ตอนที่ 801 สาวใช้ตัวแสบ 705

ตอนที่ 801 สาวใช้ตัวแสบ 705

“คุณเป็นอะไรไป? ทำไมไปถามเรื่องของโม่เสี่ยวหนงถูกใจเลี่ยวเหวยตงหรือเปล่าแล้วกลับมาสีหน้าเป็นแบบนี้เลยล่ะ? เธอทำให้คุณโกรธเหรอ?” เย่เชินหลินเดินเข้ามาถามเซี่ยชีหรั่นด้วยความกังวล

คุณยังเป็นห่วงฉันอยู่ใช่ไหม? เขาเป็นห่วงเธอ แล้วเธอควรดีใจใช่ไหม? แต่แล้วทำไมเธอถึงไม่รู้สึกดีใจเลย ทำไมเธอถึงรู้สึกไม่มีความสุขเลย?

เธอยังคงรู้สึกอึดอัด ยังรู้สึกหนักหน่วงใจมาก

เธอส่ายหัวอย่างงัวเงียแล้วพูดต่อ “เปล่าหรอก เสี่ยวหนงไม่ได้ทำให้ฉันโกรธหรอกนะ แต่สองวันนี้ฉันแค่รู้สึกเหนื่อย ๆ ฉันแค่อยากพักผ่อนเช้า ๆ ถ้างั้นฉันขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะ คุณหลับก่อนเลย”

เหนื่อย ถ้าผู้หญิงพูดคำว่าเหนื่อย ส่วนมากจะมีเรื่องไม่สบายใจมากกว่า เย่เชินหลินไม่เคยเอาใจสาว ๆ มากก่อน จึงเดาไม่ได้ว่าเธอเป็นอะไร

“บอกผมหน่อย ทำไมคุณถึงรู้สึกไม่สบายใจ” เขาถามอย่างจริงจังมาก

“ไม่ทำไมหรอก ฉันแค่ไม่อยากพูด ฉันขอไม่พูดได้ไหม? เย่เชินหลิน ฉันไม่อยากพูดจริง ๆ ฉันรู้ว่าพูดไปก็เท่านั้น ฉันไม่อยากพูด คุณก็ไม่ต้องถามฉันอีก ให้ฉันอยู่เงียบ ๆ คนเดียวดีกว่า” เซี่ยชีหรั่นพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง

เขารู้สึกว่าเธออารมณ์ดีขึ้นแล้วก่อนที่จะเข้าไปในห้องของโม่เสี่ยวหนง แต่ทำไมจู่ ๆ อารมณ์ของเธอก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง

“ส้งหลิงหลิงเหรอ? เธอทำให้คุณโกรธใช่ไหม?” เย่เชินหลินขมวดคิ้วถาม

เซี่ยชีหรั่นถอนหายใจแล้วค่อย ๆ พูด “ไม่มีใครแกล้งฉันหรอก ฉันแค่รู้สึกเหนื่อยจริง ๆ เย่เชินหลิน คุณอย่าถามฉันเลยได้มั้ย? คุณไม่ต้องเป็นห่วงฉันขนาดนั้นหรอก ฉันน่ะ ความจริงแล้วไม่คู่ควรที่จะให้คุณเป็นห่วงเลย”

“มานี่ เรามาคุยกันก่อน” เมื่อเย่เชินหลินพูดจบก็หันไปอุ้มเซี่ยชีหรั่นไปนั่งลงที่โซฟา

เขาดึงเก้าอี้หน้าโต๊ะคอมมานั่งลงตรงข้ามเธอ สายตามองเธอไว้แล้วพูดกับเธออย่างจริงจัง “บอกผมมาสิ ว่าทำไมจู่ ๆ คุณถึงรู้สึกว่าไม่คู่ควรที่จะให้ผมเป็นห่วงคุณ”

เซี่ยชีหรั่นยิ้มอย่างขมขื่น

“ก็เพราะฉันเป็นมือที่สามไง คุณกับส้งหลิงหลิงคบกันก่อน ส่วนฉันมาทีหลัง ฉันคิดว่าคนที่เป็นมือที่สามจะไม่ได้ลงเอยด้วยดีแน่ ตอนนี้ต่อให้ฉันต้องเจ็บปวดมากกว่านี้ก็สมควร เพราะฉันผิดเอง ฉันไปแย่งผู้ชายคนอื่นมา”

“ตอนนี้คุณรู้สึกเจ็บปวดเหรอ? ผมทำให้คุณลำบากใจใช่ไหม?” เย่เชินหลินสีหน้าเคร่งเครียด เขายกคางของเซี่ยชีหรั่นขึ้นมาแล้วมองใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอย่างละเอียด

เขาใช้ถ้อยคำรุนแรงเกินไปหรือเปล่า เธอไม่ถึงขั้นเจ็บปวดมั้ง

เมื่อเทียบกับส้งหลิงหลิงตอนตั้งครรภ์และอยู่เดือนตอนหลังคลอดที่ต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ แล้ว เธอมีสิทธิ์พูดว่าเจ็บปวดที่ไหนล่ะ

“เปล่าหรอก เย่เชินหลิน ฉันแค่เปรียบเทียบเท่านั้น ฉันไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอะไรหรอก คุณดีกับฉันขนาดนี้แล้วทำเพื่อฉันมาตลอด ฉันจะรู้สึกเจ็บปวดได้ไงกัน ฉันแค่พูดตามอารมณ์ไปหน่อย คิดมากตามประสาผู้หญิง คุณไม่ต้องสนใจฉันหรอกนะ”

เซี่ยชีหรั่นพูดเสร็จแล้วลุกขึ้นยืน เธอไม่อยากพูดอะไรมากกว่านี้แล้ว

ก่อนที่เธอจะก้าวออกไป เย่เชินหลินก็ยื่นมือออกมาจับแขนเธอไว้แล้วดึงเธอกลับไป เขาค่อนข้างใช้แรงดึงจนทำให้เซี่ยชีหรั่นล้มลงที่ตักของเขา

“คุณคิดมากไปแล้ว เซี่ยชีหรั่น คุณไม่ได้แย่งผู้ชายของใครนะ เพราะผมไม่เคยเป็นของส้งหลิงหลิงเลย อีกอย่าง ผมเองที่เป็นฝ่ายเข้าหาคุณ ผมเป็นคนชอบคุณก่อนนะ คุณอย่างกดดันตัวเองได้ไหม แล้วอย่าคิดว่าตัวเองเป็นมือที่สามอะไรนั่นด้วย”

“ถ้าไม่ใช่เพราะตัวฉัน คุณกับส้งหลิงหลิงก็ไม่ใช่แบบนี้หรอก เธอให้กำเนิดลูกของคุณนะ พวกคุณควรได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันสามคน และเมื่อทุกครั้งที่คิดถึงลูกคุณฉันก็รู้สึกกำลังทำร้ายเขาอยู่” สีหน้าเซี่ยชีหรั่นเคร่งเครียดอยู่ตลอดเวลา และน้ำเสียงของเธอก็หนักหน่วงมาก

“เรื่องของเด็กยิ่งโทษคุณไม่ได้ นั่นเป็นเรื่องที่ส้งหลิงหลิงทำหลังจากที่ผมกับเธอเลิกกันแล้ว มันคือความผิดระหว่างผมกับเธอ ดังนั้นคนที่ต้องรับผิดชอบก็คือผมกับเธอเท่านั้น” เย่เชินหลินยื่นมือไปแตะที่คิ้วเซี่ยชีหรั่นไว้ เพราะเขาไม่อยากเห็นสีหน้าอันเคร่งเครียดของเธอ

“ทำไมจู่ ๆ ก็มีความคิดแบบนี้ขึ้นมาล่ะ? โม่เสี่ยวหนงพูดอะไรกับคุณใช่ไหม? เอาเถอะ อย่าคิดมากไปเลย รีบอาบน้ำเร็ว อาบเสร็จจะได้พักผ่อนเช้า ๆ พรุ่งนี้ตื่นมาจะได้สดชื่น” เย่เชินหลินพูดอย่างอ่อนโยน เซี่ยชีหรั่นพยักหน้าเบา ๆ แล้วค่อย ๆ ลุกออกจากอ้อมแขนของเขา

เธอไม่ได้บอกเขาเรื่องส้งหลิงหลิงไปหาโม่เสี่ยวหนง เพราะเธอไม่อยากเอะอะก็ฟ้องเย่เชินหลิน อีกอย่างเธอรู้ผลลัพธ์นั้นดี เธอรู้ว่าพูดไปก็ไร้ความหมาย

เซี่ยชีหรั่นหยิบชุดนอนแล้วเข้าไปอาบน้ำ เย่เชินหลินมองเธอจากด้านหลังด้วยความหนักใจ

เขาจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าเธอกำลังโกรธส้งหลิงหลิง ตราบใดที่ส้งหลิงหลิงยังอยู่ เธอก็จะไม่มีวันได้รับความสุขที่แท้จริงหรอก

เขาอยากยกโลกทั้งใบให้กับเธอเพื่อแลกรอยยิ้มของเธอ แต่สำหรับเธอแล้วไม่ต้องการโลกใบนี้เลย เธอเพียงแค่ต้องการผู้ชายที่รักและดูแลเธอตลอดเวลาเท่านั้น

ชีหรั่นที่รัก ผู้ชายของคุณคนนี้เองที่ทำให้คุณต้องทุกข์ใจ คุณโทษผมได้นะแต่ผมไม่อยากเห็นคุณต้องทุกข์ใจจริง ๆ

น้ำอุ่นไหลผ่านผิวบนเรือนร่างของเธอ เซี่ยชีหรั่นพยายามเปิดน้ำแรง ๆ เพื่ออยากลบล้างปัญหาทั้งหมดในตัวเธอ

เธอไม่เคยขออะไรมาก แต่นับจากเย่เชินหลินตกหลุมรักเธอ เธอก็กลายเป็นคนเห็นแก่ตัว เพราะทั้งที่รู้ว่าเขารักเธอแต่มันยังไม่พอ เธอยังต้องการให้เขาอยู่เคียงข้างเธอไปตลอด

ซึ่งเขามีลูกแล้ว เขาจะมีเวลาให้เธอและคอยคิดถึงเธอตลอดเวลาได้อย่างไร?

เธอมักจะพูดถึงส้งหลิงหลิงกับเขาตลอด นั่นก็หมายความว่าเธอนั้นพยายามสร้างปัญหาให้เขา

เซี่ยชีหรั่น ในเมื่อเธอรักเขาแล้ว เธอควรเรียกร้องจากตัวเองมากกว่าจะต้องไปกดดันเขานะ

อย่าใส่ใจเรื่องของส้งหลิงหลิงอีกเลย เพราะถ้าความสัมพันธ์ของเธอสองคนเกิดรอยร้าวมากเท่าไหร่ สุดท้ายคนที่ดีใจก็มีแต่ส้งหลิงหลิงคนเดียวเท่านั้น

หลังจากอาบน้ำเสร็จ เซี่ยชีหรั่นก็รู้สึกดีขึ้น

เย่เชินหลินนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ เมื่อเธอเดินผ่านเขาก็ดึงเธอมานั่งลงที่ตักเขาอีกครั้ง