ตอนที่ 694 สาวใช้ตัวแสบ 598

ตอนที่ 694 สาวใช้ตัวแสบ 598

อย่าใจร้อน โม่เสี่ยวหนง อย่าใจร้อน คนเราขอแค่ไม่ยอมแพ้ สักวันหนึ่งก็ต้องรอถึงวันที่ประสบความสำเร็จ

“ค่ะ พี่ไม่ให้พูด ฉันก็ไม่พูด”

“ต่อไปเธอจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหนก็ได้ แต่มีเรื่องหนึ่งที่เธอต้องจำไว้ ห้ามมีความคิดเลยเถิดเด็ดขาด ชีวิตนี้ของฉันจะรักเพียงเซี่ยชีหรั่นคนเดียวเท่านั้น คนอื่นไม่มีทางเข้ามาอยู่ในสายตาฉันได้”เพียงเหลือบมองแว็บเดียว เย่เชินหลินก็มองสิ่งที่โม่เสี่ยวหนงทำต่อเสื้อผ้าและริมฝีปากของเธอออกแล้ว

ความรู้สึกทำตัวไม่ถูกแล่นผ่านใบหน้าของโม่เสี่ยวหนง ก่อนจะกลับมาสู่สภาพปกติอย่างรวดเร็ว

เธอแสร้งทำเป็นใสซื่อเอ่ยถามเย่เชินหลิน“ความคิดเลยเถิดที่พี่ว่า มันหมายถึงอะไรเหรอ คงไม่ได้คิดว่าฉันอยากจะแย่งผู้ชายของพี่สาวอีกหรอกนะ ฉันไม่ได้โง่ขนาดนั้นสักหน่อย ฉันรู้ว่าต่อไปพี่จะแนะนำผู้ชายที่ดีกว่าคนหนึ่งให้ฉัน ทำไมต้องไปลงมือกับพี่เขยล่ะ น่าเกลียดชะมัด”

“เธอคิดแบบนี้ได้เป็นดีที่สุด อีกอย่างฉันมีเรื่องจะสั่งเธออีกสองเรื่อง หนึ่ง เธอห้ามคิดจะลงมือต่อลูกของฉันเด็ดขาด ฉันได้ตั้งกล้องวงจรปิดไว้ทั่วแล้ว หากเธอมีพฤติกรรมประหลาดอะไร จะถูกจับได้ง่าย และสอง เธอคอยช่วยฉันจับตาดูส้งหลิงหลิงหน่อย หากเขาไร้มารยาทต่อพี่สาวของเธอตอนที่ฉันไม่อยู่ หรือทำอะไรเกินไป เธอต้องมารายงานฉัน”

โม่เสี่ยวหนงฟังไปด้วย พลางหัวใจที่มืดครึ้มเมื่อสักครู่นี้ก็สดใสขึ้นมาทันทีอีกครั้ง ทีนี้ดีเลย คอยดูละกันว่าเธอจะฟ้องส้งหลิงหลิงอย่างไรบ้าง

เย่เชินหลินกำลังจ้องมองเธออยู่ แววตาเจ้าเล่ห์ที่แล่นผ่านของเธอก็ไม่รอดพ้นสายตาของเขา

“เธอต้องพูดตามความเป็นจริง ไม่เช่นนั้นต่อไปฉันจะไม่เชื่อใจเธออีก”เขาเอ่ยอย่างเยือกเย็น โม่เสี่ยวหนงได้แต่คิดในใจ ผู้ชายคนนี้น่ากลัวจริงๆ เธอแค่คิดนิดเดียวก็ถูกเขาจับได้แล้ว

โม่เสี่ยวหนงไม่กล้าคิดอะไรเพ้อเจ้ออีก และไม่กล้าพูดอะไรไปเรื่อยอีก รีบยืนยันว่าเธอจะทำตามที่พี่เขยบอก

จากนั้นเย่เชินหลินก็โบกมือเล็กน้อย เป็นการสื่อว่าเธอออกไปได้แล้ว

หลังจากที่โม่เสี่ยวหนงออกไปแล้ว เย่เชินหลินจึงค่อยเปิดคอมในห้องหนังสือ ดูเนื้อหาการทำงานอยู่สักพัก จนแน่ใจแล้วว่าไม่มีเอกสารเร่งด่วนอะไรที่ต้องรีบจัดการ เขาจึงปิดคอมและลุกขึ้น

ตัวเล็ก เธอไม่ได้อยู่ที่นี่นานเท่าไหร่แล้ว คืนนี้ฉันจะอยู่กับเธอให้สะสมเลย

เย่เชินหลินคิดในใจ พลางสาวเท้ายาวตรงไปยังห้องนอนอย่างรวดเร็ว

เปิดประตูออก เขาเห็นเซี่ยชีหรั่นนั่งอยู่บนเตียง กำลังมองดูเสื้อผ้าชุดหนึ่งที่อยู่บนเตียงอย่างละเอียดอยู่ และชุดนั้น.....เย่เชินหลินรู้สึกทำตัวไม่ค่อยถูกขึ้นมาอย่างควบคุมไม่อยู่ ตัวเล็ก ค้นชุดนั้นออกมา

เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู ของเย่เชินหลิน เซี่ยชีหรั่นก็ลุกขึ้นยืน หยิบชุดสาวใช้ชุดนั้นขึ้นมาจากเตียง

ชุดนั้นเป็นชุดที่จ้าวเทียนอั้ยทำพังตอนที่เธอเข้ามาอยู่ในบ้านตระกูลเย่ใหม่ๆ ต่อมาเธอซ่อมอยู่ทั้งคืนจึงซ่อมเสร็จ

หลังจากที่ซ่อมเสร็จ ชุดของเธอก็หายไป หายังไงก็หาไม่เจอ

ถ้าไม่ใช่เพราะวันนี้เธอมาเห็นเข้า เธอก็เกือบจะลืมไปแล้วว่ามีชุดแบบนี้อยู่ชุดหนึ่ง

“หลิน ชุดนี้มาอยู่ที่คุณได้อย่างไร”เธอเอ่ยถามขึ้น เย่เชินหลินกระแอมเสียงเล็กน้อย รีบเปลี่ยนประเด็น “เธออาบน้ำหรือยัง”

“ยัง หลิน ฉันกำลังถามคุณอยู่นะ ทำไมคุณถึงเอาชุดนี้ของฉันมาไว้ที่ตู้เสื้อ”

เย่เชินหลินมองซ้ายที ขวาที แต่ไม่ยอมมองไปยังชุดนั้น

เขาก็ทำตัวไม่ค่อยถูก เหมือนคนที่ถูกคนอื่นเห็นเรื่องส่วนตัวเข้า

การมีอยู่ของชุดกระโปรงชุดนี้ ก็เป็นการยืนยันแล้วว่า ถึงแม้เขาจะปั้นหน้าบึ้งตึง แต่แท้ที่จริงนั้นมีใจให้เธอไปตั้งนานแล้ว

ตอนที่เซี่ยชีหรั่นเห็นชุดกระโปรงชุดนี้ ความรู้สึกแรกคือไม่อยากจะเชื่อ แต่ต่อมายิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกดีใจ มีความสุข

“หลิน คุณตกหลุมรักฉันตั้งแต่แรกพบหรือเปล่า”เธอวางชุดไว้อีกด้านหนึ่ง ก่อนจะเดินเข้าไปโอบคอเย่เชินหลินไว้ เอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

ในใจของเย่เชินหลิน การตกหลุมรักผู้หญิงคนหนึ่งตั้งแต่แรกพบ แล้วตอนนั้นคนอื่นเขาไม่ได้มีความรู้สึกดีๆอะไรกับตนเป็นพิเศษ นี่มันเรื่องที่น่าขายหน้าจะตาย

เขาไม่มีทางยอมรับหรอก

“เปล่า”

“เฮ้อ ถ้าคุณบอกว่าใช่ ฉันจะดีใจมาก”น้ำเสียงของเซี่ยชีหรั่นมีความอ้อนอยู่เล็กน้อย พูดจนใครบางคนแถวนี้อดใจไม่ไหว เขากระชับกอดเธอ เริ่มจูบอยู่ข้างหูเธออย่างดุเดือด

“คนบ้า คุณยังไม่ได้ตอบคำถามฉันเลย”

“ฉันตกหลุมรักเรือนร่างของเธอตั้งแต่แรกพบ”เขาม้วนติ่งหูของเธอเข้าไปในปากของเขา พร้อมกับพูดขึ้นอย่างคลุมเครือ

เซี่ยชีหรั่นยังอยากจะพูดอะไรต่ออีก ทว่าร่างกายกลับถูกเขาจูบจนอ่อนปวกเปียกไปหมดแล้ว พลางสมองก็สะลึมสะลือไปหมด จนไม่สามารถครุ่นคิดอะไรได้อีก

และค่อยๆมอบทุกอย่างให้เป็นไปตามสัญชาตญาณ

เธอคิดว่า ต่อไปพวกเธอจะไม่แยกจากกันอีก การจูบเช่นนี้จะเกิดขึ้นทุกๆวัน

เขาเองก็คิดว่าตระกูลส้งล้มละลายไปแล้ว ต่อไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่สามารถทำให้เขาจากผู้หญิงคนนี้ไป ซึ่งแน่นอน ไม่อนุญาตให้ผู้หญิงคนนี้จากเขาไปด้วย

หลังจากที่ทั้งคู่รวมเป็นหนึ่งเดียวกันแล้ว สิ่งที่พวกเขาได้สัมผัสนั้น ไม่ใช่เพียงความสุขทางกาย มากกว่านั้นคือความแอบอิงทางจิตใจ

“ตัวเล็ก คิดถึงจะแย่อยู่แล้ว.....”เย่เชินหลินเอ่ยพลางถอนหายใจ