ตอนที่ 1481 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่ 1381

เย่เนี่ยนโม่ลุกขึ้น เปิดประตู ด้านหลังประตูว่างเปล่าจริงๆ ติงยียีก้มหน้า มองเห็นร่องรอยของขาเตียงทั้งสี่ข้างอย่างชัดเจนบนพื้นที่ว่างเปล่าอันกว้างขวาง

เย่เนี่ยนโม่ปิดประตูอย่างใจเย็น มองเธอนิ่งๆ ค่อยๆขยับร่างเข้ามาใกล้ ติงยียีถูกกดไว้ที่ประตู แก้มสองข้างแดงก่ำ

มองเห็นว่าลมหายใจของทั้งสองฝ่ายกำลังจะเกี่ยวกระหวัดเข้าด้วยกัน ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เย่เนี่ยนโม่หยิบโทรศัพท์ออกมา เหลือบมองแวบหนึ่งก็กดตัดสาย

วินาทีนั้นเอง ติงยียีก็มองเห็นว่าชื่อของอ้าวเสว่แสดงอยู่ในช่องคนที่โทรมา ทันใดนั้นหัวใจของเธอก็ว่างเปล่า เสียงโทรศัพท์ก็ดูเหมือนจะหัวเราะเยาะตัวเองว่าเป็นคนที่แทรกกลางระหว่างคนอื่นเสมอ

เย่เนี่ยนโม่วางสาย อยากจะสานต่อความอบอุ่นเมื่อครู่ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาอีก ติงยียีผลักเขาออก มองเขาอย่างดื้อรั้น

เขาลูบศีรษะเธอ หยิบโทรศัพท์ที่เงียบเสียงลงแล้วขึ้นมา ครั้งนี้เขาไม่ได้เมินเฉยโดยทันที แต่กำลังพิมพ์อะไรบางอย่างบนหน้าของข้อความ

ติงยียีเดินกลับไปที่โซฟาอย่างเงียบๆ รอการตัดสินของตนเอง “ผมมีธุระต้องออกไปก่อน จำไว้ว่าใครมาก็ห้ามเปิดประตู”

เย่เนี่ยนโม่พูดพลางหยิบเสื้อสูทเดินไปที่ประตู ติงยียียิ้มดีใจอย่างผิดปกติ “อืม ฉันจะดูแลตัวเองให้ดี คุณไปเถอะค่ะ”

เย่เนี่ยนโม่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง หมุนตัวกลับไปตรงหน้าของเธอ ขยี้ผมเธอเบาๆ ใช้หน้าผากแตะกับหน้าผากเธออย่างสนิทสนม “อีกไม่นานทุกอย่างก็จะจบแล้ว”

ภายในร้านน้ำชา คนสองสามคนจับกลุ่มพูดคุยกระซิบกระซาบกันอยู่ สวีเห้าเซิงใช้ชาที่ต้มครั้งแรงล้างถ้วยน้ำชา กลิ่นหอมของชาลอยคละคลุ้ง

โทรศัพท์มือถือที่เขาวางไว้บนโต๊ะส่งเสียงดังไม่หยุด สวีเห้าเซิงยิ้มเจื่อน “ลูกสาวฉันคนนี้ มีแค่ตอนที่จนปัญญากับนายถึงจะนึกถึงฉัน ”

เย่เนี่ยนโม่หยิบถ้วยชาขึ้นมา จิบหนึ่งอึก ลิ้มรสชาติ สุดท้ายพูดว่า “ลุงสวี ขอโทษครับ”

สวีเห้าเซิงโบกไม้โบกมือห้ามไม่ให้เขาพูดต่อ “เป็นไปไม่ได้แล้วจริงๆใช่มั้ย นายกับอ้าวเสว่”

เย่เนี่ยนโม่ส่ายหน้า “เป็นไปไม่ได้อีกแล้วครับ”

สวีเห้าเซิงได้ฟังแล้วก็ยิ้มอย่างขมขื่น “นายเหมือนกับแม่ของนาย ไม่ฝืนใจในเรื่องความรักเด็ดขาด”

เย่เนี่ยนโม่มองลุงสวีที่จู่ๆก็ดูแก่ชราขึ้นมา ในใจรู้สึกผิดเล็กน้อย จะบอกว่าตนเองอยากชดเชยให้กับลุงสวี

สวีเห้าเซิงมองออกถึงความกลืนไม่เข้าคายไม่ออกของเขา ลุกขึ้นตบไหล่เขา “ไปเถอะ ช่วงนี้ลำบากนายแล้วนะ ต่อไปก็ไปทำสิ่งที่นายอยากทำเถอะ!”

หลังจากที่เย่เนี่ยนโม่ไปแล้วสวีเห้าเซิงนั่งอยู่ลำพังนานมาก จนกระทั่งน้ำชาเย็นหมดแล้ว ก็มีร่างคนผู้หนึ่งนั่งลง เขาเงยหน้า “ ชีหรั่นเหรอ”

เซี่ยชีหรั่นได้ยินเรื่องทั้งหมดเกี่ยวกับติงยียีและลูกชายของตนเองจากปากของเย่ป๋อ และก็รู้ว่ามาถึงขนาดนี้แล้วการแทรกแซงของเธอมีแต่จะทำให้ลูกเจ็บปวด

เซี่ยชีหรั่นเอาน้ำที่เดือดราดเข้าไปในกาน้ำชา พลางพูดว่า “ตอนที่รู้ว่าอ้าวเสว่เป็นลูกสาวของคุณฉันก็ตัดสินใจแล้วว่าจะให้เธอเป็นลูกสะใภ้ของตนเอง”

“ชีหรั่น!” สวีเห้าเซิงโน้มตัวไปข้างหน้า เขาไม่อยากให้เซี่ยชีหรั่นรู้สึกว่าติดหนี้เขา ไม่ว่าจะเป็นอดีตหรือปัจจุบัน

เซี่ยชีหรั่นเอาชาที่ชงเรียบร้อยแล้ววางตรงหน้าเขา พูดต่อไปว่า “ฉันและเนี่ยนโม่เป็นหนี้คุณมากมายเหลือเกิน ไม่ว่าจะเดิมพันด้วยความสุขของเนี่ยนโม่ ฉันก็จะทำให้เขาอยู่ด้วยกัน”

“พอแล้ว!” สวีเห้าเซิงส่งเสียงห้ามเธอ เซี่ยชีหรั่นคาดเดาอารมณ์ความรู้สึกของเขาได้ ได้แต่มองเขาอย่างเงียบๆ

สวีเห้าเซิงไม่รู้ว่าตนเองยังจะพูดอะไรได้อีก สายตาของเธอสว่างสุกใสเช่นนี้ ก็เหมือนกับว่ามองแวบเดียวก็อ่านเรื่องในใจตนเองออก ไม่มีผิดเพี้ยน ตอนที่เขารู้ว่าความรักของอ้าวเสว่ที่มีต่อเย่เนี่ยนโม่หยั่งรากฝังลึกนั้น เขาก็อยากให้เด็กทั้งสองคนคบหาแต่งงานกัน แต่คำพูดเหล่านี้ จุดประสงค์นี้ออกมาจากปากผู้หญิงที่เขารักมากที่สุดแต่กลับดูเหมือนเป็นการตบหน้าเขาอย่างแรง!

เซี่ยชีหรั่นลุกขึ้นยืนตบที่หลังมือเขาเบาๆ พูดด้วยเสียงอ่อนโยนว่า “ความสุขของอ้าวเสว่ ฉันจะคืนให้เธอ”

สวีเห้าเซิงยืนอึ้งอยู่กับที่ ดึงสติกับมาได้เซี่ยชีหรั่นก็เดินไปด้านนอกแล้ว ผู้ชายที่ตรงนั้นไม่มีใครถูกร่างที่งดงามของเธอทำให้หลงใหลตราตรึงสายตามองไล่ตามร่างของเธอไป

“ชีหรั่น!” สวีเห้าเซิงหยิบเสื้อสูทไล่ตามออกไป ดึกขนาดนี้จะให้เธอกลับไปคนเดียวได้อย่างไร

เขาดึงประตูเปิด ฝีเท้าที่เร่งรีบหยุดชะงักลงทันที ภายใต้แสงจันทร์ เซี่ยชีหรั่นคลอเคลียอยู่ข้างกายเย่เชินหลินทั้งสองคนกระซิบกระซาบกัน เหมือนกับคนรักกัน ใบหน้าเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข ส่วนใบหน้าเขาก็เต็มไปด้วยความเอาอกเอาใจ

สวีเห้าเซิงส่ายหน้าด้วยรอยยิ้มขมขื่น เดินกลับไปที่ร้านน้ำชาอย่างเงียบๆ เหมือนกับว่าตอนแรกเซี่ยชีหรั่นเลือกที่จะแต่งงานกับตนเองต่อมาก็เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของเย่เชินหลิน หรือว่าเขาและลูกสาวของเขา จะต้องพัวพันอยู่กับคนตระกูลเย่ไปตลอดชีวิตนี้

“พยากรณ์อากาศ สองวันนี้ เมืองตงเจียงจะมีอุณหภูมิที่แตกต่างกันมากระหว่างกลางวันและกลางคืน จึงเตือนให้ประชาชนทั่วไประวังรักษาความอบอุ่นของร่างกาย”