนะ” ติงยียียิ้มหวานให้กับซ่งเมิ่นเจ๋ไห่โจ๋ซวนดึงมือกลับ ลุกขึ้นแล้วพูดว่า : “เมิ่นเจ๋ ถ้างั้นเธออยู่เป็นเพื่อนยียีนะ ฉันยังมีธุระฉันไปก่อนล่ะ”

ซ่งเมิ่นเจ๋พยักหน้าอย่างสติแตกเล็กน้อย จู่ๆซ่งเมิ่นเจ๋ก็เกิดปมในใจ เห็นไห่โจ๋ซวนกับติงยียีเข้ากันได้ดีขนาดนั้น เกิดความรู้สึกว่าถูกพี่น้องที่สนิทมาแย่งเอาคนที่ตนเองชอบไป

“เมิ่นเจ๋ เธอกำลังคิดอะไรอยู่น่ะ!” ติงยียีมองซ่งเมิ่นเจ๋ยืนทื่ออยู่ที่ประตู แม้แต่ไห่โจ๋ซวนจะเดินไปแล้วก็ยังไม่ไปส่งจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม

ซ่งเมิ่นเจ๋เดินไปหาติงยียีที่ด้านข้าง ลังเลอยู่นาน เธอกัดริมฝีปากแล้วหน้างอถามว่า : “ยียี เมื่อกี้นี้เธอกับโจ๋ซวน? เมื่อกี้นี้ที่ฉันเห็นดูเหมือนว่าพวกเธอจะมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมากเลยนะ!”

ติงยียีผงะ ในไม่ช้าก็เข้าใจแล้วว่าเมิ่นเจ๋หึงเพราะเห็นตนเองเล่นกับไห่โจ๋ซวน ในใจรู้สึกขำพร้อมกับช๊อคไปด้วยในเวลาเดียวกัน น้องสาวที่แสนดีของฉันคนนี้อ่อนไหวเกินไปแล้ว ดูเหมือนว่าต่อจากนี้จะต้องระวังตัว

ติงยียีดึงมือซ่งเมิ่นเจ๋มา ติงยียีพูดอย่างจริงจังว่า : “ฉันขอสาบาน ว่าไม่ได้คิดอะไรกับไห่โจ๋ซวนเลยแม้แต่นิดเดียว! ถ้าหากว่าคิดขอให้ฉันสอบไม่ผ่านและสอบตกทุกวิชา! นอกจากนี้ไห่โจ๋ซวนก็ไม่ใช่สไตล์ที่ฉันชอบเลย”

ซ่งเมิ่นเจ๋ขำพรืดออกมาแล้วแอบตำหนิตัวเองที่ทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ ติงยียีไม่มีทางหักหลังตนเองได้หรอกแล้วถามอย่างเจ้าเล่ห์ว่า ： “ถ้าอย่างนั้นแล้วยียีเธอชอบสไตล์ไหนล่ะ?”

ติงยียีอยากจะทำให้เมิ่นเจ๋โล่งใจอย่างถึงที่สุด สมองร้อนรน จนโพล่งออกมาว่า : “ฉันชอบแบบเย่เนี่ยนโม่”

ซ่งเมิ่นเจ๋แสดงท่าทางว่ารู้อยู่แล้วว่าเป็นอย่างนี้! ติงยียีพูดออกมาหมดเปลือกขนาดนี้ ใบหน้าก็ข่มอารมณ์ไว้ไม่อยู่ เธอผลักซ่งเมิ่นเจ๋ แล้วยิ้มเจ้าเล่ห์พร้อมกับพูดว่า : “จากการคาดการณ์ของฉัน ไห่โจ๋ซวนยังไม่ได้ไปไหนไกลแน่ๆ เธออยากไปคุยกับเขาสักหน่อยไหม?”

ซ่งเมิ่นเจ๋บิดไปมาอยู่ครู่หนึ่ง ใบหน้าแดงก่ำนั้นพยักหน้าแล้ววิ่งไปข้างนอก ติงยียีพึมพำว่า : “ถ้าชอบก็สารภาพไปตรงๆสิ ไม่งั้นเมื่อไหร่สาวน้อยคนนี้จะคว้าเอาไห่โจ๋ซวนมาได้จริงๆเสียทีล่ะ”

“ได้ยินว่าเธอชอบสไตล์ฉันงั้นเหรอ?” เสียงที่ดังขึ้นมาอย่างคาดไม่ถึงตรงประตูที่ประตูทำให้ติงยียีตกตะลึง

เย่เนี่ยนโม่ถือถุงน้ำแข็งและพิงประตูมองติงยียี ดวงตาของเขาหรี่แคบลง

“เมื่อกี้นี้ฉันแค่พูดมั่วๆไปเท่านั้นเอง อ้าวเสว่เป็นยังไงบ้าง!” พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มาจริงๆ ถ้าตนเองไปซื้อลอตเตอรี่ไม่แน่ว่าอาจจะถูกรางวัลที่หนึ่งเลยก็ได้!

ติงยียีคิดฟุ้งซ่านพร้อมกับเบี่ยงเบนประเด็นไปด้วยเลย

เย่เนี่ยนโม่เขย่าถุงน้ำแข็งในมือ ติงยียีเข้าใจได้ในทันทีว่าเย่เนี่ยนโม่มาที่ห้องพยาบาลอีกห้องที่อยู่ข้างๆตนเองเพื่อเอาถุงน้ำแข็งให้กับอ้าวเสว่ แล้วตอนที่เดินผ่านมาก็ได้ยินคำพูดแสนจะมุทะลุของตนเอง

เมื่อเห็นว่าบนข้อมือของเย่เนี่ยนโม่ยังคงมีรอยช้ำสีเขียวอยู่ติงยียี เอ่ยว่า : “ขอโทษด้วยจริงๆกับอาการบาดเจ็บที่มือของนาย”

เย่เนี่ยนโม่พยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ เขาลุกขึ้นยืนแล้วพูดว่า : “ถ้าอย่างนั้นเธอก็พักผ่อนเถอะ ฉันไปล่ะ อ้าวเสว่ยังรอฉันอยู่”

“เย่เนี่ยนโม่” ติงยียีเอ่ยขึ้น เย่เนี่ยนโม่หันกลับมา ติงยียีกลืนน้ำลายและมองไปที่เย่เนี่ยนโม่แล้วพูดว่า : “วันนั้นนายจูบฉันที่โรงแรม”

เย่เนี่ยนโม่เลิกคิ้วขึ้น ไม่แปลกใจเลยที่เขารู้สึกคุ้นเคยกับติงยียีมาก เหมือนจะเคยเจอที่ไหนมาก่อนสักแห่ง ยิ่งไม่แปลกใจเลยที่โดยเรียกว่าอันธพาลมาตลอด ดูเหมือนว่าอาชญากรรมที่ก่อนี้จะได้รับการยืนยันแล้วว่าผิดจริง

ติงยียีเห็นว่าเย่เนี่ยนโม่ไม่ได้มีการแสดงท่าทีอะไรจึงรีบพูดต่อเลยว่า : “อย่าเข้าใจผิดนะ ฉันพูดออกมาเพราะอยากจะบอกว่าฉันไม่ได้คิดอะไรแล้ว ฉันยกโทษให้นาย ต่อไปนี้ฉันจะไม่เรียกนายว่าพวกกุ๊ยอีก”

เย่เนี่ยนโม่ยิ้มอย่างงดงามแล้วเดินไปตรงหน้าติงยียี เขายื่นมือออก “สวัสดี ฉันชื่อเย่เนี่ยนโม่”

ติงยียีผงะ แล้วกลั้นหัวเราะไม่อยู่ก่อนจะยื่นมือออกมา : “สวัสดี ฉันชื่อติงยียี”

ข่าวนักศึกษาใหม่สุดหล่อปีที่1ท้าทายรุ่นพี่ปีสองเป็นประเด็นร้อนในมหาวิทยาลัยไปในชั่วข้ามคืน วันรุ่งขึ้น ในตอนที่กลุ่มของเย่เนี่ยนโม่และไห่โจ๋ซวนมาถึงสนามบาสเกตบอล ทั้งด้านในด้านนอกก็เต็มไปด้วยผู้คนแล้ว

จางถังกำลังถือลูกบาสรออยู่ที่กลางสนามแล้ว หลังจากเห็นกลุ่มของเย่เนี่ยนโม่ก็ยิ้มอย่างเย่อหยิ่งแล้วพูดว่า : “ยังนึกว่าพวกนายจะไม่กล้ามาเสียอีก!”

“หยุดพูดไร้สาระ แล้วมาเริ่มกันเลย!” เย่เนี่ยนโม่และไห่โจ๋ซวนพยักหน้าให้กันและกัน คนของทั้งสองฝ่ายต่างเข้าอิรุงตุงนังกันติงยียีที่อยู่ข้างๆอ้าวเสว่และซ่งเมิ่นเจ๋ต่างดูอย่างตื่นเต้น

เย่เนี่ยนโม่คว้าลูกบาสจากมือของจางถัง แล้วหมุนตัวทำแต้มได้อย่างรวดเร็ว นักศึกษาสาวๆที่อยู่รอบๆต่างปรบมือให้ จางถังถูกหักหน้า เมื่อเห็นท่าทางการแสดงออกของเย่เนี่ยนโม่ยิ่งรู้สึกเลวร้าย

จางถังตะโกนใส่คนที่ทำผมไฮไลท์สีฟ้าที่อยู่ถัดจากเขาว่า : “เหยนหมิงเย้า! ป้องกันให้ฉันด้วย!”