ตอนที่ 781 สาวใช้ตัวแสบ 685

ตอนที่ 781 สาวใช้ตัวแสบ 685

“มันไม่เหมือนกัน พูดถึงผมกับพูดถึงคุณมันคนละเรื่องกัน พูดถึงผมมันไม่สำคัญอะไร แต่จะไม่ยอมให้พวกเธอพูดถึงคุณ” เย่เชินหลินพูดอย่างเย็นชา

“แล้วคุณคิดจะทำอะไรคะ? ต้องใช้กำลังเลยหรือ?” เซี่ยชีหรั่นจ้องเขาอย่างดุดัน

“คุณก็ไม่ลองคิดดู แม้ว่าพวกเราจะหยุดเขาสองคนนั้นไม่ให้พูด แล้วพวกเราจะสามารถหยุดคนทั้งหมดไม่ให้พูดได้หรือ? คุณคิดว่าฉันไม่เคยถูกนินทาหรือ ตั้งแต่เล็กจนโต เดินไปถึงไหนถูกนินทาไปถึงนั่น ชินกับมันมานานแล้ว พวกเธอจะพูดอะไรก็ช่างพวกเธอ ฉันทำของฉัน ขอเพียงฉันไม่ทำอะไรให้ใครเดือดร้อนก็พอ ทำไมคนเราถึงต้องดำรงชีวิตอยู่ภายใต้สายตาและคำนินทาของผู้อื่นล่ะ?”

“คุณเย่ ต้องการให้พวกเรา......” เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งสองคนมองไปที่ด้านหลังของผู้หญิงสองคนที่นินทาเซี่ยชีหรั่นและขอคำแนะนำ

“หลิน” เซี่ยชีหรั่นพูดขึ้นอย่างไม่พอใจ แสดงถึงจุดยืนที่ชัดเจนของเธอแล้ว หากว่าเขาสั่งให้คนไปสั่งสอนผู้หญิงสองคนนั้นจริง เธอคงไม่มีความสุข

“พวกคุณกลับไปก่อน ที่นี่ไม่มีอะไรแล้ว” เย่เชินหลินพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม

“ครับ คุณเย่” หลังจากที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งสองคนรับทราบ ก็ได้แยกย้ายกลับไป

“คุณทำฉันตกใจหมดเลย” เซี่ยชีหรั่นพูดกระซิบ

“เจ้าตัวเล็กเอ๊ย เธอยังสามารถอดทนได้ หากว่าเป็นผู้หญิงทั่วไปล่ะก็ ต้องให้ผมช่วยสั่งสอนผู้หญิงปากดีเหล่านั้นแน่นอน” เย่เชินหลินใช้มือลูบผมที่ตรงเรียวยาว แล้วพูดอย่างอ่อนโยน

ก็เพราะว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงทั่วไป เขาถึงรักเธอ

เซี่ยชีหรั่นจะเป็นคนที่คิดถึงผู้อื่นมาโดยตลอด เธอเป็นเซี่ยชีหรั่นที่เรียบง่ายและสวยงามที่สุดในโลก

“สั่งสอนคนอื่นทำไม พวกเขาก็ไม่เห็นว่าเป็นคนเลวร้ายอะไรนี่ พวกเธอก็เพียงแค่สนใจเรื่องของคนอื่นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่ตัวตนที่แท้จริงของพวกเขาก็ไม่ใช่เป็นคนเลว เพียงแค่อยากรู้อยากเห็นเท่านั้น”

“เด็กโง่เอ้ย” เย่เชินหลินพูดขึ้น มือโอบกอดเองแล้วค่อยๆเดินไปที่ด้านข้างรถ ได้มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยได้เปิดประตูเบาะหลังรอแล้ว

เย่เชินหลินให้เซี่ยชีหรั่นขึ้นไปนั่งก่อน แล้วตัวเองค่อยขึ้นไปนั่งตาม

“เมื่อครู่คุณพูดถึงว่าอย่าใช้ชีวิตอยู่ภายใต้สายตาและคำนินทาของคนอื่นคำเหล่านี้ พูดได้ดีมาก ไปเรียนมาจากไหนนี่?” เย่เชินหลินขบริมฝีปากถามเซี่ยชีหรั่น

ทฤษฎีของเธอ ทำให้เขาชื่นชมเธอมากยิ่งขึ้น

“อะไรเรียนมาจากไหน เป็นความเข้าใจของฉันเอง” เซี่ยชีหรั่นบ่นด้วยน้ำเสียงเบาๆ

“จริงเหรอ? ดูเหมือนว่าเซี่ยชีหรั่นไม่เพียงแต่สวยงามยังดูมีความรู้ความฉลาดมาก แล้วก็ชมเธอ” เย่เชินหลินสวมกอดเธอเข้ามาแนบกับตัว แล้วก้มหน้าจูบลงที่กลางหน้าผากอันเนียนนุ่มของเซี่ยชีหรั่น

ริมฝีปากของเขาแนบติดกลางหน้าผากของเธอชั่วขณะ ไม่อยากจะปล่อยเลย

เขาขอบคุณเธอ ขอบคุณที่ไม่พูดถึงเรื่องนั้นอีก ขอบคุณที่เธอเชื่อใจเขาโดยไม่มีข้อแม้ใดๆ

แม้ว่าคนทั้งโลกจะคิดว่าเขาขึ้นเตียงกับเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยแล้ว แต่ผู้หญิงของเขากลับไม่คิดเช่นนั้น นี่เป็นสิ่งล้ำค่าที่ไม่ใช่ได้มาง่ายๆ

เวลาเที่ยงของวันนี้แม้แต่ฝู้เฟิ่งหยีก็ยังโทรศัพท์มาถามเขาเช่นกัน ว่าลับหลังเซี่ยชีหรั่นไปทำเรื่องไม่ดีใช่ไหม

“หากเธอทำจริงๆ ฉันจะไปขอโทษเซี่ยชีหรั่นด้วยตัวเอง และจะให้เขาไม่ให้อภัยเธอไปตลอดชีวิต เป็นผู้ชายอกสามศอก หากไม่สามารถควบคุมความปรารถนาของตัวเองได้ มีชีวิตอยู่ได้อย่างไร้ค่าจริงๆ” ฝู้เฟิ่งหยีสั่งสอนเขาแบบนี้

“แม่ เรื่องนี้ท่านอย่าถามอีกเลยนะ”

เย่เชินหลินพยายามพูดอย่างมากเพื่อจะหยุดคำถามของฝู้เฟิ่งหยี เย่เห้าหรันที่อยู่ด้านข้างฝู้เฟิ่งหยีก็รู้สึกว่าลูกชายพูดขนาดนี้ เบื้องหลังต้องมีอะไรบางอย่างแน่ จึงได้หยุดเธอไม่ให้เธอถามต่อ

เป็นเพราะประธานไห่ แม้แต่พ่อแม่ของเขาก็ไม่ไว้วางใจเขาเมื่อเผชิญกับเหตุการณ์เช่นนี้ เย่เชินหลินถึงรู้สึกขอบคุณมากขึ้นสำหรับความไว้วางใจของเซี่ยชีหรั่น

เขาได้จูบใบหน้าของเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยจริง แต่ว่ารูปถ่ายใบนั้นถ่ายในขณะที่ยังมีสติสัมปชัญญะ

เซี่ยชีหรั่นรู้สึกได้ถึงอารมณ์ของเย่เชินหลิน เธอหลับตาไว้ ดื่มด่ำความรู้สึกบนริมฝีปากที่เย็นเล็กน้อยที่แนบติดอยู่บนหน้าผากของตัวเอง

พวกเขาอยู่ใกล้กันมาก หัวใจของพวกเขาอยู่ใกล้กันเสมอ ไม่มีใครสามารถแยกพวกเขาออกจากกันได้

เธอโชคดีและมีความสุขแบบคาดไม่ถึงที่ไม่ได้สงสัยในตัวเขา โชคดีและมีความสุขมากจริง ที่จริงแล้วลึกๆในใจเธอก็เข้าใจดี หากว่าเธอถามเขาในตอนนี้ บางทีเขาอาจไม่พูดว่าเขาได้ขึ้นเตียงกับเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยจริง ดังนั้นเธอเลยไม่ถาม

“กลับบ้านพักกับผม?” เย่เชินหลินถาม

เซี่ยชีหรั่นส่ายหัว และพูดว่า “ไม่”

ไม่? เธอกำลังโกรธอยู่ไหม? ก็ไม่เหมือน เจ้าตัวเล็กนี่กำลังคิดอะไรอยู่นะ

“หลิน ฉันอยากจะไปหาพ่อแม่กับคุณ ตอนนี้ข่าวของคุณกระจ่างทั่วไปหมด ฉันคาดว่าตอนนี้พวกเขาคงทราบกันแล้ว ฉันอยากจะไปพร้อมกันคุณ ให้พวกเขาได้ทราบว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับคุณจริง ฉันไว้ใจคุณค่ะ ฉันไม่อยากให้พวกเขาเป็นห่วงเกี่ยวกับเรื่องของพวกเรา”

“เจ้าตัวเล็ก” เย่เชินหลินเรียกอีกครั้งหนึ่ง แล้วก็พยักหน้า

ผู้หญิงของเขาเป็นคนที่เข้าใจขอบเขตของสถานการณ์ ในโลกใบนี้เกรงว่าจะหาคนที่สองคงไม่มีอีกแล้ว?

“กลับไปหาพ่อแม่ของผม” เย่เชินหลินดึงแผ่นกั้นบนรถออก แล้วออกคำสั่งไปยังคนขับรถ

“ครับ คุณเย่”