ตอนที่ 751 สาวใช้ตัวแสบ 655

ตอนที่ 751 สาวใช้ตัวแสบ 655

“คุณทำแบบนี้ พนักงานผู้หญิงทั้งหมดต้องซาบซึ้งในตัวคุณ” เซี่ยชีหรั่นพูดอย่างถอดใจ

“ฉันจะไปคุยกับหลินหลิงตอนนี้ ให้เธอร่างแผน...ใช่แล้ว วันนี้เธอไม่มาทำงาน ถ้าหากไห่ลี่หมินแต่งงานกับเธอ และไม่ให้เธอมาทำงานกับบริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ป ก็คงจะวุ่นวายน่าดู”

ไม่ได้ ฉันต้องหาทางทำให้คนแซ่ไห่ลำบากยิ่งขึ้น

แปลกเหมือนกันน่ะ หลินหลิงที่เย็นชาเข้มแข็งในความทรงจำของเขาไม่ใช่คนที่ยอมอะไรง่ายๆ แบบนี้ ทำไมถึงยอมให้เด็กคนนั้นได้ไปล่ะ

วันนี้ ไห่ลี่หมินก็ลางานเพื่อใช้เวลาอยู่กับหลินหลิง

เย่เชินหลินก็ไม่มาทำงาน กลับให้หลินต้าฮุยเอางานไปให้เขาที่บ้านเพราะต้องการอยู่ดูแลเซี่ยชีหรั่น

“ส้งซูหาวล่ะเป็นยังไง?” เย่เชินหลินถาม

“ปลอดภัยแล้ว เสียขาไปข้างหนึ่ง นอกจากนี้ยังตัดม้ามออก หมอบอกว่าหลังจากนี้เมื่อเขากลับมาแข็งแรงแล้ว ก็จะเป็นผู้พิการตลอดไป” หลินต้าฮุยกล่าว

“คุณไปจัดการให้ผู้หญิงคนนั้นสารภาพหน่อย ทำให้ส้งซูหาวและเซียวเสี่ยวลี่พ้นผิด”

“ได้ คุณชายเย่”

เย่เชินหลินปล่อยเรื่องของส้งซูหาวแต่กลับไม่บอกส้งหลิงหลิง คิดถึงเธอที่คุกคามเขาแบบนั้นอีก เขาโกรธมาก จึงตั้งใจทำให้เธอเป็นทุกข์

หนึ่งวัน เย่เชินหลินนอกจากจะจัดการเรื่องงานแล้วก็จะอยู่เป็นเพื่อนเซี่ยชีหรั่น

“นอนอีกหน่อย” เขาพูดประโยคเหล่านี้มากที่สุด

เซี่ยชีหรั่นมองเขาที่ดูแลเธออย่างระมัดระวังรู้สึกมีความสุขมากๆ

ตอนกลางวันเธอได้รับโทรศัพท์ของหลี่เหอไท้ บอกว่าสุขภาพไม่ดีให้พักผ่อนเยอะๆ ไม่ต้องคิดถึงเรื่องงาน

เธอไม่รู้จะบอกยังไงว่าแค่มีประจำเดือน แต่หลี่เหอไท้รู้ดี แค่เปิดปากพูดเย่เชินหลินก็ให้ลางาน3วัน ชวนให้คิดถึงอาการป่วยเฉพาะของผู้หญิง

“พี่เหอไท้ จริงๆ แล้วฉันก็ไม่ได้ป่วยอะไร พรุ่งนี้ก็ไปทำงานได้” ขณะที่เซี่ยชีหรั่นพูดอยู่ เย่เชินหลินขมวดคิ้วแน่น ไม่พอใจที่เธอไม่รักตัวเองเป็นอย่างมาก

“เย่เชินหลินช่วยลางานให้คุณแสดงว่าคุณจำเป็นต้องพักผ่อนจริงๆ ฉันก็เหมือนเขาไม่อยากเห็นเธอฝืนทำงาน ทำตามที่เขาบอกพักผ่อนให้หายดีแล้วแล้วค่อยกลับมา เรื่องแผนงานไม่รีบ”

“ขอบคุณพี่เหอไท้ ฉันมีพี่ชายแบบคุณช่างโชคดีจริงๆ” เซี่ยชีหรั่นพูดอย่างจริงจัง เย่เชินหลินขมวดคิ้วแล้วขมวดคิ้วอีก มองเธออย่างหึงหวง

เซี่ยชีหรั่นแลบลิ้น หลังจากได้ยินเสียงหลี่เหอไท้หัวเราะก็วางสายไป

“มีพี่ชายแบบเขาโชคดีจัง ดูเหมือนว่ามีพี่ชายแบบเขาไม่จำเป็นต้องมีคนอื่นแล้ว” เย่เชินหลินพูดอย่างเย็นชา

เซี่ยชีหรั่นทนไม่ได้ที่สุดที่ผู้ชายคนนี้ขี้หึง เขาหึงหวงมากจนเหมือนติดนิสัย พี่ชายของเธอเข้าก็หึง โม่เสี่ยวจุนเขาก็หึง

ยังมีไห่ลี่หมินอีก...เขาไม่กลัวจะหึงจนเหนื่อย

เธอยิ้มอ่อนๆ จับแขนเขาและพูดว่า : “ที่ไหนล่ะ พี่ชายสำคัญมาก ผู้ชายก็สำคัญมาก คุณคือคนที่สำคัญที่สุดสำคัญเป็นอันดับที่1เลยน่ะ โอเคไหม?”

“เด็กน้อย แบบนี้ค่อยโอเคหน่อย” เย่เชินหลินจูบริมฝีปากเซี่ยชีหรั่นอย่างนุ่มนวล รู้สึกเศร้าที่ตัวเองเงียบหายไปหลายวัน

ถึงตอนค่ำ ขณะที่เย่เชินหลินกำลังนั่งคุยกับเซี่ยชีหรั่น ได้ยินเสียงเย่เจิ้งเหิงกำลังร้องไห้อยู่ชั้นบน

“คุณพักผ่อนน่ะ ฉันขึ้นไปดูหน่อย” เย่เชินหลินพูด

“อืม”

เย่เชินหลินเดินขึ้นไปด้านบน หลังจากเปิดประตูเข้าไปก็เจอกับส้งหลิงหลิงพี่สะใภ้ที่กำลังอุ้มลูกน้อยวัยไม่กี่เดือนดื่มนมอยู่ รีบหันหลังกลับอย่างรวดเร็ว

“เกิดอะไรขึ้น? เด็กร้องทำไม?” เขาถาม

“คุณชายเย่ ดูเหมือนว่าคุณส้งจะมีเรื่องไม่สบายใจ ทำให้น้ำนมน้อยลง คุณชายน้อยกินไม่อิ่ม พวกเราชงนมให้เขาก็ยอมไม่กิน...”

เย่เจิ้งเหิงสูดหายใจแล้วร้องไห้และวนอยู่อย่างนั้น

ก่อนนี้เขาไม่ใช่แบบนี้ แค่มีนมกินก็นิ่งสงบ

“อืม...” ส้งหลิงหลิงร้องอย่างเจ็บปวดลึกๆ ที่แท้เป็นเพราะไม่มีน้ำนม เย่เจิ้งเหิงใช้แรงดูดแรงมากจนทำให้เธอเจ็บ

เย่เชินหลินขมวดคิ้วมองเด็กที่กำลังพยายามอยู่นั่น เห็นได้ชัดว่าเขาไม่พอกิน เด็กยิ่งร้อนรน เขายิ่งร้อนรนยิ่งกว่า

“หมอนวดเปิดท่อน้ำนมล่ะ?” เย่เชินหลินถามเสียงทุ้มต่ำ หมอนวดเปิดท่อน้ำนมเดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ และกล่าวด้วยความเคารพ : “คุณชายเย่ ฉันอยู่นี้เมื่อพลบค่ำน้ำนมไม่พอ ฉันนวดให้คุณส้งไปแล้ว”

“นวดอีก!”

“ได้ คุณชายเย่!” หมอนวดพูดจบ รีบหันกลับไปพูดกับส้งหลิงหลิง : “คุณส้ง คุณส่งลูกให้พี่เลี้ยงก่อนเถอะ ฉันจะลองนวดให้คุณอีกครั้ง”

“ไม่ต้องให้พี่เลี้ยง ให้ฉัน!” เย่เชินหลินกล่าวพลางรับเย่เจิ้งเหิงไว้ในมือ

ลูกกินไม่อิ่มก็ร้อง ครั้งนี้ยิ่งไม่มีความหวังก็ยิ่งร้องหนักขึ้นอีก