ตอนที่ 693 สาวใช้ตัวแสบ 597

ตอนที่ 693 สาวใช้ตัวแสบ 597

สำหรับเขา นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น เขารู้ว่า หลายๆครั้งเวลาที่คนพูดอะไร มักจะมีความหมายแฝงอยู่ในนั้นเสมอ

“หลิน นี่คุณโกรธจริงๆหรือ”เซี่ยชีหรั่นถามอีกครั้ง ด้วยรอยยิ้มที่ดูเจื่อนๆ

“ไม่ได้โกรธ ฉันกำลังคิดอยู่ ว่าฉันทำให้เธอไม่มั่นใจหรือเปล่า เธอถึงได้มีความคิดแบบนี้ ดูท่าทาง ฉันยังทำได้ไม่ดีเสียเลย ฉันจะพยายามกว่านี้นะ”เขาเอ่ยอย่างใสซื่อ ท่าทีที่จริงใจนั้นทำให้ความมั่นใจเล็กน้อยที่มีก่อนหน้านี้ของเซี่ยชีหรั่นหายไปเป็นปริทิ้ง

ใช่สิ เธอพูดแบบนั้นไปได้อย่างไร เย่เชินหลินเป็นคนละเอียดอ่อน เขาจะคิดได้ว่าเธอไม่มั่นใจในตัวเขามากพอ

“ค่ะ งั้นไหนคุณลองพูดมาสิว่าจะพยายามอย่างไร”เซี่ยชีหรั่นแหงนดวงหน้าน้อยๆขึ้น เอ่ยถามเขาอย่างแสนซน

เธอไม่อยากทำให้บรรยากาศตึงเครียด ต้องรู้ว่าเธอเฝ้าคอยอยู่นานเพียงใดกว่าจะได้ด้วยกันกับเขาอีกครั้ง เธอต้องรักษาโอกาสทุกวินาทีที่พวกเธออยู่ด้วยกัน

เธออยากจะเอาแต่ใจเหมือนเด็กผู้หญิงทั่วไป โกรธอย่างไร้เหตุผล เธอก็รู้ว่าเหตุผลส่วนใหญ่ที่ทำให้เด็กผู้หญิงเหล่านั้นโกรธบ่อยๆ ก็เพราะแคร์เกินไป เธอก็แคร์ แต่เธอไม่อยากเพิ่มภาระทางใจเข้าไปให้เย่เชินหลิน เพราะความแคร์ของเธอ เพราะความคิดมากของเธอ

เย่เชินหลินมองความตั้งใจของเซี่ยชีหรั่นออกอยู่แล้ว เพียงมีเธออยู่ข้างกาย เขาก็รู้สึกพอใจอย่างที่สุดแล้ว

เขาวางมือลงบนเอวของเธอ โอบเธอเข้ามาแนบกาย ทว่ากลับถูกเธอหมุนหลบ เหมือนอย่างที่เขาทำก่อนหน้านี้

“ฉันพยายามบนเตียงให้มากขึ้น”เขาแนบหูเธอไว้เอ่ยเสียงทุ้ม

รู้ทั้งรู้ว่าปากเขาร้าย แต่เธอก็หน้าแดงระรื่นขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ มีคนมากมายมองอยู่ เซี่ยชีหรั่นกลัวเหลือเกินว่าคนอื่นจะได้ยินสิ่งที่เขาพูด เธอจึงรีบพูดขึ้นประโยคหนึ่ง“เรารีบเข้าไปกันเถอะ ฉันเดินจนเหนื่อยแล้ว”

โม่เสี่ยวหนงกลับได้ยินว่าเย่เชินหลินพูดว่าอะไรไป เธออิจฉาในใจสุดๆ

หากคนที่เย่เชินหลินโอบไว้และเดินเข้าห้องนอนไปคือเธอ มันจะดีเพียงใด

“ส้งหลิงหลิงพักอยู่ชั้นบน ห้องนั้นเขาเคยอยู่แล้ว ฉันจะไม่ให้เธอไปพักที่นั่นอีก การเตรียมห้องใหม่ให้เธอ มันต้องใช้เวลา เธอนอนห้องเดียวกับฉันไปก่อนละกัน พรุ่งนี้ฉันจะให้คนมาเปลี่ยนเตียงใหม่ เปลี่ยนเป็นเตียงใหญ่ๆ”เย่เชินหลินเอ่ย

“ค่ะ แล้วแต่คุณเลย”เซี่ยชีหรั่นไม่ได้อะไรกับการพักอยู่ที่นั่นอยู่แล้ว แต่แน่นอนหากให้เธอไปอยู่ในที่ที่ส้งหลิงหลิงเคยอยู่ เธอก็ต้องรู้สึกไม่ค่อยดีอยู่บ้าง

เมื่อเห็นส้งหลิงหลิงกำลังจะขึ้นบันได สาวรับใช้สองสามคนที่ตามดูแลเธอ ก็รีบเข้าไปพยุงเธอ

หลังจากขึ้นตึกไปแล้ว ส้งหลิงหลิงกลับเข้าไปในห้อง และขึ้นนอนทันที

เธอเฝ้าคอยมาทั้งคืน จนในที่สุดเย่เชินหลินก็กลับมาแล้ว แต่กลับกลับมาพร้อมกับเซี่ยชีหรั่น

เมื่อกี้ตอนที่เธออยู่ข้างนอก เธอฝืนแข็งใจไว้ ตอนนี้เหลือเธอเพียงลำพัง เธอฝืนทนต่อไปอีกไม่ไหวแล้ว

หวนนึกถึงความงดงามต่างๆในอดีต นึกถึงคำสัญญาที่ฝู้เฟิ่งหยี เคยให้ไว้กับเธอ บอกว่าเธอคือสะใภ้เพียงคนเดียวตลอดไปของตระกูลเย่ เธอโกรธเกลียดเหลือเกิน

ลูกจ๋า หนูต้องจดจำทุกสิ่งที่ตระกูลเย่ติดค้างแม่ของหนูไว้นะ

สักวันหนึ่ง หนูจะช่วยแม่แย่งสถานะในตระกูลเย่กลับใช่ไหม หนูจะช่วยแม่ขับไล่นางผู้หญิงสารเลวคนนั้นไป และให้นางชั่วโม่เสี่ยวหนงได้เห็นดีด้วย

ขณะนี้เย่เชินหลินกำลังสั่งการพ่อบ้านอยู่ ให้เตรียมห้องนอนสำหรับแขกให้โม่เสี่ยวหนงห้องหนึ่ง ให้เธอพักชั้นล่าง

“ฉันส่งเธอกลับห้อง”พูดจบ เย่เชินหลินก็ส่งเซี่ยชีหรั่นกลับห้องไป

เขาแทบอยากจะกดเธอลงไปสักเดี๋ยวนี้เลย มารักเธอดีๆสักตั้ง แต่เขายังมีเรื่องมากมายที่ต้องไปจัดการ ตอนนี้ต้องอดใจรอไปก่อน

“รอฉันก่อนนะ เดี๋ยวฉันไปจัดการธุระที่ห้องหนังสือก่อนแป๊บหนึ่ง แล้วจะรีบกลับมานะ”เขาเอ่ยบอกเซี่ยชีหรั่นอย่างอ่อนโยน เธอพยักหน้า ก่อนจะมองตามจนเขาออกจากประตูห้องไป

เซี่ยชีหรั่นนั่งลงบนเตียงเย่เชินหลิน นึกถึงภาพของตนที่เข้ามาและออกไปตั้งหลายรอบ รู้สึกว่าบางครั้งชีวิตคนก็เหมือนละคร

ภายในห้องเต็มไปด้วยกลิ่นกายชาย บางทีคนอื่นอาจไม่ได้กลิ่นอะไร แต่เธอกลับได้กลิ่น นั่นคือกลิ่นเฉพาะตัวของผู้ชายของเธอ

เธอนั่งอยู่บนเตียงอย่างเงียบๆ คิดอยู่ว่าทุกอย่างจบลงแล้ว ชีวิตของเธอก็กำลังจะเริ่มเข้าสู่เข้าทาง

เธอจะกลับไปทำงานอีกครั้ง คราวนี้จะไม่ไปบริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ปอีก เธออยากไปทำงานที่บริษัทของหลี่เหอไท้ ตอนที่โทรศัพท์คุยกันเมื่อไม่กี่วันก่อน หลี่เหอไท้ยังบอกกับเธอว่า เก็บตำแหน่งนั้นไว้ให้เธอ

เธอไม่ได้ไม่อยากอยู่กับเย่เชินหลินทั้งวันทั้งคืน หากไปบริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ป พวกเธอสามารถไปและกลับมาพร้อมกัน แต่ปัญหาคือ หลังจากที่เธอออกไปทางบริษัทต้องหาคนมาแทนตำแหน่งเธออยู่แล้ว หากเธอกลับไป ก็จะทำคนอื่นที่ได้งานมาอย่างยากลำบากตกงานไป เธอจะทำอย่างนั้นไม่ได้

หลังจากที่เซี่ยชีหรั่นคิดเรื่องพวกนี้เสร็จแล้ว ก็ไม่มีอะไรอย่างอื่นให้ทำอีก

เธอมองไปยังตู้เสื้อผ้าของเย่เชินหลิน ก็นึกถึงเมื่อก่อน เสื้อผ้าของเขาในห้องเสื้อผ้าเธอเป็นคนจัดการดูแลทั้งหมด แต่ไม่เคยจัดตู้เสื้อผ้าในห้องนอนของเขา ไม่รู้ว่าเขาชอบเก็บเสื้อผ้าแบบไหนไว้ในห้องนอนของเขา เธอเดินไปตรงยังตู้เสื้อผ้าของเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็นเล็กน้อย ก่อนจะดึงประตูเปิดออก