ตอนที่ 784 สาวใช้ตัวแสบ 688

ตอนที่ 784 สาวใช้ตัวแสบ 688

“เป็นสิ” เย่เชินหลินตอบ

“ดี ฉันจะพยายามให้ถึงที่สุด ฉันจะเป็นแม่ที่ดีที่สุด” เซี่ยชีหรั่นกำหมัด ให้กำลังตัวเอง

เธอเชื่อว่าความเชื่อมั่นของคนเราเป็นสิ่งที่ดี เห็นที่หลี่เหอไท้ทำเพื่อเธอ เธอรู้ว่าเขาก็ทำเพื่อแม่ของเขา เธอจึงยิ่งเชื่อมั่นในตัวเธอกับเย่เจิ้งเหิงมากยิ่งขึ้น

“ยัยโง่ ไม่จำเป็นต้องทำให้ตัวเองเหนื่อยขนาดนี้” เย่เชินหลินพูด

“ทำไมจะไม่จำเป็น เด็กต้องการแม่ คุณคิดว่าส้งหลิงหลิงเหมาะสมที่จะเป็นแม่หรือ?” เซี่ยชีหรั่นถามกลับ เห็นเย่เชินหลินไม่ตอบตรงๆ เธอจึงหยุดฝีเท้าแล้วมองดูเขาอย่างจริงจัง

“เย่เชินหลิน คุณต้องรับปากฉัน เมื่อตูตูไม่ดื่มนมแม่แล้ว ก็ให้รีบจัดการส้งหลิงหลิงไปจากที่นี่”

หากไม่ใช่เพราะลูกมีปัญหา เย่เชินหลินจะรอให้หย่านมแล้วค่อยจัดการส่งเธอไปหรือ

เซี่ยชีหรั่นคิดว่าเย่เชินหลินจะรีบรับปากเธอทันทีเสียอีก กลับคิดไม่ถึงว่า เขายังลังเลอยู่

เธอมองดูเขานิ่ง แล้วก็ขมวดคิ้ว

“เย่เชินหลิน คุณคงไม่ ไม่คิดที่จะให้ส้งหลิงหลิงไปใช่ไหม? คุณหมายความว่ายังไงกันแน่? คุณรู้ถึงรู้ว่าเธอคิดไม่ดีกลับลูก ฉันคิดว่าคุณทนเห็นลูกไม่ได้ดื่มนมแม่ไม่ได้ จึงให้เธออยู่เสียอีก ทำไม คุณไม่ได้คิดเช่นนี้หรือ? คุณยังคิดว่าต่อไปก็จะให้เธอได้อยู่ข้างลูก ให้เธอได้อบรมเลี้ยงดูลูกเติบโตหรือ?”

หลังจากที่พวกเขาไปแล้ว ส้งหลิงหลิงก็เริ่มนั่งบนเตียง เพราะได้ยินทั้งสองคนกำลังคุยกันอยู่ที่ระเบียง และเสียงของเซี่ยชีหรั่นก็ดังขึ้น เธอจึงเดินย่องมาที่ประตู แอบฟังว่าพวกเขากำลังคุยอะไรกันอยู่

ท่าทีของเย่เชินหลินทำให้เซี่ยชีหรั่นผิดหวังมาก ทำไมเขาถึงคิดไม่เหมือนกับเธอล่ะ เขาทำเพื่อหวังดีกับลูกไม่ใช่หรือ? เขาหวังดีกับลูกก็ควรที่จะรีบส่งส้งหลิงหลิงไป

ก่อนที่ส้งหลิงหลิงจะคลอดลูก เขายังเดือดร้อนที่จะส่งเธอไป หลังจากที่คลอดลูกแล้ว เขาไม่เพียงไม่พูดว่าจะส่งเธอไป ยังคอยปกป้องเธอด้วย

ทั้งๆที่เขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอแล้ว ทำไมยังต้องปกป้องเธอ?

หรือว่าในใจของเขาคิดว่า ต่อให้แม่เลวแค่ไหน แม่แท้ๆยังไงก็ต้องสอนลูกได้ดีกว่าผู้หญิงคนอื่นสอนหรือ?

ในเมื่อเป็นแบบนั้น ทำไมเขายังต้องยอมให้เธอเซี่ยชีหรั่นได้ใกล้ชิดลูก?

หรือว่าเขาเห็นเธอตั้งใจอย่างมาก จึงปฏิเสธเธอไม่ลง?

เซี่ยชีหรั่นไม่อยากที่จะคาดเดาเย่เชินหลินแบบนั้นจริงๆ แต่ท่าทีของเขาจะไม่ให้เธอได้ยังไง?

เธอโกรธแล้ว โกรธที่เขาปกป้องส้งหลิงหลิง แล้วสักพัก เธอก็คิดได้แล้ว เขาไม่ต้องทำอะไรไม่ต้องพูดอะไรมากก็กลับมาแล้ว ถึงแม้เขาจะพูดยอมรับอย่างเต็มปากว่าเขายอมขึ้นเตียงกับเจ้าหญิงหย่าฮุ่ย เธอก็ยังเชื่อเขา กลับมากับเขาอย่างไม่ลังเล แต่ทำไมเขาต้องทำแบบนี้ เธอจะไม่ผิดหวังได้อย่างไร?

“คำถามนี้ ต่อไปเราค่อยพูด กลับไปนอนเถอะ” เย่เชินหลินดึงมือเซี่ยชีหรั่น แล้วถูกเธอส่ายหัวหลบ

“ฉันไม่ไป เย่เชินหลิน ฉันไม่ไปนอน ฉันอยากฟังความคิดจริงๆของคุณที่มีต่อส้งหลิงหลิง ฉันอยากถามคุณ เมื่อไหร่ถึงจะให้เธอไป หรือว่าคุณคิดที่จะให้เธออยู่กับลูกไปตลอดใช่ไหม คุณรู้สึกว่าฉันใจดำ ที่ไปแยกแม่ลูกเขาแยกจากกันก็ช่าง ฉันคิดว่าผู้หญิงอย่างเธอไม่เหมาะที่จะเป็นแม่ของเด็ก”

ในใจส้งหลิงหลิงหายวับ เธอแอบเงี่ยหูฟังอยู่อย่างตื่นเต้น

เธอกลัว เธอกลัวจริงๆ เย่เชินหลินดีกับเซี่ยชีหรั่นขนาดนั้น หากเขาโกรธขึ้นมา มีความเป็นไปได้ที่เขาจะให้เธอไปจากที่นี่ทันที

ดีที่ลูกมีปัญหา เธอหวังเพียงว่าเย่เชินหลินจะเห็นแก่ที่ลูกมีปัญหา ไม่ฟังคำของเซี่ยชีหรั่น

“ตอนนี้ก็ยังไม่ได้หย่านมไม่ใช่หรือ? ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนคุยเรื่องนี้ ลูกต้องดื่มถึงเมื่อไหร่ ผมกำลังคิดอยู่ เอาล่ะ อย่าพูดอีกเลย นอนหลับ” คำพูดหลายคำหลังนี้ เย่เชินหลินถึงขั้นขมวดคิ้วพูด ท่าทีไม่ค่อยดีเลย

ช่วงนี้เขาไม่เคยใช้ท่าทีแบบนี้พูดกับเธอมาตั้งนานแล้ว ดังนั้นเซี่ยชีหรั่นจะเสียใจแค่ไหน

ภายในดวงตาของเธอประกายไปด้วยน้ำตา เธอจ้องมองเย่เชินหลินอย่างตาไม่กระพริบ พร้อมหัวเราะอย่างเยาะเย้ย

“ฉันเข้าใจแล้ว เย่เชินหลิน ฉันกลับมา ปัญหาก็กองอยู่ตรงนี้ คุณก็ยังไม่อยากที่จะให้ฉันเข้าไปยุ่งวุ่นวาย ไม่อยากให้ส้งหลิงหลิงไป คุณกำลังถ่วงเวลา ถึงแม้ฉันจะไม่เข้าใจว่าทำไมคุณต้องถ่วงเวลา”

เห็นทีเย่เชินหลินไม่มีทางยอมทำตามที่เธอพูด ส้งหลิงหลิงหัวเราะขึ้นมาอย่างมีความสุข เธอหัวเราะทั้งน้ำตา

เซี่ยชีหรั่น สมน้ำหน้า

เธอก็มีวันนี้เหมือนกัน เธอเสียใจแล้วใช่ไหม? เธอคิดว่าเธอจะเป็นแม่เลี้ยงให้กับลูกของฉัน เธอจึงดูสูงส่งมากหรือ เขาไม่สนใจแล้วใช่ไหม?

เธอโง่จริงๆ ไม่รู้ว่าเพราะลูกมีปัญหา เขาถึงได้ตัดสินแบบนี้

เย่เชินหลินเป็นคนที่มีอะไรก็จะเก็บไว้คนเดียว เขาไม่บอกเธอหรอก เขาจะไม่มีทางบอกให้ใครรู้ว่าเด็กมีปัญหา

เธอเดาไปเถอะ เธอโกรธไปเถอะ หากเธอรู้สึกเสียใจ ก็รีบไปจากที่นี่เลย

“ร้องไห้ทำไม? อย่าร้องแล้ว เรากลับไปนอนกันเถอะ” เย่เชินหลินขมวดคิ้ว แล้วยื่นมือช่วยเซี่ยชีหรั่นเช็ดน้ำตา แล้วก็ถูกเธอปฏิเสธอีก