ตอนที่ 774 สาวใช้ตัวแสบ 678

ตอนที่ 774 สาวใช้ตัวแสบ 678

“นี่เป็นเรื่องระหว่างเราสองคน คนอื่นไม่ต้องยุ่ง” เย่เชินหลินท่าทีเฉยเมย กอดเอวของเซี่ยชีหรั่นไว้ ไม่ใช้โม่เสี่ยวจุนใกล้ชิดเธออีก

“ฉันจะยุ่ง เธอเป็นน้องสาวของฉัน ฉันจะไม่ยอมให้ใครทำร้ายน้องสาวของฉันเด็ดขาด” โม่เสี่ยวจุนเดินเข้าไปดึงเซี่ยชีหรั่น เย่เชินหลินพาเธอหลบมือของโม่เสี่ยวจุน

“พวกคุณอย่าทำเช่นนี้เลย พวกเรามาคุยกันดีๆจะดีกว่า เสี่ยวจุน ถ้าเรื่องเป็นแบบที่คุณพูด เขาเป็นคนเช่นนั้นจริงๆ ฉันก็จะไปกับคุณทันที ถ้าเขาไม่ใช่ ฉันจะอยู่กับเขาตลอดไป” เซี่ยชีหรั่นท่าทีมุ่งมั่นมาก ความโกรธของโม่เสี่ยวจุนลดลงเล็กน้อย

เขาไม่ใช่คนใจร้อน เพราะเกี่ยวข้องกับเซี่ยชีหรั่น เขาถึงใจร้อนเช่นนี้

เขารู้จักเซี่ยชีหรั่นดี เธอมักจะคิดถึงคนอื่นก่อนทุกๆเรื่อง จนลืมนึกถึงตัวเอง

อีกอย่างเธอเป็นเด็กกำพร้าตั้งแต่เล็ก ความเมตตาของผู้อื่นที่มีต่อเธอจะดูยิ่งใหญ่มาก มักจะช่วยเหลือผู้อื่น

เขาไม่อยากจะเห็นเธออยู่กับผู้ชายอย่างเย่เชินหลินอีกต่อไป แม้ว่าเธอจะเจ็บปวดก็ตาม เขาเชื่อว่าเธอจะค่อยๆดีขึ้นในอนาคต

โม่เสี่ยวจุนไม่ได้คัดค้าน เซี่ยชีหรั่นมองไปที่เย่เชินหลินแล้วพูดว่า “พวกเราไปคุยในบนรถดีไหม เสี่ยวจุน คุณขยับรถไปจอดข้างทางดีกว่าจะได้ไม่ขวางทางของคนอื่น”

ณ เวลานี้เธอใจเย็นลงมาก เรื่องมากองอยู่ตรงหน้าแล้ว แม้เธอจะไม่เย็นลง ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้แล้ว

เรื่องเสียใจ เธอจะเก็บไว้ก่อน หลังพูดคุยแล้ว อย่างน้อยในสถานการณ์ที่มีโม่เสี่ยวจุนอยู่ เธอจะต้องสงบสติอารมณ์ให้ได้ เพื่อให้ดูว่าตัวเองเองโอเคมาก

โม่เสี่ยวจุนไม่ได้พูดอะไร เดินไปที่ข้างรถ นั่งไปที่คนขับ เซี่ยชีหรั่นขมวดคิ้ว เธอไม่รู้จริงๆว่าโม่เสี่ยวจุนขับรถเป็นตั้งแต่เมื่อไหร่ ในความทรงจำของเธอ เขาขับรถไม่เป็นนะ

ในความเป็นจริงโม่เสี่ยวจุนก็ยังขับไม่ค่อยเป็น แต่วันนี้เพราะอารมณ์โกรธจึงขับรถตามพวกเขามา ตอนนี้อยากจะขยับรถจอดข้างๆให้ดี มันกลายเป็นเรื่องไม่ง่ายเลย

“หลิน เขาเหมือนจะขับรถไม่เป็น คุณไปช่วยเขาหน่อยสิ” มองดูโม่เสี่ยวจุนเกือบจะขับชนรั้วข้างๆแล้ว เซี่ยชีหรั่นตกใจมาก

“บ้าจริงๆ” เย่เชินหลินพูดอย่างเฉยเมย แล้วตะโกนบอกโม่เสี่ยวจุน “ดับเครื่อง ฉันมาขับเอง”

โม่เสี่ยวจุนก็ไม่หวังว่าเขาจะเกิดเรื่องก่อนที่พวกเขาจะคุยกันรู้เรื่อง ดังนั้นเขาจึงรีบดับเครื่อง

เห็นโม่เสี่ยวจุนลงมาจากรถ ความตื่นเต้นของเซี่ยชีหรั่นถึงลดลง

“เสี่ยวจุน ทำไมคุณถึงทำแบบนี้ คุณขับรถไม่เป็น แล้วทำไมถึงไล่ตามพวกเรามา อันตรายมากรู้ไหม ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคุณ จะทำอย่างไร” คำตำหนิของเซี่ยชีหรั่นทำให้โม่เสี่ยวจุนหน้าเย็นชายิ่งขึ้น

“ในใจของคุณยังมีคนอื่นอยู่อีกเหรอ คุณยังเป็นห่วงว่าฉันจะเกิดอุบัติเหตุ ใช่ไหม ทำไมไม่คิดว่าคุณอยู่กับคนเช่นนี้ แล้วคนอื่นจะเป็นห่วงคุณบ้าง” โม่เสี่ยวจุนย้อนถาม

“พอแล้ว เสี่ยวจุน ฉันสัญญากับคุณแล้ว พวกเราจะมาพูดคุยกันดีๆไม่ใช่เหรอ แต่คุณก็ต้องสัญญากับฉันว่า ครั้งหน้าอย่าทำเช่นนี้อีก มันอันตรายเกินไป” น้ำเสียงของเซี่ยชีหรั่นกำลังขอร้องโม่เสี่ยวจุน เย่เชินหลินที่เพิ่งจอดรถเสร็จลงมาจากรถแล้วได้ยินน้ำเสียงเช่นนี้ของเซี่ยชีหรั่นจึงขมวดคิ้ว

เธอดูเป็นห่วงคนแซ่โม่มากเกินไป ในใจของเธอ เขาเย่เชินหลินมีความสำคัญไม่ต่างกับกับโม่เสี่ยวจุนเลย

“อืม” โม่เสี่ยวจุนตอบรับ เซี่ยชีหรั่นถึงยิ้มออกมาอย่างโล่งใจเล็กน้อย

เย่เชินหลินหน้าตาเคร่งขรึมจับมือเซี่ยชีหรั่นขึ้นรถไป กำลังประกาศให้อีกฝ่ายรู้ว่าเขามีสิทธิ์คนเดียว

ทุกคนขึ้นรถบ้านไป นั่งลงบนโซฟาในรถบ้าน คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้น ราวกับว่าในอากาศยังคงเต็มไปด้วยกลิ่นอายที่ไม่คลุมเครือ เซี่ยชีหรั่นรู้สึกเกรงๆเล็กน้อย

ผมของเซี่ยชีหรั่นยุ่งเล็กน้อย และยังมีสีแดงจาง ๆ บนใบหน้า โม่เสี่ยวจุนก็ไม่ใช่เด็กหนุ่มไร้เดียงสาแล้ว จึงพอจะเดาออกว่าพวกเราทำอะไรกันมา

เย่เชินหลินไอ้คนนี้ไม่เพียง แต่ไม่สารภาพกับเซี่ยชีหรั่น และยังครอบครองเธอด้วยวิธีการที่น่ารังเกียจเช่นนี้อีก เขาแทบจะอดใจไม่ไหวอยากจะชกหน้าเขาอีกครั้ง

“หลิน ปากของคุณเจ็บไหม” เซี่ยชีหรั่นมองเย่เชินหลินด้วยความเป็นห่วง มุมปากของเขาถูกโม่เสี่ยวจุนชกจนเลือดไหล แตกเป็นแผลเล็กๆ

“ไม่เป็นไร ไม่เจ็บ” เย่เชินหลินยื่นมือลูบหัวเซี่ยชีหรั่น ปลอบใจเธออย่างนุ่มนวล

“นี่มันเวลาไหนแล้ว คุณไม่สนใจว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างเขากับเจ้าหญิงคนนั้น คุณยังมีอารมณ์ถามเขาอีกว่าเจ็บไหม ให้เขาเจ็บจนตายก็สมควรแล้ว” ตั้งแต่โม่เสี่ยวจุนขึ้นไปในรถก็ขมวดคิ้วตลอดเวลา เห็นเซี่ยชีหรั่นเป็นห่วงเย่เชินหลินมากขนาดนี้ เขาขมวดคิ้วแน่นขึ้น

“เสี่ยวจุน ความจริงฉันไม่ต้องถามก็พอจะรู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น เขาคงไม่ได้สมัครใจ หลิน คุณพูดสิ เป็นเพราะเขาวางยาคุณใช่ไหม ตอนนั้นคุณขาดสติถึงได้ทำเรื่องนั้นกับเธอใช่ไหม......”

ในขณะที่เซี่ยชีหรั่นถามในใจก็รู้สึกกังวลมาก แต่เธอคิดว่าคำตอบของคำถามนี้ก็คงเป็นไปตามที่คิด