ตอนที่ 1501 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่1341

ความเย็นชาของเธอเหนือความคาดหมายของสวีเห้าเซิง เขาพูดต่อออกไปด้วยความรู้สึกประหม่า: “ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว เรื่องนี้ฉันสามารถช่วยคุณแก้ไขได้”

“ไม่ต้อง!”ติงยียีปฏิเสธจากจิตใต้สำนึก รู้สึกได้ถึงการหายใจของทางต้นสายนั้นมีอาการติดขัด เธอจึงพูดด้วยน้ำเสียงต้องค่อยเป็นค่อยไปไม่รีบร้อน: “อ้าวเสว่ตอนนี้ยังคงป่วยอยู่ ถึงคุณจะดีกับฉันเท่าไหร่ก็ตามก็คงไม่ได้ช่วยอะไรกับอาการป่วยของเธอ พวกเรารักษาระยะห่างกันหน่อยเถอะ”

คำพูดอธิบายของเธอทำให้สวีเห้าเซิงโล่งอก ในใจยิ่งรู้สึกอับอาย ระหว่างคนสองคนยังมีความรู้สึกอึดอัดอยู่บ้าง ติงยียีเริ่มเอ่ยปากขึ้นมาก่อน “ฉันมีธุระอื่นอีก ฉันวางสายก่อนนะ”

พอวางสายไป ไห่โจ๋ซวนพูดอย่างสงบเยือกเย็น: “คุณตัดสินใจว่าอย่างไร? อยากให้ฉันช่วยไหม?”ติงยียีมองเขาอย่างซาบซึ้ง น้ำเสียงแน่วแน่ “ขอบคุณมาก ถ้าอย่างนั้นคุณช่วย ให้ส่งฉันที่กองถ่ายได้รึเปล่า วันนี้น่าจะมีถ่ายที่ชานเมือง”

“คุณแน่ใจ?”ไห่โจ๋ซวนถึงจะใช้ประโยชน์จากเธอ ฟังเธอพูดแบบนี้เองก็รู้สึกว่าไม่ค่อยเหมาะสม

ติงยียีพยักหน้ายืนยัน ดูจากรูปถ่ายและเนื้อหาแล้วนั้น คนที่ปล่อยข่าวออกไปน่าจะรู้ความเคลื่อนไหวในกองถ่ายเป็นอย่างดี ถ้าคิดดูดีๆแล้ว คนก่อเหตุเป็นไปได้มากว่าจะเป็นคนในกองถ่าย!

คาดเดามาตลอดทาง รถยนต์ก็มาจอดที่นอกชานเมือง เห็นเลือนรางว่ามีเงาคนเดินไปรอบๆไม่ไกลนัก

ติงยียีลงจากรถ ขณะที่กำลังอยากจะพูดกับไห่โจ๋ซวนนั้นเอง ผู้หญิงหลายคนที่อยู่ด้านข้างเป็นหย่อมๆก็เข้ามาล้อมตัวเธอและรถเอาไว้

“คุณไม่คู่ควรกับอันหรัน! ไสหัวออกไปจากเขาซะ!”ผู้หญิงหลายสิบคนยกป้ายที่เขียนชื่ออันหรัน ด้วยท่าทางขุ่นเคืองโกรธแค้นเธอ ติงยียีอยากจะพูดตอบโต้ แต่เสียงนั้นได้ถูกกลืนหายไปกับเสียงฝูงชนอย่างรวดเร็ว

“พอได้แล้ว! มีอะไรก็พูดกันดีๆก็ได้ นี่มันเข้าท่าที่ไหนกัน!”ไห่โจ๋ซวนลงจากรถ กระแทกปิดประตูรถอย่างแรงและพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

แฟนคลับของอันหรันที่อยู่บริเวณรอบๆถูกท่าทางและน้ำเสียงของเขาทำให้ตกใจกลัว บรรยากาศรอบๆเกิดการหยุดชะงักในทันใด ทุกคนเอาแต่มองกันไปมา

“ทุกคนหลักทางหน่อย ให้ฉันสั่งสอนเธอเอง!”ด้านนอกกลุ่มคนมีร่างคนหนึ่งคนวิ่งเข้ามา ในมือถือขวดน้ำแร่ที่บรรจุของเหลวสีแดงมีกลิ่นคาวเหม็นตรงเข้ามาสาดใส่ติงยียี เหตุการณ์เกิดขึ้นอย่างฉับพลันไม่คาดคิด เธอทำได้เพียงรีบร้อนหมุนตัวกลับ

เหตุการณ์ที่คาดการณ์ไว้ ไม่ได้เกิดขึ้น ไห่โจ๋ซวนนั้นเข้าไปบังเธอเอาไว้ตอนที่เธอหมุนตัวกลับในทันที ใช้หลังช่วยกันของเหลวส่วนใหญ่เอาไว้ได้

“เป็นเลือดสุนัข”

“โคตรเหม็นเลย!”

แฟนคลับที่อยู่บริเวณรอบๆหลีกทางให้อย่างพะอืดพะอม ไม่มีคนโหวกเหวกโวยวายอีก เห็นได้ชัดว่าถูกเหตุการณ์ที่อยู่ตรงหน้าทำให้ตกใจ และผู้หญิงที่สาดเลือดสุนัขนั้นก็ใช้ความโกลาหลนี้รีบหนีออกไปอย่างเงียบๆ

“โจ๋ซวนคุณไม่เป็นไรนะ!” ติงยียีหันตัวมาโอบกอดเขาไว้ นักข่าวที่มาร่วมงานอยู่บริเวณรอบๆก็รีบยกกล้องขึ้นมาถ่ายภาพอย่างฉับพลัน

“ยียี!” ผู้กำกับหวูพาคนมาจำนวนหนึ่งรีบร้อนเข้ามา นักข่าวพอเห็นผู้กำกับหวูก็รีบกรูเข้าไปทันที

“ขอสัมภาษณ์หน่อยนะครับผู้หญิงคนนี้ใช่คนที่คุณอันหรันเตรียมการสำหรับกองถ่ายเป็นพิเศษหรือเปล่าครับ มีความเป็นไปได้หรือเปล่าครับที่ผู้หญิงคนนี้จะเข้าสู่วงการบันเทิง? ในเรื่องเธอรับบทแสดงเป็นตัวละครอะไรเหรอครับ?”

“ได้ยินมาว่าผู้หญิงคนนี้มีสุนัขพันธุ์Tibetan Mastiffที่แสนล้ำค่าและโด่งดังอยู่หนึ่งตัว สามารถเปิดเผยได้ไหมครับว่าเธอคือสตรีคนไหน?”

พวกนักข่าวที่กำลังถือเครื่องอัดเสียงแย่งกันถามคำถาม ผู้กำกับหวูรีบคว้าปากกาอัดเสียงที่กำลังจะแหย่เข้าจมูกอยู่แล้วนั้นไว้ พูดด้วยรอยยิ้ม: “ขอบคุณทุกท่านที่ให้ความสนใจความคืบหน้าของกองถ่าย《เวทมนตร์》นั้นถ่ายทำใกล้จะเสร็จสมบูรณ์แล้ว ถึงเวลานั้นคงจะต้องรบกวนทุกท่านช่วยโปรโมทอีก!”

ผู้กำกับหวูหลังจากรับมือกับนักข่าวเสร็จเรียบร้อยจึงกลับมาที่กองถ่าย ไห่โจ๋ซวนที่ด้านบนเปลือยเปล่า บนศีรษะและร่างกายครึ่งล่างนั้นเลอะเทอะเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดสุนัข กลิ่นเหม็นคาวแพร่กระจายไปทั่วกองถ่าย

“ขอโทษนะ โจ๋ซวน”ติงยียีก้มศีรษะลงด้วยความละอายใจอย่างมาก ถ้าเป็นไปได้ เธอหวังว่าจะย้อนเวลากลับไปได้ แล้วให้คนที่ถูกเลือดสุนัขสาดนั้นเป็นเธอ เธอจะรับไว้เอง

“ไม่เป็นไร นี่ไม่ใช่ความผิดของคุณเลย”คิ้วของไห่โจ๋ซวนขมวดแน่น สีหน้าก็ไม่ดีเช่นกัน

ผู้กำกับหวูเดินมาถึงหน้าคนทั้งสอง พูด: “นักข่าวตอนนี้ยังคงอยู่ด้านนอก ฉันรู้ว่ามีเส้นทางอีกทาง ฉันจะพาพวกคุณออกไปทางอื่นก่อน”

ไห่โจ๋ซวนพยักหน้า ผู้กำกับหวูและติงยียีขึ้นรถไปด้วยกัน ผู้ช่วยที่ปกติแล้วสนิทสนมกับติงยียีเป็นกังวลว่าระหว่างทางอาจจะยังมีพวกแฟนคลับอยู่ จึงตามไปด้วยเช่นกัน

รถที่แล่นไปตามเส้นทางบนภูเขาที่คดเคี้ยว ติงยียีมองทิวทัศน์ด้านนอกหน้าต่างที่ผ่านไป ปล่อยความคิดล่องลอยออกไป ถ้าเมื่อกี้เธอไม่ได้มองผิดไปละก็ ผู้กำกับหวูมาถึงตั้งนานแล้ว แต่ตัวเขานั้นไม่ได้ออกหน้าออกมาหยุดยั้งเอาไว้ หรือว่าผู้กำกับหวูก็คือคนบงการอยู่เบื้องหลัง?

ขณะที่เธอกำลังคิดฟุ้งซ่านไปเรื่อยๆ แขนเสื้อก็ถูกกระตุก ผู้ช่วยเอนตัวมาด้านหน้าของเธอกระซิบหน้าแดงท่าทางเขินอาย “ยียี จู่ๆฉันก็อยากจะเข้าห้องน้ำขึ้นมา”

รีบเร่งหยุดรถ ผู้หญิงสองคนเดินตรงไปในดงตังโอ๋ที่สูงเท่าเอว ผู้ช่วยนั่งยองลงไปเพื่อปลดทุกข์ ทันใดนั้นเองก็มีเสียงร้องดังขึ้นมา รีบร้อนลุกขึ้นถอยออกมา

ไห่โจ๋ซวนและผู้กำกับหวูที่อยู่ไม่ไกลรีบก็รีบตรงเข้ามาปกป้องหญิงสาวทั้งสองด้านข้าง “มีบางอย่าง ตรงนั้นมีอะไรบางอย่าง!”

ผู้ช่วยหลบอยู่ในอ้อมกอดของติงยียีด้วยตัวสั่นเทา ไห่โจ๋ซวนก้าวไปด้านหน้าแหวกดงตังโอ๋ออก สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย

ในพุ่มไม้นั้นมีหนูตัวหนึ่งนอนอยู่ ตัวเต็มไปด้วยเลือด อุ้งเท้าทั้งหน้าและหลังถูกมัดเอาไว้ บริเวณหน้าอกนั้นกระเพื่อมขึ้นลงเบาๆ หายใจรวยรินอย่างยากลำบาก

“เกิดอะไรขึ้น! บริเวณใกล้ๆนี้มีแต่คนของกองถ่ายเท่านั้น”ผู้กำกับหวูพูดอย่างประหลาดใจ สิ้นเสียงพูดก็เห็นคนที่อยู่ในเหตุการณ์มีสีหน้าท่าทางเคร่งขรึม

มีแค่คนของกองถ่ายนั่นก็หมายความว่าคนที่ทำเรื่องโหดร้ายแบบนี้อยู่ในกองถ่าย เป็นคนที่พวกเขาพบเจออยู่ตลอดเป็นปกติ!