ตอนที่ 775 สาวใช้ตัวแสบ 679

ตอนที่ 775 สาวใช้ตัวแสบ 679

“ได้ คุณอยากเห็นกับตาใช่ไหม ฉันจะให้คุณดู” โม่เสี่ยวจุนยืนขึ้น แล้วหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าออกมา

เย่เชินหลินเหลือบมองโม่เสี่ยวจุนอย่างเย็นชา พูดอย่างเย็นชา “ไม่ต้องรบกวนคุณ ฉันจะให้เธอดูเอง”

เขาปล่อยมือเซี่ยชีหรั่น แล้วหยิบโทรศัพท์ออกมา เปิดหน้าจออย่างรวดเร็ว เปิดรายงานในเน็ตแล้วยื่นให้เซี่ยชีหรั่น

เขายื่นโทรศัพท์ให้เซี่ยชีหรั่น เธอหยิบมันด้วยมือที่สั่น สายตาจ้องไปที่หน้าจอของโทรศัพท์

ภาพชัดมาก เธอกลัวว่าตัวเองจะมองได้ไม่ชัดเจนพอ เธอเอามือเช็ดน้ำตา แล้วดูซ้ำอีกรอบ

เย่เชินหลินดูเหมือนจะมีสติมากจริงๆ ไม่เหมือนโดยวางยาเลยแม้แต่นิดเดียว เขาจูบที่แก้มของเจ้าหญิงหย่าฮุ่ย ดูเสน่หาเธอมาก ภาพเหล่านั้นจะปรากฏแค่ตรงหน้าของเซี่ยชีหรั่นเท่านั้นสิ

เธอไม่อยากจะเชื่อจริงๆ แต่เธอจ้องมองภาพนั้นอยู่นานจนไม่รู้จะหาเหตุผลอะไรมายืนยันว่าไม่เชื่อเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง

“เย่เชินหลิน เป็นไปไม่ได้ ฉันไม่เชื่อ คุณทำไมถึงจ้องมองผู้หญิงคนอื่นเช่นนี้ คุณจะต้องมีอะไรบางอย่างในมือของเธอ คุณจึงต้องทำเช่นนี้” เซี่ยชีหรั่นพูดเบาๆ มีแค่พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ ในเวลานี้ในใจเธอเจ็บจนจะทนไม่ไหวแล้ว ดูเหมือนว่าถ้าเธอไม่รู้ความจริงในวินาทีนี้เธออาจจะเจ็บปวดและไม่สามารถหายใจได้อีกต่อไป

“ไม่มี เซี่ยชีหรั่น เธอไม่ได้บังคับอะไรฉัน ฉันกับประเทศฝานหลายก็แค่ทำธุรกิจด้วยกัน และมีผลประโยชน์ร่วมกัน เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะมาควบคุมอะไรได้” เย่เชินหลินพูดอย่างใจเย็น

“แล้วทำไม คุณบอกฉันสิ ว่าทำไม” เซี่ยชีหรั่นขมวดคิ้วอย่างแน่น

“มันลืมตัวไปชั่วขณะหนึ่ง ฉันบอกให้คุณไป แต่คุณไม่ยอมไป ถ้าคุณอยู่ก็จะไม่เกิดขึ้นเรื่องเหล่านี้ขึ้น” เย่เชินหลินดูสงบลง สิ่งที่เขาพูดทำให้โม่เสี่ยวจุนรู้สึกยิ่งน่ารังเกียจมากขึ้น

“ไอ้สารเลว” เขาพุ่งเข้าหาเย่เชินหลินอีกครั้ง แล้วชกไปที่ไหล่ของเย่เชินหลิน

“ไปกับฉัน ไม่มีอะไรน่าเสียดายอีก” โม่เสี่ยวจุนจับมือเซี่ยชีหรั่น แต่เธอกำลังจ้องมองเย่เชินหลินอยู่

เห็นเขาโดนชก ในใจเธอก็ยังรู้สึกเจ็บปวด

“เย่เชินหลิน ขอร้องคุณอย่าพูดเช่นนี้ได้ไหม ฉันเชื่อในตัวคุณ ฉันเชื่อในตัวคุณจริงๆ”

“ฉันไม่ได้โกหกคุณ เซี่ยชีหรั่น นี่เป็นความผิดพลาดที่ผู้ชายทุกคนในโลกนี้พลาดได้ ถ้าคุณยินดีที่จะให้อภัยฉัน พวกเราก็จะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน อยู่ด้วยกันต่อไป แต่ถ้าคุณรับไม่ได้ที่ผู้ชายจะนอกใจได้เป็นครั้งคราว พวกเรา........”

“พวกเราจะทำไม เย่เชินหลิน คุณอย่าพูดกับฉันว่า คุณจะพูดว่าเลิกคบกัน พวกเราเผชิญปัญหามาด้วยกันตั้งมากมาย พวกเราสัญญาว่าจะอยู่ด้วยกันจนแก่เฒ่า คุณกำลังทรยศต่อทุกสิ่งระหว่างเราเพียงเพราะความสุขชั่วขณะนั้นจริงๆหรือ” ใจของเซี่ยชีหรั่นกำลังจะถูกเขาฉีกเป็นชิ้นๆ เธอไม่รู้ว่าตอนนี้เธอควรจะทำอะไรเพื่อไม่ให้เขาพูด คำพูดที่ไร้เยื่อใยเหล่านั้นออกมา

ทั้งๆที่เธอไม่เชื่อ เธอก็ยังไม่ยอมรับ ทำไมเขาถึงต้องพูดว่าเขาเป็นคนสมัครใจเองด้วย

แต่ทำไมภาพที่เธอเห็นด้วยตาของเธอเองจึงเหมือนจริงมาก เธอดูไม่ออกว่าเขาไม่ได้สมัครใจ

“ฉันไม่บอกเลิกคุณ มีที่ไหนผู้ชายเป็นคนผิดแล้วยังบอกเลิกเอง เรื่องจริงก็เป็นเช่นนี้ อยู่ที่คุณ คุณต้องอยู่ต่อ ฉันก็ต้องยินดีแน่นอน แต่ถ้าคุณไม่ต้องการอยู่ต่อ ฉันก็เข้าใจ เซี่ยชีหรั่นฉันกำลังรอคำตอบของคุณอยู่”

“ไอ้บ้า ไอ้คนสาระเลว” โม่เสี่ยวจุนคว้าเซี่ยชีหรั่นไว้ สั่งเธออย่างรุนแรง “ไปกับฉันเดี๋ยวนี้ ไอ้คนสารเลวนี้ ไม่ต้องเจอมันอีก”

“เสี่ยวจุน ฉันไม่เชื่อว่าเขาจะทรยศฉันจริงๆ คุณกลับไปก่อนได้ไหม ให้ฉันคุยกับเขาใหม่ ฉันไม่เชื่อ” เซี่ยชีหรั่นขอร้องด้วยเสียงเบาๆ แต่โม่เสี่ยวจุนไม่ให้โอกาสเธออีก

เขาลงจากรถก่อน แล้วอุ้มเซี่ยชีหรั่นลงมาไปที่รถของไห่ฉิงฉิง

เย่เชินหลินมองดูทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขาอย่างไม่แยแส เขาอยากจะรั้งเซี่ยชีหรั่นไว้ แต่ ณ เวลานี้ เขารู้ว่าเธอจำเป็นต้องสงบสติอารมณ์ก่อน

เขาก็ลงจากรถมา คนขับรอฟังคำสั่งอยู่ไม่ไกล

“คุณส่งคุณโม่กับคุณนายกลับเมือง” เย่เชินหลินสั่งคนขับรถ

“ชีหรั่น คุณลองคิดดูดีๆ ถ้าคุณยังยินดีจะอยู่กับฉันต่อไป ฉันจะไปรับคุณในภายหลัง” เย่เชินหลินพูด

เซี่ยชีหรั่นกัดริมฝีปาก น้ำตายังคงคลออยู่ในดวงตา

เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงเกิดเรื่องเช่นนี้ได้ ทั้งๆที่เธอเชื่อใจเขา แล้วทำไมต้องไปกับโม่เสี่ยวจุนด้วย

“คุณไม่ต้องคิดที่จะได้เจอเธออีก” โม่เสี่ยวจุนพูดอย่างไม่แยแส ปล่อยเซี่ยชีหรั่น เปิดประตูรถ ให้เธอนั่งหลังคนขับ เขาก็นั่งตามเข้าไป

คนขับรถของเย่เชินหลิน เขาไม่ได้ปฏิเสธ เซี่ยชีหรั่นอยู่ในรถ เขาจะไม่ขับรถด้วยตัวเองโดยไม่คำนึงถึงความปลอดภัยของเธอ

“เสี่ยวจุน คุณให้ฉันอยู่ถามเขาก่อนได้ไหม ได้ไหม” เซี่ยชีหรั่นยังไม่ยอมแพ้ เธอต้องการคำตอบ

“ได้ ถ้าคุณไป ฉันจะขับรถกลับเอง” โม่เสี่ยวจุนสายตาเด็ดเดี่ยว เซี่ยชีหรั่นจึงตอบเสียงเบา “ก็ได้ ฉันกลับกับคุณก็ได้”

คนขับรถของเย่เชินหลินขึ้นรถ ถามที่อยู่กับโม่เสี่ยวจุน แล้วกลับหาทิศทาง

เซี่ยชีหรั่นมองผ่านหน้าต่างรถมองเย่เชินหลินที่ยืนอยู่ข้างทาง ใบหน้าไร้ความรู้สึก