ตอนที่ 1534 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่ 1374

รถจอดลงที่ร้านเครื่องประดับ ติงยียีมือคว้าเอาเอกสารแล้ววิ่งเข้าไปในร้าน พนักงานของร้านรีบเข้ามากล่าวทักทาย “คุณไม่ใช่นางแบบที่มาเดินโชว์วันนี้เหรอคะ?”

“สวีเห้าเซิงล่ะ?” ติงยียีหอบเบาๆ ด้วยความโมโห เอกสารในมือของเธอถูกกำไว้จนเปลี่ยนรูปร่าง

“ขออภัยค่ะ กรรมการสวี กับกรรมการอ้าวออกไปแล้วค่ะ” พนักงานตอบกลับอย่างระมัดระวัง

ติงยียีเม้มปากจนกลายเป็นเส้นตรง เธอหยิบมือถือออกมา เสียงเรียกดังอยู่ครู่หนึ่งก่อนสายจะถูกรับ สวีเห้าเซิงที่อยู่ปลายสายเหมือนกับว่าดีใจมากๆ ที่ติงยียีโทรมาหาเขา เสียงที่ดังออกมาเต็มไปด้วยรอยยิ้มอย่างชัดเจน “ยียี”

“คุณอยู่ที่ไหน?” ติงยียีพยายามอย่างมากที่จะเปิดปากพูดอย่างละมุนละม่อม ฝ่ามือกำเข้าหากันแน่น จนกุญแจในมือกดเข้าที่ฝ่ามือของเธอจนรู้สึกเจ็บ

เสียงจากปลายสายเงียบไปสักครู่ ก็พูดชื่อที่อยู่ออกมา ติงยียีไปถึงอย่างรีบเร่ง สวีเห้าเซิงรอเธออยู่ที่ประตูของห้องอาหารอยู่แล้ว

“ยียี มีอะไรหรือ? แล้ววันที่หนาวขนาดนี้ทำไมไม่ใส่ถุงมือมาดีๆ ล่ะ?” เมื่อสวีเห้าเซิงเห็นเธอก็คิดจะถอดถุงมือของตนเองออกอย่างร้อนใจ

“พอได้แล้ว!” เธอตะโกนออกมาอย่างเย็นชา เอากุญแจและเอกสารทั้งหมดออกมาให้เขา เขายังถือไม่ดี เอกสารและกุญแจก็ร่วงลงสู่พื้น

หิมะที่ละลายก็ซึมตัวอักษรสีดำบนเอกสารอย่างรวดเร็ว กุญแจก็ตกลงบนหิมะพอดี เสียงของความอึดอัดใจก็ปรากฏออกมา ติงยียีเอียงหัว พูดอย่างเย็นชา : “ช่วยรับของพวกนี้กลับไปด้วย ฉันไม่ต้องการความสงสารของคุณ”

สวีเห้าเซิงพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง : “แต่ว่าพ่อเป็นพ่อของลูกนะ”

ติงยียีสั่นไปทั้งตัว ก่อนจะค่อยๆ ผ่อนคลายลง เธอมองไปยังพ่อที่กำลังจูงมือลูกของตนเองเดินไปบนหิมะอย่างระมัดระวังอยู่ไม่ไกล เธอมองไปอย่างอิจฉา พูดกลับไป : “ขอโทษด้วย ฉันมีพ่อแค่คนเดียว แล้วตอนนี้เขาก็กำลังรอให้ฉันกลับไปอยู่ที่บ้านของฉัน”

ภายในร้าน เครื่องทำความร้อนที่กำลังทำงานอย่างเต็มที่ และผู้คนกำลังรับประทานอาหารในร้านอาหารตะวันตกที่หรูหราแห่งนี้ ก็มองไปยังคนสองคนที่ยืนอยู่ที่ทางเข้าเป็นครั้งคราว

“พวกเขาคุยอะไรกันน่ะ?” ซือซือจิบไวน์แดง ให้ต่อมรับรสของเธอเต็มไปด้วยรสชาติของไวน์แดง แล้วถึงเอ่ยปาก

“ใครจะไปรู้กันล่ะ?” อ้าวเสว่หั่นสเต๊กเนื้ออย่างเชื่องช้า สายตาของเธอเหลือบไปมองติงยียีที่อยู่ด้านนอกเป็นครั้งคราว ประโยคที่เธอพูดว่าท้องยังทำให้หล่อนรู้สึกกลัวจนถึงตอนนี้

เธอจิ้มสเต๊กกินอย่างไร้ความรู้สึก วินาทีถัดมา ความรู้สึกอยากขับออกลอยมาจากกระเพาะจนเธอทนไม่ไหวรีบปิดปากแล้ววิ่งออกไป ในห้องน้ำ มือหนึ่งกุมท้องไว้ อีกมือรองน้ำจากก๊อกน้ำมาบ้วนปาก ไม่สนใจสักนิดว่าน้ำจะล้างเอาเครื่องสำอางออกไปด้วย

ด้านหลัง ซือซือมีสีหน้าที่คาดเดาไม่ได้ ท้ายที่สุดเธอก็เอ่ยปาก “เธอท้องหรือ?”

อ้าวเสว่ส่ายหน้า “หนูไม่รู้!”

ซือซือก็แสดงหน้าตาดีใจออกมาทันที ในน้ำเสียงเจือความลิงโลดอย่างชัดเจน "หรือว่าจะเป็นครั้งก่อนที่เธออยู่ด้วยกันกับเย่เนี่ยนโม่ในคืนนั้น? ฉันว่าแล้วว่ายานั่นจะต้องได้ผล ถ้าเป็นแบบนี้ งั้นพวกเราก็เข้าใกล้ความสำเร็จไปอีกก้าวแล้ว"

“ไม่ใช่! หนูเป็นโรคกระเพาะ” อ้าวเสว่ขัดเธอด้วยเสียงคำราม คนที่มีอะไรกับเธอในคืนนั้นไม่ใช่เย่เนี่ยนโม่ ถ้าท้องก็เป็นลูกของเขา ไม่เอา เธอไม่ต้องการ

สีหน้าของซือซือหม่นลง นั่นคือการแสดงออกของความรู้สึกที่เชื่องช้า อยู่ระหว่างความดีใจและความประหลาดใจ ผ่านไปสักพัก ใบหน้าที่ซีดเซียวของเธอก็กลับมาอยู่ในสภาพเดิม หลังมองดูเครื่องสำอางในกระจกเสร็จแล้ว เธอกวาดตามองอ้าวเสว่ แล้วก็เดินออกจากห้องน้ำไป

เมื่ออ้าวเสว่กลับมายังที่นั่งสวีเห้าเซิงก็นั่งอยู่ข้างๆ แล้ว นอกประตูไม่มีเงาของติงยียีอีกแล้ว

“โอเคใช่มั้ยคะพ่อ” อ้าวเสว่อยากที่จะลืมการคาดเดาในหัวของเธอไปอย่างเร่งด่วน เป็นฝ่ายเริ่มถามสวีเห้าเซิงก่อนอย่างหาได้ยาก

ถ้าเป็นเวลาปกติ สวีเห้าเซิงจะต้องกระโดดโลดเต้นอย่างมีความสุขอย่างแน่นอน แต่ตอนนี้ใจของเขานั้นยุ่งเหยิงมากๆ ลูกสาวคนเล็กของเขานั้นหาเงินด้วยตนเองเพื่อซื้อบ้านให้กับพ่อเลี้ยง ยอมที่จะทำงานอย่างหนักดีกว่าที่จะรับเงินของตนเอง

นัยน์ตาของซือซือมองดูสีหน้าที่มีความรู้สึกหลากหลายของทั้งสองพ่อลูก รีบพูดทันที : “ใช่สิ อ้าวเสว่ช่วงนี้เธออารมณ์ดีนะ มีพัฒนาการอะไรระหว่างเธอกับเย่เนี่ยนโม่ใช่มั้ยล่ะ”

เธอพูดแบบนี้ สวีเห้าเซิงก็เงยหน้าขึ้นมา ในสายตาค่อนข้างอยากรู้อยากเห็นและคาดหวัง อ้าวเสว่ตอบกลับไปอย่างเสียไม่ได้ “อาจจะเป็นเพราะเขาค่อนข้างยุ่ง ก็เลยไม่ได้ติดต่อกันเลย”

“จะเป็นแบบนี้ได้ยังไง เธอโทรหาเขาตอนนี้เลยสิ ความบริสุทธิ์ของเธอก็เสียให้เขาไปแล้ว เขาจะมาข้ามแม่น้ำแล้วรื้อสะพานทิ้งได้ยังไง?”

คำว่าความบริสุทธิ์สองครั้งทำให้เธอโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เธอแอบมองปฏิกิริยาของคนรอบตัวอย่างลับๆ

มองคู่รักที่กำลังพูดคุยกันอยู่ว่าได้ยินคำพูดที่น่าอายเหล่านั้นหรือไม่

คำพูดเหล่านี้ทำให้เธอรู้สึกไม่ดีในทันที แต่เธอก็ยังหยิบมือถือออกมา หลังจากต่อสายไป ก็ได้รับเป็นคำตอบมาตรฐานของเย่ป๋อ “คุณอ้าวเสว่ คุณชายเย่กำลังประชุมอยู่ครับ”