ตอนที่ 1535 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่ 1375

“ท่านพึ่งจะบอกว่าจะทดสอบความน่าดึงดูดของฉัน ตอนนี้ฉันอยากจะดูว่าลายเซ็นพวกนี้เพียงพอรึยังที่จะพิสูจน์ศักยภาพของฉัน” เธอพูดไปอย่างกังวลนิดหน่อย

ชายหนุ่มทำเพียงแค่พยักหน้าเบาๆ จากนั้นสำรวจเธออย่างละเอียดต่อ ผู้หญิงแบบนี้สามารถทำให้นักวิทยาศาสตร์คนหนึ่ง คนที่กำลังจะเติบโตที่ฮอลลีวูดคนหนึ่ง ผู้สืบทอดบริษัทเย่ซื่อคนหนึ่งล้วนพากันมาพูดเพื่อเธอ ยอมเป็นศัตรูกับตนเอง

ผ่านไปนาน สุดท้ายเขาก็ตอบกลับ “คุณกลับไปก่อนเถอะ หลังจากนี้สักพักจะมีคนแจ้งให้คุณทราบ”

กว่าติงยียีจะได้รับการติดต่อก็ผ่านไปสองวันแล้ว สองวันนี้เธอเฝ้ารอคอยจนหมดหวังจนสิ้นหวังแล้ว แต่กลับคิดไม่ถึงว่าในที่สุดเธอก็ทำสำเร็จแล้ว

นิ้วของเธอเลื่อนไปทั่วรายชื่อในสมุดโทรศัพท์ อยากหาใครสักคนมาแบ่งปันความดีใจของตนเองอย่างเร่งด่วน จนถึงล่างสุดของบันทึกการโทร เบอร์โทรศัพท์เบอร์หนึ่งนอนอยู่ตรงนั้นเงียบๆ เกลี้ยกล่อมให้ตนเองกดเบอร์โทรศัพท์นั้นลงไป

รอสายอยู่นานถึงสายจะถูกรับ เสียงจากปลายสายมีลมแรงมาก ได้ยินเสียงเพียงแค่ของซ่งเมิ่นเจ๋ผสมอยู่ด้วย

ติงยียีไม่กล้าที่จะพูดเล็กน้อย จนอีกฝ่ายเดาเธอออก เลยถามเธอก่อน “ยียี ช่วงนี้ผ่านมาด้วยดีมั้ย?”

ทันใดนั้นติงยียีก็น้ำตาซึมเล็กน้อย จุกจนพูดไม่ออก ซ่งเมิ่นเจ๋ถอนหายใจออกมา “ที่จริงไห่โจ๋ซวนบอกฉันแล้ว”

“ถ้าอย่างนั้นคุณจะกลับมาเมื่อไหร่?” ติงยียีเธอรู้สึกมาตลอดว่าเธอเลือกวิธีการไปรักษาการบาดเจ็บที่สุดโต่งขนาดนั้นแล้ว ตอนนี้เคลียร์ความเข้าใจผิดกันแล้ว แบบนี้ก็แสดงว่ามิตรภาพของพวกเขาสามารถกลับมาเป็นเหมือนเมื่อก่อนรึเปล่า

เสียงของซ่งเมิ่นเจ๋เจือไปด้วยเสียงหัวเราะ “อีกสักพักน่ะ ผ่านการทำจิตอาสามาคุณก็จะพบว่าความรักไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต”

ทั้งคู่ต่างหาเรื่องมาพูดคุยกันแก้เขิน จนกระทั่งแบตของโทรศัพท์หมด เธอจึงต้องยอมบอกลาซ่งเมิ่นเจ๋อย่างไม่ค่อยเต็มใจ ถึงจะวางสาย

บนหน้าจอมือถือ มีข้อความที่ถูกส่งมาเมื่อสองชั่วโมงก่อนอยู่ในกล่องข้อความ ข้อความเขียนไว้ว่า “ตอน2ทุ่ม ที่สนามบินหงเฉียว พี่ยียีพวกเราเตรียมตัวจะไปแล้ว มาส่งเราหน่อยนะ”

ติงยียีมองนาฬิกา โชคดีที่ยังทัน เธอรีบคว้าเสื้อคลุมตัวใหญ่แล้วตรงไปที่สนามบิน

คนเข้าออกสนามบิน ทุกๆ ส่วนที่ปกคลุมด้วยความหนาวเย็นของฤดูหนาว ติงยียีเดินไปพลางก้มหน้ามองมือถือ เย่ชูฉิงเจ้าเด็กคนนี้ไม่รู้เป็นอะไร ให้ตนเองเดินไปเดินมาอยู่ในสนามบินตลอดเลย

เธอก้มหน้า ก่อนจะชนปะทะกับคนที่ก้มหน้าอยู่คนหนึ่ง มือถือของทั้งคู่ลอยอยู่ในอากาศ หลังจากนั้นก็ร่วงลงสู่พื้น

“ขอโทษค่ะ!” ติงยียีย่อตัวลงไปเก็บมือถือโดยจิตใต้สำนึก มือถือทั้งสองเครื่องตกอยู่ด้วยกัน มือข้างหนึ่งคว้ามือถือได้พอดี

เธอมองเห็นข้อมูลบนมือถือ มองเห็นเบอร์มือถือของเย่ชูฉิง เธอเงยหน้าอย่างประหลาดใจ ตกอยู่ท่ามกลางดวงตาที่ลุ่มลึกของเย่เนี่ยนโม่

คนในสนามบินทยอยเพิ่มมากขึ้น มีสองเที่ยวบินที่ล่าช้า ผู้โดยสายผู้หญิงคนหนึ่งโวยวายเสียงดังอย่างไม่พอใจ ดูเหมือนว่าทั้งสนามบินจะมีเสียงเอะอะโวยวายมากกว่าวันปกติ และในมุมเล็กๆ ทั้งสองคนดูเหมือนว่าจะไม่ได้รับผลกระทบ

เย่เนี่ยนโม่ยืดตัวขึ้น และหันหน้าจอมือถือไปให้เธอ พูดออกมาสั้นๆ ว่า “ชูฉิง”

ติงยียีพยักหน้า เย่ชูฉิงจะต้องอยากจับคู่ให้เธอกับพี่ชายของเธออย่างแน่นอน ดังนั้นก็เลยคิดเล่ห์เหลี่ยมนี้ออกมา เสียงการออกเดินทางของเที่ยวบินถูกเล่นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ติงยียีจามออกมาครั้งหนึ่ง

เสื้อคลุมอุ่นๆ ถูกวางไว้บนตัวเธอ เธอทันเห็นแค่เพียงกระดุมสีขาวบนเสื้อของเขาเท่านั้น เขาก็ถอยออกไปอย่างรวดเร็ว

“ไปเถอะ เดี๋ยวผมไปส่งคุณ” เย่เนี่ยนโม่บอก ติงยียีมองมาที่เขาอย่างสับสน ทันใดนั้นคว้าเสื้อคลุมหนักๆ ที่อยู่บนตัวไว้อย่างประหม่าแล้วยัดใส่เข้าไปในมือของเขา “ขอบคุณนะ ฉันไปก่อนนะ”

เขามองเธอที่รีบหนีไป ดวงตาหม่นแสงลง ในเครื่องบิน แอร์โฮสเตสกำลังแนะนำให้ผู้โดยสารคนหนึ่งรัดเข็มขัด ด้านข้างของผู้โดยสารคนนั้น ทั้งสามมีรูปลักษณ์ที่โดดเด่นดึงดูดความสนใจของผู้โดยสารไม่น้อย

ไห่โจ๋ซวนพลิกดูหนังสือพิมพ์บนมือไปมาพลางพูดว่า : “คุณคิดว่ามันมีประโยชน์มั้ย?”

“ไม่ว่าจะยังไงก็เป็นความประสงค์ของเย่ซูฉิงอยู่ดี หวังว่าพวกเขาจะสามารถแก้ไขความเข้าใจผิดได้” หลี่ยี่ซวนไม่พอใจกับน้ำเสียงของเขา พูดต่อจากนั้น

เย่ซูฉิงยิ้มให้กับอีกสองคน สายตามองออกไปนอกหน้าต่างเครื่องบิน เธอรู้ว่าทำไมพี่ยียีถึงไม่ยอมรับพี่ชายของเธอ แต่เพื่อให้บรรลุผลคำสัญญาที่ให้ไว้กับพี่ยียี เธอจึงวางทุกอย่างไว้ใต้ขอบหน้าต่าง ถ้าคนสองคนมีวาสนาต่อกัน พี่ชายจะต้องค้นพบอย่างแน่นอน

“Games！ดารา！” เป็นรายการที่ได้รับการสนับสนุนมากที่สุดในรายการเรียลลิตี้โชว์ในปัจจุบัน บรรลุเป้าหมายในการใกล้ชิดกับผู้คนโดยการจ้างดาราดังมาเล่นเกม เพราะในนั้นมีทางเลือกที่สนุกสนานอยู่บ้าง ดังนั้น เรตติ้งผู้ชมถึงสูงมาก

ติงยียีนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง หลับตาลงแล้วขอให้ช่างแต่งหน้าเขียนคิ้วให้ พลางฟังชิวไป๋อ่านกฎของเกมด้วยตนเอง

“ฉันดูเองดีกว่า อ่านแบบนี้ฉันประหม่ามากๆ” ติงยียีลืมตาขึ้น ยื่นมือออกไปให้ชิวไป๋ส่งเอกสารมาให้ตนเอง

หยิบเอกสารแล้ว เธออ่านแต่ละหน้า ทันใดนั้น สายตาเธอค้างอยู่ที่หน้าหนึ่งอยู่นาน ชิวไป๋เข้าไปใกล้อย่างแปลกใจ “มีตรงไหนไม่เข้าใจรึเปล่า? ฉันอ่านมารอบหนึ่งแล้ว ฉันสามารถอธิบายให้เธอได้นะ”