ตอนที่ 692 สาวใช้ตัวแสบ 596

ตอนที่ 692 สาวใช้ตัวแสบ 596

เย่เชินหลินขมวดคิ้วเล็กน้อย จ้องส้งหลิงหลิงนิ่งอยู่นานสองนาน ก่อนจะค่อยๆเอ่ยขึ้นประโยคหนึ่ง“ความคิดของเซี่ยชีหรั่นคือไม่อยากให้เธอไป บอกว่าเธอท้องแก่ขนาดนี้แล้ว อยู่ที่นี่ดีกว่า ปัจจัยต่างๆในที่นี้ดีกว่าข้างนอกไม่น้อย ตอนนี้เธอไม่ได้มีตัวคนเดียว เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะตัดสินใจอะไรก็ต้องนึกถึงลูกก่อน”

ความคิดของเซี่ยชีหรั่น......ส้งหลิงหลิงสัมผัสถึงความรู้สึกผิดหวังอีกครั้ง เธอเป็นคนฉลาดขนาดนั้น จะไม่เข้าใจในความหมายแฝงในคำพูดของเย่เชินหลินได้อย่างไร เขาต้องการบอกให้เธอรู้ ว่าหากอยากอยู่ในคฤหาสน์ต่อไป ก็ต้องขอบคุณในพระคุณของเซี่ยชีหรั่น

ถ้าเซี่ยชีหรั่นไม่คิดแบบนี้ หากเธอจะขับไล่เธอออกไปเหมือนผู้หญิงคนอื่น เย่เชินหลินก็จะฟังเธอเช่นกัน จะให้ส้งหลิงหลิงแบกท้องไสหัวออกไปทันที

ตอนนี้เธอควรจะคิดอย่างไร ควรจะขอบคุณในความใจกว้างและความยิ่งใหญ่ของเซี่ยชีหรั่นหรือ ไม่มีทาง มีแต่จะยิ่งโกรธเกลียดและรังเกียจเธอมากขึ้นเท่านั้น

ยัยผู้หญิงแซ่เซี่ยคนนั้นเป็นแม่พระมาจากไหน สามารถเห็นแก่คนอื่นได้ขนาดนั้นเลยหรือ สามารถทนเห็นผู้หญิงคนอื่นตั้งท้องลูกคนรักของตนและอยู่ต่อหน้าตนงั้นหรือ เธอกำลังแสดงละครต่อหน้าเย่เชินหลินชัดๆ เพื่อยืนยันว่าไม่ว่าเรื่องอะไรเธอก็คิดเผื่อคนอื่นเสมอ ก็มีแค่เย่เชินหลินเท่านั้นแหละที่ดูความคิดชั่วร้ายของเธอไม่ออก เธอมั่นใจ ว่าในใจของเซี่ยชีหรั่นต้องอยากให้ลูกของเธอตายแน่ๆ ถ้าหากเธอตายไปเลย เซี่ยชีหรั่นก็จะยิ่งดีใจ

“ชีหรั่น เธอยินดีให้ฉันอยู่ที่นี่ต่อจริงๆหรือ”ส้งหลิงหลิงถามขึ้น

“อื้ม”เซี่ยชีหรั่นรับปากไปเสียงเบา ก่อนจะเอ่ยพูดต่อ“เด็กในท้องของเธอคือลูกของหลิน อยู่ในตระกูลเย่มันก็เป็นสิ่งที่สมควรอยู่แล้ว”

เซี่ยชีหรั่นเอ่ยได้อย่างสงบนิ่งมาก เธอดูออกว่าส้งหลิงหลิงไม่เชื่อด้วยซ้ำว่าเธออยากให้พวกเธอสองแม่ลูกอยู่ต่อจริงๆ

เธอจะคิดอย่างไรนั้นไม่สำคัญสำหรับเซี่ยชีหรั่น เธอรู้เพียงว่าตนคิดอะไรอยู่ ทำอะไรอยู่ก็พอแล้ว ขอเพียงผู้ชายที่เธอรักมีความสุข คนที่เขาใส่ใจมีความสุข เธอก็มีความสุขแล้ว

“ขอบคุณที่เธอคิดเผื่อฉันขนาดนี้นะ ไม่น่าล่ะเชินหลินถึงได้รักเธอ เธอเป็นผู้หญิงที่ไม่เห็นแก่ตัวที่สุดเท่าที่ฉันเคยพบมา”ท่าทางส้งหลิงหลิงดูพอใจมาก และสงบลงมากแล้ว

ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้ชมอย่างจริงใจ แต่การที่เย่เชินหลินปฏิบัติต่อเธอเปลี่ยนไปขนาดนี้ เธอก็รู้สึกพอใจไม่น้อย

“หลิน วางฉันลงได้ไหม ฉันมีอะไรอยากคุยกับคุณส้งดีๆหน่อย”เซี่ยชีหรั่นเอ่ยขึ้นเสียงทุ้ม เย่เชินหลินจึงค่อยวางเธอลง

หลังจากที่เซี่ยชีหรั่นลงยืนเรียบร้อยแล้ว ก็ยังคงจ้องมองส้งหลิงหลิงอย่างสงบนิ่ง เอ่ยขึ้นเสียงเรียบ“ฉันรับคำชมนี้ของคุณไม่ไหวหรอกค่ะ และฉันก็ไม่ได้ยิ่งใหญ่ไร้ความเห็นแก่ตัวอะไร ทุกอย่างที่ฉันก็เป็นเพียงเพราะฉันรักเย่เชินหลิน ฉันรักเขา ฉะนั้นต้องรักลูกของเขาด้วย แต่ ในความรักของฉัน ไม่ได้รวมถึงแม่ของเด็ก ถึงแม้ว่าฉันจะคิดเผื่อเด็ก คิดว่าที่นี่เหมาะสำหรับการเจริญเติบโตของเด็กที่สุด แต่ไม่ได้หมายความว่า ฉันจะสามารถยอมรับให้เธอกับหลินมีความสัมพันธ์เป็นคู่รักต่อไปได้ เขาเป็นผู้ชายของฉัน ฉันมีความต้องการครอบครองเขา จากมุมนี้ ฉันไม่สามารถแบ่งปันอย่างไร้ความเห็นแก่ตัว หวังว่าคุณจะเข้าใจในความหมายของฉันนะคะ”

เย่เชินหลินยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย มองเซี่ยชีหรั่นด้วยความรักใคร่

ยัยตัวเล็กคนนี้ก็เข้าใจในความต้องการครอบครองแล้ว เขาชอบมองเธอหึงเพราะเขา นี่จึงจะแสดงว่าเธอรักเขา ท่าทางความคิดขอเธอในตอนนี้เหมือนกับเขาเป๊ะเลย ไม่ต้องการให้ส้งหลิงหลิงมีความคิดบ้าๆอีก

เซี่ยชีหรั่นก็พูดอะไรมากไม่ได้ ความจริงแล้วความหมายของเธอก็คือ ต่อไปส้งหลิงหลิงห้ามดึงผู้ชายของเธอไปแล้วบอกว่าจะไปเดินเล่นอีก

เห็นไหมล่ะ ในที่สุดเธอก็เผยธาตุแท้ออกมาจนได้ ส้งหลิงหลิงคิดในใจอย่างเยือกเย็น ทว่าไม่ได้แสดงออกมาบนใบหน้า

เธอยิ้มอย่างเศร้าสร้อยอีกครั้ง เอ่ยอย่างขมขื่น“พูดตามตรงนะ ฉันก็รักเย่เชินหลิน นี่คือความจริงที่ฉันไม่มีวันเปลี่ยนแปลงมันได้ รักก็คือรัก อยากเอากลับก็เอากลับไม่ได้ และยิ่งไปกว่านั้น เขาคือพ่อของลูกในท้องของฉัน เพื่อเขา ฉันจะอยู่เป็นโสดตลอดชีวิต ในเมื่อเขารักเธอ ฉันก็ไม่มีอะไรจะพูด ความรักของพวกเธอมั่นคงกว่าทองคำ และอีกอย่างฉันเหนื่อยแล้ว ไม่มีแรงจะไปแยกพวกเธอออกจากกันแล้ว หรือต่อให้ฉันจะทำ แต่ถามว่าทำได้ไหม ขนาดฉันตั้งท้องลูกของเขายังไม่สามารถเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ของพวกเธอเลย ฉันยังทำอะไรได้อีก ถึงจะทำลายความสัมพันธ์ของพวกเธอได้”

เธอไม่ได้ตอบไปตรงๆ ให้เธอสัญญาว่าต่อไปจะรักษาระยะห่างกับเย่เชินหลิน เป็นไปไม่ได้

เธอยอมให้เย่เชินหลินส่งเธอออกจากคฤหาสน์ไปเสียตอนนี้ยังจะดีกว่า เธอเชื่อว่าขอเพียงลูกของพวกเธออยู่ ต่อให้เธออยู่ไกลสุดหล้าฟ้าเขียว ก็ยังมีโอกาสคืนดีกับเย่เชินหลิน

เย่เชินหลินขมวดคิ้วแน่นขึ้นเล็กน้อย เขาเกลียดคำว่ารักที่ออกมาจากปากส้งหลิงหลิงมาก เธอเห็นแก่ตัวขนาดนั้น เธอรู้หรือว่ารักคืออะไร

หากไม่ใช่เพราะเห็นแก่ที่เธอยังเป็นคนท้องอยู่ ไม่อย่างนั้นวินาทีนี้เขาต้องพูดคำหยาบคายออกไปแน่ๆ

เพื่อลูก เขาจึงได้อดเอาไว้ก่อน

“ส้งหลิงหลิงเป็นคนฉลาด เขาเข้าใจคำพูดของเธอแล้ว เราเข้าไปกันเถอะ”เย่เชินหลินโอบเอวเซี่ยชีหรั่นไว้ พลางกระชับเข้าหาตน

ปฏิกิริยาเช่นนี้ ได้แสดงความในใจของเขาให้ส้งหลิงหลิงรับรู้โดยไม่ต้องใช้เสียงแล้ว

โม่เสี่ยวหนงก็ก้าวลงมาจากรถแล้ว เธอไม่ได้เอ่ยพูดอะไร ยืนฟังอยู่อย่างนั้น ว่าแต่ละคนพูดอะไรกันบ้าง

ช่วงนี้เธอวิ่งตามกองถ่าย ความสัมพันธ์ในกองถ่ายซับซ้อนมาก ทำให้เธอได้ค่อยๆเรียนรู้ความสามารถในการสังเกตคำพูดมาบ้าง