ตอนที่ 741 สาวใช้ตัวแสบ 645

ตอนที่ 741 สาวใช้ตัวแสบ 645

พี่เลี้ยงหลี่ยังไม่ไป แต่เธอได้วางแผนที่จะเก็บข้าวของและออกเดินทางทันที แม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจ แต่ก็ไม่ควรที่จะอยู่ตรงนี้ต่อ

ถ้าไปเวลานี้ คุณ​เย่สัญญาว่าจะให้เธอออกไปพร้อมกับเงินเดือนหนึ่งเดือน

“ คุณหลี่ คุณลองอยู่ต่ออีกครั้งดูมั้ย เมื่อคืนผมได้พิจารณา​แล้ว เมื่อคืนคุณก็อาจจะไม่ได้ตั้งใจ แต่ต่อไปทุกคนก็ควรพยายามทำหน้าที่ส่วนตัวให้ดีที่สุด อย่าปล่อยให้เด็ก ๆ ร้องไห้ แน่นอนว่าอย่าตื่นเต้นเกินเหตุจนทำให้เด็กเกิดความวิตกกังวล” เย่เชินหลินอธิบายและทุกคนก็ตอบพร้อมเพรียงกันว่า ได้ คุณ​เย่

"ฉันอยู่ต่อได้อีกจริงๆหรอ?" ความดีใจของพี่เลี้ยงหลี่ปริ่มล้นออกมา แต่ในใจส้งหลิงหลิงไม่ดีใจพอสมควร

เมื่อคืนเธอและคนแซ่หลี่ปะทะกันอย่างต่อหน้าต่อตา หากเขาเชื่อคนแซ่หลี่ก็เท่ากับว่ากำลังสงสัยเธออยู่สิ

เห็นได้ชัดว่าเขาขับไล่คนแซ่หลี่อย่างไม่ปรานีเลยแม้แต่น้อย ทำไมเวลาแค่คืนเดียว บอกจะเปลี่ยนก็เปลี่ยนล่ะ? ดูเหมือนว่าเซี่ยชีหรั่นจะสร้างความกระทบกระเทือนให้กับสามี ผู้หญิงชั่วคนนี้ ดูท่าทางเธอยอมรับฉันไม่ได้จริงๆ

แน่นอนว่า พี่เลี้ยงหลี่ก็เข้าใจเธอต้องขอบคุณคุณ​นายเย่ที่อ่อนโยนท่านนั้น เธอคิดว่าควรหาเวลาขอบคุณเธอดีๆ

เซี่ยชีหรั่นก็ตื่นแล้ว หวีผมหลังสระผมเสร็จ และเปลี่ยนชุดทำงานที่เข้ารูปมือ เธอไปห้องรับแขกที่เจ้าหญิงหย่าฮุ่ย พักแรมอยู่เพื่อทักทายเธอ

"เจ้าหญิงพักผ่อนสบายมั้ย? วันนี้ฉันต้องไปทำงาน อยู่เป็นเพื่อนเจ้าหญิงไม่ได้ หวังว่าวันนี้เจ้าหญิงจะมีความสุขนะคะ" เธอพูดเบา ๆ และล่ามประจำตัวของเจ้าหญิงก็อยู่ ช่วยเซี่ยชีหรั่นถ่ายทอดคำพูดของเธอให้อีกรอบนึง

เจ้าหญิงหย่าฮุ่ย เห็นว่าเซี่ยชีหรั่นในวันนี้ต่างจากเมื่อคืน วันนี้เหมือนสาวออฟฟิศที่มีความสามารถมากกว่า แต่อาชีพของเธอก็ไม่ได้ขาดความอ่อนหวาน เธอยังคงชื่นชมมัน

ในเวลานี้พอดี เรื่องที่กำชับคนที่ดูแลหลังการคลอดไว้ เย่เชินหลินก็มาหาเจ้าหญิงหย่าฮุ่ย

"เมื่อคืนฉันเหมือนได้ยินเสียงเด็กทารกร้องไห้ พวกคุณ​มีลูกกันแล้ว?" เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยถามเย่เชินหลิน

เย่เชินหลินใช้ภาษา​บรูไนตอบกลับด้วยความเคารพ "เจ้าหญิง ข้ามีบุตรชาย"

เขาไม่ได้บอกว่าใครเป็นผู้ให้กำเนิดบุตร แค่บอกว่าเขามีลูกชาย จากการสนทนาเมื่อคืน เขาตระหนักว่าหาก ไม่ให้ เซี่ยชีหรั่น เลี้ยงดูเด็ก เธอจะมีความคิดมากมาย ไม่ดีเท่าการให้เด็กกับเธอไป ยิ่งดีกับเด็ก และยังช่วยให้เธอไม่ต้องคิดฟุ้งซ่าน ดังนั้นในอนาคตเขามีแนวโน้มที่จะทำให้ทุกคนคิดว่าเด็กคนนี้คือลูกของเซี่ยชีหรั่น และตอนนี้เขากำลังปูแผนนี้

เซี่ยชีหรั่นไม่รู้ว่าพวกเขากำลังพูดถึงอะไร และเธอก็ไม่ได้ถาม หลังจากที่พวกเขาพูดจบ เธอก็ทักทายเย่เชินหลิน และพูดว่า "ฉันจะไปทำงานแล้ว"

“กินข้าวเช้าแล้วยัง?” เย่เชินหลินถาม

“ยังเลย วันนี้ฉันอยากกินซาลาเปาตรงข้างๆบริษัท ฉันไปละ” เซี่ยชีหรั่นพูด

เย่เชินหลินรู้ว่าเธออาจไม่อยากทานอาหารเช้าร่วมกับเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยดังนั้นเขาจึงไม่บังคับ

ทุกวันเย่เชินหลินส่งเธอไปทำงาน วันนี้เพื่อร่วมรับประทานอาหารและออกเที่ยวกับเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยเย่เชินหลิน จำใจต้องปล่อยให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยติดตามเธอ และให้เซี่ยอี้ชิงไปเป็นเพื่อนเธอ

"เดินทางระวังตัวด้วย" เย่เชินหลิน จูบหน้าผากของ เซี่ยชีหรั่น และพูดเบา ๆ การเคลื่อนไหวของเขาดูสนิทสนมและเป็นธรรมชาติเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยอิจฉาเล็กน้อย แต่เธอไม่แสดงออกมา

"เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยอาหารเช้าพร้อมแล้วครับ โปรดเปลี่ยนไปที่ร้านอาหาร" เย่เชินหลิน พูดเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยพยักหน้าและยื่นมือออกไป

ที่นี่ไม่มีหลี่เหอไท้ ด้วยความมีมารยาท เย่เชินหลินจึงต้องปกป้องเธอ

เซี่ยชีหรั่น ไม่สนใจการกระทำนี้

พวกเขาเดินออกไปข้างหน้าแล้ว เซี่ยชีหรั่น ถึงจะกลับไปที่ห้องนอนของ เย่เชินหลิน และหยิบกระเป๋าถือของเธอออกมา ทันทีที่เธอเดินเข้าไปในทางเดินเธอก็เห็น พี่เลี้ยงหลี่วิ่งเข้ามา

เธอวิ่งอย่างเร่งรีบ เซี่ยชีหรั่น สิ่งแรกที่คือ เกิดเรื่องอะไรกับเด็กรึเปล่า

"เด็กเป็นอะไรไป คุณกำลังตามหาคุณเย่เหรอ? เขาไปที่ร้านอาหาร" เซี่ยชีหรั่นพูด

"เปล่าค่ะ คุณนายเย่ ฉันมาเพื่อขอบคุณท่าน คุณเย่ให้ฉันอยู่ และบอกว่าเขาจะให้โอกาสฉันอีกครั้ง ฉันรู้ว่าถ้าหากไม่มีท่าน ฉันก็จำเป็นต้องไป"

ที่แท้มันเป็นเรื่องนี้ เธอพูดไปแล้วเมื่อคืน เขาก็เปลี่ยนการตัดสินใจเลย ดูเหมือนว่าเธอยังคงมีอิทธิพลต่อเขาบ้าง เซี่ยชีหรั่นคิดอย่างมีความสุข

เพราะเรื่องนี้ นางจึงขอบคุณเธอเป็นพิเศษ จะเห็นได้ว่าสาวใช้ที่ดูแลหลังคลอดคนที่แซ่หลี่คนนี้เป็นคนใจดี เซี่ยชีหรั่นยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า“ ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก จริงๆแล้วคุณเย่ อาจร้องไห้อย่างวิตกกังวลกับเด็กเมื่อคืนนี้ ปกติเขาไม่ได้ปฏิบัติกับคนงานแบบนี้ เธออยู่ที่นี่ต่อไปจะรู้เอง เขาเป็นคนดีมาก”

"เขามีลูกกับคนอื่น และท่านยังคุ้มครองเขาขนาดนี้ ท่านเป็นคนดีจริงๆ" พี่เลี้ยงหลี่ยกย่องเธออย่างเต็มหัวใจ เซี่ยชีหรั่น แค่ยิ้ม เย่เชินหลินดีกับเธอคนอื่นจะรู้ได้อย่างไร

"เธอรีบกลับบ้านเถอะ ฉันกลัวว่าเด็กจะร้องไห้ เดี๋ยวคุณส้งจะกังวลเอา" เซี่ยชีหรั่นพูดพี่เลี้ยงหลี่กัดริมฝีปากของเธอคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้สักครู่และตัดสินใจที่จะก้าวไปอยู่ข้างกาย เซี่ยชีหรั่น และกระซิบกับเธอ "คุณนายเย่ ฉันต้องการบอกอะไรท่านเรื่องนึงค่ะ" ด้วยสีหน้าเคร่งเครียดเช่นนี้ เซี่ยชีหรั่น จึงถามเธออย่างจริงจัง "มีอะไรเหรอ?"