ตอนที่ 33 ขอบคุณ

ตอนที่ 33 ขอบคุณ

“คุณไห่ ขอบคุณคุณจริงๆ” เซี่ยชีหรั่นกล่าว

“อย่างไรก็ตามเราเป็นเพื่อนกันแล้ว ยังจะเรียกกันแบบห่างไกลอยู่อีกเหรอ? หลังจากนี้อย่าเรียกฉันว่าคุณไห่แล้วนะ ให้เรียกว่าจื้อเซวียน”

ท่าทีของไห่ลี่หมินสุภาพอ่อนโยนมากๆ อย่างไรก็ตามเขามีความสมบูรณ์แบบและเป็นธรรมชาติ มีทัศนคติที่ดี ไม่ได้แสดงออกถึงการปฏิเสธ

เธอได้ตอบรับเป็นเพื่อนกับเขาแล้ว จะให้เปลี่ยนการเรียกชื่ออีกก็รู้สึกแปลกๆเล็กน้อย

ดังนั้นเซี่ยชีหรั่นก็ยิ้มและพูด “โอเค”

“ไหนลองเรียกสิ”

“จื้อเซวียน!”

คำสองคำนี้ออกมาจากปากของเธออย่างเต็มปากเต็มคำพูด ทำให้ไห่ลี่หมินดีใจอย่างบอกไม่ถูก

ดวงตาที่อบอุ่นของเขามองไปที่ใบหน้าของเธอ เซี่ยชีหรั่นมองเห็นถึงความผิดปกติในสายตาของเขา และก้มหน้าลง

นั่นเป็นความรู้สึกประหม่าที่หญิงสาวบริสุทธิ์มี ไห่ลี่หมินอยากคว้าไหล่เธอเอาไว้แล้วจูบเธอ

“ถึงแล้ว ลาก่อน!” คำพูดของเซี่ยชีหรั่นปลุกให้ไห่ลี่หมิน ตื่นขึ้นจากความคิด

เขาละทิ้งความคิดของตนเองทิ้งไป และพูดขึ้นอย่างเคร่งขรึม “ดูแลตัวเองให้ดี อย่าให้เรื่องราวที่ข้อมือเกิดขึ้นอีก”

“ไม่เกิดขึ้นอีกแล้ว”

เซี่ยชีหรั่นลงจากรถของไห่ลี่หมินแล้วเดินไปยังประตูเหล็ก และเธอก็รู้สึกเหมือนถูกขังอยู่ในกรงอีกครั้ง

เธอเข้าไปในบ้านเย่และเมื่อถึงห้องโถงก็พบกับพ่อบ้าน และพูดอย่างสุภาพว่า “พ่อบ้าน ฉันกลับมาแล้ว ฉันต้องไปรายงานตัวกับคุณเย่ รบกวนคุณช่วยไปบอกเขาหน่อย ได้ไหม?”

เธอจำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่ไปหาเขาที่ห้องสมุด เขาบอกเธอว่าถ้าไม่ได้รับอนุญาต เธอไม่ต้องไปหาเขา