ตอนที่ 566 สาวใช้ตัวแสบ 470

ตอนที่ 566 สาวใช้ตัวแสบ 470

ท่าทางของเซี่ยชีหรั่นนั้น ทำให้เย่เชินหลินแทบจะอดใจไว้ไม่ไหว อยากที่จะเข้าไปกระโดดกอดเธอ

เขาแทบจะทนไม่ไหวแล้ว ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะฤทธิ์ของเหล้า เวลาที่เขามองเธอ ก็ยิ่งทำให้เขานั้นอยากจะกลืนกินเธอ

“คุณจะทำอะไร？รีบดื่มซุปซะ！”เซี่ยชีหรั่นยังคงไม่ลืมที่จะให้เขาดื่มซุปแก้สร่างเมา

“ไม่ไป？ในเมื่อคุณไม่ไป ผมก็จะจัดการกับคุณเดี๋ยวนี้แหละ！” เนื่องจากเซี่ยชีหรั่นมัวแต่ห่วงสุขภาพของเขา จึงไม่ได้เอะใจในสิ่งที่เขากำลังเตือนเธออยู่แม้แต่นิดเดียว

“ปล่อยฉันนะ เย่เชินหลิน ให้ฉันลุกขึ้น อย่าทำแบบนี้ ดื่มซุปก่อน คุณ……คุณ……”ริมฝีปากของเธอนั้นถูกเขากัดไว้แน่น

เหมือนกับตอนที่อยู่ในผับ เขาจูบเธออย่างดูดดื่ม ก่อนที่จะปล่อยเธอไป

ร่างกายของเขานั้นคิดถึงเธอจนแทบจะอดใจไว้ไม่ไหวแล้ว อยากจะคิดหาทุกวิถีทางที่จะได้เธอกลับคืนมา

“รีบกลับไปเถอะ ผมจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว อย่าบีบบังคับผมอีกเลย”

เซี่ยชีหรั่นจ้องมองไปที่ใบหน้าของเขา ตลอดการเดินทางมาคฤหาสน์หลังนี้ เธอนั้นรู้สึกเป็นห่วงเขาอย่างมาก

หลังจากที่เธอกัดริมฝีปากของตนเองอย่างแรงและถอนหายใจเฮือกใหญ่ และพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า：“อย่าไล่ฉันไปไหนอีกเลย เย่เชินหลิน ฉันไม่อยากเห็นคุณทุกข์ทรมานเช่นนี้เลย พวกเรา พวกเรากลับ……”

คำพูดของเซี่ยชีหรั่นติดๆขัดๆ บอกให้รู้ว่าเธอนั้นรู้สึกละอายใจ อีกทั้งยังเป็นการบอกเป็นนัยว่า เธอนั้นรักเย่เชินหลินเป็นอย่างมาก เพื่อความรักนี้ เธอสามารถยอมทุกอย่าง

“พวกเราคืนดีกันเถอะเย่เชินหลิน ฉันรักคุณ！ฉันพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับเรื่องที่เกิดขึ้นกับคุณ！”

ในที่สุดเซี่ยชีหรั่นก็เงยหน้าขึ้น และพูดทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ในใจของเธอออกมาจนหมดสิ้น

หลังจากที่พูดออกมาแล้ว เขาก็รู้สึกสบายใจขึ้น เหมือนกับว่าหินก้อนใหญ่ที่กดทับหัวใจของเธอเขาไว้ได้แตกสลายไปจนหมดสิ้น

เธอรักเขามาก มากเสียจนเธอก็ไม่อาจที่จะจินตนาการได้

ในเวลานี้เอง ภายในใจของเย่เชินหลินก็รู้สึกซาบซึ้งเป็นอย่างมาก

ผู้หญิงของเขา เซี่ยชีหรั่น เป็นผู้หญิงที่รักเขามากที่สุดในโลก ผู้หญิงที่ยอมสละชีวิตที่สวยงาม แต่เลือกที่จะใช้ชีวิตที่ไม่สมบูรณ์แบบร่วมกับผม

เขาจ้องมองเธอครู่หนึ่ง จากนั้นก็ถามขึ้นว่า：“รักผมเหรอ รักผม แล้วทำไมพอคุณทราบข่าว คุณถึงจากผมไป？รักผม แล้วทำไมต่อให้ผมสัญญากับคุณแค่ไหน คุณก็ไม่ยอมรับฟังล่ะ？คุณพูดว่า ไม่ว่าผมจะพูดยังไง คุณก็ไม่สนใจ คุณไม่สามารถที่จะยอมรับเด็กคนนั้นได้ คุณกลัวไม่ใช่เหรอ？กลัวว่าจะมีปัญหากับส้งหลิงหลิงไม่หยุดหย่อน กลัวว่าผมจะจัดการอย่างไม่ยุติธรรม แล้วทำไมตอนนี้ถึงคิดได้แล้วล่ะ？”

น้ำเสียงของเย่เชินหลินเต็มไปด้วยการเสียดสี ทำให้เซี่ยชีหรั่นรู้สึกแปลกใจ เธอคิดว่าหากเธอบอกกับเขาว่าเธอจะกลับไปอยู่ข้างกายเขา เขาจะไม่เสียใจอีกต่อไป เขาจะสามารถยิ้มได้ แต่ที่ไหนได้ เขาไม่เพียงแต่ไม่ยิ้ม แต่กลับพูดคำพูดเช่นนั้นออกมา

หรือการที่เธอตัดสินใจเช่นนี้ มันเป็นการทำลายศักดิ์ศรีของเขา？

ขณะที่เซี่ยชีหรั่นกำลังจะเอ่ยปากอธิบาย เย่เชินหลินก็พูดขึ้นว่า：“ผมเข้าใจแล้ว ผมน่าสงสาร เห็นผมดื่มเหล้า ก็เลยคิดว่าผมใช้เหล้าในการแก้ปัญหางั้นหรือ？เซี่ยชีหรั่น คุณเป็นผู้หญิงที่ใจอ่อนที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา กลัวคนอื่นจะเสียใจ ก็เลยยอมสละความสุขของตนเอง ผมนั้นนับถือคุณจริงๆ”

เมื่อพูดจบ สายตาของเขาก็จับจ้องอยู่ที่ดวงตาสีดำคู่นั้นของเธอ ริมฝีปากค่อยๆเผยยิ้มออกมา

เขาใช้มือเงยคางของเธอขึ้น

“ท่าทางของเธอเช่นนี้มันช่างเซ็กซี่เสียจริง ผมนั้นชอบมาก ให้เมื่อคุณตัดใจจากผมไม่ได้ ถ้าเช่นนั้นก็ใช้ร่างกายของเธอปลอบใจเขาหน่อยเถอะ”

“นี่ คุณทำอะไรของคุณ？ทำไมคุณถึงทำกับฉันแบบนี้？ฉัน……”เซี่ยชีหรั่นขมวดคิ้ว เมื่อพูดมาถึงครึ่งหนึ่ง เธอก็ถูกเย่เชินหลินประกบริมฝีปาก

จูบของเขานั้นร้อนแรงมาก

เขาไม่เพียงแต่จูบเธอ ยังลูบไล้ร่างกายของเธออย่างดูแคลนอีกด้วย

เซี่ยชีหรั่นพยายามผลักเขาออกอย่างสุดแรง แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยเธอ ยังคงจูบเธออย่างไม่หยุดยั้ง

“ลุกขึ้นมา！อย่าทำแบบนี้！”ในที่สุดขณะที่เขาปล่อยริมฝีปากของเธอ เซี่ยชีหรั่นก็ร้องออกมาเสียงแหลม เธอผลักเขาออกสุดแรง เย่เชินหลินใช้มือฉีกกระโปรงของเธอขาด จนทำให้ขาอ่อนของเธอเผยออกมา

เธอรู้ดีว่า เขาดื่มเยอะเกินไปเสียแล้ว แต่ว่าเขาก็ยังมีสติดีอยู่ เขาไม่ควรที่จะทำเช่นนี้？

เธอผลักเขาไปพลาง พร้อมถามเขาตลอดเวลาว่าเขาต้องการอะไร ส่วนเขานั้นก็ไม่ยอมรับฟังสิ่งที่เธอพูดเลย เขาจบลงไปที่หน้าอกของเธออย่างบ้าคลั่ง

แม้ว่าภายในใจของเขานั้นจะเจ็บปวด กำลังเลือดไหล แต่เขาก็ยังไม่หยุดที่จะเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอ

“เย่เชินหลิน คุณบ้าไปแล้วเหรอ？ปล่อยฉันนะ！คุณทำแบบนี้หมายความว่ายังไง？”เซี่ยชีหรั่นพูดขึ้น

เขายังคงจูบเธออย่างไม่หยุดยั้ง ร่างกายของเซี่ยชีหรั่นถูกเขาย่ำยีจนแทบจะไม่รู้สึกอะไรแล้ว

“คุณต้องการอะไรกันแน่？ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้……ปล่อย……”