ตอนที่ 752
ตอนที่ 752 สาวใช้ตัวแสบ 656
October 28, 2026
ตอนที่ 752 สาวใช้ตัวแสบ 656
เย่เชินหลินทำอะไรจะใช้ความเป็นตัวเองเป็นหลัก แต่ไหนแต่ไรมาเขาไม่เคยอธิบายอะไรกับใคร นี่ถือว่าเป็นครั้งแรกที่เขาอธิบายการตัดสินใจและความคิดให้เซี่ยชีหรั่นรู้
เธอตื้นตันมองเขาอย่างซื่อๆ และยิ้มอย่างโล่งใจ
ทั้งสองคนมองตากัน ไม่มีใครพูดอะไร แต่ในใจกลับเข้าใจความคิดของฝ่ายตรงข้ามอย่างชัดเจน
เย่เชินหลินโอบเอวของเซี่ยชีหรั่น และเดินกลับเข้าห้องไปอีกครั้ง เพิ่งจะเดินเข้าประตูก็ได้ยินเสียงเด็กเริ่มร้องอีกครั้ง
เมื่อกี้น้ำนมออกแล้ว แต่น้ำนมไม่พอ เขากินสักครู่ก็ไม่พอแล้ว ก็เลยร้องงอแงขึ้นมาอีกครั้ง
ครั้งนี้เขาร้องหนักกว่าตอนเริ่มเสียอีก
อารมณ์ของเย่เชินหลินได้รับผลกระทบจากเด็กอีกครั้ง ส้งหลิงหลิงเองครั้งนี้ก็ดูร้อนรนเหมือนกัน
การนวดไม่ค่อยได้ผลเท่าไหร่นัก ถ้าหากไม่มีน้ำนมขึ้นมาจริงๆ ก็เป็นไปได้ว่าต่อไปก็อาจจะไม่มีอีกเช่นกัน
“ไม่ร้องน่ะลูกรัก ไม่ร้อง เดี๋ยวก็มีแล้ว” ส้งหลิงหลิงรีบกล่อมลูก เด็กจะฟังเธอเข้าใจได้ยังไง ร้องไห้สักพัก ก็เริ่มดูดใหม่ ดูดแล้วไม่มีก็ร้องอีกครั้ง
“ใครดูแลเรื่องชงนมผงให้เด็ก? ไปลองชงนมให้เขาอีกครั้ง!” เย่เชินหลินออกคำสั่งอย่างวุ่นวายใจ มีพี่เลี้ยงเด็กคนหนึ่งตอบรับ และรีบไปชงนมอย่างรวดเร็ว
หลังจากชงนมเสร็จแล้ว พี่เลี้ยงหลี่รับเด็กมาจากมือของส้งหลิงหลิง และป้อนเขา จุกขวดนมเพิ่งถูกวางเข้าไปในปากของเขา เด็กก็เริ่มร้องไห้หนักยิ่งขึ้น
ครั้งนี้เย่เชินหลินเห็นกับตา และรู้ว่าลูกไม่ยอมกิน
ตอนนี้ไม่มีวิธีไหนอีกแล้ว เขารีบสั่งให้หมอนวดเปิดท่อน้ำนมให้ส้งหลิงหลิงอีกครั้ง
“คุณชายเย่ การนวดบ่อยบังคับน้ำนมให้ออกแบบนี้ ไม่ดีต่อสุขภาพคุณแม่เพิ่งคลอด” หมอนวดพูดแนะนำพึมพำ
เย่เชินหลินพูดอย่างเย็นชาสีหน้าไร้ความรู้สึก : “เธอสุขภาพไม่ดีบำรุงได้ ทำยังไงก็ได้ให้น้ำนมออกมา!”
ส้งหลิงหลิงมองเย่เชินหลินอย่างเกลียดชัง และพูดย้ำไปย้ำมา : “ฉันไม่เป็นไร ไม่ต้องสนใจสุขภาพฉัน ลูกสำคัญที่สุด แค่ลูกร้องไห้ใจฉันเหมือนจะแตกสลาย ถ้าตอนนี้ต้องฆ่าฉันให้ตายแล้วน้ำนมไหลออกมา ฉันก็ยอม”
เธอพูดพลางน้ำตาไหลพราก
“คุณส้ง อย่าร้องเลย คุณยิ่งร้องน้ำนมยิ่งไม่มีน่ะ” พี่เลี้ยงคนนั้นพูดปลอบเธอด้วยความอ่อนโยน
ส้งหลิงหลิงรับคำของเธอ สูดหายใจและกล่าวว่า : “อืม! ฉันรู้ แต่ฉันควบคุมไม่ได้ บ้านฉันมีปัญหา ฉันอยากจะลืมก็ลืมไม่ลง”
เย่เชินหลินมองเธออย่างไร้ความรู้สึก เขารู้ดีว่าส้งหลิงหลิงหาโอกาสที่จะพูดถึงเรื่องที่บ้านของเธอ และเธอก็พูดจริงๆ
ยิ่งเธอแสดงออกชัดเจน เขายิ่งไม่อยากให้เธอสมหวัง
ต่อให้เขาสั่งให้ปล่อยส้งซูหาวไปแล้วก็ตาม เขาก็จะไม่บอกเธอ
ส้งหลิงหลิงยังคงสังเกตสถานการณ์ และเห็นว่าสีหน้าของเย่เชินหลินไม่ดีขึ้น เธอเองก็ไม่กล้าที่จะท้าทายมากเกินไป ทำได้เพียงแค่นอนลง และปล่อยให้หมอนวดนวดเปิดท่อน้ำนมให้เธอต่อไป
เด็กยังคงร้องอยู่ เซี่ยชีหรั่นอดไม่ได้ที่จะส่งสายตาให้เย่เชินหลิน รีบทำให้ส้งหลิงหลิงสบายใจ
ขณะนั้นมีคนเคาะประตู ที่แท้พ่อบ้านพาคุณหมอห่าวมาถึงแล้ว
“คุณชายเย่ คุณต้องการสั่งงานอะไรไหม?” คุณหมอห่าวถามขึ้นและโค้งคำนับ
“น้ำนมของส้งหลิงหลิงไม่พอ คุณพอมีวิธีใช่ไหม? รบกวนคุณช่วยต้มยาที่จะทำให้น้ำนมเธอไหลออกมาหน่อย” เย่เชินหลินพูดกับคุณหมอห่าวอย่างสุภาพ ถึงแม้ว่าเขาจะเคยถูกส้งหลิงหลิงบีบบังคับให้ทำเรื่องไม่ดี เขายังเคารพเขามาโดยตลอด
“ได้ คุณชายเย่ ผมมีหลายวิธีที่จะทำให้น้ำนมออก จะรีบไปต้มให้ทันที ไม่นานก็เสร็จแล้ว ไม่ต้องกังวล” คุณหมอห่าวพูดจบรีบเร่งเดินออกไป
“ลองเปลี่ยนคนอุ้มดูสิ” เย่เชินหลินออกคำสั่ง พี่เลี้ยงหลี่มองแวบหนึ่ง บรรดาพี่เลี้ยงไม่มีใครกล้าลอง
เซี่ยชีหรั่นเดินขึ้นมา และพูดว่า : “ให้ฉันลองดู”
พี่เลี้ยงหลี่มองเย่เชินหลิน เขาพยักหน้า เธอจึงส่งเด็กให้เซี่ยชีหรั่น
เซี่ยชีหรั่นเองก็ทำไม่ได้ ในเมื่อเด็กกินไม่อิ่ม หลังจากเธออุ้มเขาแล้ว ก็ส่งเสียงกล่อมเบาๆ ร้องเพลงเบาๆ เขาไม่ฟังและยังคงร้องไห้ต่อ เซี่ยชีหรั่นจึงทำเลียนแบบเสียงหมาแมว
เด็กได้ยินเสียงแปลกๆ ที่ไม่คุ้น ช่วยดึงดูดความสนใจเขาได้เล็กน้อย
เย่เชินหลินเห็นว่าวิธีนี้มีประโยชน์นิดหน่อย เป็นวิธีที่แปลกและคิดไม่คิด เขาจึงทำเสียงต่างๆ ออกมาหยอกล้อกับลูก
แบบนี้แหละ นอกจากพวกเขาสองคน เขายังสั่งให้พี่เลี้ยงคนอื่นๆ ผลัดกันส่งเสียงหยอกล้อกับเด็ก
เย่เจิ้งเหิงร้องสะอึกสะอื้น จนกระทั่งส้งหลิงหลิงมีน้ำนมไหลออกมาอีกครั้ง
กินแล้วก็ร้องวนไปมาอยู่นาน จนกระทั่งคุณหมอห่าวยกซุปช่วยขับน้ำนมมา ก็ยังไม่สามารถแก้ไขปัญหากินไม่อิ่มของเย่เจิ้งเหิงได้
“คุณส้ง ซุปนี้ต้องกินตอนร้อนๆ ถึงจะได้ผลดี”
ส้งหลิงหลิงรับซุปมา โดยไม่สนใจว่าจะร้อนหรือไม่ และรีบดื่มลงไป
ได้ผลดีจริงๆ ไม่นาน เธอพูดกับเย่เชินหลินที่อุ้มลูกอยู่ว่า : “เชินหลิน มีน้ำนมแล้ว คุณรีบส่งเหิงเหิงให้ฉัน”
ครั้งนี้ น้ำนมเต็มมาก เย่เจิ้งเหิงคงกลัวว่าน้ำนมจะไม่มีอีก เขารีบดูอย่างเร็วกว่าครั้งไหนไหน