ตอนที่ 567 สาวใช้ตัวแสบ 471

ตอนที่ 567 สาวใช้ตัวแสบ 471

สำหรับเขานั้น เมื่อหายเหนื่อยแล้ว ก็คว้าผ้าขนหนูแล้วเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ สีหน้าของเขานั้นไม่คลายความเย็นชาลงเลยแม้แต่น้อย

หลังจากที่ออกมาจากห้องน้ำ ท่าทางของเขาก็แสดงความเจ็บปวดที่อยู่ลึกๆภายในใจออกมา

เขาทำใจไม่ได้ที่จะต้องเสียเธอไป ขณะเดียวกันเขาก็รู้อยู่เต็มอกว่า เธอนั้นไม่สามารถที่จะยอมรับเด็กคนนั้นได้ หากจะให้เธอต้องมารักเขาตลอดชีวิตและยังต้องมาอึดอัดใจในการรับเด็กคนนั้นเป็นลูก สู้ให้เธอคิดว่าผมนั้นไม่ต้องการเธอเสียจะดีกว่า

เขารู้ดีว่าเธอนั้นไม่เชื่อ แต่เขาก็จะพยายามต่อไป ให้เธอเชื่อให้ได้

แน่นอนว่าเขานั้นตัดใจจากเธอไม่ได้ ซึ่งก็ไม่ได้หมายความว่าทั้งชาตินี้เขาจะตัดใจจากเธอตลอด เขาเข้าในสิ่งที่เธอเป็นกังวลในช่วงเวลาที่เราห่างกันนี้ เขาก็กำลังพยายามที่จะหาหลักฐานต่อกรกับรองประธานส้ง เขาจะสู้กับตระกูลส้งให้ถึงที่สุด

เขาจะไม่ยอมให้ส้งหลิงหลิงฉวยโอกาสกับเขาอีก เขาจะต้องทำให้เธอต้องจนตรอก จะดูสิว่าหากเธอไม่ใช่ลูกสาวของรองประธานส้ง เธอจะทำอะไรได้

ศัตรูของเขานั้นไม่ได้มีแค่รองประธานส้งเพียงคนเดียว ยังมีจงหวีฉวนที่เจ้าเล่ห์กว่าคนแซ่ส้งหลายร้อยเท่าตัวนัก

เขายังเป็นพ่อของเซี่ยชีหรั่น เขานั้นชอบมาทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเราทั้งสอง เขารู้ดีว่าเซี่ยชีหรั่นนั้นเสียใจแค่ไหน ดังนั้นก่อนที่เขาจะจัดการเรื่องทุกอย่างให้เรียบร้อย เขาก็คงจะต้องแยกห่างจากเธอก่อน

แน่นอนว่า ในระหว่างนี้เธอนั้นอาจจะยอมรับความปรารถนาดีจากชายอื่น ไม่ว่าจะเป็นไห่ลี่หมิน หรือหลี่เหอไท้ แต่ว่าเขานั้นก็จำเป็นที่จะต้องเสี่ยง เพราะว่าการเลิกรากับเธอนั้นจะทำให้เธอปลอดภัยที่สุด

หลังจากที่เราแยกทางกันแล้ว จงหวีฉวนก็คงจะให้เธอไปสานสัมพันธ์กับชายอื่น ชายที่มีผลประโยชน์ต่อเขา ในสายตาของจงหวีฉวน คนที่เหมาะสมที่สุดก็คือไห่ลี่หมิน วันนี้เขาโทรหาไห่ลี่หมิน ก็อาจจะเป็นเพราะเหตุผลนี้ก็เป็นได้

เย่เชินหลินอาบน้ำไปพลาง ครุ่นคิดเรื่องนี้ไปพลาง ส่วนเซี่ยชีหรั่นนั้นยังคงนอนนิ่งอยู่บนเตียง

แม้ว่าเธอจะยังมองไม่ออกว่าเย่เชินหลินนั้นกำลังคิดอะไรอยู่ แต่เวลานี้เธอก็สามารถรับรู้ได้ว่าสิ่งที่เขาทำไปทั้งหมดก็เพราะเขานั้นหวังดีต่อเธอ ไม่อยากที่จะบังคับฝืนใจเธอ

ยิ่งเขาเป็นเช่นนี้ เธอก็ยิ่งไม่อยากที่จะจากเขาไป ความรักนั้นมันห้ามกันไม่ได้ หากได้รักแล้วก็ต้องดูแลความรักนั้นให้ดี เพราะหากสูญเสียมันไปแล้วก็อย่ามาเสียดายในภายหลัง

หลังจากที่เย่เชินหลินอาบน้ำเสร็จแล้วเดินเข้ามาในห้อง เขาก็เห็นเซี่ยชีหรั่นนั้นลุกขึ้นจากเตียง เตรียมที่จะไปอาบน้ำ

“ยังไม่ไปอีกเหรอ？ภารกิจของเธอนั้นเสร็จเรียบร้อยแล้ว”เย่เชินหลินยังคงพูดจาเสียดสีเธอ เธอนั้นยิ้มตอบและพูดว่า：“ฉันไม่ไปไหนหรอก ยังไงฉันก็จะไม่ไป ฉันจะอยู่กับคุณที่นี่”

“ยังไม่พออีกเหรอ？”ทันใดนั้นเขาก็คว้าไปที่ไหล่ของเธอ จากนั้นผลักเธอไปประชิดกับประตูอย่างเย็นชา และดึงผ้าขนหนูของเธอออก ลูบไล้เรือนร่างของเธออีกครั้ง

เซี่ยชีหรั่นขมวดคิ้วพร้อมกับพยายามฝืนยิ้ม

“เย่เชินหลิน ทำไมคุณถึงได้ปัญญาอ่อนเช่นนี้ คุณคิดว่าการที่คุณทำแบบนี้จะสามารถไล่ฉันไปได้งั้นเหรอ？ไม่มีทาง คุณจะทำแบบนี้อีกสักล้านรอบ ฉันก็จะไม่ไปไหนอย่างเด็ดขาด ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจะเผชิญหน้าไปพร้อมกับคุณ ชาตินี้ฉันจะไม่จากคุณไปไหน”เธอพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง

คำพูดที่เธอพูดออกมาในทุกคำทุกประโยคนั้น มันทำให้เขารู้สึกอบอุ่นยิ่งนัก

วางใจเถอะเซี่ยชีหรั่น ขอเพียงคุณนั้นรักผม ผมก็จะรักคุณตลอดไปเช่นกัน ผมจะทำให้คุณมีความสุขกว่าผู้หญิงคนไหนๆ แต่ขอแค่คุณรอหน่อยได้ไหม ไม่นานหรอก

แววตาของเขานั้นจริงจัง เซี่ยชีหรั่นดูไม่ผิดจริงๆว่าเขานั้นจงใจทำเช่นนั้น

เธอโอบเอวของเขาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า：“ฉันคิดถึงคุณ ฉันคิดถึงคุณจริงๆ นับตั้งแต่ที่เราเลิกกัน ไม่มีคนไหนเลยที่ฉันจะนอนหลับสบาย คุณก็เหมือนกันใช่ไหม ต่อไปเราทั้งสองก็จะได้นอนกอดกันอีกครั้งแล้ว”

เย่เชินหลินขมวดคิ้ว เขาสะบัดแขนของเธอออก และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า：“คุณกลับไปเถอะ”

เมื่อพูดจบ เขาก็เดินไปที่บริเวณข้างๆเตียง หยิบกางเกงที่หล่นอยู่ที่พื้นขึ้นมา และล้วงโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงออกมา

ดูออกว่า เขาต้องการที่จะโทรหาพ่อบ้าน ให้พ่อบ้านเตรียมรถ เซี่ยชีหรั่นรีบเดินมาขัดขวางเขา ：“อย่าทำแบบนี้ได้ไหม？ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่ไป คุณจะเอายังไงอีก？ไม่ว่าจะลำบากแค่ไหน ฉันจะร่วมเผชิญหน้ากับคุณเอง คุณอย่ามองฉันเป็นผู้หญิงที่อ่อนแอได้ไหม คุณก็รู้ว่าฉันเคยมีประสบการณ์เช่นนี้มาก่อน เพราะฉะนั้น ฉันแข็งแกร่งกว่าผู้หญิงธรรมดาอยู่แล้ว”

เย่เชินหลินจ้องมองมาที่เธอ เธอนั้นค่อนข้างร้อนใจ จังหวะการพูดค่อนข้างเร็ว

มีอยู่ครู่หนึ่งที่เขาอยากจะรับปากเธอ ได้ เราเผชิญหน้าด้วยกัน

ความคิดเช่นนั้นเป็นเพียงความคิดที่มาชั่วขณะ ในฐานะที่เขาเป็นผู้ชาย เขาจะยอมให้ผู้หญิงที่เขารักต้องอกสั่นขวัญแขวนได้อย่างไรกัน อะไรคือการเผชิญหน้า ผู้หญิงควรที่จะหลบอยู่ข้างหลังผู้ชายมิใช่หรือถึงจะมีความสุข ส่วนผู้ชายนั้นจะต้องเป็นคนแก้ไขปัญหา

“ปล่อยมือ ผมจะให้พ่อบ้านเตรียมรถให้คุณ ดึกแล้ว”น้ำเสียงของเขานั้นแข็งกระด้าง แต่เซี่ยชีหรั่นนั้นกลับส่ายหัว

“ฉันไม่กลับ หรือไม่คุณก็ให้พวกเขาอุ้มฉันกลับไปเถอะ！”

เย่เชินหลินมองดูเวลา ดึกมากแล้ว หากเซี่ยชีหรั่นกลับไปเวลานี้ แม่ของเธอคงจะเป็นห่วงมาก

“ถ้าเช่นนั้นก็อยู่ที่นี่อีกคืนก็แล้วกัน พรุ่งนี้เช้าค่อยกลับไป ต่อไปอย่ามาที่นี่อีกนะ ผมไม่อยากเห็นหน้าคุณ”เมื่อเย่เชินหลินพูดจบ เขาก็ไม่พูดอะไรอีก เขาสวมชุดคลุมแล้วเดินออกจากห้องไป

เซี่ยชีหรั่นมองไปที่เงาหลังของเขาครู่หนึ่ง จากนั้นก็รีบไปอาบน้ำ