ตอนที่ 22 มันเจ็บจริงๆ

ตอนที่ 22 มันเจ็บจริงๆ

“ แน่นอนว่าไม่ใช่” เซี่ยชีหรั่นยิ้มเย็นออกมาเล็กน้อยดูแผ่วเบาราวกับก้อนเมฆที่โดนสายลมพัดพา แต่มันกลับทำให้อี๋ปิงผู้ซึ่งทรงเสน่ห์ถึงรู้สึกกระดากอายขึ้นมาเล็กน้อย

"งั้นเธอ ... " อี๋ปิงพูดออกไปได้แค่ครึ่งประโยค ทันใดเห็นสีหน้าของเซี่ยชีหรั่นก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน และการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันนั้นทำให้เธอรู้สึกถึงแปลกใจอยู่เล็กน้อย

ต่อมานั้นเธอเหลือบไปเห็นมือของเซี่ยชีหรั่นที่เปลี่ยนมาอยู่ข้างหน้าแทนจากเดิมทีที่ได้พาดไว้ข้างหลัง ทันใดนั้นก็เธอก็ชูมือของเธอขึ้นเผยให้เห็นสิ่งที่เธอแอบไว้ด้านหลังในตอนแรก นั่นก็คือกริชด้ามนึงที่อยู่ในมือของเธอเปล่งแสงสีขาววิบวับสว่างไสวภายใต้แสงของดวงอาทิตย์

สายตาของเธอจ้องมองไปที่ อี๋ปิงและพูดว่า "เขาไม่ชอบฉัน แต่ฉันชอบเขา! ฉันรักเขา! ฉันยินดีที่จะทำได้ทุกอย่างเพื่อเขา!"

หลังจากพูดอย่างนั้นเธอก็ใช้กริชกรีดไปบนข้อมือของเธอเองโดยไม่ลังเล

อารมณ์ที่เปลี่ยนไปมาอย่างกะทันหันของเซี่ยชีหรั่นนั้น ทำให้อี๋ปิงเกือบจะหัวใจวายตายด้วยหวาดกลัว หล่อนก้าวถอยหลังสองสามก้าวโดยไม่รู้ตัว ก่อนที่เธอจะร้องออกมาว่า "นั่นเธอกำลังจะทำอะไรของเธอ"

เลือดได้ไหลไปตามข้อมือของเซี่ยชีหรั่นหยดแล้วหยดเล่าอย่างไม่ขาดสาย เธอไม่รับรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่ข้อมือของเธอแม้แต่น้อย สายตายังจ้องมองไปที่อี๋ปิงอย่างเคร่งเครียดและพูดออกมาอย่างดุดันว่า "ฉันจะไม่ยอมให้ผู้หญิงคนใดเข้าใกล้คุณเย่เด็ดขาด ถ้าเธอไม่ยอมกลับไป ฉันก็จะ ... "

สายตามองดูเซี่ยชีหรั่นที่กำลังก้าวเข้ามาหาเธออย่างไม่ลดละ อี๋ปิงคิดว่าหล่อนอาจจะบ้าคลั่งแทงเธอขึ้นมาก็ได้

เซี่ยชีหรั่นยังคงเดินเข้ามาหาเธอ ตอนนี้ใบหน้าของอี๋ปิงกลัวถึงกับซีดเป็นไก่ต้ม

อี๋ปิงพูดออกมาอย่างรีบรนเสียงดังว่า: "ฉันกลับ! ฉันกลับ! ฉันกลับละ! ฉันจะกลับไปเดี๋ยวนี้! ฉันจะไม่กลับมาอีก!" ในขณะที่พูด พร้อมกับวิ่งไปที่รถสปอร์ตของเธอด้วยขาที่สั่นอย่างไร้เรี่ยวแรง

อี๋ปิงตื่นตกใจจนทำอะไรไม่ถูก เธอวิ่งกลับเข้าไปในรถแล้วถึงจะรู้สึกว่าตัวเองปลอดภัย

ฉันไม่ยอมแพ้ปล่อยคุณเย่ไปง่าย ๆแบบนี้หรอก ดังนั้นหลังจากคาดเข็มขัดนิรภัยเสร็จ เธอก็ยังจ้องมองที่ประตูด้วยสายตาอาฆาตผ่านหน้าต่างรถอีกครั้ง

เซี่ยชีหรั่นแกว่งกริชในมือขึ้น และไล่ตามรถของเธอมา เมื่อเธอเห็นว่าเซี่ยชีหรั่นกำลังจะไปที่ประตูของเธอ อี๋ปิงก็ตกใจกลัวจนต้องเร่งคนขับรถให้รีบขับออกไปจากตรงนี้โดยเร็ว

เธอมองไปที่รถที่ขับฝุ่นคลุ้งออกไป และอดคิดไม่ได้จริง ๆว่า แท้จริงแล้วครั้งนึงอี๋ปิงก็เคยเป็นผู้หญิงของเย่เชินหลิน