ตอนที่ 734 สาวใช้ตัวแสบ 638

ตอนที่ 734 สาวใช้ตัวแสบ 638

ผู้หญิงคนนี้เงียบมาก ไม่ยินดียินร้ายกับลาภยศสรรเสริญ ในประเทศฝานหลายสังคมสตรีนิยมเช่นนี้ แทบจะไม่พบผู้หญิงเช่นนี้เลย

ตั้งแต่เธอพบเธอครั้งแรกสายตาของเธอก็ท้าทายตั้งแต่แรกเห็น พูดจาไม่เกรงใจ ในเวลานี้เธอยังกล้ามองเธอด้วยสายตาเช่นนี้ ดวงตาใส ไม่มีความอิจฉาเลย ไม่มีความแค้น ช่างหายากจริงๆ

ประเทศฝานหลายส่งเสริมให้ผู้หญิงมีอิสระพึ่งพาตนเองได้ เป็นกังวลเกี่ยวกับบุคลิกภาพที่โดดเด่นของผู้หญิง ให้ผู้หญิงอยู่เหนือผู้ชาย คืนนี้ จู่ๆเธอก็นึกขึ้นได้ บางครั้งผู้หญิงอย่างเซี่ยชีหรั่นที่มองไม่เห็นบุคลิกของเธอ ถึงเป็นผู้หญิงทุกคนจดจำ

“หลิน รอพวกเขาเต้นเสร็จ คุณก็ไปเต้นรำกับเจ้าหญิงเถอะ ฉันชอบดูคุณเต้นรำ น่าหลงใหลมาก” รอพวกเราหมุนมาทางนี้ เซี่ยชีหรั่นพูดกับเย่เชินหลินเบาๆ

เธอดูออกว่าเย่เชินหลินจงใจไม่เต้นรำกับเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยก็เพราะเธอ เธอไม่เคยอยากให้เขาลำบากใจ

“ไม่เป็นไร พวกเขาจะเต้นกับเธอเอง สำหรับเธอแล้ว จะเต้นรำกับใครก็ไม่มีความแตกต่างมากหรอก” เย่เชินหลินพูด

“ไม่ใช่ ฉันดูออกว่าเธอให้ความสนใจกับคุณมากกว่า ฉันไม่หึงหรอก จริงๆ คุณไปเถอะ”

ไม่สงสัยน้ำใจและความมีเหตุผลของเซี่ยชีหรั่นเลย ที่ทำให้เย่เชินหลินรู้สึกสบายใจมากอีกครั้ง ผู้หญิงของเขาดีแค่ไหน แต่ไหนแต่ไรก็ให้ความสำคัญกับสถานการณ์โดยรวมเสมอ ไม่เหมือนผู้หญิงทั่วไปมักจะงอแงเอาแต่ใจ

เหมือนใจเธอ จะคิดเผื่อเขาเสมอ มักจะให้ความต้องการของเขามาก่อน

ถ้าเป็นส้งหลิงหลิง ก็จะทำเช่นนี้เหมือนกัน แต่จุดเริ่มต้นของเธอจะแตกต่างกัน เธอจะจงใจแสดงออก ให้เห็นว่าเธอให้ความสำคัญกับสถานการณ์โดยรวม

เซี่ยชีหรั่นทำเช่นนี้ ไม่ได้มีแผนอะไร เธอแค่ต้องการให้เขาจัดการกับมันอย่างใจเย็น เขารู้สึกได้

ขณะที่เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยกำลังเต้นรำ ทุกคนก็จะมอบฟลอร์เต้นรำให้เธอและคู่ของเธอด้วยความสมัครใจ ตอนที่เธอไม่เต้น ทุกคนก็จะทยอยจับคู่แล้วเต้นรำด้วยกัน

หลังจากหลี่เหอไท้กับเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยเต้นจบเพลง ก็ไปนั่งข้างๆจงหยุนซาง

เรื่องที่พวกเขาแสร้งทำเป็นว่าคบกัน คนที่รู้ยังไม่มาก เขาทำเช่นนี้ เพื่อให้ทุกคนรับรู้ว่าเขากับจงหยุนซางกำลังคบกันอย่างเป็นทางการ การแสดงออกเช่นนี้ทำให้จงหยุนซางรู้สึกซาบซึ้งมาก

ตอนที่เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยไปพักผ่อน หลี่เหอไท้พูดเบาๆกับจงหยุนซางว่า “พวกเราก็ไปเต้นรำกันนะ ได้ยินมาว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลจง

ท่าเต้นทำให้ผู้ชายหลงใหลนับไม่ถ้วน”

“ฉันเต้นไม่ค่อยเก่ง คุณต้องสอนฉันนะ คุณสิทำให้ผู้หญิงหลงใหลนับไม่ถ้วน” จงหยุนซางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“คุณดูสิ พวกเรามัวแต่เกร็งใจกัน จะเหมือนคู่รักกันได้อย่างไร” หลี่เหอไท้หันไปด้านข้าง ไปพูดที่ข้างหูของจงหยุนซาง

มีกลิ่นหอมจาง ๆ ในลมหายใจของเขา อาจเป็นเพราะใกล้เธอมากเกินไป จงหยุนซางไม่รู้เป็นอะไร จู่ๆหัวใจก็เต้นผิดจังหวะ

เธอรู้เขาใกล้ชิดเธอขนาดนี้ ไม่ใช้เพราะอยากฉวยโอกาสกับเธอ เขาแค่ต้องการให้ทุกคนรู้ว่าพวกเขากำลังคบกันอยู่แค่นั้น

ในที่สุดทุกคนก็จ้องมองมาที่พวกเขา จงหยุนซางหน้าแดง คราวนี้ดูเหมือนเป็นคู่รักกันจริงๆแล้ว

หลี่เหอไท้จับมือจงหยุนซางแล้วเริ่มเต้นรำ จงหยุนซางเป็นลูกสาวของคนมีชื่อเสียงในตงเจียง และพ่อของหลี่เหอไท้มีตำแหน่งสูงกว่าจงหวีฉวน ดังนั้นตอนที่ทั้งสองเต้นรำ คนอื่นๆจึงไม่ได้ร่วมเต้นด้วย

การถูกสังเกตเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับพวกเขา ดังนั้นจึงไม่มีอาการตื่นเต้นใดๆ พวกเขาทั้งสองผ่อนคลายมาก

จงหยุนซางเต้นรำไม่บ่อยมาก แต่ก็ไม่น้อย โอกาสทางสังคม เธอก็จะเต้นรำสักสองเพลง

แต่เธอไม่เคยตื่นเต้นเหมือนวันนี้ที่เต้นกับหลี่เหอไท้ อาจจะเป็นเพราะเธอยังไม่เคยเต้นรำกับเย่เชินหลิน เธอคิดว่า ถ้าเธอเต้นกับเย่เชินหลินเธอจะตื่นเต้นมากกว่านี้แน่

“ผ่อนคลาย คิดว่าฉันเป็นแฟนของเธอ ไม่ชอบให้ใครดู ก็เอาหัวพิงที่อกของฉัน” หลี่เหอไท้รู้สึกถึงร่างกายของจงหยุนซางมีความเกร็งมาก ดังนั้นพูดเบาๆที่ข้างหูเขาอีกที

คนข้างๆไม่ได้ยินที่พวกเขาคุยกัน ทุกคนคิดว่าหลี่เหอไท้รักจงหยุนซางจริงๆ ดังนั้นจึงกัดหูของเธอบ่อยๆ

จงหยุนซางโตมาขนาดนี้ยังไม่เคยโอบกอดกับใคร ตอนที่เขาบอกว่าให้เธอพิงที่อกของเขา มีบางอย่างแปลก ๆ ในใจของเธอ หัวใจเต้นเร็วมาก

มือของเขาโอบรอบเอวของเธออย่างอ่อนโยน การแสดงออกของเขาดูใจดีและอบอุ่น ทำให้ทุกคนคิดว่าเขาน่าเชื่อถือมาก

วินาทีที่หลงใหล แม้จงหยุนซางเองก็ยังรู้สึกว่าน่าเหลือเชื่อ เธอรับฟังคำแนะนำของเขา เอาหัวพิงที่อกของเขาเบาๆ

พวกเขาโอบกอดกัน

เซี่ยชีหรั่นตื่นเต้นกว่าใคร เธอจ้องมองพวกเขาทั้งสองคนโดยไม่ขยับตัวเลย มองจงหยุนซางนกน้อยกำลังพิงอกหลี่เหอไท้ สีหน้ามีความสุขมาก เธอก็รู้สึกมีความสุขมาก

จงหยุนซางหลับตา ก้าวตามเท้าของหลี่เหอไท้ด้วยความรู้สึก

เธอคงไม่เคยไว้ใจใครมากขนาดนี้ หลี่เหอไท้ดูเหมือนจะหวั่นไหวเล็กน้อย เขางอริมฝีปากอย่างสง่างาม มือที่วางบนเอวของจงหยุนซางมีความหนักขึ้น ไม่รู้ว่าเป็นการช่วยเรื่องการหมุนตัวให้ดีขึ้นหรือเปล่า

การกระทำของเขาทำให้ระยะห่างระหว่างพวกเขาใกล้ขึ้น ความรู้สึกของจงหยุนซางก็เปลี่ยนไปอย่างมากเช่นกัน

หลี่เหอไท้ คืนนี้ฉันขอสมมุติว่าคุณเป็นแฟนของฉันจริงๆนะ ต้องบอกว่าตอนที่เต้นรำให้ฉันถือว่าคุณเป็นแฟนของฉัน