ตอนที่ 773 สาวใช้ตัวแสบ 677

ตอนที่ 773 สาวใช้ตัวแสบ 677

“อืม” เย่เชินหลินตอบเสียงเบาๆ

บางครั้งเขาก็อยากจะบอกเซี่ยชีหรั่นเกี่ยวกับอาการโรคหัวใจของเย่เจิ้งเหิง แต่ไม่อยากให้เธอเป็นกังวลเหมือนเขา ดังนั้นเขาคิดแล้วคิดอีก ยังไม่บอกให้เธอรู้ดีกว่า

“ทำไรเหรอ นมแม่สำคัญมากเลยเหรอ คุณลองคิดดู เธอไม่มีความรับผิดชอบเช่นนี้ จะสอนลูกให้ดีได้อย่างไร และเด็กน้อยก็สามารถกินนมผงได้นะ ถึงแม้พวกเราจะใช้ช้อนป้อน ป้อนได้น้อยกว่า แต่ฉันเชื่อว่าหลังจากนั้นไม่นาน ถ้าเขาชินกับรสชาตินี้แล้ว ก็เปลี่ยนเป็นขวดนม เขาก็จะยอมกินแน่ๆ หลิน ฉันไม่อยากใช้โอกาสนี้ขับไล่ส้งหลิงหลิงไปเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง แต่ฉันรู้สึกว่า เธอไม่เหมาะที่จะเป็นแม่คน” เซี่ยชีหรั่นพูดถึงตรงนี้ ร้อนใจอีกครั้ง

“พอแล้ว พวกเราไม่ปรึกษากันเรื่องนี้แล้วสำหรับเด็กแล้ว ไม่มีอะไรดีกว่านมแม่แล้ว” เย่เชินหลินพูดสั้นๆ

เซี่ยชีหรั่นถอนหายใจ รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

เธอไม่เข้าใจ ทำไมเขาถึงไม่เห็นด้วยกับเธอ เธอพูดผิดตรงไหน

เย่เชินหลินรู้ว่าเธอกำลังโกรธ เอื้อมมือมากอดเธอ แต่เซี่ยชีหรั่นหลบออก

ปัญหายังคงค้างคาอยู่ และไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ เซี่ยชีหรั่นรู้สึกทำอะไรไม่ถูก

“ที่รัก อย่าคิดมากเลย ก็เคยบอกคุณแล้วไง คุณไม่ต้องเป็นกังวลเรื่องเด็กน้อย รอส้งหลิงหลิงป้อนนมเสร็จ ฉันก็จะจัดการให้ส้งหลิงหลิงออกไปจากที่นี่เอง”

เขาอยากจะเอาเด็กไปอยู่ที่อื่นในตอนนี้ แต่เด็กมีปัญหาเรื่องนั้น เขาจึงไม่สามารถทำได้

ขนาดอยู่ใต้จมูก ส้งหลิงหลิงยังสร้างปัญหาได้ ถ้าออกไปอยู่ข้างนอก ก็ไม่รู้ว่าเด็กจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร

“ช่างมันเถอะ คุณก็ไม่ต้องสัญญาอะไรกับฉัน จริงๆ เด็กเป็นลูกของคุณ บางทีสิ่งที่ฉันพูดคุณอาจจะไม่ได้ใส่ใจก็ได้.....ฉัน....”

เซี่ยชีหรั่นพูดได้แค่ครึ่งเดียว รถหยุดกะทันหัน เธอเกือบจะกัดลิ้นตัวเอง

เย่เชินหลินขมวดคิ้ว กดปุ่มแผ่นกั้นระหว่างคนขับกับห้องนอนในรถเพื่อลดแผ่นกั้นลง เขาหน้าเคร่งขรึมแล้วถามคนขับรถ “เกิดอะไรขึ้น”

“คุณเย่ มีรถจอดขวางหน้ารถของพวกเรา เหมือนจะเป็น.......เป็นรถของคุณหนูไห่”

คนที่ควรจะมาก็ต้องมา ดูท่าเขาคิดจะปิดบังเซี่ยชีหรั่น ก็คงจะปิดต่อไปไม่ได้แล้ว

อยากทำให้เธอมีความสุขสักวัน แต่ดูเหมือนว่าจะมอบวันที่มีความสุขให้เธอไม่ได้

“หลิน ทำไมฉิงฉิงถึงได้มาขวางหน้ารถของคุณเช่นนี้”

ฉิงฉิงอะไร น่าจะเป็นคนแซ่โม่ เย่เชินหลินหน้าดําคร่ำเครียด

“ไม่รู้ คุณรอในรถก่อน ฉันจะลงไปดูเอง”

เย่เชินหลินลงจากรถแล้วปิดประตูรถ เซี่ยชีหรั่นจะทนรอในรถได้อย่างไร เธอก็ตามลงมาด้วย

ในเวลานี้รถออกนอกเมืองแล้ว ขับไปในทิศทางทางเข้าประเทศ ฟ้ามันเริ่มมืดแล้ว แต่มีไฟถนนรวมถึงไฟรถยนต์ด้วย ยังสามารถมองเห็นด้านหน้าได้อย่างชัดเจน

“ไอ้คนแซ่เย่ คุณมันเลวมาก” โม่เสี่ยวจุนกัดฟันแล้วพุ่งเข้ามา ไม่พูดไรมาก ชกมาที่เย่เชินหลินทันที

“เสี่ยวจุน คุณทำอะไร” เซี่ยชีหรั่นส่งเสียงร้องอย่างตกใจ พยายามขวางอยู่ด้านหน้าของเย่เชินหลิน แต่ถูกเย่เชินหลินผลักออก พูดเสียงต่ำ “คุณหลบไป คุณไม่ต้องยุ่ง กลับขึ้นรถไป”

“ปัง” เสียงดังขึ้น โม่เสี่ยวจุนชกไปที่หน้าของเย่เชินหลิน เซี่ยชีหรั่นรู้สึกเจ็บมาก

“เสี่ยวจุน หยุดนะ” เซี่ยชีหรั่นตะโกนร้อง คนขับรถดึงเธอไว้ พูดข้างหูเธอว่า “คุณนาย คุณขึ้นไปบนรถจะดีกว่า อย่าให้พวกเขาทำร้ายคุณโดยไม่ได้ตั้งใจ”

“ปล่อยฉัน” เซี่ยชีหรั่นร้องบอก

คนสองคนที่เธอห่วงใยที่สุดในโลกนี้กำลังต่อสู้กัน เธอจะขึ้นรถไปได้อย่างไร

โม่เสี่ยวจุนดวงตาสีแดงเลือด แม้ปากของเย่เชินหลินจะมีเลือดไหลแล้ว เขาก็ยังไม่หายแค้น ชกไปที่หน้าอีกข้างของเย่เชินหลิน

ถ้าเย่เชินหลินคิดที่จะหลบ โม่เสี่ยวจุนไม่มีทางจะชกเขาได้

เขาทำให้เซี่ยชีหรั่นเสียใจมาก เจ็บปวดในใจ ตั้งใจให้คนอื่นชกเขา เขาจึงจงใจไม่หลบ

แต่ในเวลานี้เซี่ยชีหรั่นร้อนใจมาก เขากำหมัดของโม่เสี่ยวจุนไว้ สลัดเขาทิ้ง ตะโกนเสียงดัง“พอแล้ว”

โม่เสี่ยวจุนไม่พูดอะไรอีก และไม่ชกเย่เชินหลินแล้ว

เขาพยุงตัวขึ้น แล้วพูดกับเซี่ยชีหรั่นว่า “คุณน่าจะยังไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น คนแซ่เย่.......ลับหลังคุณเขาไปมีอะไรกับเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยคนนั้นแล้ว.....”

เย่เชินหลินชำเลืองมองโม่เสี่ยวจุนอย่างเย็นชา เขารู้ว่าเขาจะต้องพูดออกมา สุดท้ายเขาก็พูดออกมาจริงๆ

เซี่ยชีหรั่นจ้องมองโม่เสี่ยวจุนอย่างตกใจ พูดเบาๆ “เสี่ยวจุน คุณพูดว่าอะไรนะ คุณพูดอีกรอบซิ”

เขารู้ว่าไอ้คนแซ่เย่คนเลวคนนั้นกล้าทำแต่ไม่กล้ายอมรับ ไม่คิดที่จะบอกเซี่ยชีหรั่น