ตอนที่ 32 ปฏิเสธอยู่ตลอด

ตอนที่ 32 ปฏิเสธอยู่ตลอด

ไห่ลี่หมิน รู้สึกว่าบางทีบนโลกนี้คงจะไม่มีผู้หญิงคนไหนอีกแล้วที่จะมีความรู้สึกมากมายเท่ากับเธอ แต่กลับรู้สึกหดหู่เช่นนั้น ในเวลาเดียวกัน เขาก็รู้สึกดีใจที่เธอเชื่อใจเขาอีกครั้ง

“ชีหรั่น ให้ฉันเป็นเพื่อนเธอเถอะนะ คอยปฏิเสธอยู่ตลอด ไม่เหนื่อยเหรอ?” ไห่ลี่หมินมองเธออย่างจริงใจและถาม

เซี่ยชีหรั่นรู้ว่าเขาหวังดี แต่หลังจากที่โม่เสี่ยวจุนจากไป เธอก็เหมือนคอยปิดกั้นตัวเอง

เธอไม่ต้องการมีเพื่อนไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง เธอกลับไปยังโลกที่เธอเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น ถึงแม้ว่าจะเหนื่อยแต่เธอก็ไม่ต้องการที่จะออกมา

ไห่ลี่หมิน ดูเหมือนจะไม่รีบร้อน เธอก็ไม่ได้พูดอะไร เขาจึงแก้ไขบรรยากาศที่น่าอึดอัดใจ

“ไม่เป็นไร ให้ฉันเป็นเพื่อนของคุณก่อน แล้วเมื่อไหร่ที่คุณต้องการให้ฉันเป็นเพื่อน แค่เพียงบอกฉันก็โอเคแล้ว”

“ได้!” เซี่ยชีหรั่นพยักหน้าอย่างหนักและในขณะเดียวกันก็พูดเบา ๆ “ขอโทษ”

“ฉันเข้าใจ คุณยังไม่ได้ก้าวออกมาจากความโศกเศร้าที่คุณสูญเสียเขาไป”

ทุกคำดูเหมือนจะสามารถเข้าไปสู่หัวใจของเซี่ยชีหรั่นได้ ทำให้เธอรู้สึกว่าเขาเป็นคนดีจริง ๆ

ในความเป็นจริงยิ่งเธอเย็นชาและปฏิเสธทุกคนไห่ลี่หมินก็ยิ่งชื่นชมเธอมากขึ้น

ในสังคมที่มีผู้คนมากมายเช่นนี้，จะมีใครอีกที่จะรอคนที่ตายไปแล้ว สู้ให้มีใหม่ไม่ดีกว่าหรอกเหรอ?

ในขณะเดียวกันเขาก็อิจฉาโม่เสี่ยวจุนมาก รู้สึกว่าถ้ามีผู้หญิงคนหนึ่งที่รักเขามากขนาดนี้ แม้ว่าเขาจะตายเขาก็มีความสุข

ใช้เวลาขับรถสองชั่วโมงครึ่งเพื่อไปที่สุสานและเมื่อถึงสุสาน คนขับรถก็รออยู่ในรถ ไห่ลี่หมินเข้าไปเป็นเพื่อนเซี่ยชีหรั่น เธอลงจากรถและเดินไปหน้าหลุมศพของโม่เสี่ยวจุนอย่างคุ้นเคย

ไห่ลี่หมิน เว้นระยะห่างจากเธอช่วงหนึ่ง และยืนห่างออกไปจากเธอ และไม่เข้าไปรบกวนเธอ

เธอมองดูภาพรอยยิ้มอันสดใสของเขาบนหลุมฝังศพ และน้ำตาก็เริ่มคลอ แต่กลับไม่ได้ไหลลงมา