ตอนที่ 148 สาวใช้ตัวแสบ 52

เธอส่ายหัวให้โม่เสี่ยวหนงพูดขึ้นมา:“เป็นไปไม่ได้อย่าเดาไปมั่ว”เธอเหมือนบอกตัวเองไปด้วย

โม่เสี่ยวหนงก็แค่ล้อเล่นเธอให้ความสนใจกับกระโปรงบนตัวเธอมากกว่าไม่ได้คิดวิเคราะห์ละเอียดอย่างเซี่ยชีหรั่นแน่นอนเธอก็ไม่รู้รายละเอียดอะไร

เธอหัวเราะห้าห้าพูด:“หน้าพี่ดูจริงจังมากฉันก็แค่เดาไปมั่วล้อเล่นแค่นั้น”

“ออ”เซี่ยชีหรั่นตอบคำหนึ่งเธอก็รู้สึกว่าตัวเองจริงจังมากเกินไป

“พี่พี่ก็ให้กระโปรงนี้กับฉันสิพี่เชินหลินไม่โกรธหรอกหรือฉันไปขอเขาเองได้ไหม?”

“ไม่ได้!”เซี่ยชีหรั่นปฏิเสธเรียบร้อย

เย่เชินหลินเขาหน้าเนื้อใจเสือแค่ไหนเธอไม่ใช่ไม่รู้ถ้าโม่เสี่ยวหนงไปขอ

ไม่แน่เขาอาจจะอนุญาตแล้วมาลำบากเธอแทน

“ขี้งก!”โม่เสี่ยวหนงบึนปากบ่นออกมาเบาเบา

“พี่พี่ไม่ให้ฉันใส่ออกไปถ้างั้นพี่ใช้โทรศัพท์แอปเปิ้ลของฉันถ่ายรูปให้ฉันได้ไหมหล่ะ?ฉันจะถ่ายทุกอย่างของที่นี่คอยดูว่าใครจะคุมความเป็นใหญ่เท่าฉัน”

“ได้แต่ห้ามโพสต์ลงอินเทอร์เน็ต”

“รู้แล้วพี่ไม่โพลต์หรอก”

“สัญญา!”

“สัญญาพี่ถ้าฉันโพลต์แล้วพี่จะด่าว่าฉันยังไงก็ได้“แต่ในใจเธอกลับบอกว่าถ้าไม่โพสต์แล้วฉันจะยืนยันได้ยังไงว่าเสื้อผ้าพวกนี้เป็นของฉันเธอไม่เล่นอินเทอร์เน็ตฉันโพลต์แล้วเธอจะไปรู้จากไหน?”

โม่เสี่ยวหนงใส่เสื้อไปทีละตัวเซี่ยชีหรั่นถ่ายรูปให้เธอ

ตั้งแต่โม่เสี่ยวจุนจากไปเนื่องจากว่าเซี่ยชีหรั่นโกรธเธอไม่ได้ทำอะไรเพื่อเธอมานานแล้ววันนี้เห็นเธอมีความสุขขนาดนี้มีหลากหลายสไตล์ยิ้มจนปากบานเธอก็รู้สึกมีความสุขกับเธอแล้ว

โม่เสี่ยวจุนรักและห่วงโม่เสี่ยวหนงมากเธอคิดถ้าโม่เสี่ยวจุนรู้ว่าเธอยังดีกับโม่เสี่ยวหนงแบบนี้ก็คงไม่ว่าอะไรเธอ

ระหว่างที่สองพี่น้องกำลังถ่ายรูปกันทางเดินฉนวนก็เสียงดังขึ้นมาจากนั้นก็ได้ยินเสียงใหญ่ของฟางลี่น่า

“ใช่ห้องนี้ไหม?”

“ใช่ใช่ห้องนี้คุณฟาง”เสียงนี้เป็นเสียงของพ่อบ้านผู้ดูแลครัวเรือน

ความคิดเห็น