ตอนที่ 1421 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่ 1321

“ฉันคอแห้งแล้วล่ะ” ติงยียีพูดเสียงกระซิบ รู้สึกอายขึ้นมาเล็กน้อย เย่เนี่ยนโม่เลิกคิ้วพลางหยิบรีโมทคอนโทรลมากดเปิดประตูตู้เย็น บานประตูขนาดความสูงเท่ากับหนึ่งคนกว้างสองคนได้เปิดออกจากตรงกลาง มันถูกแบ่งส่วนบนและล่างเป็นสี่ส่วน

เขาหยิบน้ำแร่ขวดหนึ่งแล้วโยนให้เธอ เย่เนี่ยนโม่กลับไปนั่งลงบนโต๊ะ ติงยียีดื่มน้ำแล้วเอนสายตามองดูเขาและเอ่ยว่า : “ไม่ว่าคุณจะกังวลใจอีกสักแค่ไหน มันเป็นไปไม่ได้หรอกนะที่ชูฉิงจะปรากฏตัวต่อหน้านายทันทีทันใด”

“มีใครจะปลอบโยนคนเหมือนแกเนี่ย” เย่เนี่ยนโม่ดื่มเหล้าในแก้วจนหมดอย่างขุ่นเคืองแล้วหยุดไปชั่วครู่ก่อนจะพูดว่า : “ฉันไม่ใช่พี่ชายที่ดีแล้วก็ไม่ใช่น้องชายที่ดีด้วย”

ติงยียีตบไหล่ของเขาอย่างเห็นใจ : “ถ้าดื่มแบบนี้ต่อไป แสดงให้เห็นเลยว่านายเป็นขี้เมาไปแล้ว”

ทันทีที่เสียงจบลง มือของเธอถูกเย่เนี่ยนโม่จับเอาไว้ เขาจงใจพูดด้วยน้ำเสียงที่เมามายว่า : “เธอเคยเห็นขี้เมาที่สงบนิ่งขนาดนี้เหรอ? เห็นอยู่ชัดๆว่าบนตัวของฉันไม่มีกลิ่นเหล้าเลย เธอดมสิ!”

ติงยียีรีบหลบ มือถูกดึงกลับไปอย่างแรงจนเธอล้มทับเขาทั้งตัว ทั้งสองคนตกตะลึง ติงยียีรีบลุกขึ้นแล้วเดินไปที่ขั้นบนสุดของบันไดและพูดว่า : “ฉันจะไปนอนแล้ว”

“ราตรีสวัสดิ์” เย่เนี่ยนโม่พึมพำอยู่ที่ด้านหลังของเธอ

วันรุ่งขึ้น ติงยียีตื่นแต่เช้า เมื่อเธอลงมาชั้นล่างห้องนั่งเล่นก็มีคนนั่งอยู่เต็มไปหมดแล้ว เมื่อเห็นเธอ แม่บ้านรีบเดินเข้ามาแล้วเอ่ยทักว่า : “คุณหนูติงตื่นแล้วเหรอคะ? ทานข้าวเช้าเถอะค่ะ”

“ขอบคุณค่ะแต่ไม่ต้องหรอกค่ะ” ติงยียีเขินอายอย่างมาก ตัวเธอคิดไม่ถึงเหมือนกันว่าจะนอนดึกขนาดนั้น โม่เสี่ยวจุนพูดในห้องนั่งเล่นว่า : “ฉันบอกให้คนรู้จักคอยจับตามองไว้แล้ว ทันทีที่ได้ข่าวจะบอกทันที”

เย่เชินหลินพยักหน้า อ้าวเสว่ที่นั่งถัดไปข้างๆ เอ่ยว่า “ชูฉิงมีความสัมพันธ์ที่ดีกับยียีมาโดยตลอด เมื่อวานชูฉิงยังฝากข้อความถึงยียีเลยค่ะ”

สายตาของทุกคนจับจ้องไปบนตัวของยียี เซี่ยชีหรั่นกล่าวว่า : “คุณหนูติง ขอให้หนูเพิ่มความใส่ใจลูกสาวของฉันให้มากด้วยนะคะ ถ้าหากว่าเธอมาหาหนู รบกวนหนูแจ้งให้พวกเราทราบด้วย”

ติงยียีพยักหน้า ภายในห้องนั่งเล่นมีบรรยากาศที่กดดันอย่างมาก เมื่อปรึกษาหารือกันถึงสถานการณ์ทั่วไปเสร็จแล้ว ทุกคนก็ทยอยแยกย้ายกันไป “เนี่ยนโม่ พวกเราไปมหาวิทยาลัยกันเถอะค่ะ” อ้าวเสว่พูด

เย่เนี่ยนโม่หยิบกุญแจรถขึ้นมาและมองติงยียีซ้ำไปซ้ำมาแล้วคิดจะเรียกเธอ เย่ชูหวินที่อยู่ด้านข้างเดินไปตรงหน้าเธอแล้วไม่รู้ว่าพูดอะไรบางอย่าง สีหน้าของติงยียีแดงขึ้นมาเล็กน้อยและพยักหน้า

“ไปกันเถอะ” เย่เนี่ยนโม่พาอ้าวเสว่ออกมาข้างนอก ติงยียีมองดูเงาด้านหลังของทั้งคนเดินตามกันไป “พวกเราก็ไปกันเถอะ” เย่ชูหวินพูดพร้อมกับจับมือของเธออย่างเป็นธรรมชาติ

ความคิดของติงยียีที่เดิมก็สับสนอยู่แล้วยิ่งวุ่นวายมากขึ้นแล้วปล่อยให้เขาจับมือเธอเอาไว้ หลังจากออกบ้านตระกูลเย่ รถมอเตอร์ไซค์ที่ขับไปได้ครึ่งทางก็ได้หยุดลง

“เกิดอะไรขึ้น? ถึงแล้วเหรอ?” ติงยียีมองเย่ชูหวินเดินเข้าไปในร้านKFCอย่างแปลกใจ หลังจากนั้นไม่นานถือถุงอาหารเช้าร้อนๆที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆออกมาแล้ววางไว้บนมือของเธอ

ใจของติงยียีเองก็อบอุ่นเหมือนอาหารเช้าร้อนๆเช่นกัน เย่ชูหวินจากไปเมื่อถึงมหาวิทยาลัย ติงยียีกำลังคิดที่จะเดินไป รถเอสยูวีคันหนึ่งขับเข้าไปจอดในที่จอดรดพรวดเดียวแล้วโจ๋ไห่โจ๋ซวนก็ลงจากรถ

ติงยียีมองดูเขาจนไม่รู้ตัวว่าเขามายืนอยู่ข้างๆแล้ว และเขาไม่แม้แต่จะเปลี่ยนเสื้อเลยด้วยซ้ำ เธอเอ่ยอย่างกังวลใจว่า : “โจ๋ซวน”

ไห่โจ๋ซวนหันหน้ามามองเธอ ใบหน้ายังคงบึ้งตึงจนน่ากลัว ติงยียีเอ่ยว่า : “ไม่ได้นอนทั้งคืนเลยเหรอ?” ไห่โจ๋ซวนพยักหน้าอย่างเฉยเมย เขาตามหาทั้งคืน ชูฉิงไปอยู่ที่ไหนกันแน่?

ติงยียีเพิ่งจะมาถึงห้องเรียน หลังจากที่เห็นข้อความในมือถือแล้วก็วิ่งออกไปอีกครั้ง เธอวิ่งกระหืดกระหอบไปที่ริมทะเลสาปของมหาวิทยาลัยแล้วก็เห็นเย่ชูฉิงโดยหันหลังอยู่เงียบๆให้เธอ

“ชูฉิง!” ติงยียีทั้งวิ่งและตะโกนไปด้วย เย่ชูฉิงหันหน้ามาแล้วฝืนยิ้มให้ ใต้เบ้าตาทั้งหมดเป็นสีเขียวคล้ำจางๆที่ไม่ได้นอนทั้งคืน

“เธอไปที่ไหนมา เธอรู้ไหมว่าทุกคนกำลังตามหาเธอ” น้ำเสียงของติงยียีมีความเคร่งเครียดเล็กน้อย เย่ชูฉิงก้มหน้าลงแล้วพูดว่า : “ฉันขอโทษ”

“กลับไปกับฉัน” ติงยียีดึงมือเธอแล้วจะเดินไป เย่ชูฉิงก้าวถอยหลังไปสองสามก้าวและเอ่ยคัดค้านว่า : “ฉันจะไม่กลับไป”

“งั้นอย่างน้อยบอกฉันทีใครว่าเมื่อวานนี้เป็นคนพาเธอไป?” ติงยียีสงบลงเรียบร้อยแล้ว ในขณะที่เบี่ยงเบนความสนใจ ก็หยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋าตัวเองเงียบๆ

เย่ชูฉิงส่ายหัวและมีคนสองคนวิ่งเหยาะๆอยู่ไม่ไกลวิ่งเข้ามา ติงยียีมองดูเขาอย่างประหลาดใจ : “จางถัง เหยนหมิงเย้า?”

จางถังถือขวดน้ำสองขวดไว้ในมือแล้วยื่นขวดน้ำให้เย่ชูฉิงที่อยู่ข้างๆ แล้วพูดกับเธอด้วยรอยยิ้มแห่งชัยชนะ : “ชูฉิง ไม่ได้นัดดูหนังกันไว้เหรอ อีกสองชั่วโมงจะเริ่มแล้ว พวกเราไปกันเถอะ”

เย่ชูฉิงเหลือบมองติงยียีอย่างลังเลแล้วหันหลังจะเดินไป ติงยียีคว้าแขนของเธอแล้วดึงไปที่ด้านข้างอย่างแรง : “ชูฉิง เธอพูดมาตามตรงว่าเขาทำอะไรกับเธอ?”

เย่ชูฉิงยิ้มอย่างขมขื่นพร้อมกับส่ายหัว จางถังฉวยโอกาสนี้ดึงตัวเธอไป เหยนหมิงเย้าที่อยู่ด้านข้างขวางติงยียีที่คิดจะเดินไปด้านหน้าแล้วเอ่ยว่า : “เธอสัญญาแล้วว่าจะเป็นแฟนของจางถัง!”

“นายพูดอะไรน่ะ!” ไห่โจ๋ซวนเดินออกมาจากใต้ต้นไม้และมองไปที่เย่ชูฉิงอย่างไม่ละสายตา

ตัวเธอได้แจ้งกับเย่เนี่ยนโม่ไม่ใช่หรอกหรือ ทำไมไห่โจ๋ซวนถึงอยู่ที่นี่ ติงยียีหยิบโทรศัพท์มาดูแล้วถึงพบว่าเพราะว่าเธอรีบร้อนเกินไปจึงพิมพ์ชื่อผู้ติดต่อผิด