ตอนที่ 783 สาวใช้ตัวแสบ 687

ตอนที่ 783 สาวใช้ตัวแสบ 687

เขาทนไม่ได้ที่ผู้หญิงของเขาต้องร้อนใจเช่นนี้ จึงโอบเธอมากอด พูดปลอบว่า “อย่ากังวลเลย เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยไม่ใช่สัตว์ร้าย เธอชอบผู้ชาย แต่เธอไม่ชอบวิธีสกปรก เธอหยิ่งในศักดิ์ศรี ผู้ชายไม่ยอม เธอก็จะไม่ใช้ความรุนแรง”

“แต่ เธอสวยขนาดนั้น เธอให้ท้าย ฉันกลัวพี่เหอไท้ก็จะ...” เซี่ยชีหรั่นพูดกระซิบขึ้น

“ยัยโง่ คุณกำลังกังวลอะไร? หลี่เหอไท้ก็ไม่ได้แต่งงาน ต่อให้เขาทนไม่ไหวขึ้นเตียงกับเธอ มีอะไรไม่เหมาะสมหรือ?” เย่เชินหลินถามอย่างน่าขำ

“ไม่เหมาะสมแน่นอนสิ พี่หยุนซางเสียใจตายแน่”

“เธอไม่เสียใจหรอก เดิมพวกเขาก็ไม่ได้รักกันอยู่แล้ว แค่ทำให้คนอื่นดูเอง” เย่เชินหลินทนดูต่อไปไม่ไหวแล้ว คิดอยู่ว่าผู้หญิงของเขารู้จักเป็นห่วงเป็นใยคนอื่นมากเกินไปแล้ว จึงพูดความจริงในเธอรู้

“ไม่ใช่มั้ง? พวกเขาคบกันปลอบๆ?”

“ปลอบจริงๆ คนของผมเคยสะกดรอยตามพวกเขา แม้แต่จับมือพวกเขายังไม่เคยเลย”

“จะหมั้นกันอยู่แล้วไม่ใช่หรือ?”

“หมั่นกันก็ปลอม พวกเขามีความคิดเป็นของตัวเอง คุณอย่าเป็นกังวลเลย ดังนั้นผมถึงบอกว่าต่อให้หลี่เหอไท้กับเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยมีอะไรกันจริงๆก็ไม่เป็นไร ไม่ถือว่าเป็นการทำให้จงหยุนซางต้องเสียใจ เข้าใจหรือยัง?”

“อ่อ” เซี่ยชีหรั่นตอบรับ ยังไงก็ยังรู้สึกไม่ค่อยดี ไม่ว่ายังไงหลี่เหอไท้ก็คงเสียสละตัวเองเพื่อเธอแน่ ถึงแม้ผู้ชายจะมองเรื่องแบบนั้นเป็นเรื่องปกติ...

“ห้ามคิดแล้ว หากหลี่เหอไท้ไม่อยากทำ เขาก็มีเหตุผลมากมายที่จะปฏิเสธ หากเขายื่นตัวเข้ามาแล้ว งั้นก็แสดงว่าเขารู้จักใช้ชีวิต”

คราวนี้เซี่ยชีหรั่นไม่พูดอะไรแล้ว เธอหดตัวอยู่ในอ้อมอกเย่เชินหลิน เงยหน้าใบเล็กขึ้นแล้วกระซิบว่า “หากคุณไม่มีฉัน คุณก็จะจูบกับเจ้าหญิงหย่าฮุ่ย แล้วก็ซาบซึ้งไหม?”

สีหน้าเย่เชินหลินดูเปลี่ยนไปทันที ยังหลับตา ครุ่นคิดแล้วพูดว่า “น่าจะ หุ่นของเธอเซ็กซี่มาก ยังดูเด้งดึ๋ง อีกอย่าง...โอ๊ย...” เขาเพิ่งพูดถึงตรงนี้ เซี่ยชีหรั่นก็หยิกแขนของเขา แล้วพูดแล้ว “ห้ามพูดไปเรื่อย ห้ามคิดไปเรื่อยด้วย”

ปากเซี่ยชีหรั่นพูดแบบนี้ ในใจกลับหวานซึ้งอย่างมาก เธอรู้สึกได้ว่าคำพูดของเย่เชินหลินได้พูดออกอย่างไม่รู้ตัวแล้วว่า ที่จริงเขาไม่ได้มีความคิดอะไรแบบนั้นกับเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยเลย

ในเวลานี้ เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยให้คนพาหลี่เหอไท้ไปยังห้องเต้นรำ สั่งคนเปิดเพลง แล้วก็เข้าไปเชิญเขามาร่วมเต้นรำด้วยกันด้วยตัวเอง

ไม่เหมือนตอนที่อยู่บ้านพักตระกูลเย่ ครั้งนี้เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยไม่ได้เชิญใครอื่นเลย

ห้องเต้นรำขนาดกว้างใหญ่ ประตูปิดสนิท มีเพียงเธอกับหลี่เหอไท้สองคนที่กอดกันเต้นด้วยกัน

บนร่างกายเธอฉีดน้ำหอมไว้นิดหน่อย ตอนที่หมุนตัว มีกลิ่นหอมโชยดึงดูดผู้ชายให้หลงใหล

หลี่เหอไท้สูดดมลึกๆของครั้ง ดูแล้วเหมือนหลงใหลมาก เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยภูมิใจในตัวเองมาก และพอใจมาก

“องค์หญิงที่รัก คุณกับเย่เชินหลินก็เต้นรำกันแบบนี้หรือ?” หลี่เหอไท้กระซิบข้างหูเจ้าหญิงหย่าฮุ่ย ใช้ภาษาอังกฤษถามเธออย่างใกล้ชิดกัน

ลมหายใจหลี่เหอไท้ที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายเหล้าบางเบาทำให้เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยแทบเมา เธอหลับตา ซาบซึ้งความหอมหวานที่เขามอบให้ แล้วค่อยๆตอบว่า “เปล่า ฉันกับเขา ตรงขึ้นเตียงกันเลย”

สีหน้าหลี่เหอไท้เคร่งขรึมเล็กน้อย หลังจากนั้น ก็ใช้แรงโอบ กอดเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยมาแนบตัวเขาอย่างแน่น

เขากับเธอใกล้ชิดกันมาก

“โอ้ ผมอิจฉามาก บอกผมได้ไหมว่า เขาเป็นผู้ชายที่มีแรงมากหรือเปล่า?” หลี่เหอไท้ถาม

การกระทำที่หยาบขึ้นมากะทันหันของหลี่เหอไท้ เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยยิ่งรู้สึกร่างกายยิ่งแนบชิดเขา ในขณะเดียวกันกลับกลายเป็นแทบหายใจไม่ออก

เธอกอดเขาไว้แน่น ใบหน้าน้อยๆยิ่งแนบชิดเขา

“เขามีแรงมาก มีเสน่ห์มาก เป็นผู้ชายที่มีแรงที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอ ค่ำคืนนั้นของเรา ทำกันอยู่สี่ครั้ง...”

“ใช่ไหม? งั้นคืนนี้ เราทำหกครั้ง”

พอดีที่หมุนไปถึงกำแพง หลี่เหอไท้พาเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยไปแนบผนัง แล้วริมฝีปากก็ซอกไซร้ไปตามซอกคอของเธอ...

เย่เชินหลินก็กอดเซี่ยชีหรั่นแล้วจูบอยู่สักพัก ตอนที่กำลังจูบกันอยู่อย่างร้อนรุ่ม เซี่ยชีหรั่นผลักเขาออก แล้วพูดกระซิบว่า “อย่าเพิ่งค่ะ เรายังไม่ได้ไปดูตูตูเลย”

“เขาไม่ร้องไห้ ไม่ต้องไปดู” เย่เชินหลินพูดอย่างไม่ใส่ใจ

“แบบนั้นไม่ได้ ไม่ร้องไห้ก็ต้องไปดู ต้องให้เขาเคยชินกับการได้เจอพ่อกับแม่” เซี่ยชีหรั่นพูดเสียงเบา ความหมายชัดเจนแล้วว่า ในเมื่อเธอกลับมาแล้ว ก็ยังคงเป็นแม่ของเย่เจิ้งเหิง เธอจะไม่ยอมปล่อยเขาทิ้งเด็ดขาด

ครั้งนี้เธอคิดเข้าใจแล้ว หากเธอไปแล้ว ก็จะยิ่งเป็นการทำให้ส้งหลิงหลิงดีใจไม่ใช่หรือ?

พวกเธอไม่อยู่บ้าน ทิ้งลูกไว้ให้กับเธอที่เป็นแม่ไม่มีความรับผิดชอบ งั้นพวกเธอทั้งสองคนก็กลายเป็นคนไม่รับผิดชอบแล้ว

ดังนั้นเธอไปดูลูกตอนนี้ ถึงแม้จะเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ ถึงแม้ส้งหลิงหลิงยังคงต้องให้นมลูก เธอไปยังไงก็ดีกว่าไม่ไป ยังไงส้งหลิงหลิงก็ต้องมีอคติบ้างแหละ