ตอนที่ 749 สาวใช้ตัวแสบ 653

ตอนที่ 749 สาวใช้ตัวแสบ 653

“หลิน เธอได้รับบาดเจ็บแล้ว” เซี่ยชีหรั่นพูดขึ้น

“เจ็บแค่นี้ไม่ถึงตาย” เย่เชินหลินยังคงเยือกเย็น

เด็กร้องไห้รุนแรงยิ่งกว่าเดิม ในใจเย่เชินหลินร้อนดั่งไฟ กลับไม่ยอมอ่อนใจมาพูดดีๆกับส้งหลิงหลิง

ส้งหลิงหลิง คุณรอไปเถอะ จะมีสักวันที่ลูกจะไม่ต้องการคุณ

“เชินหลิน ฉันก็ไม่อยากตาย ฉันก็ทิ้งลูกไม่ลง ฉันไม่มีหนทางแล้วจริงๆ จึงได้คิดใช้วิธีนี้ คุณรับปากฉัน ได้ไหมคะ?” ส้งหลิงหลิงรู้ว่าตอนนี้ถึงเธอจะอยากตายแต่ก็ยังตายไม่ได้ จึงยังต้องพูดอ้อนวอนขอร้องเย่เชินหลิน

เย่เชินหลินมีวิธีรับมือกับเธอมากมาย ดีไม่ดี เขาอาจจะกักบริเวณเธอไว้

เธอหากรรไกรมาได้ไม่ใช่เรื่องง่าย หากเขาต้องการที่จะกักบริเวณเธอจริงๆ เขาจะต้องทำให้เธอได้มีชีวิตอยู่อย่างตายทั้งเป็น

“คุณรีบกลับไปกล่อมลูกให้ดีก่อน ผมจะพิจารณา” เย่เชินหลินบีบแขนส้งหลิงหลิง แล้วลากเธอออกไปจากห้องหนังสือ

เซี่ยชีหรั่นก็ตามมาอยู่ข้างหลังของทั้งสองคน จนกระทั่งขึ้นตึกไปแล้ว ส้งหลิงหลิงรีบอุ้มลูกขึ้นมากอด น้ำตาก็ไหลออกมาเป็นทางแล้ว

ยังไงเธอก็เป็นแม่ของลูก ยังก็ไม่อยากที่จะให้ตัวเองตาย แล้วทิ้งลูกไว้กับคนอื่นแน่นอน

“ขอโทษ ลูกรัก ขอโทษ เหิงเหิง แม่ไม่ดีเอง แม่ใจร้อนไปหน่อย” ส้งหลิงหลิงป้อนนมแล้ว ก็พูดพึมพำไปด้วย น้ำตาก็ไหลหล่นเปื้อนหน้าลูกเป็นหยอดๆ

ลูกร้องไห้นานไปหน่อย จึงทำให้หายใจไม่ค่อยเป็นปกติ

“เก็บน้ำตาเสแสร้งของเธอ อย่าไหลลงมาเปื้อนหน้าของลูก” เย่เชินหลินด่าส้งหลิงหลิงแบบนี้ต่อหน้าทุกคน ตอนนี้เธอนับว่าไม่เหลือแม้แต่เกียรติสักนิดแล้ว

เธอก็ไม่สนอะไรมากมายขนาดนั้นแล้ว เธอคิดว่า ขอเพียงเธอยังมีชีวิตอยู่ยังไงก็ยังมีความหวัง

สีหน้าคุณนายส้งก็ค่อนข้างคับอกคับใจมาก เดินไปปลอบส้งหลิงหลิงว่า “หลิงหลิง ลูกใจร้อนเกินไปแล้ว เฮ้อ แม่อยากห้ามลูกก็ห้ามไม่ทัน ลูกก็ร้องไห้อีก แม่ก็เลยต้องมาดูแลลูกก่อน”

เย่เชินหลินมองดูคนนายส้งด้วยแววตาเยือกเย็นแวบหนึ่ง แล้วตะโกนพูดขึ้นว่า “พ่อบ้าน”

ตอนนี้ครอบครัวของพ่อบ้านก็อยู่ในบ้านพัก เย่เชินหลินดูแลเขาดีเป็นพิเศษ หลังจากที่ทำงานเสร็จ มอบหมายงานเป็นที่เรียบร้อยแล้วในตอนกลางคืนก็ให้เขากลับไปนอนกับลูกเมียของเขาแล้ว

ตอนนี้พ่อบ้านจึงไม่อยู่ สาวรับใช้ได้ยินเย่เชินหลินเรียกแบบนี้ ก็รีบตอบขึ้นว่า “คุณเย่ หนูจะรีบไปตามให้พ่อบ้านมา”

เย่เชินหลินขานรับ ฉันนั่งลงบนเก้าอี้ สีหน้ายังคงไม่แสดงความรู้สึกใดๆ

เซี่ยชีหรั่นมองดูบาดแผลของส้งหลิงหลิง บาดแผลของเธอไม่ลึก ตอนนี้ก็ไม่มีเลือดไหลแล้ว

“หลิงหลิง ลูกไปทำแผลก่อนไหม?” คุณนายส้งพูดขึ้นด้วยเสียงเบา

“ไม่ ไม่ต้อง ต่อให้เลือดไหลจนหมดตัวก็สมควรแล้ว ใครใช้ให้ฉันเป็นแม่ที่ไม่ดี” ส้งหลิงหลิงพูดถอนหายใจ แล้วก็กลั้นน้ำตากลับไปหมดแล้ว

สายตาเย่เชินหลินยังคงมองอยู่บนใบหน้าของลูก เย่เจิ้งเหิงสงบลงแล้ว แล้วก็ตั้งใจดื่มนมอยู่

ภายในห้องเงียบสงบขึ้นมาทันที ไม่มีใครพูดอะไร เซี่ยชีหรั่นยืนอยู่ด้านข้างเย่เชินหลินอย่างสงบเงียบ ไม่ได้อะไรเหมือนกัน

เธอรู้สึกได้ถึงว่าเย่เชินหลินไม่รู้จะทำยังไง เขาไม่ชอบส้งหลิงหลิง แต่ลูกพรากจากแม่ไม่ได้ เธอเข้าใจ

ตอนนี้เธออยากให้ตัวเองมีน้ำนมมาก ที่เธอสามารถปลอบเด็กคนนี้ได้ แบบนี้ส้งหลิงหลิงก็จะไม่เหลืออะไร ที่จะสามารถเอามาต่อรองกับเย่เชินหลิน

ผู้ชายของเธอมีเกียรติขนาดนั้น โดนคนข่มขู่ ในใจจะทรมานแค่ไหน ยิ่งไปกว่านั้นเขาก็จะต้องมีความรู้สึกทรมานเหมือนกับที่แม่มีกับลูกแบบนั้น

ไม่นานลูกก็ทานอิ่มแล้ว เซี่ยชีหรั่นพูดกับเย่เชินหลินด้วยเสียงเบาว่า “ให้ฉันอุ้มลูกหน่อย ให้ฉันได้ใกล้ชิดบ้าง”

เย่เชินหลินมองเธออย่างซาบซึ้งใจ พร้อมพยักหน้า

ผู้หญิงของเขาช่างเข้าใจความรู้สึกของเขาที่สุด คำพูดง่ายๆของเธอเพียงคำเดียว กับการกระทำของเธอแสดงให้เห็นว่าเธอยืนอยู่ข้างกายเขาเย่เชินหลิน จะช่วยเขาแบ่งเบาภาระ

เธอกำลังใช้การกระทำของเธอเพื่อบ่งบอกเขาว่า ต่อไปลูกจากค่อยๆติดเธอ ส้งหลิงหลิง ก็จะกลายเป็นคนที่มีก็ได้ไม่มีก็ได้

ครั้งที่แล้วส้งหลิงหลิงก็พูดแล้วว่า เธอจะพยายามปล่อยลูกให้อยู่กับเซี่ยชีหรั่น วันนี้เธอก็ทำเรื่องที่ผิดอีก คงไม่กล้าที่จะปฏิเสธให้เซี่ยชีหรั่นอุ้มเด็กต่อหน้าทุกคน

ในใจเธอไม่ยอมอย่างที่สุด แต่ก็ยังคงฉีกยิ้มแล้วพูดว่า “ให้คุณอุ้มบ้างก็ดี ฉันไม่ใช่แม่ที่ดี ใจร้อนเกินไป หากวันไหนฉันเป็นอะไรไป ลูกอยู่กับคุณได้ฉันก็วางใจแล้ว”

พูดเสร็จ เธอก็อุ้มลูกไปวางบนมือเซี่ยชีหรั่น

อาจเป็นเพราะเย่เจิ้งเหิงทานอิ่มแล้ว อารมณ์ดี ไปอยู่บนมือเซี่ยชีหรั่นแล้วก็ไม่ร้องไห้

ครั้งก่อนก็เป็นแบบนี้ ถึงแม้ลูกจะไม่ร้องไห้ เซี่ยชีหรั่นก็ไม่กล้าที่จะไว้วางใจได้

เธออุ้มเขาไว้อย่างดี เย่เชินหลินลุกขึ้น ให้เธอนั่งลงบนเก้าอี้ที่เขานั่งอยู่เมื่อกี้

เซี่ยชีหรั่นเหนื่อยมากจริงๆ ถึงแม้เด็กจะไม่หนัก แต่เธอเพิ่งถูกเย่เชินหลินทำแบบนั้น ร่างกายอ่อนไปทั้งตัว ตอนนี้เพิ่งจะรู้ว่าลูกก็สำคัญที่สุด

เธอนั่งลงบนเก้าอี้ จัดถ้านั่งให้อยู่ในท่าที่สบาย ให้เด็กพิงอยู่บนตัวเธอ