ตอนที่ 765 สาวใช้ตัวแสบ 669

ตอนที่ 765 สาวใช้ตัวแสบ 669

แต่นึกถึงหลังจากที่เธอจากไป เมื่อคนอื่นพูดถึงเธอ ต่างคงพูดว่าเธอไม่ซื่อสัตย์ ในใจของเธอเจ็บปวดมาก

เธอยอมได้เงินน้อยกว่าหนึ่งเดือน เธอก็ไม่อยากถูกคนพูดสุ่มสี่สุ่มห้า！

“คุณเย่ ฉันไม่ต้องการขอเงินเดือนเพิ่ม ฉันไม่อยากจากไปอย่างคลุมเครือ ฉันไม่ได้โกหก ทุกอย่างที่ฉันพูดคือเรื่องจริง”พี่เลี้ยงหลี่เงยหน้าขึ้น พูดอย่างดื้อรั้น

สีหน้าของเย่เชินหลินยิ่งเย็นชาขึ้น เขามองไปที่พี่เลี้ยงหลี่อย่างกดดัน สายตาค่อนข้างจะไม่พอใจ

ในชีวิตของพี่เลี้ยงหลี่ไม่เคยพบผู้ชายที่สง่างามเช่นนี้มาก่อน การถูกเขามองแบบนี้ เดิมทีเธอมีสติครบถ้วน กลับตื่นตระหนก เหมือนเธอทำเรื่องอะไรผิดมาสักอย่าง

แน่นอนว่าเซี่ยชีหรั่นก็สังเกตเห็นแววตาของเย่เชินหลิน ชัดเจนว่าเขาตั้งใจทำให้พี่เลี้ยงหลี่ตกใจกลัว เพื่อให้เธอเงียบปาก

เย่เชินหลิน แท้จริงคุณเป็นอะไร？

“ไปซะ！ถ้ายังไม่ไปอีก ฉันจะนับแค่จำนวนวันที่เธอทำงาน！”เย่เชินหลินพูดอย่างไม่สนใจ

“นี่มันอะไรกัน？เย่เชินหลิน คุณไม่กล้าฟังเธอพูดอะไรหรอ？ไม่กล้ายอมรับว่าส้งหลิงหลิงทำอะไรลงไป？”เซี่ยชีหรั่นเงยหน้าขึ้นมองเย่เชินหลิน ใบหน้าเล็กๆเย็นชาราวกับน้ำค้างแข็ง

พี่เลี้ยงหลี่รู้สึกหวาดกลัว อีกใจหนึ่งก็กังวลแทนเซี่ยชีหรั่น

ในตระกูลเย่ คุณเย่คนนี้คือเจ้าของบ้านหลังนี้ ถึงแม้ผู้คนต่างให้ความเคารพคุณนายเย่คนนี้ แต่ถึงอย่างไรเธอก็ยังเป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่งของเขา จะไปเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้อย่างไร

พี่เลี้ยงหลี่ดึงแขนของเซี่ยชีหรั่น พูดเสียงเบา：“ช่างมันเถอะค่ะ คุณนายเย่ บางทีฉันอาจจะทำอะไรผิด ฉันไปแล้ว คุณอย่าทะเลาะกับคุณเย่เลยค่ะ”

“เธออย่ากลัว ฉันพูดแล้วว่าในเธออยู่ที่นี่เธอก็ต้องอยู่ที่นี่ ถ้าคำพูดของฉันคุณนายเย่คนนี้เชื่อถือไม่ได้ ฉันอยู่ที่นี่ก็ไม่มีความหมาย มีคนต้องการให้เธอไป ฉันก็จะไปกับเธอ！”เซี่ยชีหรั่นหันหลังกลับ ปลอบโยนพี่เลี้ยงหลี่แสดงให้เย่เชินหลินเห็นจากด้านข้างว่าเธอมีท่าทีแน่วแน่

เย่เชินหลินคิ้วขมวดมาโดยตลอด ถอนหายใจสองสามครั้งในใจ คิดว่า เรื่องเล็กน้อยแบบนี้ ทำไมคุณถึงได้ดื้อรั้นขนาดนี้นะ

“คุณกับเธอสองคนพูดไม่เหมือนกัน วันนี้เธอยังพูดเรื่องแย่ๆของส้งหลิงหลิงต่อหน้าพี่เลี้ยงมากมาย ส้งหลิงหลิงก็นับว่าเป็นหนึ่งในนายจ้างของเธอ เธอทำแบบนี้จะไม่สามารถกล่าวได้ว่ามีการประพฤติมิชอบหรอ？ทำไมคุณต้องปกป้องเธอด้วย？”เย่เชินหลินถามเซี่ยชีหรั่นกลับไป

เซี่ยชีหรั่นหัวเราะอย่างเย็นชา พูดว่า：คำพูดและการกระทำของคุณส้งมีปัญหามาตั้งแต่ไหนแต่ไร แม้แต่สุขภาพลูกของตนเองก็สามารถเพิกเฉยได้ ฉันไม่คิดว่าการที่คนอื่นพูดถึงเธอจะเป็นการประพฤติที่ไม่เหมาะสม”

อันที่จริงในใจของเซี่ยชีหรั่นก็ไม่เห็นด้วยที่พี่เลี้ยงหลี่พูดเรื่องแย่ๆของส้งหลิงหลิงกับคนอื่น แต่เรื่องมาถึงตรงนี้ เธอพิจารณาจากประเด็นใหญ่ รู้สึกว่าเธอได้รับความไม่เป็นธรรม จึงพูดกับคนอื่นแบบนี้ แม้ว่าจะไม่เหมาะสมก็ตาม แต่ความผิดของพี่เลี้ยงหลี่ก็เทียบไม่ได้กับส้งหลิงหลิง

“เอาเถอะ！ผมยังต้องรีบไปฝานหลาย ไม่สามารถเสียเวลาอยู่ที่นี่ได้ตลอดคุณหลี่ เชิญ！”เย่เชินหลินส่งเสียงเบาๆให้พี่เลี้ยงหลี่เซี่ยชีหรั่นรีบก้าวขึ้นไปขวางเธอไว้อีกครั้ง เผชิญหน้ากับเย่เชินหลินด้วยสายตาเย็นชา

“เย่เชินหลิน คุณหมายความว่าฉันไม่มีอำนาจในบ้านหลังนี้แล้วใช่ไหม？คุณยืนกรานที่จะเชื่อส้งหลิงหลิง ไม่มีทางเชื่อความจริงที่คุณหลี่พูด และไม่เชื่อฉัน ใช่ไหม？”เซี่ยชีหรั่นถามอย่างกดดัน น้ำเสียงของเธอแข็งกร้าว ไร้ซึ่งทางหนีทีไล่

เรื่องในวันนี้ เธอจริงจังมาก

เธอแค่ต้องการความชัดเจน ว่าทำไมเย่เชินหลินจึงได้ปกป้องส้งหลิงหลิงแบบนี้ หรือเขาไม่รู้ว่าส้งหลิงหลิงทำร้ายลูก？

“คิดอะไรของคุณ ผมจะไม่เชื่อคุณได้ยังไง เอาล่ะ พอได้แล้ว ไปกินข้าวเช้าดีไหม？ ผมจะอยู่เป็นเพื่อนคุณ！”เย่เชินหลินยื่นแขนออกไป จับมือเซี่ยชีหรั่น แต่กลับโดนเธอขยับหนีด้วยสีหน้าเย็นชาอีกครั้ง

“ฉันไม่หยุด คุณก็รู้ดีว่าฉันจะไม่พอแค่นี้ คุณรู้ว่าคุณหลี่พูดความจริง ทำไมคุณต้องปกป้องส้งหลิงหลิง？คุณให้ความสำคัญกับลูกของคุณขนาดนั้น เธอจงใจทำให้ท้องไส้ไม่ดีเพื่อสร้างเรื่องขึ้นมา แต่คุณยังปล่อยเธอไปแบบนี้ ไม่ไล่เธอออกไป คุณกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่？”เซี่ยชีหรั่นพูดใส่เป็นชุด น้ำเสียงก็ยิ่งโมโหขึ้นเรื่อยๆ

น้อยมากที่เธอจะโมโหแบบนี้ หากไม่เกี่ยวกับปัญหาของหลักการที่ยึดถือ เธอจะไม่เป็นแบบนี้

“ชีหรั่น คุณอย่าฟังความจากเธอข้างเดียวสิ ทำไมคุณถึงไม่คิดบ้าง ไม่ว่าจะพูดอย่างไรส้งหลิงหลิงก็คือแม่ เธอจะไม่สนใจสุขภาพของลูกได้อย่างไรกัน นอกจากนี้ผมได้ตรวจสอบแล้ว เธอพูดว่าอยากกินซุปถั่วเขียวจริง คุณก็เห็นว่าตอนนี้อากาศร้อนมาก เธอเพิ่งจะคลอดลูก ลมจากแอร์ก็ส่งผลเสียต่อร่างกาย เธอต้องอดทนกับอากาศร้อนและให้นมลูก เธอร้อนมากจริงๆ อยากกินซุปถั่วเขียวคลายความร้อน ต้องการที่จะใช้สิ่งนี้เพื่อบรรเทาความร้อนของลูก ตนเองไม่ได้มีปัญหาอะไร ผมไม่ได้บอกว่าพี่เลี้ยงสองคนไม่เคยพูดแนะนำ พูดเตือน พวกเธอแนะนำแล้วจริงๆ แต่เธออาจไม่ได้ใส่ใจ คนไม่ใช่นักปราชญ์ แม่คนไหนทำได้ 100% บ้าง คิดถึงลูกทุกวินาที และตัดสินใจถูกต้องเสมอ？”

คำพูดของเย่เชินหลินดูเหมือนไม่มีปัญหาอะไร หากคนที่เขาอธิบายเปลี่ยนเป็นคนอื่น เซี่ยชีหรั่นจะเชื่ออย่างแน่นอน แต่น่าเสียดายที่ฝ่ายตรงข้ามคือส้งหลิงหลิง ตอนลูกร้องไห้เมื่อวาน เธอเซี่ยชีหรั่นมองเห็นอย่างชัดเจนอยู่ข้างๆ

สำหรับเธอการที่ลูกร้องไห้ ชัดเจนว่าไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย แม้แต่น้ำตาก็คือการเสแสร้ง