ตอนที่ 797 สาวใช้ตัวแสบ 701

ตอนที่ 797 สาวใช้ตัวแสบ 701

คิ้วของโม่เสี่ยวหนงขยับเล็กน้อย หากเธอกำลังครุ่นคิดแน่นอนว่าคิ้วก็จะขยับตาม

คำพูดของส้งหลิงหลิงไม่กี่ประโยคทำให้ความคิดของเธอเริ่มเปลี่ยน เพราะว่าในใจของเธอนั้นก็สงสัยเซี่ยชีหรั่นเช่นกัน

หล่อนพูดว่าการที่เซี่ยชีหรั่นแนะนำเลี่ยวเหวยตงให้เธอรู้จักนั้นเป็นการดูถูกเธอ คำพูดนี้ช่างไม่น่าฟังเลย แต่ว่าหากไตร่ตรองดีๆจะพบว่าคำพูดนี้นั้นไม่ปลอม เธอนั้นโดนดูถูกจริงๆ

เธอนั้นโง่จริงๆ ที่ยังต้องคิดแผนซ้อนแผน แล้วก็ยังต้องฝืนยิ้ม ให้คนรู้สึกว่าหล่อนนั้นพึงพอใจในตัวเลี่ยวเหวยตงจริงๆ

โม่เสี่ยวหนงไม่ได้พูดอะไรออกมา และก็ไม่ได้รีบไล่ให้ส้งหลิงหลิงออกไป แน่นอนว่าส้งหลิงหลิงนั้นเข้าใจได้ทันทีว่าคำพูดของเธอนั้นได้เข้าไปในใจของเธอแล้ว

สิ่งที่เธอสังเกตได้นั้นไม่ผิดเลย โม่เสี่ยวหนงนั้นมีความทะเยอทะยานเป็นอย่างมาก หล่อนจำเป็นต้องใช้ประโยชน์จากตรงนี้

โม่เสี่ยวหนงก็สังเกตเห็นแล้วว่าส้งหลิงหลิงนั้นมีจิตใจที่ความเด็ดเดี่ยวมุ่งมั่น ก็ต้องได้รับความสำเร็จอย่างแน่นอน

ตอนนี้เธอยังดูไม่ออกว่าส้งหลิงหลิงนั้นเป็นมิตรหรือเป็นศัตรู เธอกลัวว่าหากผู้หญิงคนนี้ตุกติกกับเธอ เธอคงยากที่จะจัดการกับหล่อน

ใบหน้าของเธอนั้นเคร่งขรึม แล้วพูดขึ้นอย่างยั่วยุว่า：“เดิมทีคุณก็ต้องการที่จะทำลายความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับพี่สาว คุณคิดว่าฉันไม่รู้เหรอ？คุณก็แค่ต้องการจะพูดว่าร้ายพี่สาวของฉันลับหลัง คุณจะได้ชนะพี่สาวของฉันได้ง่ายๆ ยั่วเย้าและเหน็บแนมพี่เขยของฉัน？จิตใจของคุณนั้นช่างอัปลักษณ์จริงๆ รีบออกไปซะ หากไม่รีบไปฉันจะรีบตะโกนเรียกพี่สาวกับพี่เขยแล้วนะ！”

เมื่อส้งหลิงหลิงพบว่าความคิดของโม่เสี่ยวหนงนั้นคลายลงอย่างเห็นได้ชัด รู้ว่าเธอคงสงสัยในตัวหล่อนจึงไม่กล้าพูดความจริงออกมา

หล่อนลุกขึ้นส่ายหัวแล้วพูดขึ้นว่า：“เฮ้อ！ดูเหมือนว่าเธอนั้นจะไม่เชื่อในสิ่งที่ฉันพูด คุณเลยคิดว่าฉันกำลังยุแยงคุณกับพี่สาวให้แตกคอกันอยู่ แท้ที่จริงแล้วสำหรับฉันนั้น การที่จะแย่งเย่เชินหลินกลับคืนมานั้นเป็นเรื่องที่ยากแล้ว ใครๆก็ดูออกว่าแม้แต่หน้าฉันเขาก็ไม่อยากมอง หลังจากที่ฉันคลอดลูกแล้วรูปร่างของฉันก็เปลี่ยนไป ในวันวาน ไม่ต้องพูดถึงเย่เชินหลิน แม้แต่เลี่ยวเหวยตงเองก็เกรงว่าจะไม่ถูกใจในตัวฉัน”

เมื่อส้งหลิงหลิงพูดจบ ก็ทำท่าจะออกไปอย่างไม่รีรอ

ดวงตาของส้งหลิงหลิงกลอกไปมาสองสามครั้ง รู้สึกราวกับว่าคำพูดของส้งหลิงหลิงนั้นมีอะไรบางอย่างแอบแฝงอยู่ เหมือนกับว่าส้งหลิงหลิงนั้นดูออกหมดแล้ว

เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ตัดสินใจพูดขึ้นว่า：“รอก่อน คุณบอกว่าคุณไม่ได้ต้องการที่จะยุแยงความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับพี่สาวของฉัน ถ้างั้นการที่คุณพูดเช่นนี้กับฉันมันหมายความว่าอย่างไรกัน？คุณบอกฉันมาให้ชัดเจนสิ！”

โม่เสี่ยวหนงกลัวว่าจะถูกสงสัย จึงกดน้ำเสียงของตนให้ต่ำลง จากรายละเอียดนี้สามารถทำให้ส้งหลิงหลิงดูออกว่า เธอนั้นต้องการที่จะพูดคุยกับหล่อนแล้ว

หล่อนนั้นรู้สึกดีใจ และก็ไม่รีบร้อนที่จะหันหลังกลับมา จากนั้นก็เดินมานั่งลงด้านหน้าเตียงของโม่เสี่ยวหนง และพูดขึ้นเบาๆว่า：“ความหมายของฉันนั้นแท้ที่จริงแล้วมันง่ายมาก ฉันทนดูความเสแสร้งของเซี่ยชีหรั่นไม่ไหวจริงๆ พูดตามตรงนะ ความรู้สึกที่เธอมีต่อเย่เชินหลินนั้นฉันพอจะดูออก……ไม่ต้องรีบปฏิเสธ ฟังฉันก่อน” เมื่อส้งหลิงหลิงเห็นว่าโม่เสี่ยวหนงกำลังจะอธิบายและขัดจังหวะการพูดของเธอ โม่เสี่ยวหนงจะเป็นคู่แข่งของส้งหลิงหลิงได้อย่างไร ยังคงถูกพลานุภาพของเธอสยบจนราบคาบ เธอไม่พูดอะไรออกไปและฟังส้งหลิงหลิงพูดอย่างเงียบๆ

“ทำไมพี่สาวของคุณถึงได้รีบร้อนหาแฟนให้กับคุณ และยังแนะนำคนอย่างเลี่ยวเหวยตง นี่ก็แสดงให้เห็นแล้วไม่ใช่เหรอว่า พี่สาวของคุณกำลังขัดขวางคุณอยู่？คุณคิดว่าเธอนั้นไร้เดียงสา ไม่ประสีประสาดูความตั้งใจของคุณไม่ออกจริงๆเหรอ？”

คำพูดนี้ยิ่งเข้าไปแทงใจโม่เสี่ยวหนง เธอนั้นยังคงเงียบเฉย อีกทั้งยังมองไปที่ส้งหลิงหลิงอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว แม้ว่าปากจะไม่ได้พูดอะไรออกไป แต่สีหน้าก็ได้บอกกับส้งหลิงหลิงแล้วว่า เธอนั้นกำลังรอให้หล่อนพูดบทต่อไป

“คุณจะต้องอยากจะถามอย่างแน่นอน ว่าทำไมฉันจะต้องพูดเรื่องพวกนี้กับคุณ ฉันก็ไม่กลัวที่จะปิดบังคุณ แม้ว่าคุณจะไปบอกกับพี่สาวคุณให้ไปบอกกับเย่เชินหลิน ฉันก็ไม่สนใจ ฉันนั้นเกลียดเซี่ยชีหรั่นจริงๆ หากว่าไม่มีหล่อน ตระกูลส้งก็คงจะไม่ล้ม ฉันรู้ว่าฉันไม่สามารถที่จะได้เย่เชินหลินมาครอบครองอีกแล้ว แต่ฉันก็ไม่อยากให้เซี่ยชีหรั่นได้ครอบครองเช่นเดียวกัน ฉันรู้ว่าคุณมีใจให้กับเย่เชินหลิน ฉันเต็มใจที่จะช่วยให้คุณได้ครอบครองหัวใจของเขา และได้ครอบครองตัวเขาด้วย”ส้งหลิงหลิงเข้าใกล้ใบหน้าของโม่เสี่ยวหนง และกดเสียงลงต่ำที่สุด

คำพูดของหล่อนนั้นทำให้ใจของโม่เสี่ยวหนงเต้นแรง เธอคิดถึงรูปลักษณ์ที่สง่าผ่าเผยของเย่เชินหลินอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว คิดถึงกล้ามเนื้อเป็นมัดๆของเขา รวมไปถึงรอยยิ้มที่ริมฝีปากของเขา

อีกทั้งเธอนั้นได้เห็นกับผู้หญิงคนอื่นพลอดรักกันต่อหน้าต่อตา สิ่งเหล่านี้ทั้งหมดทั้งมวลได้กระตุ้นความทะเยอทะยานในใจของโม่เสี่ยวหนง อีกทั้งยังกระตุ้นประสาทสัมผัสของเธออย่างรุนแรง

สีหน้าของหล่อนนั้นแดงขึ้น ใบหน้าของส้งหลิงหลิงเองก็แดงเช่นกัน หล่อนก็คิดถึงค่ำคืนนั้นที่หล่อนกับเย่เชินหลินได้ใช้ร่วมกัน แม้ว่าเย่เชินหลินจะเฉยเมยก็ตาม แต่ว่าเขานั้นแข็งแรงจนทำให้หล่อนนั้นเหนื่อยแทบตาย แต่หากให้หล่อนได้มีโอกาสมีสัมพันธ์กับเย่เชินหลินอีกครั้ง ต่อให้หล่อนต้องเหนื่อยตายในสัมพันธ์นี้หล่อนก็ยอมเพราะนั้นคือความสุขที่สุดของหล่อน

“คุณ คุณพูดอะไรออกมา เขาเป็นพี่เขยของฉันนะ ฉันจะมีความคิดเช่นนั้นได้อย่างไรกัน”โม่เสี่ยวหนงพูดขึ้นแบบปากไม่ตรงกับใจด้วยสีหน้าแดงก่ำ เมื่อพูดจบก็เห็นส้งหลิงหลิงมองไปที่ดวงตาของเธอ เธอนั้นพยายามหลบสายตาของหล่อนอย่างตะขิดตะขวงใจ