ตอนที่ 705 สาวใช้ตัวแสบ 609

ตอนที่ 705 สาวใช้ตัวแสบ 609

ทักทายพอเป็นพิธีแล้ว อาหารก็เสิร์ฟพร้อมแล้ว จงหยุนซางจึงเข้าเรื่องสำคัญของเธอ

เธอไม่มีความมั่นใจเลยสักนิด ไม่รู้ว่าข้อเสนอของเธอ หลี่เหอไท้จะคิดว่ามันโฉ่งฉ่างไปหรือไม่

แต่ยังไงก็มาแล้ว แน่นอนว่าเธอต้องพูดถึงแนวความคิดของเธอออกมา

จงหยุนซางเองก็เป็นคนเปิดเผย ดังนั้นจึงไม่อ้อมค้อม บอกเหตุผลที่มาในวันนี้ทันที

“เหอไท้ ฉันดูออกว่าคุณรู้สึกดีกับเซี่ยชีหรั่น ต้องขอโทษด้วยนะคะ ที่ฉันพูดบุ่มบ่ามแล้ว”

“ไม่เป็นไรครับ สาวงามเป็นที่หมายปองของชายหนุ่ม ผมมีความรู้สึกที่ดีต่อเธอ” หลี่เหอไท้ยอมรับอย่างไม่ใส่ใจ

หากเป็นคนอื่นพูด เพื่อรักษาชื่อเสียงของเซี่ยชีหรั่น เขาคงไม่กล้ายอมรับขนาดนี้ จงหยุนซางเป็นพี่สาวของเซี่ยชีหรั่น ข้อนี้เขารู้ดี แถมยังรู้ว่าพี่สาวคนนี้พยายามอย่างมากเพื่อความสุขของเซี่ยชีหรั่น

พูดถึงจงหยุนซางคนนี้ เขานับถือจริงๆ เธอทำทุกอย่าง แอบมองอยู่ห่างๆ หลี่เหอไท้รู้ดี บางทีอาจจะรู้มากกว่าเซี่ยชีหรั่นด้วยซ้ำ

แม้ว่าคนที่เธอชอบจะเป็นเย่เชินหลิน พ่อของเธอก็ทำเพื่อเธออย่างหนัก ทว่าเธอไม่เพียงไม่เอาด้วยกับพ่อคิดเอาคืนเซี่ยชีหรั่นและเย่เชินหลินแล้ว ยังช่วยเหลือพวกเขาทุกอย่าง

น้ำใจและคุณธรรมของเธอ ผู้หญิงทั่วไปสามารถเทียบได้หรอ

“ฉันชอบเย่เชินหลิน ไม่ใช่เรื่องปีสองปีแล้ว พ่อฉันรู้เรื่องนี้ดี แน่นอนว่าไม่ใช่เพียงเรื่องนี้ ยังทำทุกวิถีทาง เพื่อแยกพวกเขา ให้ฉันสมหวังกับเย่เชินหลิน ฉันก็ลองหลายวิธีแล้ว อยากจะหยุดเขา แต่ก็ทำไม่ได้ ดังนั้นวันนี้ฉันเลยมาหาคุณ อยากจะขอคุณสักเรื่อง”

“ผมรับปากเรื่องที่คุณจะขอ” หลี่เหอไท้ยังคงมีท่าทีไม่สะทกสะท้าน กลับเป็นจงหยุนซางที่รู้สึกแปลกใจ

“คุณ”

“ผมรู้ว่าคุณจะพูดเรื่องอะไร และไม่แปลกใจ ที่จริงคุณใสซื่อมาก” และน่ารักมาก หลายอย่างที่จงหยุนซางคล้ายกับเซี่ยชีหรั่น

ดวงตาของหลี่เหอไท้คล้ายกับมีรอยยิ้มบางๆ ราวกับแฝงอะไรอยู่ด้วย

“ถ้าคุณต้องการ ผมสามารถเป็นแฟนชั่วคราวของคุณได้ ทำให้พ่อของคุณเข้าใจว่าเรากำลังคบกัน ช่วยคุณลบความคิดของเขาบ้าง” แม้หลี่เหอไท้จะไม่ใช่ข้าราชการ สิ่งที่พวกข้าราชการก่อนั้น เขารู้และเข้าใจเป็นอย่างดี

รวมทั้งความเอนเอียงของพวกเขา ส่วนได้ส่วนเสียระหว่างการรับคัดเลือก เขาเข้าใจอย่างชัดเจน

สำหรับจงหวีฉวนแล้ว ลูกสาวของเขาได้แต่งกับหลี่เหอไท้แน่นอนว่าเป็นประโยชน์กว่าแต่งกับเย่เชินหลิน

ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องการคือสิ่งเกื้อหนุนให้เขาสูงขึ้น หนึ่งในนั้นมีคะแนนจากพ่อของเขาเสนาธิการหลี่อีกหนึ่ง เป็นสิ่งที่เขาปรารถนาจริงๆ

จงหยุนซางเตรียมคำพูดมากมายเพื่อมาโน้มน้าวเขา แต่ไม่คิดว่าเธอยังไม่ทันพูด เขาก็ตอบตกลงแล้ว

เธอนิ่งไปสักพัก พอดึงสติกลับมาได้ไม่รู้ว่าต้องพูดอะไร

“หยุนซาง ผมชื่นชมคุณมาก ไม่มีขัดหากการโกหกนี้จะเป็นเรื่องจริง เกิดผมรักคุณขึ้นมาจริงๆ คุณก็อย่าปฏิเสธผมแบบไร้เยื่อใยนักนะ ผมคงเสียใจมาก” ดวงตาของหลี่เหอไท้มีรอยยิ้มแววเจ้าเล่ห์ ครึ่งจริงครึ่งเท็จ

จงหยุนซางหน้าแดง ทว่าในใจอุ่นละลายให้กับความฉลาดเฉลียว ตลกและไม่ยึดติดของผู้ชายคนนี้

เธอติดตามดูสิ่งที่พ่อเธอทำ จงหวีฉวนก็ติดตามลูกสาวทั้งสองของเขา จงหยุนซางรับคำเชิญของหลี่เหอไท้ไปทานข้าวด้วยกัน ทำให้ใบหน้าของเขาแย้มยิ้ม

หลังมื้ออาหารเย็น ฝู้เฟิ่งหยีให้เย่เชินหลินและเซี่ยชีหรั่นค้างที่บ้าน

“คุณอยากกลับ หรือว่าค้างที่นี่” เย่เชินหลินถามเซี่ยชีหรั่น

“กลับเถอะค่ะ ส้งหลิงหลิงท้องโตขนาดนั้น เกิดเธอจะคลอดล่ะ คุณไม่อยู่ เธอจะกลัวได้” เซี่ยชีหรั่นบอกเสียงเบา แม้เสียงจะเบา แต่เย่เฮ่าหรันและฝู้เฟิ่งหยีกลับได้ยินอย่างชัดเจน

คนแก่ทั้งสองมองไปยังเย่เชินหลินอย่างไม่ได้นัดหมาย ดวงตากำลังบอก :ผู้หญิงที่คิดถึงคนอื่นแบบนี้ ถ้าต่อไปแกกล้าทำเรื่องไม่ดีต่อเธอ ดุว่าเราจะจัดการแกยังไง

เย่เชินหลินก็รู้สึกซาบซึ้ง ทำเพียงโอบไหล่เอาไว้ ขอบคุณเธอโดยไร้เสียง

พูดคุยกับคนแก่ทั้งสองอีกสักพัก ทั้งสองค่อยกลับคฤหาสน์ เพราะเห็นการพัฒนาระหว่างเหยนชิงเหยียนและจิ่วจิ่วไม่เลว เย่เชินหลินหาเหตุผลให้จิ่วจิ่วอยู่ต่อ

ครั้งนี้ส้งหลิงหลิงไม่ได้ออกมารอรับ แต่เธอยังเฝ้ารอให้เย่เชินหลินกลับมา ทุกระยะ เธอจะส่องลงมาทางหน้าต่าง มองดุว่าพวกเขากลับมาแล้วหรือยัง

รถขับมาถึงประตู เย่เชินหลินสั่งให้คนขับรถจอดรถ เขาลงไปเปิดประตูให้เซี่ยชีหรั่น จูงมือเธอลงมา

“เราไปเดินเล่นกัน” เขาบอก

“ค่ะ”

คนที่ยืนมองพวกเขาอยู่ที่หน้าต่าง ไม่เพียงแต่ส้งหลิงหลิงเพียงคนเดียว

โม่เสี่ยวหนงเองก็กำลังแอบมองอยู่บนหน้าต่าง มองทั้งสองกำลังจูงมือ ร่างกายแนบชิด ท่าทางรักหวานชื่นแบบนั้นทำให้คนอิจฉาริษยา

“ตอนที่ฉันไม่อยู่ข้างๆคุณ คุณอยู่ยังไง” เซี่ยชีหรั่นถามเย่เชินหลินอย่างอ่อนโยน