ตอนที่ 23 อันตราย

ตอนที่ 23 อันตราย

เธอรักไห่ลี่หมินงั้นเหรอ? นี่คงจะเป็นหมากรุกตัวนึงที่เธอตั้งใจทำเพื่อเขาสินะ

"เอ้ยนั่น !! ชีหรั่นคุณเลือดไหลนี่! นี่เธอจะฆ่าตัวตายหรือไง? เธอเป็นบ้าไปแล้วเหรอ แบบนี้มันถึงกับตายได้เลยนะเนี่ย!" จิ่วจิ่วเห็นว่าข้อมือของเซี่ยชีหรั่นบาดเจ็บสาหัสมากจนเขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้นแล้วตอนนี้ เธอร้องตะโกนออกมาพร้อมกับก้าวเขามาหาอย่างรวดเร็ว

จิ่วจิ่วจับที่ข้อมือของเซี่ยชีหรั่น แล้วน้ำตาของเธอก็ไหลออกมาในทันที

"ชีหรั่นคุณต้องรีบทำแผลนะ คุณต้องไปโรงพยาบาล! คุณเย่คะเราต้องพาเธอไปห้องฉุกเฉินโดยเร็วที่สุด"

เย่เชินหลินขยับตาของเขาไปที่ใบหน้าที่สงบนิ่งไร้ซึ่งอารมณ์ใด ๆของเซี่ยชีหรั่น สายตาของเธอยิ่งดูสงบนิ่งมากขึ้นไปอีก และดูเหมือนว่าเธอไม่ได้โกรธเกลียดเขาเลยแม้แต่น้อยที่เป็นสาเหตุทำให้เธอต้องเป็นเช่นนี้ ราวกับว่าเธอไม่มีความรู้สึกเลยยิ่งทำแบบนี้ยิ่งทำให้เขาเกลียดขึ้นไปอีก

สีหน้าของเขาดูเย็นชากว่าปกติเล็กน้อย และน้ำเสียงของเขายิ่งฟังดูเยือกเย็นราวกับอากาศที่ไม่มีอุณหภูมิ

"ไม่ต้องทำหรอกแผล! ไปทำล้างความสะอาดแผล เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วออกไปข้างนอกกับฉันตอนนี้!"

“ คุณเย่ค่ะ! ขอร้องละ แบบนี้เธอกำลังตกอยู่ในอันตรายนะค่ะ” จิ่วจิ่วเดิมทีเคารพนับถือเย่เชินหลินเป็นอย่างมากถึงแม้ว่าเขามักจะดูเย็นชาไปหน่อยก็ตาม แต่เธอก็คิดว่ายังไงแล้วเขาก็ยังชอบเซี่ยชีหรั่นอยู่บ้าง

แต่ทำไมตอนนี้เขาถึงได้ดูอำมหิตต่อเธอถึงเพียงนี้ หล่อนเลือดไหลขนาดนี้เขายังไม่อนุญาตให้ทำแผลอีก โถ่ชีหรั่นเธอช่างน่าสงสารเหลือเกิน

เซี่ยชีหรั่นจับมือของจิ่วจิ่วแล้วยิ้มออกมาเล็กน้อยพร้อมกับพูดว่า "ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แผลถึงจะดูน่ากลัวก็จริง แต่ที่จริงแล้วแผลตื้นมาก และไม่นานก็คงจะดีขึ้นเอง"

“ชีหรั่น!!

"ตอนนี้เธอไม่มีสิทธิ์พูดอะไรทั้งนั้น! ยังไม่เข้ามาอีก” เสียงตะคอกดังขึ้นมาทำให้แม่บ้านต้องรีบเข้ามาพาจิ่วจิ่วออกไปจากตรงนั้น

“รีบไปเถอะค่ะ!" เซี่ยชีหรั่นพูดออกมาเบา ๆ

"ชีหรั่นรีบไปล้างมือเถอะ อย่าปล่อยให้คุณเย่ต้องรอนาน"

ต่อหน้าเย่เชินหลินแม่บ้านจะปฏิบัติต่อเซี่ยชีหรั่นด้วยความให้เกียรติมาก การบาดเจ็บที่ข้อมือของเซี่ยชีหรั่นนั้นทำให้เขารู้สึกสะใจอยู่ไม่น้อย แต่จะดีมากถ้าหากเธอตาย ๆไปได้ละก็ เขาก็จะยิ่งมีความสุขกว่านี้หลายเท่า

เธอเจ็บหนักขนาดนี้ ผู้ชายคนนี้แม้แต่ทำแผลก็ไม่ยอมให้เธอได้ทำ มันแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเธอนั้นไม่มีความสำคัญเลยสักนิดในหัวใจของเขา

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเขาจะไม่มีวันเปลี่ยนใจ และระมัดระวังประคองเรือลำนี้ไปให้ถึงฝั่งให้จงได้

"รับทราบค่ะ!" เซี่ยชีหรั่นกลับมาห้องของเธอที่อยู่ร่วมกันกับจ้าวเทียนอั้ย พลางกัดฟันพลางเปิดก๊อกน้ำแล้วล้างแผลของเธอจนสะอาด โชคดีที่ตอนนี้เลือดได้หยุดไหลไปแล้ว