ตอนที่ 814 สาวใช้ตัวแสบ 718

ตอนที่ 814 สาวใช้ตัวแสบ 718

เสี่ยวเหอมองพิจารณาเซี่ยชีหรั่น พบว่าเธอสวมชุดทำงานธรรมดามาก แถมไม่ใช่ชุดพนักงานของบริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ป ชัดเจนว่าไม่ใช่พนักงานของที่นี่

การเป็นคนของบริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ป ทุกคนต่างรู้สึกภูมิใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของบริษัท ในขณะเดียวกันก็ดูถูกพนักงานบริษัทอื่น เสี่ยวเหอก็เช่นกัน

โดยเฉพาะเธอยังเลื่อมใสในตัวของเย่เชินหลิน ยิ่งมีทัศนคติต่อผู้หญิงที่ขึ้นมาหาผู้อำนวยการของพวกเธออย่างน่าแปลกใจ

“ฉันขึ้นลิฟต์มา มีนัดกับคุณเย่ของพวกคุณ”

เสี่ยวเหอมองพิจารณาเซี่ยชีหรั่นอีกครั้ง เธอช่างสวยมากจริงๆ เป็นความสวยที่ทำให้คนเห็นลืมไม่ลง

เธอเห็นเซี่ยชีหรั่นไม่มีท่าทางเหนื่อยหอบ หากปีนขึ้นบันไดมากจริงๆ คงไม่สามารถสงบนิ่งได้แบบนี้

“เชิญค่ะ ห้องทำงานของคุณเย่อยู่ด้านหน้า เพื่อความสะดวกฉันจะนำทางคุณไปค่ะ”ถึงแม้จะใช้คำว่าคุณ แต่ท่าทางของผู้ช่วยคนนี้เย็นชามาก

เซี่ยชีหรั่นนึกถึงหลินหลิงในตอนนั้น คิดว่าตอนนี้หลินหลิงไม่อยู่ กลัวว่าคนนี้จะเป็นทหารที่หลินหลิงพามา เพราะดูเหมือนเธอจริงๆ

“ขอบคุณค่ะ！”

เสียงขอบคุณอย่างสุภาพของเซี่ยชีหรั่นทำให้เสี่ยวเหอแปลกใจนิดหน่อย พูดตามเหตุผลใครที่ได้เห็นท่าทางแบบนี้ของเธอก็รู้ว่าเธอไม่ต้อนรับผู้หญิงที่มาเยี่ยมเยือนคนนี้

โดยทั่วไปในเวลาแบบนี้ทุกคนจะมีท่าทางสองแบบ แบบแรกคือโมโหมาก ส่วนอีกแบบคือพยักหน้าโค้งคำนับ แน่นอนว่าแบบหลังส่วนมากคือการขอความช่วยเหลือ

ผู้หญิงตรงหน้ากลับดูมีท่าทางสงบมาก จนกระทั่งตอนเธอพูดขอบคุณยังมีความนอบน้อมมาก

เสี่ยวเหอนำเซี่ยชีหรั่นเดินไปถึงหน้าประตูห้องทำงานของเย่เชินหลิน เคาะประตูเบาๆ

“เชิญ”เสียงด้านในห้องทำงานดังออกมา เย่เชินหลินไม่เงยหน้า จัดการงานในมือพร้อมพูดกับคนด้านนอก

เสี่ยวเหอเดินเข้ามา ยิ้มบางๆและพูดว่า：“ คุณเย่คะ แขกที่คุณนัดไว้มาถึงแล้ว”

“ฉันไม่ได้นัดใครไว้ ตอนนี้ฉันยุ่งมาก เธอช่วยฉันส่งแขกคนนั้นกลับไปที”เย่เชินหลินพูด

เซี่ยชีหรั่นได้ยินเสียงของเย่เชินหลิน รู้สึกตื่นเต้นมาก อาจเพราะเพิ่งจะรู้เรื่องที่เขาทำเพื่อเธอ จึงรีบร้อนอยากพบเขามาก

“คุณค่ะ คุณได้ยินแล้วใช่ไหม？คุณเย่บอกว่าไม่ได้นัดใครเอาไว้ ฉันไม่รู้ว่าคุณขึ้นมาได้อย่างไร เชิญคุณกลับไปค่ะ！” เสี่ยวเหอพูดด้วยสีหน้าเย็นชา

แน่นอนเซี่ยชีหรั่นได้ยินเย่เชินหลินพูดว่ายุ่งมาก เธอไม่อยากรบกวนการทำงานของเขา ดังนั้นเธอเพียงพยักหน้ายิ้มบางๆ ไม่พูดอะไร หันหลังเดินกลับไป

เย่เชินหลินชะงักงัน จากนั้นหัวเราะอย่างเงียบๆ พูดขึ้นเสียงดัง：“ ไหนๆก็มาแล้ว เธอไปเชิญเข้ามาเถอะ”

เขาเอนหลังพิงเก้าอี้ สายตามองไปที่ประตู

ไม่ต้องบอกก็รู้ คนที่สามารถขึ้นมาบนชั้นของเขาได้มีแค่สองสามคน ถ้าเป็นผู้หญิง นอกจากแม่ของเขาก็คือเซี่ยชีหรั่น

“นี่……”เสี่ยวเหอลังเลสักพักหนึ่ง มองไปที่เซี่ยชีหรั่นอีกครั้ง พบว่าเธอมีรอยยิ้ม จากนั้นจึงไปเปิดประตู

“คุณเย่ยุ่งมาก ฉันกลัวจะรบกวนการทำงานของเขา ฉันรอข้างนอกจะดีกว่า”เซี่ยชีหรั่นยืนอยู่ที่เดิมและพูดด้วยรอยยิ้ม

“คุณเย่ ฉันสามารถเชิญให้คุณผู้หญิงคนนี้กลับไปได้นะคะ” เสี่ยวเหอตื่นตระหนก เธอเพิ่งรับงานต่อจากหลินหลิงไม่นาน รู้ว่าเย่เชินหลินเข้มงวดมาตลอด ครั้งนี้เธอไม่สามารถจัดการได้แถมยังปล่อยให้คนอื่นเข้ามา นี่นับว่าเป็นความผิดพลาดที่ใหญ่หลวง

“คนนี้ไม่ใช่คุณผู้หญิง เธอคือคุณนายเย่”เย่เชินหลินพูดช้าๆ จากนั้นลุกขึ้นยืน ทำท่าทางเชื้อเชิญและพูดว่า“เชิญครับคุณนายเย่ ไม่ว่าจะยุ่งแค่ไหนก็ไม่กล้าละเลยคุณนาย”

เซี่ยชีหรั่นไม่เคยเห็นเย่เชินหลินมีท่าทางตลกและน่ารักมาก่อน ทำให้เธอใจเต้นจนไม่สามารถบรรยายได้จริงๆ

คุณนายเย่？พระเจ้า！ทำไมเธอถึงได้พลาดอย่างโง่เขลาและต่ำช้าแบบนี้เสี่ยวเหอสีหน้าเปลี่ยนทันที รีบพูดขอโทษเซี่ยชีหรั่น：“ขอโทษค่ะคุณนายเย่ ฉันเพิ่งจะรู้ว่าคุณคือแขกผู้มีเกียรติ ฉัน……”

“ไม่เป็นไร นี่คืองานของเธอ เธอตั้งใจทำงานอย่างเต็มที่ คุณเย่มีเธอเป็นผู้ช่วย ฉันต้องดีใจกับเขา”เซี่ยชีหรั่นพูดอย่างเรียบเฉย

สมมุติว่าเธอเพียงแค่ปฏิบัติต่อเธอด้วยทางเคร่งขรึมคงจะไม่เป็นอะไร แต่เสี่ยวเหอกังวลใจที่สุดคือเธออดยิ้มไม่ได้ตอนที่ออกมาจากห้องทำงานของเย่เชินหลิน เธอกลัวเซี่ยชีหรั่นมองออกว่าเธอมีความรู้สึกเลื่อมใสต่อเย่เชินหลิน

เธอต้องการที่จะอธิบาย แต่ไม่สามารถพูดออกมา ทำได้เพียงขอโทษด้วยความรู้สึกร้อนรน จากนั้นจึงพูดอย่างน่าเอ็นดูว่าต้องการรินน้ำชาให้เซี่ยชีหรั่น

“เธอไปทำงานเถอะ” เย่เชินหลินสั่ง เสี่ยวเหอจึงเก็บความรู้สึกร้อนรนเดินออกไปจากห้องทำงานของเขา และปิดประตูจากด้านนอก

“ที่รัก ทำไมถึงคิดมาหาผมเวลานี้？”เย่เชินหลินโอบกอดเซี่ยชีหรั่น ถามกระซิบข้างหู

เซี่ยชีหรั่นดิ้นหลุดออกจากอ้อมแขนของเขา เงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของเขาอย่างจริงจัง พูดเบาๆว่า：“หลิน ฉันตั้งใจมาขอบคุณคุณ”

“ ต้องขอบคุณอย่างจริงจังอะไรแบบนี้？”