ตอนที่ 791 สาวใช้ตัวแสบ 695

ตอนที่ 791 สาวใช้ตัวแสบ 695

และในเวลานี้เอง เซี่ยชีหรั่นเข้าใจแล้วว่า อาจจะเป็นเพราะเมื่อตอนกลางวันมีคนมาขอร้องเขาให้จัดการธุระหลายอย่างให้ จึงทำให้ช่วงบ่ายจึงต้องเจอกับสถานการณ์เช่นนี้

“ฉันก็ไม่มีหนทางอื่น จริงๆแล้วฉันก็ไม่ได้สนิทสนมกับคุณ แต่เมื่อวานเมื่อฉันได้ยินว่ามีคนวิพากษ์วิจารณ์คุณ ประธานเย่ต้องการที่จะแสดงอำนาจ แต่ท่านก็ขวางเขาไว้ แสดงให้เห็นว่าคุณนั้นเป็นคนจิตใจอ่อนโยน ท่านสามารถช่วยฉันหน่อยได้ไหมคะ？”

เซี่ยชีหรั่นนั้นรู้สึกเห็นอกเห็นใจที่ครอบครัวของคุณส้งต้องเผชิญกับเรื่องราวเหล่านี้ เพียงแต่เธอไม่รู้ว่าเรื่องเช่นนี้เย่เชินหลินจะสามารถช่วยได้ไหม

เธอจำได้ว่าตอนที่พวกเขาอยู่ที่บ้านของคุณยาย ห้างสรรพสินค้าได้ปิดให้บริการแล้ว แต่เย่เชินหลินเพียงแค่ยกหูโทรศัพท์ ห้างสรรพสินค้าก็กลับมาเปิดให้บริการพวกเขาอีกครั้ง

เย่เชินหลินนั้นรู้จักคนมากมาย เธออาจจะรู้ไม่หมดเสียด้วยซ้ำ หากต้องการฝากเด็กให้เข้าเรียนในโรงเรียนใดโรงเรียนหนึ่งคงเป็นเรื่องที่ไม่ยากนัก

แม้ว่าภายในใจจะคิดเช่นนี้ แต่เซี่ยชีหรั่นก็ไม่กล้าที่จะรับปาก

เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงตอบด้วยเสียงเบาว่า：“ฉันจะลองพูดกับเขาให้ แต่จะช่วยได้หรือไม่นั้น ฉันก็ไม่กล้าที่จะรับปาก”

เมื่อคุณส้งได้ยินเช่นนั้นก็ดีอกดีใจเป็นพิเศษ ทั้งโค้งคำนับ ทั้งพูดขอบคุณ เซี่ยชีหรั่นนั้นยังไม่ได้ช่วยอะไรเลย แต่หล่อนกลับขอบคุณเธอเสียใหญ่โต ทำให้เธอรู้สึกกระอักกระอ่วนใจ

“ท่านอย่าเพิ่งขอบคุณเลย ฉันเกรงว่าหากฉันช่วยไม่ได้ จะทำให้ท่านผิดหวังเปล่าๆ”

“มันสมควรแล้ว ท่านรับปากที่จะช่วยฉัน ฉันก็ขอบคุณท่านมาก ขอบคุณชีหรั่น ขอบคุณ ฉันกลับก่อนนะ ฉันจะรอฟังข่าวดีจากคุณ”

ประโยคสุดท้ายที่ว่า ฉันจะรอฟังข่าวดีจากคุณ มันทำให้เซี่ยชีหรั่นรู้สึกกดดัน

เธอรู้ดีว่าในฐานะที่เป็นผู้หญิงของเย่เชินหลิน เธอนั้นไม่ควรที่จะรับปากเรื่องพวกนี้ หากเป็นเด็กคนอื่น เธอก็คงจะปฏิเสธไปแล้ว แต่นี่เป็นครอบครัวพี่สาวของเธอ จึงทำให้รู้สึกเห็นใจ ทำใจไม่ได้ที่จะปฏิเสธ

เดิมทีคืนนี้เธอรอคอยเรื่องที่จะให้โม่เสี่ยวหนงและคนแซ่เลี่ยวได้เจอกันอย่างดีอกดีใจ แต่เมื่อเจอกับเรื่องเรื่องนี้ ภายในใจของเธอนั้นรู้สึกอึดอัด และเศร้าใจ

เมื่อถึงเวลาเลิกงาน เย่เชินหลินก็ยังคงมารอรับเซี่ยชีหรั่นที่บริเวณด้านนอกของบริษัท

เรื่องที่โม่เสี่ยวหนงและเลี่ยวเหวยตงจะมาเจอกัน เขานั้นจัดการเรียบร้อยแล้ว ซึ่งเขาได้โทรศัพท์หาโม่เสี่ยวหนงด้วยตัวของว่าจะแนะนำคนคนหนึ่งให้เธอได้รู้จัก

โม่เสี่ยวหนงคิดว่าเมื่อคืนตนนั้นทำเรื่องอะไรผิด วันนี้เย่เชินหลินถึงได้โทรมาบอกว่าจะแนะนำคนคนหนึ่งให้เธอได้รู้จักด้วยตนเอง และไม่ได้โกรธเธอ เธอนั้นรู้สึกแปลกใจเป็นอย่างมาก แต่ก็ไม่ได้ถามรายละเอียดออกไป

เธอคิดว่าอาจจะเป็นเพราะว่าเย่เชินหลินนั้นต้องการที่จะไล่เธอไปให้ไกลๆ ก็เลยจะแนะนำผู้กำกับที่มีชื่อเสียงให้กับเธอคนหนึ่ง

“ทำไมเหรอ？ไม่ดีใจเหรอ？” เซี่ยชีหรั่นขึ้นนั่งบนรถ ใบหน้าจิ้มลิ้มของนั้นนิ่งเงียบ ไม่มีร่องรอยของความโกรธแม้แต่น้อย เย่เชินหลินมองเธออย่างเป็นห่วง

“ไม่ใช่ตั้งตารอโม่เสี่ยวหนงนัดดูตัวสำเร็จเหรอ？หรือเมื่อตอนบ่ายที่บริษัทมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเหรอ？”เมื่อเห็นว่าเซี่ยชีหรั่นนั้นไม่พูดไม่จา เย่เชินหลินจึงได้ถามขึ้นอีกครั้ง

“หลิน เหมือนว่าฉันจะทำผิดเรื่องหนึ่ง ฉันกลัวว่าคุณจะโกรธ จะกล่าวโทษฉัน”เซี่ยชีหรั่นก้มหน้าพูด

ท่าทางของเธอนั้นราวกับเด็กที่ทำผิด ทำให้เย่เชินหลินมองดูด้วยความเอ็นดูเป็นอย่างมาก

“เด็กโง่ คุณจะทำเรื่องอะไรได้ อย่ากังวลไปเลย แม้ว่าเธอจะทำผิด ผมในฐานะผู้ชายของคุณจะจัดการให้คุณเอง คุณพูดมาเถอะ มีเรื่องอะไร”

ท่าทางของเย่เชินหลินนั้นทำให้ความกังวลภายในใจของเซี่ยชีหรั่นนั้นจางหายไป ความรู้สึกของการถูกโอ๋นั้นดีเสียจริง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการถูกเย่เชินหลินโอ๋

ท่าทางของเขานั้นทำให้เธอรู้สึกว่า แม้ว่าเธอจะก่อเรื่องเลวร้ายขนาดไหน เขาก็จะปกป้องเธอ อีกทั้งเขาก็จะช่วยเธอจัดการเรื่องทุกอย่าง

“วันนี้มีเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งมาหาฉัน หล่อนมาขอร้องให้ฉันช่วยฝากลูกของพี่สาวเธอเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมต้น”เซี่ยชีหรั่นพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเบา แม้ว่าเย่เชินหลินพูดว่าจะช่วยจัดการให้กับเธอ แต่ว่าเธอนั้นก็ยังคงรู้สึกลำบากใจ

แม้ว่าเขานั้นจะไม่ใช่ข้าราชการหรือหากเขานั้นเป็นข้าราชการจริงๆและทำงานในกระทรวงศึกษาธิการ การฝากคนเข้าเรียนก็เป็นเรื่องที่ผิดจรรยาบรรณอยู่ดี

“ผมคิดว่าจะเป็นเรื่องใหญ่โตอะไร ถึงได้ทำให้คุณกังวลใจได้เช่นนี้”เย่เชินหลินลูบผมของเซี่ยชีหรั่น และพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสบายๆ

“นี่มันไม่ใช่เรื่องใหญ่เหรอ？แต่มันเป็นเรื่องผิดจรรยาบรรณนะ ฉันเกรงว่าจะทำให้คุณต้องลำบาก”เซี่ยชีหรั่นจ้องมองใบหน้าของเย่เชินหลิน พูดขึ้นอย่างเบาๆ เมื่อพูดจบก็ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง

แม้ว่าตอนนี้เธอจะรู้ว่าเธอนั้นเป็นลูกสาวของหัวหน้าจง ส่วนแม่ของเธอนั้นก็เป็นภรรยาของเสนาธิการหลี่ หากมองกันตามหลักแล้วสถานะของเธอก็ไม่ได้ด้อยกว่าเย่เชินหลินสักเท่าไหร่ เพียงแต่ว่าตั้งแต่เล็กเธอนั้นเติบโตในครอบครัวธรรมดา เธอรู้สึกว่าวงการของข้าราชการนั้นมีเรื่องปากหวานก้นเปรี้ยวที่เธอไม่ค่อยจะเข้าใจนัก และก็ไม่รู้ด้วยว่าอันตรายแค่ไหน

บางครั้งเมื่อดูข่าว ข้าราชการของที่นี่ตกม้า ข้าราชการของที่นั่นลงจากตำแหน่ง เธอมักจะรู้สึกกลัวด้วยความหวาดระแวง